Δροσος Γεωργιος

Ο κομήτης του Χάλεϊ. Στις 4 Σεπτεμβρίου 1682 ένας 26χρονος ερευνητής, ο Εντμουντ Χάλεϊ (1656-1742), παρατήρησε στον ουρανό για πρώτη φορά τον κομήτη που πολλά χρόνια αργότερα θα έπαιρνε το όνομά του. Το ενδιαφέρον του Χάλεϊ για τις τροχιές των κομητών τον οδήγησε να συγκεντρώσει τις παρατηρήσεις που είχαν γίνει τα προηγούμενα 200 χρόνια γύρω από την εμφάνιση και την κίνηση των κομητών, για να ανακαλύψει αν η βαρύτητα του Ηλιου είχε κάποια επίδραση στην κίνηση και την τροχιά τους, όπως υποστήριζε ο φίλος του Ισαάκ Νεύτων (1642-1726). Ομως μόνο 24 κομήτες είχαν αρκετές παρατηρήσεις για την έρευνά του, που απασχόλησε τον Χάλεϊ 18 ολόκληρα χρόνια: από το 1687 έως το 1705. Στο τέλος όμως κατόρθωσε να αποδείξει ότι η βαρύτητα του Ηλιου είχε μια αδιάψευστη επίδραση στην τροχιά των κομητών. Εκείνο που έκανε ιδιαίτερη εντύπωση στον Χάλεϊ ήταν το γεγονός ότι τρεις από τους 24 κομήτες που είχαν εμφανιστεί το 1531, το 1607 και το 1682 είχαν παρόμοιες τροχιές καθώς περνούσαν από τον Ηλιο και είχαν εμφανιστεί με διαφορά 76 χρόνων μεταξύ τους. Τον κομήτη του 1682 μάλιστα τον είχε παρατηρήσει, όπως είπαμε, και είχε μελετήσει την τροχιά του και ο ίδιος ο Χάλεϊ. Ετσι το συμπέρασμα ήταν εύκολο να βγει, ότι οι τρεις κομήτες ήταν ένας και μοναδικός, που επέστρεφε κάθε 76 χρόνια. Γι’ αυτό ο Χάλεϊ έκανε την πρόβλεψη ότι ο ίδιος αυτός κομήτης θα επέστρεφε και πάλι το 1758. Ο Εντμουντ Χάλεϊ δεν έζησε για να δει αν η πρόβλεψή του βγήκε αληθινή ή όχι. Πέθανε το 1742, δεκάξι χρόνια πριν από την αναμενόμενη επιστροφή του κομήτη. Τα Χριστούγεννα όμως του 1758 ένας Γερμανός αγρότης παρατήρησε στον ουρανό έναν κομήτη, που αποδείχτηκε ότι ήταν ο αναμενόμενος μεγάλος κομήτης του οποίου την επιστροφή είχε προβλέψει ο Χάλεϊ. Ο κομήτης αυτός είναι ιδιαίτερα συνεπής και μας επισκέπτεται περιοδικά και ανελλιπώς επί αιώνες, αφήνοντας πίσω του φοβισμένους ή και πανικόβλητους καμιά φορά τους γήινους παρατηρητές. Δεν ήταν πάντοτε πολύ λαμπερός, ήταν όμως πάντοτε ακριβέστατος στο ραντεβού του. Από τότε ο πιο φημισμένος από τους κομήτες έμεινε γνωστός στην Ιστορία με το όνομα του ανθρώπου που προέβλεψε την επιστροφή του. Στην αρχαιότητα αλλά και πιο πρόσφατα, οι κομήτες θεωρούνταν κακοί οιωνοί. To 44 π.Χ., για παράδειγμα, η δολοφονία του Ιουλίου Καίσαρα συνδυάστηκε με την εμφάνιση ενός κομήτη πάνω από τη Ρώμη στον αστερισμό της Μεγάλης Αρκτου. Το 451 μ.Χ., και παρά την εμφάνιση ενός νέου κομήτη, οι ρωμαϊκές λεγεώνες κατατρόπωσαν τον Αττίλα σταματώντας έτσι την προέλασή του προς τη Δύση. Μετά τη μάχη οι Ρωμαίοι αποφάσισαν ότι ο κομήτης πρέπει να ήταν κακός οιωνός για τον Αττίλα και όχι γι’ αυτούς! Στην κακή επίδραση της εμφάνισης ενός κομήτη απέδωσαν οι άνθρωποι της εποχής εκείνης και την έκρηξη του Βεζούβιου το 1631, αν και στις οκτώ προηγούμενες εκρήξεις του ηφαιστείου δεν είχε εμφανιστεί κανένας κομήτης! Το γεγονός φυσικά είναι ότι ο οποιοσδήποτε μπορεί να συνδυάσει την εμφάνιση ενός κομήτη με κάποια καταστροφή, γιατί καταστροφές συμβαίνουν τόσο συχνά ώστε μία από αυτές είναι βέβαιο ότι μπορεί να συμβεί με την εμφάνιση κάποιου κομήτη από απλή και μόνο σύμπτωση. Ανάμεσα στις δεισιδαίμονες δοξασίες φόβου και καταστροφών που υποδέχονταν την εμφάνιση των κομητών υπήρχαν και άλλες που υποστήριζαν ότι οι κομήτες δεν ήταν και τόσο επίφοβοι ή προάγγελοι δυσάρεστων γεγονότων. Στον γνωστό πίνακα «Η προσκύνηση των Μάγων» που ζωγράφισε ο Τζιότο στις αρχές του 14ου αιώνα στην Πάντοβα, ο κομήτης του Χάλεϊ, που είχε εμφανιστεί το φθινόπωρο του 1301, απαθανατίστηκε με τη μορφή του Αστρου της Βηθλεέμ. Ο Αμερικανός συγγραφέας Σάμουελ Κλέμενς, πιο γνωστός με το ψευδώνυμο Μαρκ Τουέιν, γεννήθηκε το 1835, μόνο μερικές μέρες μετά την επίσκεψη του κομήτη του Χάλεϊ. Την άνοιξη του 1910, 75 χρόνια μετά τη γέννησή του, ο Μαρκ Τουέιν περίμενε κι αυτός με ιδιαίτερο ενδιαφέρον την επιστροφή του κομήτη. Μερικά χρόνια νωρίτερα είχε γράψει τα εξής: «Ηλθα σ’ αυτόν τον κόσμο το 1835 μαζί με τον κομήτη του Χάλεϊ. Η επιστροφή του αναμένεται και πάλι πολύ σύντομα, και περιμένω ότι οπωσδήποτε θα φύγω μαζί του. Θα είναι η μεγαλύτερη απογοήτευση της ζωής μου αν δεν φύγω μαζί με τον κομήτη του Χάλεϊ». Και πραγματικά στις 21 Απριλίου 1910, καθώς ο κομήτης είχε φτάσει στο πλησιέστερο σημείο του προς τον Ηλιο, ο Μαρκ Τουέιν έφευγε μαζί του για πάντα. Στην φωτογραφία ο Εντμουντ Χάλεϊ δεν έζησε για να δει αν η πρόβλεψή του βγήκε αληθινή ή όχι. Πέθανε το 1742, δεκαέξι χρόνια πριν από την αναμενόμενη επιστροφή του κομήτη. https://www.kathimerini.gr/culture/561494683/o-komitis-toy-chalei/

34 δορυφόροι OneWeb εκτοξεύθηκαν με επιτυχία από το κοσμοδρόμιο του Baikonur. Μια επιτυχημένη εκτόξευση 34 δορυφόρων OneWeb στο όχημα εκτόξευσης Soyuz-2.1b με το ανώτερο στάδιο Fregat εκτελέστηκε την Τρίτη 14 Σεπτεμβρίου, στις 18:07 UTC (21:07 ώρα Μόσχας) από το κοσμοδρόμιο Baikonur. Η εκτόξευση του διαστημοπλοίου πραγματοποιήθηκε βάσει των συμβάσεων της Glavkosmos (θυγατρικής της Roscosmos) με τον ευρωπαϊκό πάροχο υπηρεσιών εκτόξευσης Arianespace (λειτουργεί την εκτόξευση του διαστημικού σκάφους OneWeb με τη χρήση του εκτοξευτή Soyuz) και της εταιρείας Starsem. Η εκτόξευση πραγματοποιήθηκε από την κοινή ομάδα, η οποία συνδύασε τους ειδικούς των επιχειρήσεων της Roscosmos - Progress Space Rocket Center, Lavochkin Association, TsENKI, Russian Space Systems, Glavkosmos και αυτών των ξένων πελατών. Ο διαχωρισμός του ανώτερου σταδίου Fregat από το τρίτο στάδιο ήταν ονομαστικός. Κατά τη διάρκεια σχεδόν τριών ωρών σύμφωνα με την ακολουθία πτήσης, το διαστημόπλοιο διαχωρίστηκε διαδοχικά από το ανώτερο στάδιο και εγχύθηκε σε τροχιές στόχους. Αυτή η αποστολή ήταν η εκατοστή για το ανώτερο στάδιο του Fregat. Αυτό το λανσάρισμα έγινε το δέκατο στο πλαίσιο του προγράμματος OneWeb και το τέταρτο που εκτελέστηκε από το Κοσμοδρόμο Baikonur. Οι ξένοι πελάτες της Glavkosmos επιβεβαίωσαν ότι η εταιρεία έχει συμμορφωθεί πλήρως με τις συμβατικές της υποχρεώσεις. Οι δορυφόροι OneWeb χαμηλής τροχιάς έχουν σχεδιαστεί για να παρέχουν στους καταναλωτές στο έδαφος υψηλής ταχύτητας Διαδίκτυο. Η σημερινή εκτόξευση έφερε τον αριθμό των δορυφόρων OneWeb σε τροχιά σε 322 και η εταιρεία σχεδιάζει να εκτοξεύσει εκατοντάδες άλλους. http://en.roscosmos.ru/22339/

