Δροσος Γεωργιος

Πρόταση της NASA για αποστολή στον Τρίτωνα, φεγγάρι του Ποσειδώνα. Είναι πολλά τα επιστημονικά ερωτήματα που υπάρχουν όσον αφορά στον Τρίτωνα, φεγγάρι του Ποσειδώνα, καθώς το μόνο σκάφος που έχει περάσει ποτέ από τη «γειτονιά» του ήταν το Voyager 2, πριν από τρεις δεκαετίες. Οι εικόνες ήταν εντυπωσιακές, αλλά προκαλούσαν ερωτήματα, καθώς αποκάλυπταν μεγάλους, σκοτεινούς όγκους παγωμένου υλικού να εκτινάσσονται από την επιφάνειά του- αλλά ήταν άγνωστο πώς συνέβαινε αυτό. Οι εικόνες έδειχναν πως το παγωμένο τοπίο ήταν «νεαρό» ακόμα και είχε αναδυθεί ξανά και ξανά, με φρέσκο υλικό- αλλά ήταν άγνωστο το τι υλικό ήταν αυτό και από πού είχε προέλθει. Επίσης, ένα άλλο ερώτημα είναι το εξής: Πώς μπορεί να ένα αρχαίο φεγγάρι, έξι φορές πιο μακριά από τον ήλιο από ό,τι ο Δίας να είναι ακόμα ενεργό; Υπάρχει κάτι στο εσωτερικό του που να ωθεί αυτή τη δραστηριότητα; Μία αποστολή που έχει προταθεί στο πλαίσιο του Discovery Program της NASA σκοπεύει να δώσει απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα. Αποστολή αυτή, με το όνομα Trident (Τρίαινα) είναι μία από τέσσερις για τις οποίες αναπτύσσονται concept μελέτες. Μέχρι δύο εξ αυτών θα επιλεγούν ως το καλοκαίρι του 2021 για να γίνουν πλήρεις αποστολές, με σκοπό την εκτόξευσή τους αργότερα μέσα στη δεκαετία. Η διερεύνηση του Τρίτωνα και του πώς έχει αλλάξει στο πέρασμα του χρόνου θα βοηθούσαν στην καλύτερη κατανόηση της εξέλιξης των ουρανίων σωμάτων του ηλιακού μας συστήματος, δεδομένου ότι πρόκειται για ένα φεγγάρι με πολλά περίεργα χαρακτηριστικά: Καθώς ο Ποσειδώνας περιστρέφεται, ο Τρίτωνας κινείται προς την αντίθετη κατεύθυνση- κανένα άλλο μεγάλο φεγγάρι του ηλιακού συστήματος δεν το κάνει αυτό. Επίσης, η τροχιά του Τρίτωνα βρίσκεται σε ακραία κλίση, 23 μοίρες από τον ισημερινό του Ποσειδώνα. Με διάμετρο σχεδόν 3/4 αυτής της Σελήνης, δεν βρίσκεται επίσης εκεί που θα έπρεπε να είναι, οπότε θεωρείται πως μπορεί να πρόκειται για «μετανάστη» από τη Ζώνη Κάιπερ. Ακόμη, έχει ασυνήθιστη ατμόσφαιρα: Γεμάτη με φορτισμένα σωματίδια, η ιονόσφαιρά του είναι 10 φορές πιο ενεργή από αυτήν οποιουδήποτε άλλο φεγγαριού στο ηλιακό σύστημα. Το τελευταίο αυτό χαρακτηριστικό είναι ιδιαίτερα περίεργο, γιατί γενικά οι ιονόσφαιρες φορτίζονται από ηλιακή ενέργεια, ωστόσο ο Τρίτωνας και ο Ποσειδώνας είναι μακριά από τον ήλιο (30 φορές περισσότερο από ό,τι η Γη- ο Ποσειδώνας χρειάζεται 165 γήινα χρόνια για να πραγματοποιήσει μια περιστροφή γύρω από τον ήλιο), οπότε πρέπει να υπάρχει κάποια άλλη πηγή ενέργειας. Επίσης, το κλίμα του