Πρόγραμμα «Αρχύτας» – Προχωρούν οι διαδικασίες για την παραγωγή του πρώτου ελληνικού drone. Με τη συμμετοχή της Ελληνικής Αεροπορικής Βιομηχανίας (ΕΑΒ) και των Πανεπιστημίων Θεσσαλονίκης, Θράκης και Θεσσαλίας, προχωρούν οι διαδικασίες για την παραγωγή του πρώτου ελληνικού drone. Όπως ανακοινώθηκε, σήμερα πραγματοποιήθηκε συνάντηση στις εγκαταστάσεις της ΕΑΒ, με τη συμμετοχή στελεχών του υπουργείου Οικονομικών, της διοίκηση της ΕΑΒ, αλλά και εκπροσώπων των τριών Πανεπιστημίων, που έχουν αναλάβει την έρευνα και την ανάπτυξη του πρώτου ελληνικού drone. Στη συνάντηση συμμετείχαν οι Κωνσταντίνος Τσαμαδιάς και Κωνσταντίνος Μαγουλάς, ως εκπρόσωποι του υπουργείου Οικονομικών, ο πρόεδρος της ΕΑΒ, Ιωάννης Κούτρας, ο διευθύνων σύμβουλος της ΕΑΒ, Δημήτριος Παπακώστας, ο αντιπρόεδρος της ΕΑΒ, Μιχαήλ Κορωναίος, καθώς και στελέχη της εταιρείας. Παρέστησαν επίσης οι Κύρος Υάκινθος, επιστημονικός υπεύθυνος του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Αντώνιος Γαστεράτος, επιστημονικός υπεύθυνος Έργου και του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης, Γεώργιος Σταμούλης, επιστημονικός υπεύθυνος του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, ο υποπτέραρχος Αναστάσιος Χαλβατζής, διοικητής Εθνικής Στρατιωτικής Αρχής Αξιοπλοΐας (ΕΣΑΑ) και ο Γεώργιος Κοκκάλας, σμήναρχος διευθυντής Airworthiness ΕΣΑΑ. Πρόγραμμα «Αρχύτας» Το έργο αφορά στο πρόγραμμα «Αρχύτας», για την σχεδίαση και κατασκευή VTOL UAV, μη επανδρωμένου αεροχήματος μεγάλων διαστάσεων και με δυνατότητα κάθετης απο/προσγείωσης. Η σχεδίαση και επιχειρησιακή εκμετάλλευση του VTOL UAV αφορά στην ικανοποίηση επιχειρησιακών απαιτήσεων εθνικής άμυναs και ασφάλειας, όπως επιτήρηση χερσαίων και θαλασσίων συνόρων, επιτήρηση θαλασσών, επιτήρηση εχθρικών δυνάμεων κ.λπ. Το drone θα μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για σκοπούς πολιτικής προστασίας (επιτήρηση δασών-έγκαιρη προειδοποίηση πυρκαγιών, επιτήρηση και αξιολόγηση λοιπών φυσικών καταστροφών), καθώς και για πολλές εμπορικές χρήσεις. Το Μη Επανδρωμένο Αερόχημα θα σχεδιαστεί και θα αναπτυχθεί ως μια πλατφόρμα σταθερής πτέρυγας, καινοτόμας γεωμετρίας BWB, που θα του δίνει τη δυνατότητα μεταφοράς ωφέλιμου φορτίου διαφορετικού τύπου, μεγάλου όγκου και βάρους (της τάξης των 20 λίτρων και 15 έως 20 κιλών, αντίστοιχα). Το πρόγραμμα πήρε την ονομασία του από τον Αρχύτα τον Ταραντίνο, Έλληνα πολιτικό, στρατηγό και μηχανικό, που έμεινε στην ιστορία ως ο εφευρέτης της πρώτης αυτόνομης πτητικής μηχανής παγκοσμίως. Κατακόρυφη απο/προσγείωση Η απο/προσγείωση του ΜΕΑ θα μπορεί να γίνει κατακόρυφα (VTOL). Κατά αυτό τον τρόπο, θα είναι εφικτή η προσέγγιση ακόμα και ιδιαίτερα απομονωμένων νησιών ή χερσαίων περιοχών, αλλά και καταστρωμάτων μεγάλων πλοίων, προσδίδοντάς του μοναδική επιχειρησιακή ικανότητα και ευελιξία (χρήση από φρεγάτες, μικρά ακατοίκητα νησιά κ.λπ.). Το Μη Επανδρωμένο Αερόχημα θα κατασκευαστεί από ελαφρά, σύνθετα υλικά, τα οποία θα εξασφαλίζουν ένα συνδυασμό δομικής αντοχής και χαμηλού βάρους κατασκευής. Την υψηλή ποιότητα κατασκευής του πρωτότυπου drone και την ακριβή αναπαράσταση της γεωμετρίας του, εγγυώνται οι σύγχρονες μέθοδοι κατεργασίας, υποστηριζόμενες από εξοπλισμό τελευταίας τεχνολογίας. Το drone θα μπορεί να επιχειρεί υπό αντίξοες καιρικές συνθήκες – σε δυνατούς ανέμους μέχρι τουλάχιστον 6 μποφόρ – οι οποίες συχνά επικρατούν στο Αιγαίο, αυξάνοντας έτσι την επιχειρησιακή ικανότητά του. Θα φέρει συστήματα αυτόματης πλοήγησης και ελέγχου πτήσης, παρέχοντας έτσι τη δυνατότητα χρήσης του και από χειριστές με μικρή εμπειρία. Τα συστήματα αυτά θα εγκατασταθούν, ώστε να εξασφαλίζουν την ομαλή λειτουργία του, τόσο κατά τη σύνθετη διαδικασία της κάθετης απο/προσγείωσης, όσο και κατά την πτήση του υπό οποιεσδήποτε συνθήκες. Χρηματοδότηση από το υπουργείο Οικονομικών Το όλο εγχείρημα θα χρηματοδοτηθεί από το υπουργείο Οικονομικών για την ανάπτυξη και την παραγωγή δύο πρωτοτύπων VTOL UAVs. Το ποσό χρηματοδότησης αφορά στη συμμετοχή των τριών Πανεπιστημίων, καθώς και στην προμήθεια υλικών και συσκευών για την κατασκευή και τον έλεγχο των VTOL UAVs. Από την πλευρά της, η ΕΑΒ θα συνεισφέρει με την τεχνογνωσία και την υψηλή κατάρτιση του προσωπικού της, ενώ θα κατέχει τα πλήρη δικαιώματα εκμετάλλευσης του προϊόντος που θα παραχθεί. https://www.tovima.gr/2021/09/14/science/programma-arxytas-proxoroun-oi-diadikasies-gia-tin-paragogi-tou-protou-ellinikou-drone/

Η παγκόσμια φωτορύπανση έχει αυξηθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια. Η φωτορύπανση έχει αυξηθεί παγκοσμίως κατά τουλάχιστον 49% τα τελευταία 25 χρόνια, σύμφωνα με μια νέα βρετανο-ισπανική επιστημονική έρευνα, που βασίστηκε σε στοιχεία από δορυφόρους. Επειδή η μελέτη έλαβε υπόψη της μόνο το φως που είναι ορατό από τον ουρανό μέσω των δορυφόρων, οι επιστήμονες εκτιμούν ότι στην πραγματικότητα η αύξηση της φωτορύπανσης σε σχέση με τη δεκαετία του 1990 μπορεί να είναι σημαντικά μεγαλύτερη, έως 270% διεθνώς και έως 400% σε μερικές περιοχές. Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον δρα Αλεχάντρο Σάντσεθ ντε Μιγκουέλ του Ινστιτούτου Περιβάλλοντος και Βιωσιμότητας του βρετανικού Πανεπιστημίου του Έξετερ, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό τηλεπισκόπησης «Remote Sensing», βρήκαν σημαντική και συνεχιζόμενη αύξηση της φωτορύπανσης σε Ασία, Νότια Αμερική, Ωκεανία και Αφρική. Στην Ευρώπη υπήρχε αύξηση έως περίπου το 2010 και έκτοτε η φωτορύπανση δείχνει να έχει σταθεροποιηθεί, ενώ στη Βόρεια Αμερική φαίνεται να κινείται πτωτικά. Η μελέτη επισημαίνει την «κρυφή επίπτωση» στη φωτορύπανση που έχει η ολοένα μεγαλύτερη χρήση της τεχνολογίας φωτισμού LED (Light Emitting Diode), που εκπέμπει περισσότερο μπλε φως από ό,τι οι προηγούμενοι λαμπτήρες. Όμως οι δορυφορικοί αισθητήρες είναι συνήθως «τυφλοί» στο μπλε φως, με συνέπεια να υποεκτιμάται η σημερινή φωτορύπανση. «Η παγκόσμια εξάπλωση του τεχνητού φωτός αλλοιώνει το φυσικό νυχτερινό περιβάλλον. Η νέα μελέτη παρέχει σαφή στοιχεία όχι μόνο πόσο σοβαρό παγκόσμιο πρόβλημα έχει γίνει πια η φωτορύπανση, αλλά επίσης ότι συνεχίζει να επιδεινώνεται και πιθανώς με ολοένα ταχύτερο ρυθμό», ανέφερε ο δρ Σάντσεθ. «Αντίθετα με την ευρέως διαδεδομένη αντίληψη, η εγκατάσταση λαμπτήρων LED στους δρόμους, παρόλο που προσφέρει κάποια οφέλη από άποψη ενεργειακής εξοικονόμησης, έχει αυξήσει τη φωτορύπανση και επίσης τις επιπτώσεις σε διάφορους οργανισμούς» πρόσθεσε. Ο Ράσκιν Χάλεϊ, διευθυντής της Διεθνούς Ένωσης Σκοτεινών Ουρανών, δήλωσε ότι «κατά τα τελευταία 25 χρόνια η μετάβαση στον φωτισμό LED έχει συνοδευτεί από γρήγορες αυξήσεις στη φωτορύπανση παγκοσμίως. Χωρίς συντονισμένη δράση για να αναστραφεί αυτή η τάση, η επίπτωση στο φυσικό περιβάλλον θα επιταχυνθεί, επιδεινώνοντας περαιτέρω την κρίση βιοποικιλότητας και τις απώλειες ενέργειας, ενώ μια ολόκληρη γενιά θα μεγαλώσει μέσα σε ένα αιώνιο λυκόφως». Αρκετές μελέτες έως τώρα έχουν δείξει ότι η φωτορύπανση από το φωτισμό των δρόμων και άλλες πηγές φωτισμού μπορεί να έχει σημαντικές επιπτώσεις στο φυσικό περιβάλλον και ιδιαίτερα σε ορισμένους έμβιους οργανισμούς και φυτά. Μεταξύ άλλων, μπορεί να έχει παίξει ρόλο στη μαζική μείωση των πληθυσμών των εντόμων. https://www.in.gr/2021/09/15/b-science/perivallon-b-science/pagkosmia-fotorypansi-exei-ayksithei-simantika-ta-teleytaia-xronia/

Σπίτια στη Σελήνη και τον Άρη φτιαγμένα από… ανθρώπινα δομικά υλικά. Σε λίγα χρόνια ο άνθρωπος θα επιστρέψει στη Σελήνη ενώ όπως όλα δείχνουν θα έχει πραγματοποιήσει και το φιλόδοξο ταξίδι στον Άρη. Ήδη οι μεγάλες κρατικές αλλά και ιδιωτικές διαστημικές υπηρεσίες και εταιρείες σχεδιάζουν βάσεις στην Σελήνη και τον Κόκκινο Πλανήτη. Η δημιουργία καταλυμάτων μακριά από τη Γη δεν είναι ένα εύκολο εγχείρημα αφού θα πρέπει να μεταφερθούν από τον πλανήτη μας τα υλικά κατασκευής τους. Είναι επίσης εξαιρετικά κοστοβόρο εγχείρημα. Υπολογίζεται ότι το κόστος για να ταξιδέψει ένα μόλις τούβλο από τη Γη στον Άρη ανέρχεται αυτή τη στιγμή σε δύο εκατ. δολάρια. Για να υπερπηδηθούν όλα αυτά τα εμπόδια οι επιστήμονες αναζητούν κάποιες εναλλακτικές λύσεις. Η χρήση τοπικών υλικών κάθε πλανήτη σε συνδυασμό με τη χρήση της τεχνολογίας τρισδιάστατης εκτύπωσης αποτελεί μια ιδέα πάνω στην οποία έχουν παρουσιαστεί διάφορων ειδών ιδέες και προτάσεις. Επιστήμονες του Πανεπιστημίου του Μάντσεστερ ρίχνουν τώρα στο τραπέζι μια νέα όχι απλά επαναστατική αλλά πραγματικά απρόσμενη πρόταση. Όπως υποστηρίζουν είναι εφικτό να χρησιμοποιηθεί ως δομικό υλικό για κατασκευή οικημάτων σε άλλους κόσμους μια ουσία που θα αποτελείται από μια πρωτεΐνη που υπάρχει στο ανθρώπινο αίμα, από τον ιδρώτα, τα δάκρυα και τα ούρα. Η ουσία αυτή θα μοιάζει με κόλα και θα μπορεί με αυτή να σχηματιστεί ένα είδος τσιμέντου από το έδαφος της Σελήνης ή του Άρη. Οι ερευνητές ονόμασαν την ουσία αυτή AstroCrete, μια διαστημικού τύπου παράφραση της λέξης concrete που είναι το τσιμέντο στην αγγλική γλώσσα. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς των ερευνητών μια αποστολή έξι αστροναυτών στη Σελήνη ή τον Άρη μπορεί να δημιουργήσει ένα τόνο τσιμέντου AstroCrete και μάλιστα υψηλής αντοχής. Οι ερευνητές με δημοσίευση τους στην επιθεώρηση «Materials Today Bio» αναφέρουν ότι κάθε αστροναύτης θα μπορεί κατά τη διάρκεια της αποστολής του να φτιάξει τόσο τσιμέντο ώστε να δημιουργήσει ένα κατάλυμα που θα χωράει ένα ακόμη αστροναύτη. Με αυτό τον τρόπο θα μπορέσει προοδευτικά να δημιουργηθεί σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα μια μεγάλη βάση αρχικά και στη συνέχεια ακόμη και μια αποικία σε κάποιο άλλο κόσμο έξω από τη Γη. Πέρυσι ερευνητές του Πανεπιστημίου της Σιγκαπούρης είχαν προτείνει τη δημιουργία οικημάτων στον Άρη αποτελούμενα από λέπια ψαριών και μύκητες. https://www.naftemporiki.gr/story/1775955/spitia-sti-selini-kai-ton-ari-ftiagmena-apo-anthropina-domika-ulika