Τρίτωνα είναι δυναμικό και μεταβαλλόμενο, με μια σταθερή ροή οργανικού υλικού, πιθανότατα αζώτου, στην επιφάνειά του. Εάν στον Τρίτωνα υπάρχει κάποιος ωκεανός, τότε θα έδινε πολύτιμα στοιχεία σχετικά με το πώς σχηματίζονται οι εσωτερικοί ωκεανοί, ενώ θα βοηθούσε στην καλύτερη κατανόηση του πού ακριβώς μπορεί να βρεθεί νερό. Σε αυτό το πλαίσιο ένα εξερευνητικό σκάφος θα μετέφερε όργανα μέτρησης του μαγνητικού πεδίου του φεγγαριού για να διαπιστωθεί εάν υπάρχει στο εσωτερικό του ωκεανός, ενώ άλλα όργανα θα μελετούσαν την ιονόσφαιρα, την πλούσια σε οργανικά στοιχεία ατμόσφαιρα και περίεργα χαρακτηριστικά της επιφάνειας. Σημειώνεται πως ο Τρίτωνας έχει μια πολύ μεγάλη ανεξερεύνηση στερεά επιφάνεια, καθώς τα στοιχεία από το Voyager 2 έχουν αποκαλύψει μόνο το 40% της επιφάνειας του φεγγαριού. Ο τελευταίος μεγάλος στόχος μιας τέτοιας αποστολής θα ήταν να εξηγήσει το πώς η μυστηριώδης του επιφάνεια ανανεώνεται: Η επιφάνεια του Τρίτωνα είναι αξιοσημείωτα «νεαρή» από γεωλογικής άποψης (πιθανώς 10 εκατ. ετών σε ένα ηλιακό σύστημα 4,6 δισ. ετών) και δεν έχει ορατούς κρατήρες. Επίσης, διαφέρει πολύ από αυτές άλλων παγωμένων φεγγαριών. https://www.naftemporiki.gr/story/1610527/protasi-tis-nasa-gia-apostoli-ston-tritona-feggari-tou-poseidona

Κωνσταντίνος Δασκαλάκης: «Η έμφαση στον άνθρωπο είναι η συνεισφορά για την οποία οι Ελληνες πρέπει να είμαστε υπερήφανοι» Αν εμείς οι Ελληνες μοιάζουμε προορισμένοι να πραγματοποιούμε θαύματα, δεν αποκλείεται να οφείλεται στο γεγονός ότι ανέκαθεν, από παλαιοτάτων χρόνων, πατούσαμε σχεδόν ταυτόχρονα σε δύο βάρκες. Η μια μάς ήθελε συντηρητικούς, να φοβόμαστε κάθε αλλαγή (δεν έχουμε παρά να θυμηθούμε τον Παπαδιαμάντη με τη θεία Αχτίτσα που λέει για τον γιο της τον ξενιτεμένο ότι παντρεύτηκε μια Φραντσέζα που δεν ξέρει να μιλάει ελληνικά - αν είναι ποτέ δυνατόν!) και η άλλη να καμαρώνουμε και να θαυμάζουμε επιστήμονες όπως ο καθηγητής της Επιστήμης των Υπολογιστών Κωνσταντίνος Δασκαλάκης που αναδεικνύονται παγκοσμίως κορυφαίοι εκπορθώντας απρόσβλητα φρούρια όπως το Πανεπιστήμιο του ΜΙΤ. Με την αφορμή της συνέντευξης αυτής να ευχαριστήσουμε τον Κωνσταντίνο Δασκαλάκη και για έναν επιπλέον λόγο. Σε κάνει να ευγνωμονείς ακόμη περισσότερο την επιστημονική πρόοδο καθώς φέρνει σε πρώτο πλάνο την ανθρωπιστική της διάσταση, τόσο απαραίτητη προκειμένου να συμφιλιωθούμε με κάθε ριζική αλλαγή. Πώς φαντάζεστε πως θα είναι ο κόσμος σε 20 χρόνια με την εφαρμογή της τεχνητής νοημοσύνης σε όλες τις πτυχές της ανθρώπινης δραστηριότητας; Παρότι είμαι πολύ κοντά στις