Πώς ένα σουπερνόβα που εξερράγη το 2016 θα εμφανιστεί σε επανάληψη το 2037. Πώς γίνεται ένα συμβάν που καταγράφηκε το 2016 να παρατηρηθεί για δεύτερη φορά 20 χρόνια αργότερα; Κι όμως γίνεται, χάρη σε ένα παράξενο παιχνίδι του φωτός που προβλέπει η γενική σχετικότητα του Αϊνστάιν. Ένας υπερκαινοφανής αστέρας (σουπερνόβα) που καταγράφηκε το 2016 από το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble προβλέπεται ότι θα εμφανιστεί ξανά στον ουρανό το 2037, σε ένα είδος κοσμικού déjà-vu. Το άστρο που εξερράγη σε σουπερνόβα βρίσκεται πίσω από ένα γιγάντιο γαλαξιακό σμήνος, του οποίου η βαρύτητα παραμορφώνει τον χώρο και τον χρόνο, όπως προβλέπει η θεωρία του Αϊνστάιν. Η καμπύλωση του χωροχρόνου αλλάζει τη διαδρομή που ακολουθεί το φως για να φτάσει από το σουπερνόβα μέχρι τη Γη -ένα φαινόμενο που ονομάζεται βαρυτικός φακός επειδή λειτουργεί περίπου όπως οι γυάλινοι φακοί. Τα γαλαξιακά σμήνη έχουν τόσο μεγάλη μάζα ώστε τα αντικείμενα που βρίσκονται πίσω τους μπορεί να εμφανίζονται σε εντελώς διαφορετική θέση από αυτή στην οποία πραγματικά βρίσκονται. Επιπλέον, το φως από την ίδια αρχική πηγή μπορεί να ακολουθήσει πολλές διαφορετικές πορείες ταυτόχρονα, οπότε πολλαπλά είδωλα του ίδιου αντικειμένου εμφανίζονται σε διαφορετικά σημεία του ουρανού. Δεδομένου όμως ότι κάποιες διαδρομές είναι πιο μακρινές από άλλες, κάθε είδωλο μπορεί να εμφανιστεί όχι μόνο σε άλλο σημείο του χώρου αλλά και σε διαφορετικές χρονικές στιγμές. Όπως σχολιάζει σε ανακοίνωση της NASA o Στιβ Ρόντνεϊ του Πανεπιστημίου της Νότιας Καρολίνας, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας, το φαινόμενο μπορεί να παρομοιαστεί με έναν αριθμό από τρένα που αναχωρούν από τον ίδιο σταθμό και ταξιδεύουν με την ίδια ταχύτητα για να φτάσουν στον ίδιο προορισμό, από διαφορετική όμως διαδρομή. Όσο πιο μεγάλη η διαδρομή, τόσο περισσότερο θα αργήσει το τρένο να φτάσει στον προορισμό του. Το συγκεκριμένο σουπερνόβα εμφανίστηκε για πρώτη φορά σε τρία διαφορετικά είδωλα, τα οποία εντοπίστηκαν αναδρομικά σε εικόνα του Hubble από το 2016, αναφέρει διεθνής ερευνητική ομάδα στο Nature Astronomy. Οι τρεις κουκίδες αντιστοιχούν σε τρεις διαφορετικές διαδρομές που ακολούθησε το φως στα δέκα δισεκατομμύρια χρόνια που χρειάστηκε για να φτάσει στη Γη. Οι κουκίδες είχαν εξαφανιστεί σε νέα εικόνα που τράβηξε το Hubble το 2019, επιβεβαιώνοντας ότι δεν πρόκειται για τρία διαφορετικά άστρα. Μαθηματικά μοντέλα που χρησιμοποιήθηκαν στη μελέτη έδειξαν ότι ένα τέταρτο είδωλο του σουπερνόβα θα εμφανιστεί γύρω στο 2037, συν ή πλην δύο χρόνια. Η εικόνα αυτή θα σχηματιστεί από φως το οποίο πέρασε κατευθείαν μέσα από το γαλαξιακό σμήνος που βρίσκεται ανάμεσα στο σουπερνόβα και τη Γη. Θα φανταζόταν κανείς ότι αυτή η «απευθείας» διαδρομή είναι η πιο σύντομη και επομένως το αντίστοιχο είδωλο θα έπρεπε να είχε εμφανιστεί νωρίτερα από τα άλλα. Στην πραγματικότητα όμως πρόκειται για την πιο μακρινή διαδρομή, αφού το φως πέρασε από την κεντρική περιοχή με τη μέγιστη παραμόρφωση του χώρου. «Θα είναι η τελευταία που θα φτάσει στη Γη επειδή είναι σαν τρένο που πρέπει να κατέβει βαθιά σε μια κοιλάδα και μετά να σκαρφαλώσει στην κορυφή» εξηγεί ο δρ Ρόντνεϊ. Η παρατήρηση της επανάληψης του φαινομένου το 2037 θα επιτρέψει στους αστρονόμους να υπολογίσουν τη χρονική καθυστέρηση ανάμεσα στα διαφορετικά είδωλα του σουπερνόβα, κάτι που με τη σειρά του θα επιτρέψει τη χαρτογράφηση της μάζας του γαλαξιακού σμήνους που λειτουργεί ως φακός. Το μεγαλύτερο μέρος αυτής της μάζας δεν αντιστοιχεί στην ύλη που γνωρίζουμε αλλά στη μυστηριώδη «σκοτεινή ύλη», ένα αόρατο, υποθετικό υλικό που εκτιμάται ότι αντιστοιχεί στο 85% της μάζας του Σύμπαντος. Στην φωτογραφια το βλέπεις και δεν το βλέπεις. Τρεις όψεις του ιδίου σουπερνόβα εμφανίζονται στην φωτογραφία του 2016 (αριστερά), τραβηγμένη από το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble. Όμως έχουν εξαφανιστεί στην φωτογραφία του 2019. Το μακρινό σουπερνόβα, με το όνομα Ρέκβιεμ, ‘εμπλέκεται’ στο γιγαντιαίο γαλαξιακό σμήνος MACS J0138. Το σμήνος έχει τεράστια μάζα της οποίας το βαρυτικό πεδίο κάμπτει και μεγεθύνει το φως του σουπερνόβα, το οποίο βρίσκεται σε έναν γαλαξία αρκετά πίσω από το σμήνος. Το φαινόμενο που ονομάζεται βαρυτικός φακός, δημιουργεί πολλαπλές εικόνες του σουπερνόβα που επισημαίνονται με τους λευκούς κύκλους στην φωτογραφία του 2016. Η πολλαπλή εμφάνιση του σουπερνόβα εξαφανίζεται στην φωτογραφία του 2019 του ίδιου συμπλέγματος (δεξιά). Το στιγμιότυπο του 2019, βοήθησε τους αστρονόμους να επιβεβαιώσουν την προέλευση του αντικειμένου. Τα σουπερνόβα εκρήγνυνται και εξαφανίζονται με την πάροδο του χρόνου. Οι ερευνητές προβλέπουν ότι ένα είδωλο του ίδιου σουπερνόβα θα εμφανιστεί το 2037. Η προβλεπόμενη θέση αυτού του τέταρτου ειδώλου επισημαίνεται από τον κίτρινο κύκλο πάνω αριστερά στην φωτογραφία του 2019. Το φως από το σουπερνόβα Ρέκβιεμ ταξίδεψε περίπου 10 δισεκατομμύρια χρόνια σύμφωνα με την απόσταση του γαλαξία που το φιλοξενεί. Το φως που συνέλαβε το Hubble από το σμήνος MACS J0138.0-2155, χρειάστηκε περίπου τέσσερα δισεκατομμύρια χρόνια για να φτάσει στη Γη. https://www.in.gr/2021/09/14/b-science/space/pos-ena-soupernova-pou-ekserragi-2016-tha-emfanistei-se-epanalipsi-2037/

Ανακαλύφθηκαν πάνω από 450 νέα αντικείμενα στο Ηλιακό μας σύστημα. Πέρα από την τροχιά του Ποσειδώνα, υπάρχει μία σκοτεινή παγωμένη ζώνη ουράνιων σωμάτων που ονομάζεται Ζώνη του Κάιπερ και παραμένει λίγο-πολύ ανέγγιχτη από τότε που δημιουργήθηκε το Ηλιακό σύστημα. Η απόσταση όμως και η έλλειψη φωτός μας δυσκολεύουν να ξεχωρίσουμε τι ακριβώς βρίσκεται εκεί έξω. Με μία νέα έρευνα των αστρονόμων όμως κατάφεραν να ταυτοποιηθούν 815 Μεταποσειδώνια αντικειμενα (TNOs), 461 από τα οποία ανακαλύψαμε για πρώτη φορά. Κι αν ακούγονται λίγα, πρόκειται για μία σημαντική αύξηση από τα 3.000 που γνωρίζαμε μέχρι σήμερα και μπορεί να περιέχουν πληροφορίες που θα μας βοηθήσουν να καταλάβουμε καλύτερα πώς σχηματίστηκε το Ηλιακό σύστημα ή ακόμα και να ψάξουμε καλύτερα για τον κρυφό Πλανήτη Εννιά. Πρόκειται για το δεύτερο μεγαλύτερο κατάλογο TNO που προέρχεται από μία και μόνο έρευνα, ενώ είναι και ο μεγαλύτερος κατάλογος με φωτομετρία πολλών συχνοτήτων. Αυτή η μακρινή πλευρά του Ηλιακού μας συστήματος ενθουσιάζει τους αστρονόμους, καθώς πιστεύουν πως τα TNOs συγκρατούν ακόμη τις δυναμικές του πρωτόγονου Ηλιακού συστήματος, όταν οι πλανήτες ακόμα σχηματίζονταν και το σύστημα ήταν πολύ διαφορετικό από αυτό που βλέπουμε σήμερα. Καθώς οι μεγάλοι πλανήτες έμπαιναν στη θέση τους, επηρέαζαν βαρυτικά τα TNOs. Έτσι, μελετώντας τις τροχιές τους μπορούμε να αναπαράγουμε τα γεγονότα που έλαβαν χώρα και τα έφεραν εδώ που είναι σήμερα. https://www.pronews.gr/epistimes/diastima/1017290_anakalyfthikan-pano-apo-450-nea-antikeimena-sto-iliako-mas-systima[/b]

Η προετοιμασία πριν από την πτήση του διαστημοπλοίου Soyuz MS-20 ξεκίνησε στο Baikonur. Η προετοιμασία του επανδρωμένου οχήματος μεταφοράς Soyuz MS-20 (TPK) για το τελικό στάδιο δοκιμών στο τεχνικό συγκρότημα έχει ξεκινήσει στο κτίριο συναρμολόγησης και δοκιμών (MIC) της θέσης 254 του κοσμοδρόμου Baikonur. Την περασμένη εβδομάδα, σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα, πραγματοποιήθηκε η επανεισδοχή του διαστημοπλοίου Soyuz MS-20, το οποίο έφτασε στο κοσμόδρομο στις αρχές αυτού του μήνα. Μετά την εγκατάσταση του διαστημοπλοίου στο χώρο εργασίας, οι ειδικοί της Rocket and Space Corporation Energia που πήραν το όνομά τους από τον V.I. S.P. Ο Κορόλεφ διενήργησε εξωτερική επιθεώρηση του προϊόντος και έλεγχο της αρχικής κατάστασης των ενσωματωμένων συστημάτων, συνέδεσε τον εξοπλισμό δοκιμής εδάφους, ολοκλήρωσε τη συναρμολόγηση του κυκλώματος δοκιμών και τον έλεγχο αλλαγής του εξοπλισμού σέρβις, καθώς επίσης ολοκλήρωσε αυτόνομες δοκιμές και εγκατάσταση τα καθίσματα του πληρώματος Kazbek. Το σχέδιο εργασίας για το εγγύς μέλλον προβλέπει την προετοιμασία του πλοίου για πολύπλοκες ηλεκτρικές δοκιμές, δοκιμές αυτοματισμού επί του σκάφους και έλεγχο της στεγανότητας των κυκλωμάτων του συστήματος θερμικού ελέγχου. Η εκτόξευση του οχήματος εκτόξευσης Soyuz-2.1a με το επανδρωμένο διαστημόπλοιο Soyuz MS-20 έχει προγραμματιστεί για τον Δεκέμβριο του 2021. Η πτήση προς τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό θα διαρκέσει 12 ημέρες βάσει συμβολαίου με την Space Adventures. Ο διοικητής του πρώτου πληρώματος είναι ο κοσμοναύτης Roscosmos Alexander Misurkin, ενώ ο Yusaku Maezawa, Πρόεδρος της Start Today Corporation και ο Yozo Hirano, ο προσωπικός βοηθός του Maezawa Yusaku, διορίστηκαν στο πρώτο πλήρωμα. https://www.energia.ru/ru/news/news-2021/news_09-13.html[/b]