εξελίξεις, τόσο τις επιστημονικές όσο και τις τεχνολογικές που γίνονται σε αυτό το πεδίο, είναι πολύ δύσκολο να προβλέψω. Για να εξηγήσω το γιατί οι προβλέψεις είναι δύσκολες, ας κάνουμε ένα νοητικό πείραμα γυρίζοντας τον χρόνο 20 χρόνια πριν από το σήμερα, γυρνώντας δηλαδή πίσω στο 2000. Η Google τότε μόλις είχε δημιουργηθεί και εταιρείες όπως οι Facebook, Twitter, Uber και Airbnb δεν υπήρχαν. Η τεράστια επίδραση που θα είχε το Ιντερνετ στην οικονομία, την κοινωνία και την πολιτική ήταν δυσδιάκριτη. Τόσο πολύ που ο νομπελίστας οικονομολόγος Paul Krugman είχε γράψει χαρακτηριστικά το 1998 ότι «Μέχρι το 2005, θα έχει γίνει σαφές ότι η επίδραση του Ιντερνετ στην οικονομία δεν θα είναι μεγαλύτερη από αυτή της μηχανής του φαξ». Από τη σκοπιά του 2020, μας κάνει εντύπωση πώς μπορεί να έπεσε ο Krugman τόσο έξω. Οχι μόνο μάς κάνουν εντύπωση οι λάθος του προβλέψεις, αλλά μας φαίνονται εντελώς φυσικές και προφανείς, ίσως τελεολογικές όλες οι εξελίξεις που είδαμε τα περασμένα 20 χρόνια. Την ίδια εμπειρία θα έχουμε και τώρα σε σχέση με το 2040. Η τεχνητή νοημοσύνη έχει κάνει μεγάλα άλματα την τελευταία δεκαετία. Οι αλγόριθμοι έχουν πλέον φτάσει σε εντυπωσιακό επίπεδο στην επεξεργασία φωνής και εικόνας, γίνονται ολοένα καλύτεροι στην επεξεργασία κειμένου και παίζουν δύσκολα παιχνίδια όπως το Go καλύτερα από τον άνθρωπο. Μάλιστα η πρόοδος που έχει σημειωθεί σε επιστημονικό επίπεδο έχει ήδη φτάσει στον πραγματικό κόσμο. Η αναζήτηση μέσω φωνής στο κινητό μας είναι ένα παράδειγμα, η αυτόματη αναγνώριση προσώπων από την κάμερα ασφαλείας του σπιτιού μας ένα άλλο και η αυτοματοποίηση της οδήγησης των αυτοκινήτων ένα τρίτο. Στο άμεσο μέλλον θα δούμε πολλές εφαρμογές που θα εμπεριέχουν τη συλλογή και επεξεργασία δεδομένων και θα ενισχύουν την αυτοματοποίηση της ζωής και της εργασίας μας, θα βελτιστοποιούν τις παραγωγικές μας διαδικασίες και θα συνεπικουρούν τα συστήματα υγείας, την επιστημονική έρευνα και τα κέντρα σχεδιασμού και λήψης αποφάσεων κρατών και οργανισμών. Από την άλλη δεν πιστεύω - και υπό μία έννοια μακάρι να αποδειχτούν λάθος οι προβλέψεις μου - ότι στα επόμενα 20 χρόνια θα δούμε μηχανές με αυτό που λέγεται «γενική τεχνητή νοημοσύνη». Ενώ οι εφαρμογές της τεχνητής νοημοσύνης θα βρίσκονται παντού γύρω μας, κάθε εφαρμογή θα λύνει ένα συγκεκριμένο πρόβλημα. Είναι δύσκολο, με βάση την υπαρκτή τεχνολογία, να φανταστώ ότι σύντομα θα κατακτήσουμε τη γενική τεχνητή νοημοσύνη, ότι θα φτιάξουμε δηλαδή μηχανές που θα μπορούν να μεταφέρουν νοητικές ικανότητες και διαίσθηση από μια νοητική