Διαστημική εταιρεία ιδρύει ο συνιδρυτής της Apple. Μπορεί ο Στήβεν Τζόμπς να κέρδισε όλη τη διασημότητα και αναγνώριση για τα επιτεύγματα της Apple αλλά αν δεν υπήρχε ο Στήβεν Βόζνιακ να κατασκευάσει τον Apple 1, τον πρώτο ολοκληρωμένο προσωπικό υπολογιστή στον κόσμο, η εταιρεία που άλλαξε τον κόσμο των υπολογιστών και αργότερα της κινητής τηλεφωνίας δεν θα υπήρχε. Ο Βόζνιακ δεν έγινε το ίδιο διάσημος με τον Τζομπς αλλά έχει κερδίσει τον σεβασμό στην βιομηχανία της τεχνολογίας και θεωρείται ένας από τους μεγάλους γκουρού του χώρου. Ακολουθώντας τη μόδα των τελευταίων ετών όπου κορυφαία ονόματα της βιομηχανίας της τεχνολογίας εισέρχονται στον διαστημικό τομέα ο Βόζνιακ ανακοίνωσε ότι θα ιδρύσει και αυτός τη δική του διαστημική εταιρεία.Ο 71χρονος Βόζνιακ με μια ανάρτηση του στα social media αλλά και ένα βίντεο που έδωσε στη δημοσιότητα έκανε μεν γνωστή την πρόθεση του να ιδρύσει μια νέα διαστημική εταιρεία αλλά πιθανότατα για λόγους μάρκετινγκ άφησε να αιωρείται το αντικείμενο που θα δραστηριοποιηθεί η εταιρεία του δίνοντας τροφή για διάφορες εικασίες. «Μια νέα ιδιωτική διαστημική εταιρεία ξεκινά και δεν θα έχει καμία σχέση με αυτές που υπάρχουν μέχρι σήμερα» αναφέρει στην ανάρτηση του ο Βόζνιακ. Στο βίντεο που έδωσε στη δημοσιότητα ο εκφωνητής αναφέρει «Μαζί θα πάμε μακριά. Θα φροντίσουμε ο ένας τον άλλον και θα λύσουμε μαζί διάφορα προβλήματα. Αυτό δεν είναι μια ακόμη κούρσα, δεν είναι ένας διαγωνισμός ή ένα παιχνίδι. Δεν είμαστε ένας άνθρωπος, μια εταιρεία, ένα έθνος. Είμαστε ένας πλανήτης. Είμαστε εξερευνητές. Είμαστε οραματιστές, είμαστε μηχανικοί, είμαστε όντα που παίρνουμε ρίσκα. Είμαστε άνθρωποι και είναι στο χέρι μας να συνεργαστούμε για κάνουμε ότι είναι καλό και σωστό. Έτσι ήρθαμε για να φροντίσουμε ότι έχουμε κατακτήσει μέχρι τώρα ώστε η επόμενη γενιά να ζήσει καλύτερα μαζί μας. Ο ουρανός δεν είναι πια το τελικό όριο». Η νέα εταιρεία θα ονομάζεται Privateer Space και στο πλευρό του Βόζνιακ βρίσκεται ο επί δεκαετίες φίλος και συνεργάτης του Άλεξ Φίλντινγκ ιδρυτής της εταιρείας ανάπτυξης τεχνολογιών τεχνητής νοημοσύνης και προηγμένων ψηφιακών συστημάτων Ripcord. Ο Φίλντινγκ ήταν κάποτε μηχανικός στην Apple. Το μότο που συνοδεύει το βίντεο αναφέρει ότι η νέα εταιρεία «θα εργαστεί για να διατηρήσει το Διάστημα ασφαλές και προσβάσιμο σε όλη την ανθρωπότητα». Αυτή η αναφορά κάνει κάποιους να εικάζουν ότι ίσως σε πρώτη τουλάχιστον φάση η νέα εταιρεία θα ασχοληθεί με τεχνολογίες και συστήματα καθαρισμού των αμέτρητων διαστημικών σκουπιδιών που κινούνται με μεγάλες ταχύτητες σε τροχιά γύρω από τη Γη. Τα διαστημικά σκουπίδια αποτελούν μόνιμο και σοβαρό κίνδυνο για δορυφόρους, διαστημόπλοια, διαστημικούς σταθμούς και γενικότερα για την διαστημική δραστηριότητα του ανθρώπου. Στην φωτογραφία το 1976 ο Στήβεν Βόζνιακ (αριστερά στην φωτογραφία) κατασκεύασε τον πρώτο προσωπικό υπολογιστή πάνω στον οποίο η εμπνευσμένη στρατηγική προώθησης του Στήβεν Τζομπς (δεξιά) βάσισε τη δημιουργία του βιομηχανικού κολοσσού της Apple. Ο Βόζνιακ κάνει τώρα ένα νέο βήμα ιδρύοντας μια διαστημική εταιρεία. https://www.naftemporiki.gr/story/1775694/diastimiki-etaireia-idruei-o-sunidrutis-tis-apple

Το ρέκβιεμ ενός σουπερνόβα παρατηρούν οι αστρονόμοι. Ένα σπάνιο και πολύ ενδιαφέρον φαινόμενο περιγράφει ομάδα αστρονόμων με δημοσίευση της στην επιθεώρηση «Nature Astronomy». Πριν από δέκα δισ. έτη ένα άστρο του γαλαξία MRG-M0138 αυτοκαταστράφηκε σε μια έκρηξη σουπερνόβα. Αυτή η αστρική έκρηξη εμφανίστηκε στον ουράνιο θόλο της Γης το 2016 ως τρία διαφορετικά σημεία φωτός κάθε ένα εκ των οποίων φαινόταν ότι είχε ακολουθήσει διαφορετικό «δρομολόγιο» από τα άλλα για να φτάσει μέχρι τη διαστημική μας γειτονιά. Τα τρία σημεία φωτός είχε εντοπίσει το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble και εξακριβώθηκε η πηγή τους. Όταν όμως οι επιστήμονες προσπάθησαν να παρατηρήσουν εκ νέου το φως της έκρηξης σε μια προσπάθεια να εντοπίσουν περισσότερα στοιχεία για αυτή διαπίστωσαν ότι και τα τρία σημεία φωτός είχαν εξαφανιστεί. Ομάδα ερευνητών με επικεφαλής επιστήμονες του Πανεπιστημίου της Νότιας Καρολίνας στις ΗΠΑ ασχολήθηκε με το μυστηριώδες σουπερνόβα και όπως αναφέρουν το φως της έκρηξης θα επιστρέψει στον ουράνιο θόλο. Οι ερευνητές ονόμασαν την έκρηξη «SN Requiem» και υπολόγισαν ότι το φως της έκρηξης θα κάνει την εμφάνιση του κάποια στιγμή στο χρονικό διάστημα 2035-2040 με πιθανότερο έτος εμφάνισης το 2037. Ο εντοπισμός και η μελέτη του φωτός του σουπερνόβα όταν αυτό επανεμφανισθεί θα βοηθήσει με βάση και τις προηγούμενες παρατηρήσεις που έχουν γίνει σε αυτό στον επανακαθορισμό της αποκαλούμενης «σταθεράς Χαμπλ», της παραμέτρου που περιγράφει τον ρυθμό διαστολής του Σύμπαντος. https://www.naftemporiki.gr/story/1775725/to-rekbiem-enos-soupernoba-paratiroun-oi-astronomoi [/b]

Ολοκληρώθηκαν οι δοκιμές του διαστημοπλοίου Soyuz MS-19 σε θάλαμο κενού. Στο κοσμόδρομο Baikonur, συνεχίζεται η προετοιμασία πριν από την πτήση του επανδρωμένου οχήματος μεταφοράς Soyuz MS-19 (TPK). Σήμερα, σύμφωνα με το πρόγραμμα εργασίας, οι ειδικοί της RSC Energia και του συμπιεστικού κέντρου Yuzhny ολοκλήρωσαν τις δοκιμές του διαστημικού σκάφους για στεγανότητα στο θάλαμο κενού του συγκροτήματος συναρμολόγησης και δοκιμής του χώρου 254. Ο κύκλος των πνευματικών δοκιμών κενού της μεγάλης διαστημικής τεχνολογίας με τη χρήση μέσου ηλίου-αέρα στους δοκιμασμένους όγκους πραγματοποιείται για τον αντικειμενικό έλεγχο των αυστηρών απαιτήσεων για τη στεγανότητα των διαμερισμάτων και των συστημάτων του διαστημικού σκάφους υπό συνθήκες εδάφους. Η εκτόξευση του οχήματος εκτόξευσης Soyuz-2.1a από το Soyuz MS-19 TPK στο πρόγραμμα παράδοσης της 66ης κύριας αποστολής στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό έχει προγραμματιστεί για τον Οκτώβριο του 2021. https://www.energia.ru/ru/news/news-2021/news_09-10.html[/b]

Διάστημα – Η πιο ρεαλιστική προσομοίωση του σύμπαντος «ανέβηκε» στο cloud Ξεχάστε τα διαδικτυακά παιγνίδια που υπόσχονται έναν «ολόκληρο κόσμο» για εξερεύνηση. Μια διεθνής ομάδα επιστημόνων δημιούργησε -με τη βοήθεια ενός ιαπωνικού υπερυπολογιστή- ένα τεράστιο εικονικό σύμπαν, το οποίο «ανέβασε» στο υπολογιστικό νέφος, έτσι ώστε ο καθένας οπουδήποτε να είναι σε θέση να «ταξιδέψει» σε αυτό. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη και πιο ρεαλιστική προσομοίωση του σύμπαντος που έχει υπάρξει μέχρι σήμερα. Ονομάστηκε «Ουτσούου» (Uchuu) που σημαίνει «Εξωτερικό Διάστημα» στα ιαπωνικά και αποτελείται από 2,1 τρισεκατομμύρια σωματίδια σε έναν υπολογιστικό κύβο με πλευρά 9,63 δισεκατομμυρίων ετών φωτός, περίπου τα τρίτα τέταρτα της απόστασης μεταξύ της Γης και των πιο μακρινών γνωστών γαλαξιών. Το «Ουτσούου» προσομοιώνει την εξέλιξη της ύλης σχεδόν καθ’ όλη την ιστορία των 13,8 δισεκατομμυρίων ετών του σύμπαντος, από τη «Μεγάλη Έκρηξη» (Μπιγκ Μπανγκ) μέχρι σήμερα. Σύμφωνα με τους ερευνητές, «είναι σαν μια χρονομηχανή: μπορούμε να πάμε προς τα εμπρός, προς τα πίσω ή να σταματήσουμε τον χρόνο, μπορούμε να κάνουμε “ζουμ” σε ένα μόνο γαλαξία ή να δούμε ένα ολόκληρο σμήνος γαλαξιών, μπορούμε να δούμε τι συμβαίνει πραγματικά κάθε λεπτό σε κάθε μέρος του σύμπαντος, από τις πρώτες μέρες του μέχρι σήμερα, κάτι που αποτελεί ουσιώδες εργαλείο για τη μελέτη του Κόσμου». Το «Ουτσούου» δημιουργήθηκε με τη βοήθεια του ATERUI II (Cray XC50), του ισχυρότερου στον κόσμο υπερυπολογιστή που είναι αφιερωμένος στην αστρονομία και βρίσκεται στο Εθνικό Αστρονομικό Παρατηρητήριο της Ιαπωνίας. Παρ’ όλη την τεράστια υπολογιστική ισχύ του, χρειάστηκε ένας χρόνος για να δημιουργηθεί η μεγάλη προσομοίωση του σύμπαντος. Σχετική δημοσίευση, με επικεφαλής τον αναπληρωτή καθηγητή Τομοάκι Ισιγιάμα του ιαπωνικού Πανεπιστημίου Τσίμπα, έγινε στο βρετανικό περιοδικό Monthly Notices της Βασιλικής Αστρονομικής Εταιρείας. https://www.in.gr/2021/09/13/b-science/space/diastima-pio-realistiki-prosomoiosi-tou-sympantos-anevike-sto-cloud/ [/b]