λειτουργία στην οποία έχουν εκπαιδευτεί και έχουν κατακτήσει σε μια καινούρια νοητική λειτουργία, που θα θέτουν αυτόβουλα στόχους, που θα είναι δημιουργικές και θα είναι αρκετά αξιόπιστες ώστε να τους αναθέτουμε μεγάλη αυτονομία. Παρά το γεγονός ότι δεν είστε γιατρός, πιστεύετε ότι η επιστήμη σας μπορεί να συμβάλει στην αντιμετώπιση της επιδημίας του κορωνοϊού ή αντίστοιχων επιδημιών; Τα μαθηματικά και η επιστήμη των υπολογιστών έχουν να παίξουν σημαντικό ρόλο στην αντιμετώπιση της πανδημίας του νέου κορωνοϊού, συνεπικουρώντας γιατρούς, επιδημιολόγους, οικονομολόγους και άλλους ειδήμονες καθώς και τα κέντρα σχεδιασμού αντιμετώπισης κρίσεων κρατών και οργανισμών. Πρέπει βέβαια όλοι οι επιστήμονες να δείχνουμε μετριοφροσύνη ως προς το ποιες πτυχές του ευρύτερου φαινομένου κατανοούμε, καθώς η πανδημία θέτει ένα πολυσύνθετο πρόβλημα που μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο μέσω συνεργασίας πολλών ειδικοτήτων. Ενα από τα βασικότερα εργαλεία στην αντιμετώπιση της πανδημίας είναι προφανώς η επιδημιολογία και τα μαθηματικά βρίσκονται στα θεμέλιά αυτής της επιστήμης. Η συνεισφορά των μαθηματικών είναι η κατανόηση του πώς εξαπλώνονται οι ιοί στους πληθυσμούς. Μια από τις βασικές αρχές που μας διδάσκουν για παράδειγμα είναι ότι σε μια επιδημία ο αριθμός των κρουσμάτων αυξάνεται με εκθετικό ρυθμό μέχρι είτε να προσβληθεί ένα μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού είτε η ικανότητα του ιού να μεταπηδά από το ένα άτομο στο άλλο εξασθενήσει για άλλους λόγους. Συγκεκριμένα το πόσο εκθετικός είναι ο ρυθμός έχει να κάνει με τη βιολογία του ιού αυτού καθαυτού που καθορίζει πόσο εύκολο είναι να μεταπηδήσει από το ένα άτομο στο άλλο και ποια η πιθανότητα να νοσήσει κάποιος που εκτίθεται στον ιό, με το πόσο μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού έχει ήδη αντισώματα στον ιό, με τον τρόπο ζωής μιας κοινωνίας που δίνει περισσότερες ή λιγότερες ευκαιρίες στον πληθυσμό να έρθει σε επαφή και να μολύνει ο ένας τον άλλο, καθώς βέβαια και με τα μέτρα δημόσιας υγείας και προσωπικής υγιεινής που λαμβάνουμε που αποσκοπούν ακριβώς σε αυτό, να μειώσουν τις ευκαιρίες μεταπήδησης του ιού από το ένα άτομο στο άλλο. Δυστυχώς τη βιολογία του ιού δεν μπορούμε να την επηρεάσουμε ή να την αναχαιτίσουμε μέχρι να υπάρξουν φαρμακευτικές αγωγές ή εμβόλια. Γι' αυτό και είναι σημαντικά τα μέτρα και η προσωπική μας ευθύνη, ειδικά τώρα που σιγά-σιγά ξανανοίγουν οι οικονομίες. Σε αυτό το πλαίσιο εξάλλου, η χρήση στατιστικής και τεχνητής νοημοσύνης βοηθούν στην επεξεργασία