Μεγάλο βραβείο για το ρολόι που θα μελετήσει το Σύμπαν. Πριν από δέκα χρόνια ο Ρώσοισραηλινός μεγιστάνας Γιούρι Μίλνερ ίδρυσε τα επιστημονικά βραβεία Breakthrough θέλοντας να δημιουργήσει ένα αντίπαλο δέος στα βραβεία Νόμπελ παρέχοντας χρηματικό βραβείο στους νικητές ύψους τριών εκατ. δολαρίων ποσό τριπλάσιο από αυτό που συνοδεύει ένα βραβείο Νόμπελ. Το φετινό βραβείο Φυσικής Breakthrough απονεμήθηκε σε δύο Ιάπωνες επιστήμονες οι οποίοι αν και εργάστηκαν ανεξάρτητα συνέβαλαν στη δημιουργία του μεγαλύτερης ακρίβειας ρολογιού που έχει κατασκευαστεί μέχρι σήμερα. Πρόκειται για ένα «ρολόι οπτικού πλέγματος» όπως είναι η ονομασία αυτής της τεχνολογίας η οποία έρχεται να αντικαταστήσει τα ατομικά ρολόγια. Σύμφωνα με τους δημιουργούς του το ρολόι αυτό είναι χίλιες φορές ακριβέστερο από τα καλύτερα ατομικά ρολόγια. Το νέο ρολόι βασίζεται σε ένα "εκκρεμές" των ατόμων του στροντίου, με τη βοήθεια ενός λέιζερ. Μπορεί να λειτουργεί για 30 δισ. έτη έχοντας χάσει σε αυτό το τεράστιο χρονικό διάστημα (σχεδόν τριπλάσιο από την ηλικία του Σύμπαντος) μόλις ένα δευτερόλεπτο. Το ρολόι αυτό μπορεί να βοηθήσει τους επιστήμονες να μελετήσουν με ακρίβεια τις θεωρίες της σχετικότητας, της κβαντικής ηλεκτροδυναμικής και άλλες θεωρίες και φαινόμενα του Σύμπαντος. Το βραβείο και τα τρία εκατ. δολάρια θα μοιραστούν ο Χιντετόσι Γιατόρι φυσικός του Πανεπιστημίου του Τόκιο και του περίφημου ερευνητικού κέντρου Riken στην Ιαπωνία και ο Τζουν Γε φυσικός του Πανεπιστημίου του Κολοράντο (Boulder) και του Εθνικού Ινστιτούτου Προτύπων και Τεχνολογίας των ΗΠΑ (NIST). https://www.naftemporiki.gr/story/1773534/megalo-brabeio-gia-to-roloi-pou-tha-meletisei-to-sumpan

Όλα έτοιμα για την πρώτη διαστημική αποστολή που θα αποτελείται στο σύνολό της από πολίτες. Ένας ακόμη δισεκατομμυριούχος επιχειρηματίας πρόκειται να ταξιδέψει στο διάστημα αυτή την εβδομάδα, εντός της διαστημικής κάψουλας SpaceX, συμμετέχοντας σε μία ομάδα αστρο-τουριστών. Το εγχείρημα αυτό, αναμένεται ότι θα καταγραφεί στην ιστορία του διαστήματος ως η πρώτη διαστημική πτήση, με πλήρωμα πλήρως αποτελούμενο από πολίτες, που θα εκτοξευτεί σε γήινη τροχιά. Ο Τζάρεντ Αϊζάκμαν ο Αμερικανός ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της εταιρίας ηλεκτρονικού εμπορίου Shift4 Payments θα ηγηθεί μιας ομάδας τριών ανθρώπων που θα εκτοξευτούν για πρώτη φορά στο διάστημα, σε ένα τριήμερο ταξίδι από το σημείο εκτόξευσης στο Ακρωτήριο Κανάβεραλ της πολιτείας Φλόριντα, σε ένα προκαθορισμένο σημείο προσυδάτωσης στον Ατλαντικό ωκεανό. Το πλήρωμα της διαστημικής κάψουλας έχει την κωδική ονομασία «Αντοχή» και έχει προγραμματιστεί να εκτοξευτεί από το Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της NASA με έναν επαναχρησιμοποιημένο πύραυλο Falcon 9. Το χρονικό παράθυρο της εκτόξευσης είναι διάρκειας πέντε ωρών, ενώ ανοίγει στις 20:00 (ώρα Ανατολικής Ακτής), την Τετάρτη. Η χθεσινή πρόγνωση του καιρού προέβλεπε μία πιθανότητα 70% για καιρικές συνθήκες που ευνοούν την εκτόξευση, σύμφωνα με τους αρμόδιους, για μία διαστημική πτήση, η οποία στο σύνολό της θα διευθύνεται από το έδαφος. https://www.tovima.gr/2021/09/13/science/ola-etoima-gia-tin-proti-diastimiki-apostoli-pou-tha-apoteleitai-sto-synolo-tis-apo-polites/[/b]

Μακρόχρονη έκθεση σε νερό «μαρτυρούν» τα πρώτα δύο πέτρινα δείγματα από τον Άρη. Τα πρώτα δύο πέτρινα δείγματα -τα πρώτα από άλλο πλανήτη- που συνέλλεξε στον Άρη στις 6 και 8 Σεπτεμβρίου το ρομποτικό ρόβερ Perseverance (Επιμονή) της Αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας (NASA), ανοίγοντας τρύπες με το τρυπάνι του, φέρουν ενδείξεις μακρόχρονης έκθεσης τους σε νερό στο μακρινό παρελθόν. Επιβεβαιώνονται έτσι οι εκτιμήσεις των επιστημόνων ότι ο κρατήρας Jezero όπου βρίσκεται το ρόβερ, είχε κάποτε μια μεγάλη λίμνη νερού για πολύ καιρό. Τα πρώτα πετρώματα από όπου ελήφθησαν τα δείγματα, είναι βασαλτικά στη σύνθεση τους και αποτελούν πιθανώς προϊόν ροών ηφαιστειακής λάβας του παρελθόντος. Η παρουσία αλάτων στα πετρώματα «μαρτυρά» ότι κάποτε ήσαν εκτεθειμένα σε νερό, όπως δήλωσε η επιστήμονας της NASA Τζούλια Γκόρεβα. Η NASA γνώριζε ότι κάποτε υπήρχε νερό στον περιοχή αυτή του Άρη, αλλά όχι για πόσο καιρό. Τώρα πια φαίνεται πως το νερό υπήρχε για μεγάλο χρονικό διάστημα, επί δεκάδες χιλιάδες ή ακόμη και εκατομμύρια χρόνια. «Φαίνεται πως τα πρώτα μας πέτρινα δείγματα αποκαλύπτουν ένα δυνητικά φιλόξενο για ζωή βιώσιμο περιβάλλον. Είναι πολύ μεγάλη υπόθεση ότι το νερό υπήρχε εκεί για τόσο μεγάλο διάστημα», ανέφερε ο επιστήμονας Κεν Φάρλεϊ του Εργαστηρίου Αεριώθησης (JPL) της NASA. Τα δύο δείγματα με τις γαλλικές ονομασίες «Montdenier» και «Montagnac» – μεγέθους το καθένα όσο ένα δάκτυλο περίπου – έχουν πλέον σφραγιστεί και αποθηκευτεί μέσα σε κυλίνδρους από τιτάνιο στο κάτω μέρος του ρόβερ. Αφού προστεθούν και δεκάδες άλλα δείγματα στο μέλλον, θα επιχειρηθεί η αποστολή τους στη Γη, πιθανώς το 2031, έτσι ώστε να αναλυθούν εξονυχιστικά, μεταξύ άλλων για εύρεση ιχνών αρχαίας μικροβιακής αρειανής ζωής. Η εξερεύνηση του κρατήρα Jezero θα συνεχιστεί για περίπου δύο γήινα χρόνια. Ο επόμενος στόχος του ρόβερ για τρύπημα είναι σε απόσταση 200 μέτρων η περιοχή «South Seitah», που είναι καλυμμένη με αμμόλοφους και βράχους. Το Perseverance βρίσκεται στον Άρη από τον Φεβρουάριο του 2021 και έχει ήδη διανύσει περίπου 2,2 χιλιόμετρα, με τη βοήθεια και του μικρού ρομποτικού ελικοπτέρου Ingenuity, του πρώτου που έχει πετάξει σε άλλο πλανήτη. Στην φωτογραφία οι δύο τρύπες στοn βράχο «Rochette», από τις οποίες το ρόβερ Perseverance της NASA πήρε τα πρώτα του δείγματα. H τρύπα στα αριστερά ανοίχτηκε στις 7 Σεπτεμβρίου και ονομάστηκε «Montagnac», ενώ η τρύπα στα δεξιά ανοίχτηκε την 1η Σεπτεμβρίου και ονομάστηκε «Montdenier» https://physicsgg.me/2021/09/11/%ce%bc%ce%b1%ce%ba%cf%81%cf%8c%cf%87%cf%81%ce%bf%ce%bd%ce%b7-%ce%ad%ce%ba%ce%b8%ce%b5%cf%83%ce%b7-%cf%83%ce%b5-%ce%bd%ce%b5%cf%81%cf%8c-%ce%bc%ce%b1%cf%81%cf%84%cf%85%cf%81%ce%bf%cf%8d%ce%bd/[/b]

Το μυστηριώδες ραδιοσήμα ASKAP J173608.2−321635 Αστρονόμοι εντόπισαν ένα περίεργο, επαναλαμβανόμενο ραδιοσήμα κοντά στο κέντρο του Γαλαξία που δεν μοιάζει με κανένα από όσα μελετήθηκαν μέχρι σήμερα. Σύμφωνα με την δημοσίευση [Discovery of ASKAP J173608.2-321635 as a Highly-Polarized Transient Point Source with the Australian SKA Pathfinder] που έγινε δεκτή στο περιοδικό ‘The Astrophysical Journal’ η πηγή ενέργειας ραδιοσήματος φαίνεται να διαφοροποιείται από τις μέχρι σήμερα γνωστές – εμφανίζεται έντονη στο ραδιοφάσμα για εβδομάδες και στη συνέχεια εξαφανίζεται εντελώς μέσα σε μια μέρα. Σύμφωνα με τους ερευνητές, αυτή η συμπεριφορά δεν ταιριάζει απόλυτα με το προφίλ οποιουδήποτε γνωστού τύπου αστρονομικού αντικειμένου και φαίνεται να αντιπροσωπεύει «μια νέα κατηγορία αντικειμένων που αποκαλύπτονται διαμέσου της ραδιοαπεικόνισης». Η ραδιοφωνική πηγή που ονομάστηκε ASKAP J173608.2−321635, ανιχνεύθηκε από το ραδιοτηλεσκόπιο Australian Square Kilometer Array Pathfinder (ASKAP), σε έρευνα που πραγματοποιήθηκε μεταξύ Απριλίου 2019 και Αυγούστου 2020. Το περίεργο σήμα εμφανίστηκε 13 φορές, μόνο για μερικές εβδομάδες. Πρόκειται για μια πολύ μεταβλητή ραδιοπηγή που εμφανίζεται και εξαφανίζεται χωρίς να ακολουθεί κάποιο προβλέψιμο χρονοδιάγραμμα και δεν φαίνεται να εμφανίζεται σε παλαιότερα δεδομένα άλλων ραδιοτηλεσκοπίων. Όταν οι ερευνητές προσπάθησαν να αντιστοιχίσουν την πηγή ενέργειας με παρατηρήσεις από άλλα τηλεσκόπια δεν βρήκαν τίποτε. Χωρίς εμφανείς εκπομπές σε οποιοδήποτε άλλο μέρος του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος, το ASKAP J173608.2−321635 είναι ένα ραδιοφωνικό φάντασμα που φαίνεται να αψηφά τις καθιερωμένες ερμηνείες. Σε παλαιότερες έρευνες είχαν εντοπιστεί άστρα μικρής μάζας που περιοδικά εξέπεμπαν ραδιοκύματα, όμως ταυτόχρονα εξέπεμπαν παράλληλα και ακτίνες Χ. Γι αυτό αποκλείεται μια τέτοια ερμηνεία του ραδιοσήματος ASKAP J173608.2−321635. Τα νεκρά άστρα, όπως τα πάλσαρ και τα μαγναστρα (δύο τύποι υπέρπυκνων άστρων που καταρρέουν), αποκλείονται επίσης. Μπορεί τα πάλσαρ να εκπέμπουν ισχυρές δέσμες ραδιοκυμάτων, όμως περιστρέφονται με προβλέψιμη περιοδικότητα, συνήθως σε χρονική κλίμακα ωρών, και όχι εβδομάδων. Από την άλλη, τα μάγναστρα εκπέμπουν πάντα ακτίνες Χ σε κάθε έκρηξή τους – κάτι που βρίσκεται σε αντίθεση με τα χαρακτηριστικά του ASKAP J173608.2−321635. Το εν λόγω ραδιοσήμα θα μπορούσε ίσως να συγκριθεί με μια μυστηριώδη κατηγορία αντικειμένων γνωστή ως GCRT (Galactic Center Radio Transient). Πρόκειται για ισχυρές ραδιοπηγές κοντά στο κέντρο του Γαλαξία μας, που συνήθως εκπέμπουν για χρονικό διάστημα λίγων ωρών. Μέχρι τώρα, έχουν επιβεβαιωθεί μόνο τρία GCRT, τα οποία όμως εμφανίζονται και εξαφανίζονται πολύ πιο γρήγορα από το ASKAP. Όμως, τα λίγα γνωστά GCRT εκπέμπουν με παρόμοια λαμπρότητα με το μυστηριώδες σήμα και οι ραδιοφωνικές τους εκλάμψεις δεν συνοδεύονται ποτέ από ακτίνες Χ. Αν το το νέο ραδιο-αντικείμενο είναι GCRT, τότε πρέπει οι αστρονόμοι να διευρύνουν τις ιδιότητες που πίστευαν ότι διαθέτουν τα GCRT. Ιδού λοιπόν μια νέα πρόκληση για μελλοντικές ραδιοφωνικές έρευνες στο γαλαξιακό κέντρο που θα βοηθήσουν να ξεκαθαρίσει το μυστήριο. https://physicsgg.me/2021/09/12/%cf%84%ce%bf-%ce%bc%cf%85%cf%83%cf%84%ce%b7%cf%81%ce%b9%cf%8e%ce%b4%ce%b5%cf%82-%cf%81%ce%b1%ce%b4%ce%b9%ce%bf%cf%83%ce%ae%ce%bc%ce%b1-askap-j173608-2%e2%88%92321635/[/b]

Το μυστήριο γύρω από τους νεκρούς γαλαξίες που αιωρούνται στο κενό του διαστήματος. Οι νεκροί γαλαξίες ή ultra-diffuse galaxies (UDGs) είναι ένα αντικείμενο μελέτης των αστρονόμων το οποίο παραμένει ακόμα λίγο-πολύ ένα μυστήριο. Είναι σχετικά μικροί γαλαξίες όσον αφορά τον αριθμό των άστρων που περιέχουν, αλλά επεκτείνονται σε τεράστιες αποστάσεις, κάνοντάς τους πολύ αχνούς και δύσκολο να εντοπιστούν. Γεννιούνται λοιπόν ερωτήματα όπως πώς κατέληξαν να επεκταθούν τόσο πολύ ή έχει κάτι το ιδιαίτερο η σκοτεινή ύλη που τα περιβάλλει; Μία νέα έρευνα δίνει μερικές απαντήσεις συγκεκριμένα για τους νεκρούς γαλαξίες οι οποίοι δε σχηματίζουν πλέον νέα άστρα. Οι παρατηρήσεις αποκαλύπτουν πως οι UDGs γεννήθηκαν σε μία τροχιά πολύ μακρινή από άλλους γαλαξίες αλλά παραμένουν ελαφρά συνδεδεμένοι. Είναι δηλαδή μέρος ενός μεγαλύτερου συστήματος πριν αποκοπούν, κρατώντας μερικά χαρακτηριστικά του αρχικού συστήματος. Αυτό που ανιχνεύσαμε έρχεται σε αντίθεση με τις θεωρίες σχηματισμού των γαλαξιών, αφού οι νεκροί γαλαξίες πρέπει να είναι σε συστάδες ή σε περιβάλλον ομάδας για να τους αφαιρεθούν τα αέρια και να σταματήσουν να σχηματίζουν αστέρια. Αλλά τα UDGs που ανιχνεύσαμε ήταν απομονωμένα. Μπορέσαμε να εντοπίσουμε μερικά στο πεδίο και να ανιχνεύσουμε την εξέλιξή τους αντίστροφα στο χρόνο για να ανακαλύψουμε την προέλευση της τροχιάς τους. Η προσομοίωση της ομάδας μπόρεσε να προβλέψει με ακρίβεια UDG συστήματα και λειτούργησε ως χρονομηχανή, εντοπίζοντας την προέλευση των γαλαξιών δισεκατομμύρια χρόνια πριν. Μάλιστα οι νεκροί γαλαξίες που δεν έχουν νέα άστρα είναι το 25% των UDGs, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλοί περισσότεροι γαλαξίες που δεν έχουμε εντοπίσει με τα τηλεσκόπια μας καθώς είναι πολύ πιο σκοτεινοί. Μία από τις δημοφιλείς θεωρίες ήταν πως τα UDGs ήταν αποτυχημένοι Milky Ways, δηλαδή γαλαξίες που θα έμοιαζαν με το δικό μας αλλά για κάποιο λόγο απέτυχαν να σχηματίσουν άστρα. Τώρα ξέρουμε πως αυτό το σενάριο δεν μπορεί να εξηγήσει όλα τα UDGs. Οπότε έρχονται νέα θεωρητικά μοντέλα όπου υπάρχουν πάνω από ένας μηχανισμός σχηματισμού για να δημιουργηθούν αυτά τα ultra-diffuse αντικείμενα. Το επόμενο βήμα των ερευνητών είναι να μελετήσουν τη σκοτεινή ύλη που βρίσκεται στα UDGs από το Keck Telescope στη Χαβάη, για να καταλάβουν γιατί αυτοί οι γαλαξίες επεκτείνονται σε τέτοιες αποστάσεις τη στιγμή που έχουν το ίδιο αστρικό περιεχόμενο με άλλους γαλαξίες νάνους. https://www.pronews.gr/epistimes/diastima/1016473_mystirio-gyro-apo-toys-nekroys-galaxies-poy-aioroyntai-sto-keno-toy

Η 2η Κβαντική Επανάσταση: Τι είναι η Κβαντική Τηλεμεταφορά; Τα τελευταία χρόνια όταν κάποιος επιχειρεί να προβλέψει ποιοι θα μπορούσαν να βραβευθούν με το Νόμπελ Φυσικής περιλαμβάνει οπωσδήποτε τους τρεις φυσικούς: Alain Aspect, John Clauser και Anton Zeilinger. Στην ουσία πρόκειται για ένα βραβείο Νόμπελ στους θεμελιωτές της 2ης Κβαντικής Επανάστασης που εισήγαγε νέες επιστημονικές έννοιες στην ζωή μας, όπως κβαντική σύμπλεξη, κβαντική τηλεμεταφορά, κβαντικοί υπολογιστές, κβαντική οπτική, κβαντική κρυπτογραφία, κβαντική μετρολογία κλπ (Χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή στους διάφορους απατεώνες οι οποίοι χρησιμοποιούν την λέξη «κβαντικός» για να εντυπωσιάσουν, να ψαρώσουν και να ψαρέψουν τα θύματά τους. Εκμεταλλευόμενοι την άγνοια και την αφέλεια των ανθρώπων, τους εξαπατούν μιλώντας για κβαντική ιατρική, κβαντική ψυχανάλυση, κβαντικές θεραπείες, κβαντική θεολογία, κβαντική ηθοποιία κ.ο.κ.) Στο βίντεο που ακολουθεί η Sabine Hossenfelder μας μιλάει για την Κβαντική Τηλεμεταφορά που βασίζεται στο φαινόμενο της Κβαντικής Σύμπλεξης (entanglement), η οποία έγινε γνωστή από το πείραμα σκέψης που πρότειναν οι Einstein-Podolsky-Rosen (ή παράδοξο EPR). Εικάζει επίσης για το Νόμπελ Φυσικής 2021 και εξηγεί γιατί πιστεύει πως έπρεπε ήδη να έχουν τιμηθεί με αυτό οι Aspect, Clauser και Zeilinger. https://physicsgg.me/2021/09/11/%ce%b7-2%ce%b7-%ce%ba%ce%b2%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%ce%b5%cf%80%ce%b1%ce%bd%ce%ac%cf%83%cf%84%ce%b1%cf%83%ce%b7-%cf%84%ce%b9-%ce%b5%ce%af%ce%bd%ce%b1%ce%b9-%ce%b7-%ce%ba%ce%b2%ce%b1/

Το "Progress MS-18" επανενεργοποιήθηκε στο Baikonur. Το τελικό στάδιο των δοκιμών του φορτηγού οχήματος Progress MS-18 (TGK), το οποίο έχει παραμείνει σε αποθήκευση στο τεχνικό συγκρότημα από τον Αύγουστο του 2020, ξεκίνησε στο κτίριο συναρμολόγησης και δοκιμών (MIC) της θέσης 254 του κοσμοδρόμου Baikonur. Έγινε το τρίτο διαστημόπλοιο που αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε από την RSC Energia και εκπαιδεύτηκε πριν από την εκτόξευση στο MIC μαζί με το επανδρωμένο όχημα Soyuz MS-19 Soyuz (TPK) και την κομβική μονάδα Prichal (UM) ως μέρος της μονάδας μεταφοράς φορτίου Progress M-UM ". Μετά την εγκατάσταση στο χώρο εργασίας και την απομάκρυνση του πλοίου, οι ειδικοί της εταιρείας πραγματοποίησαν εξωτερική εξέταση και έλεγχο της αρχικής κατάστασης των ενσωματωμένων συστημάτων, πραγματοποίησαν εργασίες για την προετοιμασία του προϊόντος και του εξοπλισμού εδάφους για τις επερχόμενες δοκιμές. Στη συνέχεια, σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα, τα συστήματα ανεφοδιασμού και θερμορύθμισης ελέγχθηκαν για στεγανότητα. Το πρόγραμμα εργασίας για την επόμενη εβδομάδα προβλέπει έναν κύκλο ηλεκτρικών δοκιμών του Progress MS-18 TGC, συμπεριλαμβανομένου του ελέγχου της λειτουργίας του εξοπλισμού των ενσωματωμένων υπολογιστικών και πληροφοριακών-τηλεμετρικών συστημάτων, των ενοποιημένων συστημάτων τηλεμετρίας και τηλεόρασης, όπως καθώς και τον έλεγχο της αυτοματοποίησης του συστήματος τροφοδοσίας, τη μεταγωγή μονάδων του ενσωματωμένου υπολογιστή και τα δυναμικά συστήματα ελέγχου κίνησης και συστημάτων πλοήγησης. Η εκτόξευση του πύραυλου Soyuz-2.1a από το διαστημόπλοιο Progress MS-18 στο πλαίσιο της αποστολής προμήθειας του 79ου Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού (ISS) έχει προγραμματιστεί για τον Οκτώβριο του 2021 από το κοσμόδρομο Baikonur. Ταυτόχρονα με την προετοιμασία του Progress MS-18 TGC στο MIC της τοποθεσίας 254, συνεχίζονται οι αυτόνομες ηλεκτρικές δοκιμές του Prichal UM του ρωσικού τμήματος ISS και στον θάλαμο κενού του Hall 103, πνευματικές και κενές δοκιμές του Soyuz MS -19 TPK, που προορίζεται για την παράδοση των συμμετεχόντων 66- Η πρώτη μεγάλη αποστολή στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό τον Οκτώβριο του 2021. https://www.energia.ru/ru/news/news-2021/news_09-08.html[/b]