του μεγάλου όγκου δεδομένων που προκύπτουν από την παρακολούθηση της εξέλιξης του ιού και στην εξαγωγή συμπερασμάτων για τον ρυθμό μετάδοσής του, για το ποια μέτρα είναι παραγωγικά, ποιες θα είναι οι πιθανές επιπτώσεις χαλάρωσης των μέτρων και το πώς θα σχεδιαστούν στοχευμένα αλλά αποτελεσματικά μέτρα με μικρότερο κοινωνικό, οικονομικό και προσωπικό κόστος. Τέλος, η κρυπτογραφία έχει να επιτελέσει σημαντικό ρόλο στον σχεδιασμό των πολλά συζητούμενων εφαρμογών ιχνηλάτησης ώστε η αποθήκευση και η χρήση των δεδομένων να σέβεται την ιδιωτικότητά μας. Θεωρείτε ότι οι προτεινόμενες εφαρμογές ιχνηλάτησης επαφών προκειμένου να διαπιστωθούν ενδεχόμενα κρούσματα κορωνοϊού, μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την καταπάτηση ατομικών δικαιωμάτων και ελευθεριών; Πρόκειται για ένα πολύ καίριο ερώτημα, η απάντηση του οποίου σχετίζεται με την υλοποίηση και τη χρήση αυτών των εφαρμογών. Σε γενικές γραμμές η ιδέα αυτών των εφαρμογών είναι απλή. Το κινητό τηλέφωνο του χρήστη μιας εφαρμογής ιχνηλάτησης θα σκανάρει σε τακτά χρονικά διαστήματα το περιβάλλον του και θα ανιχνεύει την ύπαρξη κινητών τηλεφώνων άλλων χρηστών της εφαρμογής πλησίον του, διατηρώντας ένα ιστορικό που θα περιέχει ποια κινητά τηλέφωνα βρέθηκαν κοντά του τις προηγούμενες μέρες. Ετσι αν κάποια στιγμή ο χρήστης της εφαρμογής ανακαλύψει ότι είναι θετικός στον κορωνοϊό θα μπορεί να εισάγει αυτή την πληροφορία στην εφαρμογή του, ώστε αυτή να ανατρέξει στο ιστορικό που έχει αποθηκευμένο για να βρει και να ενημερώσει τα κινητά εκείνων που βρέθηκαν κοντά στο άρτι ανακαλυφθέν κρούσμα κατά τη διάρκεια των ημερών που αυτό ήταν μεταδοτικό. Ολα αυτά ακούγονται λογικά και χρήσιμα, αλλά το σημαντικό ερώτημα είναι τι ακριβώς πληροφορίες θα αποθηκεύονται για τον χρήστη της εφαρμογής και αυτούς στους οποίους βρέθηκε κοντά, πώς θα αποθηκεύονται αυτές οι πληροφορίες, πού θα αποθηκεύονται, ποιος άλλος θα έχει δυνητικά πρόσβαση σε αυτές τις πληροφορίες και τι τύπου πρόσβαση θα έχει. Σε ένα καλό σενάριο, η εφαρμογή θα αποθηκεύει αυστηρά και μόνο μια λίστα με το ποια κινητά βρέθηκαν κοντά στο κινητό καθενός χρήστη της εφαρμογής, αλλά όχι πού συνέβη αυτή η συνεύρεση, ούτε καν με ακρίβεια ποια ώρα της μέρας συνέβη. Επίσης δεν θα αποθηκεύονται τα νούμερα, τα ονόματα, ή άλλα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα για τους χρήστες της εφαρμογής. Κάθε χρήστης θα αντιστοιχεί σε κάποιο ανωνυμοποιημένο, κρυπτογραφικό κλειδί που, ενώ θα δίνει τη δυνατότητα στην εφαρμογή να επικοινωνεί την πληροφορία για το καινούργιο