Oleg Novitskiy και Pyotr Dubrov βγαίνουν για εναν ακομη διαστημικό περίπατο. Στις 9 Σεπτεμβρίου 2021, ο 65ος μακροπρόθεσμος μηχανικός πτήσης αποστολής του ISS Roscosmos κοσμοναύτες Oleg Novitskiy και Pyotr Dubrov βγηκαν απο τον σταθμό για τον 50ο προγραμματισμένο διαστημικό περίπατο στο πλαίσιο του ρωσικού προγράμματος (EVA-50). Η καταπακτή εξόδου Poisk Mini-Research Module άνοιξε στις 14:55 UTC. Η σημερινή εξωσυστηματική δραστηριότητα είναι η δεύτερη σε μια σειρά μέχρι το τέλος του 2022, αφιερωμένη στη διαμόρφωση του Nauka Multipurpose Laboratory Module, η οποία έφτασε στο σταθμό στα τέλη Ιουλίου 2021. Οι κοσμοναύτες προετοιμάζουν επίσης τον σταθμό για την άφιξη του Prichal Node Το Module, που έχει προγραμματιστεί να ξεκινήσει τον Νοέμβριο του τρέχοντος έτους Στην αρχή του σημερινού διαστημικού περιπάτου, ο Oleg Novitskiy και ο Petr Dubrov θα συνδέσουν το καλώδιο Ethernet στη μονάδα πολλαπλών χρήσεων, καθώς και θα εγκαταστήσουν την κουπαστή στη νέα ρωσική μονάδα. Επιπλέον, τα ρωσικά μέλη του πληρώματος του ISS θα τοποθετήσουν ένα καλώδιο Ethernet, δύο καλώδια τηλεόρασης υψηλής συχνότητας και ένα καλώδιο ραντεβού Kurs μεταξύ των μονάδων Zvezda και Nauka. Στη συνέχεια, θα ακολουθήσει η εγκατάσταση μιας πλατφόρμας τοποθέτησης με τρία δοχεία Biorisk-MSN στο Poisk Mini-Research Module. Οι κύριες εργασίες πρέπει να διαρκέσουν περίπου 6,5 ώρες. Εάν το πλήρωμα προχωρήσει από το χρονοδιάγραμμα, θα έχει μια επιπλέον παρτίδα τριών ομάδων επιχειρήσεων, η οποία θα διαρκέσει περίπου τρεις ώρες. Οι Oleg Novitskiy και Petr Dubrov θα αλλάξουν τον προσανατολισμό της μονάδας ελέγχου πίεσης και εναπόθεσης στο δομοστοιχείο Poisk, θα τοποθετήσουν τρεις επιπλέον χειρολισθήρες στο Nauka, θα φωτογραφίσουν τις κεραίες 2ASF-1 και 2ASF-2 στο φορτηγό πλοίο Progress MS-17 και κάθετους αισθητήρες υπερύθρων 336K-1 και 336K-2 στη μονάδα Nauka. Τελευταία φορά που οι Novitskiy και Dubrov έκαναν βόλτα στο διάστημα στις 3 Σεπτεμβρίου, καθιστώντας την την τρίτη μεγαλύτερη στην ιστορία της ρωσικής κοσμοναυτικής μετά από ρεκόρ 8 ωρών 13 λεπτών το 2018 και 8 ωρών 7 λεπτών το 2013. Και για τους δύο κοσμοναύτες, αυτή είναι η τρίτη εξωπρόσωπη δραστηριότητα στην καριέρα τους. Το Ο ρωσικός διαστημικός περίπατος εκτελείται με κοστούμια Orlan-MKS Νο 4 και 5 με τον Oleg Novitskiy να φοράει κοστούμι διοικητή με κόκκινες ρίγες (κοστούμι Orlan-MKS Νο 5) και τον Pyotr Dubrov με κοστούμι με μπλε ρίγες (Orlan-MKS No. 4 ). https://vk.com/video-30315369_456242573 http://en.roscosmos.ru/22335/

Η Ελλάδα ετοιμάζει «βαλίτσες» για διάστημα - Υποβολή πληροφοριών για το Εθνικό Πρόγραμμα Κατασκευής Δορυφόρων. Το υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης ανακοίνωσε επίσημα την πρόσκληση για υποβολή πληροφοριών (Request for Information –RFI) για το Εθνικό Πρόγραμμα Κατασκευής Μικρών Δορυφόρων. Το RFI συντάχθηκε σε συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος. Το Εθνικό Πρόγραμμα Μικρών Δορυφόρων έχει ενταχθεί στο Σχέδιο «Ελλάδα 2.0», όπως εγκρίθηκε προς χρηματοδότηση από το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, και αποτελεί μέρος της πρωτοβουλίας Connectivity του Επιτρόπου Thierry Breton, για την οποία συζήτησαν με τον Υπουργό Επικρατείας και Ψηφιακής Διακυβέρνησης Κυριάκο Πιερρακάκη κατά την πρόσφατη επίσκεψη του Επιτρόπου στην Αθήνα. Το RFI διαμορφώθηκε από τη Γενική Γραμματεία Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων, υπό τον Υφυπουργό Ψηφιακής Διακυβέρνησης, αρμόδιο για τις Τηλεπικοινωνίες, Θοδωρή Λιβάνιο, λαμβάνοντας υπόψη αφενός τις προτάσεις του Ελληνικού Κέντρου Διαστήματος και της Ελληνικής Βιομηχανίας του διαστήματος και αφετέρου τις ανάγκες των δυνητικών χρηστών των υπηρεσιών που θα προσφέρουν οι υποδομές που θα αναπτυχθούν στο πλαίσιο του Προγράμματος. Η Ελλάδα υλοποιεί την εθνική της στρατηγική για το διάστημα στη βάση ενός ολοκληρωμένου νομικού, πολιτικού και στρατηγικού πλαισίου, που υποστηρίζει και διέπει τις εθνικές διαστημικές δραστηριότητες. Το Εθνικό Πρόγραμμα Κατασκευής Μικρών Δορυφόρων έχει σχεδιαστεί με άξονα τον ψηφιακό μετασχηματισμό της χώρας και την οικονομική ανάπτυξη, καθώς και τη βέλτιστη αξιοποίηση και επέκταση των υποδομών της χώρας. Ταυτόχρονα, στοχεύει σε έναν σύγχρονο και πιο αποτελεσματικό δημόσιο τομέα, ο οποίος θα παράγει προστιθέμενη αξία για τους πολίτες και τις επιχειρήσεις της χώρας στην νέα ψηφιακή εποχή. https://www.pronews.gr/epistimes/diastima/1016229_i-ellada-etoimazei-valitses-gia-diastima-ypovoli-pliroforion-gia-ethniko

Οι εκπληκτικές φωτογραφίες του αστροναύτη Thomas Pesquet - Η Γη τη νύχτα όπως φαίνεται από τον ISS. Εικόνες μοναδικής ομορφιάς και έμπνευσης από τον Γάλλο αστροναύτη - Λήψεις με ταχύτητα 28.000 χλμ την ώρα και από απόσταση χιλιάδων χιλιομέτρων. Αν υπήρχε διαγωνισμός φωτογραφίας για το Διάστημα, ο αστροναύτης Thomas Pesquet θα διεκδικούσε - με άνεση!!! - το πρώτο βραβείο. Ο Γάλλος, που είναι μέλος της αποστολής του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού (ISS), διέθεσε όλον τον ελεύθερο χρόνο που είχε στο περιθώριο των υποχρεώσεών του και κατέγραψε μοναδικές εικόνες του πλανήτη μας, όπως φαίνεται από το Διάστημα. Η προσπάθειά του δεν ήταν όσο απλή φαντάζεται ο καθένας από εμάς, το αποτέλεσμα, ωστόσο, ξεπερνά κατά πολύ το εκπληκτικό. Ο Pesquet «έπιασε» τη στιγμή που τα φώτα των πόλεων «διοχετεύονται» στο Διάστημα και, όπως αναφέρει, «δίνουν μάχη με τα φώτα των άστρων». Για να δώσουμε ένα δείγμα του επιπέδου δυσκολίας που έχει η λήψη μίας φωτογραφίας από το Διάστημα, θα αναφέρουμε τα εξής στοιχεία: - Ο ISS κινείται με ταχύτητα 28.000 χιλιόμετρα την ώρα! Τι σημαίνει αυτό; Ότι το κεντράρισμα σε ένα σημείο, είναι εξαιρετικά δύσκολο. - Ο φωτογράφος θα πρέπει να εστιάσει και να παραμείνει ακίνητος για αρκετή ώρα, ώστε ο φακός να συγκεντρώσει το απαιτούμενο φως και το αποτέλεσμα να είναι καθαρό - Στα παραπάνω, συνυπολογίστε τις τεράστιες αποστάσεις, για να εξάγετε ένα ασφαλές συμπέρασμα περί της πρόκλησης που είχε να αντιμετωπίσει ο Γάλλος αστροναύτης Ο ιδιος ανεφερρε πως εμπνεύστηκε από τη «μάχη που δίνουν τα φώτα της Γης με τα αστέρια, για το ποιος είναι λαμπρότερος και ομορφότερος». Δεν είμαστε σε θέση να πούμε αν η ομορφιά της φωτισμένης Γης, υπερτερεί εκείνης των άστρων. Το αφήνουμε στην κρίση του καθενός και απλώς απολαμβάνουμε το αποτέλεσμα της δουλειάς του Pesquet, ο οποίος δεν αρκείται στο τεράστιο έργο του για το μέλλον της ανθρωπότητας, αλλά με το μεράκι του, μάς χαρίζει υπέροχες εικόνες, που σε οποιαδήποτε άλλη εποχή ο άνθρωπος δεν θα είχε την ευκαιρία να αντικρίσει... Δείτε τις εικόνες που κατάφερε να «πιάσει» ο Γάλλος αστροναύτης από την πανέμορφη νυχτερινή μας Γη και θαυμάστε το αποτέλεσμα μίας πραγματικά επίμονης προσπάθειας: https://www.pentapostagma.gr/epistimi/periballon/7035444_oi-ekpliktikes-fotografies-toy-astronayti-thomas-pesquet-i-gi-ti-nyhta