κρούσμα σε αυτούς που δυνητικά εκτέθηκαν σε αυτό, ούτε το καινούργιο κρούσμα, ούτε οι αποδέκτες, ούτε ο κατασκευαστής της εφαρμογής, ούτε το κράτος, ούτε οι μυστικές υπηρεσίες, ούτε οι εταιρείες τηλεπικοινωνίας να μπορούν να απο-ανωνυμοποιήσουν ποιος χρήστης έστειλε τι σε ποιον ή ποιος χρήστης βρέθηκε πλησίον ποιανού χρήστη κοιτώντας το κρυπτογραφημένο ιστορικό που κρατάει η εφαρμογή. Θα ήταν ίσως λογικό και αποδεκτό να έχει πρόσβαση το κράτος σε στατιστικά, ανωνυμοποιημένα στοιχεία για τον αριθμό των καινούργιων κρουσμάτων και τη γεωγραφική τους κατανομή που θα βοηθούν στη στόχευση των μέτρων αντιμετώπισης της πανδημίας. Ολα τα παραπάνω αφορούν ένα καλό σενάριο. Σε ένα δυστοπικό σενάριο, το κράτος ή άλλοι παίκτες θα μπορέσουν να απο-ανωνυμοποιούν κάποια από τα στοιχεία που διατηρούνται στο ιστορικό της εφαρμογής ή να αποκτήσουν πρόσβαση σε περισσότερα στοιχεία από τα αυστηρώς απαραίτητα όπως το πού συνευρέθηκαν οι χρήστες της εφαρμογής. Αυτό μπορεί να συμβεί επειδή η κρυπτογραφία της εφαρμογής δεν υλοποιήθηκε σωστά, ή επειδή η εφαρμογή είχε πρόσβαση στο GPS ή άλλα στοιχεία του κινητού, ή επειδή χρήστες της εφαρμογής ξεγελάστηκαν από χάκερς και ακουσίως τους έδωσαν πρόσβαση στο ιστορικό που διατηρεί η εφαρμογή. Αν κακοπροαίρετοι χάκερς ξεγελάσουν μεγάλο αριθμό χρηστών της εφαρμογής τότε θα μπορούν να συνδυάσουν το ιστορικό που διατηρεί η εφαρμογή για πολλούς χρήστες και να απο-ανωνυμοποιήσουν τα περιεχόμενά του. Τέλος, κακοπροαίρετοι χρήστες της εφαρμογής ή κακοπροαίρετοι χάκερς που έχουν αποκτήσει έλεγχο της εφαρμογής καλοπροαίρετων χρηστών θα μπορούν να τρολάρουν, δηλώνοντας ότι τάχα είναι κρούσματα του κορωνοϊού για να σπείρουν πανικό. Πάντως παρά τα δυνητικά προβλήματα που περιγράφω, θεωρώ ότι η ιχνηλάτηση είναι σημαντικό εργαλείο για τον περιορισμό της πανδημίας και υπάρχει τεχνολογικά τρόπος να διασφαλιστεί η σωστή υλοποίηση και χρήση των εφαρμογών ιχνηλάτησης ώστε να μην παραβιάζεται η ιδιωτικότητα των χρηστών τους. Πώς συμβαίνει ξένα πανεπιστήμια να κατακλύζονται από έλληνες επιστήμονες υψηλοτάτου επιπέδου, ενώ τα ελληνικά πανεπιστήμια βιώνουν μια μάλλον μελαγχολική συνθήκη; Είναι ένα πολύ εύλογο ερώτημα και η απάντησή του πρέπει να αναζητηθεί στις γνωστές προκλήσεις που αντιμετωπίζει η τριτοβάθμια εκπαίδευση. Ενδεικτικά αναφέρω τους υπεράριθμους φοιτητές σε σχέση με τους πόρους που λαμβάνουν τα πανεπιστήμια από το κράτος και την Ευρωπαϊκή Ενωση, τον νεποτισμό που μαστίζει την εκλογή καθηγητών και τη δυσλειτουργία των πανεπιστημίων που σχετίζεται με τη χυδαία πολιτική