Οι καλύτερες φωτογραφίες της «Κλεοπάτρας» – Ο αστεροειδής που απέχει 200 εκατ. χλμ από τη Γη μοιαζει με κόκκαλο σκύλου. Το Πολύ Μεγάλο Τηλεσκόπιο (VLT) του Ευρωπαϊκού Νοτίου Αστεροσκοπείου (ESO) στη Χιλή κατάφερε να τραβήξει τις καλύτερες έως τώρα φωτογραφίες του μεγάλου αστεροειδούς «Κλεοπάτρα» και των δύο μικρών συνοδών «φεγγαριών» του, σε απόσταση περίπου 200 εκατομμυρίων χιλιομέτρων από τη Γη, επιτρέποντας έτσι στους αστρονόμους να υπολογίσουν το σχήμα και τη μάζα τους. Η «Κλεοπάτρα» που έχει μήκος 270 χιλιομέτρων και μοιάζει με τεράστιο κόκαλο σκύλου, καθώς αποτελείται από δύο λοβούς συνδεδεμένους με ένα χοντρό λαιμό, είχε για πρώτη φορά ανακαλυφθεί το 1880 ως μια κουκίδα στη ζώνη των αστεροειδών μεταξύ ‘Αρη-Δία. Το περίεργο σχήμα της ανακαλύφθηκε μέσω ραντάρ πριν 20 χρόνια, ενώ το 2008 έγιναν επίσης αντιληπτοί οι δύο μικροί δορυφόροι της, που ονομάστηκαν ΑλεξΉλιος και ΚλεοΣελήνη, από τα ονόματα των παιδιών της βασίλισσας Κλεοπάτρας, του Αλέξανδρου Ήλιου και της Κλεοπάτρας Σελήνης. Οι επιστήμονες, με επικεφαλής τον αστρονόμο Franck Marchis του Ινστιτούτου SETI στην Καλιφόρνια, οι οποίοι έκαναν δύο σχετικές δημοσιεύσεις στο περιοδικό αστρονομίας και αστροφυσικής «Astronomy & Astrophysics», δήλωσαν ότι «η Κλεοπάτρα είναι πραγματικά ένα μοναδικό σώμα στο ηλιακό σύστημα μας, όπως μεταδίδει το ΑΠΕ-ΜΠΕ. Πρόκειται για ένα πολύπλοκο πολλαπλό σύστημα αστεροειδών που θα μας βοηθήσει να μάθουμε περισσότερα πράγματα για το ηλιακό μας σύστημα». Εκτιμάται ότι η Κλεοπάτρα, η οποία περιστρέφεται με μεγάλη ταχύτητα, αποτελείται από διάφορα μέταλλα, αλλά η χαμηλή πυκνότητα της δείχνει ότι είναι πολύ πορώδης. Ίσως εξαιτίας κάποιας πρόσκρουσης στο παρελθόν απέκτησε δορυφόρους, οι οποίοι δεν αποκλείεται να είναι περισσότεροι από τους δύο ήδη γνωστούς. https://www.in.gr/2021/09/10/b-science/space/oi-kalyteres-fotografies-tis-kleopatras-o-asteroeidis-pou-apexei-200-ekat-xlm-apo-ti-gi-moiazei-kokkalo-skylou/[/b]

Σε «τροχιά εκτόξευσης» ο δορυφόρος που κατασκευάζουν φοιτητές του ΑΠΘ. Η κατασκευή του νανοδορυφόρου AcubeSAT, του πρώτου φοιτητικού δορυφόρου της Θεσσαλονίκης, ξεκινά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, με επίσημη έγκριση από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος (European Space Agency- ESA) και με στόχο να τεθεί σε τροχιά σε δύο χρόνια. Ο δορυφόρος αυτός αποτελεί το κύριο project της φοιτητικής ομάδας SpaceDot και ξεκίνησε το 2018, με αφορμή το ενδιαφέρον των φοιτητών να απαντήσουν στο ερώτημα «Πώς επιδρούν οι συνθήκες του Διαστήματος σε ζώντες οργανισμούς και ειδικά στον άνθρωπο;». Οι φοιτητές στοχεύουν να μελετήσουν με τον νανοδορυφόρο AcubeSAT την επίδραση του διαστημικού περιβάλλοντος στη γονιδιακή έκφραση. Κατά τη διάρκεια του προηγούμενου έτους, σε συνεργασία με τους ειδικούς του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος και με την υποστήριξη του Πανεπιστημίου του ΑΠΘ, ο σχεδιασμός βελτιστοποιήθηκε, με αποτέλεσμα την επιτυχή ολοκλήρωση της τελικής κρίσιμης διαδικασίας έγκρισής του (Critical Design Review- CDR), στις 24 Αυγούστου 2021. Η διαδικασία διήρκεσε 8 μήνες, κατά τους οποίους η ομάδα συνέταξε 1.559 σελίδες τεκμηρίωσης του λεπτομερούς σχεδιασμού του νανοδορυφόρου, τον οποίο και κλήθηκε να υπερασπιστεί ενώπιον των ειδικών του ESA. «Τα μέλη της πανεπιστημιακής μας κοινότητας εργάζονται στην αιχμή της έρευνας και της τεχνολογίας, επιτυγχάνοντας υψηλούς στόχους που φθάνουν μέχρι το… Διάστημα», δήλωσε ο πρύτανης του ΑΠΘ καθηγητής Νίκος Παπαϊωάννου, συγχαίροντας την ομάδα «για τις εργώδεις προσπάθειές της και την πρωτοπόρα δράση της». Ο νανοδορυφόρος AcubeSAT προγραμματίζεται να τεθεί σε τροχιά περί τα τέλη του 2023, μετά την ολοκλήρωση των επόμενων φάσεων κατασκευής και δοκιμών. Η επιτυχία του σε αυτές θα εξασφαλίσει στην ομάδα ένα «εισιτήριο για εκτόξευση» που καλύπτεται πλήρως από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος, ο οποίος παρέχει τεχνική και επιστημονική υποστήριξη στην ομάδα ήδη από το 2019, μέσω του προγράμματος «Fly Your Satellite! 3». Το πρόγραμμα αποτελεί το πλέον διακεκριμένο εκπαιδευτικό πρόγραμμα του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος. Στο πλαίσιο του προγράμματος, φοιτητικές ομάδες από ευρωπαϊκά πανεπιστήμια καθοδηγούνται σε όλα τα στάδια ανάπτυξης δορυφόρου -σχεδιασμός, κατασκευή, δοκιμές, εκτόξευση- από ειδικούς επιστήμονες και μηχανικούς Αεροδιαστημικής. Ο νανοδορυφόρος βασίζεται στο πρότυπο CubeSat: ως CubeSats -συντομογραφία του «κυβικός δορυφόρος», σε ελεύθερη μετάφραση- ορίζονται οι δορυφόροι που αποτελούνται από επιμέρους μονάδες κυβικού σχήματος και διαστάσεων 10×10×10 cm. Τα CubeSats χρησιμοποιούνται ευρέως από ακαδημαϊκές ομάδες αλλά και τη βιομηχανία για επιστημονικά πειράματα, καθώς και για δοκιμές νέων τεχνολογιών, λόγω των χαμηλών οικονομικών απαιτήσεων. Ο νανοδορυφόρος AcubeSAT συνιστά ορόσημο για τα ελληνικά ερευνητικά δεδομένα στον τομέα της αεροδιαστημικής. Θα αποτελέσει τον πρώτο δορυφόρο του ΑΠΘ, καθώς και τον πρώτο νανοδορυφόρο στην Ευρώπη σχεδιασμένο για την υλοποίηση βιολογικού πειράματος τέτοιας κλίμακας. Η ολοκλήρωση του Critical Design Review σηματοδοτεί τον πρώτο επιτυχημένο έλεγχο του νανοδορυφόρου από τους ειδικούς του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος, οι οποίοι έδωσαν το «πράσινο φως» στην ομάδα για να προχωρήσει με την κατασκευή και τη λειτουργία του δορυφόρου κατά τους επόμενους μήνες. Οσοι επιθυμούν, μπορούν να γνωρίσουν την ομάδα SpaceDot και τον νανοδορυφόρο AcubeSAT από κοντά, στην 85η Διεθνή Εκθεση Θεσσαλονίκης. https://www.iefimerida.gr/ellada/etoimazetai-o-doryforos-apo-foitites-toy-apth Σχετικά με την κατάσταση επί του ISS Σήμερα, 9 Σεπτεμβρίου 2021, στις 04:55 ώρα Μόσχας, ένας ανιχνευτής καπνού ενεργοποιήθηκε στη μονάδα υπηρεσίας Zvezda του ρωσικού τμήματος του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού κατά την αυτόματη φόρτιση της μπαταρίας και ενεργοποιήθηκε συναγερμός. Για να εξαλειφθεί η πιθανή ρύπανση από τον καπνό από το πλήρωμα, ενεργοποιήθηκε ένα συνολικό φίλτρο για τον καθαρισμό της ατμόσφαιρας - ένα μέσο καθαρισμού του αέρα επί του σκάφους. Μετά τον καθαρισμό της ατμόσφαιρας, το πλήρωμα της αποστολής ISS-65 συνέχισε τη λειτουργία νυχτερινής ανάπαυσης. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Κύριας Ομάδας Επιχειρησιακού Ελέγχου του ρωσικού τμήματος του σταθμού (Rocket and Space Corporation Energia που πήρε το όνομά του από τον SP Korolev, μέρος της κρατικής εταιρείας Roscosmos), όλα τα συστήματα λειτουργούν κανονικά, η σύνθεση αέρα στον σταθμό αντιστοιχεί στους τυπικούς δείκτες. Το πλήρωμα συνεχίζει την τακτική εκπαίδευση για τον σημερινό διαστημικό περίπατο. https://www.pronews.gr/epistimes/diastima/1015894_kapnos-kai-myrodia-kamenoy-plastikoy-sto-rosiko-tmima-toy-diethnoys https://www.energia.ru/ru/news/news-2021/news_09-09.htm

Ο διάδοχος του Hubble έγινε… Γεφύρι της Άρτας. Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος και η NASA με δύο ταυτόχρονες ανακοινώσεις έκαναν γνωστό ότι αναβάλλεται η προγραμματισμένη για το τέλος Οκτωβρίου εκτόξευση του διαστημικού τηλεσκόπιου James Webb. Το τηλεσκόπιο που καταγράφεται διάδοχος του Hubble θα εκτοξευτεί σύμφωνα με τις νέες ανακοινώσεις στις 18 Δεκεμβρίου. Η νέα αναβολή έρχεται να προστεθεί στις πολλές που έχουν προηγηθεί. Η κατασκευή του τηλεσκοπίου ξεκίνησε το 1996 και η αρχική ημερομηνία εκτόξευσης ήταν το δεύτερο εξάμηνο του 2007. Όλα τα προηγούμενα χρόνια υπήρχαν συνεχή εμπόδια που ανέβαλαν κάθε φορά την ολοκλήρωση της κατασκευής του και την εκτόξευση του. Το αρχικό κόστος της κατασκευής του ήταν 500 εκατ. δολάρια αλλά έχει φτάσει σήμερα περίπου τα δέκα δισ. δολάρια. Η επιστημονική κοινότητα αναμένει με τεράστια ανυπομονησία τη λειτουργία του James Webb αφού πρόκειται για το πιο προηγμένο και ισχυρό τηλεσκόπιο που θα στείλει ο άνθρωπος στο Διάστημα. Οι δυνατότητες του υπόσχονται μια πραγματική επανάσταση στην αστρονομία κάνοντας νέες ανακαλύψεις και δίνοντας στοιχεία στους επιστήμονες τα οποία θα φωτίζουν ορισμένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια του Σύμπαντος. Ανάμεσα σε αυτά που αναμένει με μεγαλύτερο ενδιαφέρον όχι μόνο η επιστημονική κοινότητα αλλά και η ανθρωπότητα γενικότερα από το James Webb είναι ο εντοπισμός ενός πλανήτη με τα χαρακτηριστικά της Γης. Ενός κατοικήσιμου πλανήτη δηλαδή με συνθήκες φιλικές στην ζωή. Υπάρχουν μάλιστα επιστήμονες που θεωρούν ότι το τηλεσκόπιο μπορεί να εντοπίσει και την παρουσία ενός προηγμένου τεχνολογικά πολιτισμού σε έναν πλανήτη. Το τηλεσκόπιο θα μπορεί επίσης να εντοπίσει νέα στοιχεία για τη διαδικασία γέννησης των άστρων, παρατηρήσεις που θα αποκαλύψουν την σύνθεση πλανητών και τις κλιματικές συνθήκες που επικρατούν σε αυτούς, παρατηρήσεις σε κομήτες και άλλα σώματα του ηλιακού μας συστήματος. Οι δυνατότητες του είναι τόσο μεγάλες ώστε να μπορούν με αυτό να γίνουν μελέτες για τον σχηματισμό και εξέλιξη του Σύμπαντος. Το τηλεσκόπιο μπορεί σύμφωνα με τους δημιουργούς του να δει τι υπήρχε στο Σύμπαν μόλις 100 εκατ. έτη μετά την γέννηση του. https://www.naftemporiki.gr/story/1771824/o-diadoxos-tou-hubble-egine-gefuri-tis-artas