διαπλοκή φοιτητών και καθηγητών. Παρά όλα αυτά τα δεινά όμως υπάρχει ποιότητα μέσα στα ελληνικά πανεπιστήμια. Υπάρχουν νησίδες αριστείας που κάνουν αξιόλογο επιστημονικό και διδακτικό έργο. Αν υπήρχε πολιτική βούληση θα μπορούσαν τα πανεπιστήμιά μας να αποκτήσουν παγκόσμιο κύρος και να παίξουν καθοριστικό ρόλο στην ανύψωση της χώρας, αντί να παίζουν ρόλο στην ανύψωση των διαπλεκόμενων μέσα σε αυτά. Σε ποιον βαθμό πιστώνετε το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα με τη μεγάλη σας επιτυχία καθώς αποδείξατε έμπρακτα ότι η απόσταση ανάμεσα στη Βαρβάκειο και το ΜΙΤ είναι - συγγνώμη για την έκφραση - «ένα τσιγάρο δρόμος»; Δεν θα χρησιμοποιούσα ακριβώς αυτήν την έκφραση για να περιγράψω την πορεία μου από το Βαρβάκειο έως το ΜΙΤ, καθώς ήταν μια διαδρομή με πολλή δουλειά και πολύ αφοσίωση, αλλά βέβαια και πολύ πάθος για την επιστήμη και πολύ κέφι! Η Ελλάδα μού έδωσε πολλά εφόδια για να τα καταφέρω. Οχι μόνο η πρόσβαση που είχα σε δωρεάν και καλής ποιότητας πρωτοβάθμια, δευτεροβάθμια και τριτοβάθμια εκπαίδευση, αλλά η ευρύτερη ελληνική παιδεία στην οποία με μύησαν οι γονείς μου και διαπερνούσε την καθημερινότητά μου μεγαλώνοντας. Η έμφαση στα γράμματα και τον άνθρωπο ήταν καθοριστική για να στρέψω το ενδιαφέρον μου όχι μόνο στην πρόοδο της επιστήμης, αλλά στο πώς να χρησιμοποιήσω την επιστήμη μου για να μελετήσω τον άνθρωπο και να προβληματιστώ για το πώς η χρήση της τεχνολογίας επηρεάζει την ανθρώπινη ύπαρξη. Η έμφαση στον άνθρωπο είναι η συνεισφορά για την οποία οι Ελληνες πρέπει να είμαστε υπερήφανοι. https://www.tanea.gr/2020/06/22/interviews/konstantinos-daskalakis-i-emfasi-ston-anthropo-einai-i-syneisfora-gia-tin-opoia-oi-ellines-prepei-na-eimaste-yperifanoi/

Για πρώτη φορά μετρήθηκε ο χρόνος ζωής του νετρονίου στο διάστημα. Ενώ ο χρόνος ζωής του πρωτονίου είναι σίγουρα μεγαλύτερος από την ηλικία του σύμπαντος (απόδειξη αποτελεί το γεγονός ότι διαβάζετε τώρα αυτή την ανάρτηση), ο χρόνος ζωής των νετρονίων έξω από τους πυρήνες των ατόμων, είναι πολύ μικρός: περίπου 15 λεπτά της ώρας. Και όταν λέμε περίπου κυριολεκτούμε! Τα τελευταία 20 χρόνια και πλέον οι φυσικοί δεν μπορούν να εξηγήσουν γιατί οι δυο κυριότερες πειραματικές τεχνικές μέτρησης του χρόνου ζωής των νετρονίων, δίνουν διαφορετικές τιμές. Το ελεύθερο νετρόνιο υφίσταται διάσπαση β– μετατρεπόμενο σε ένα πρωτόνιο, ένα ηλεκτρόνιο και ένα αντινετρίνο του ηλεκτρονίου: n \rightarrow p + e^{-} + \bar{\nu} Υπάρχουν δύο βασικές πειραματικές προσεγγίσεις για τη μέτρηση του χρόνου ζωής των νετρονίων: η «μέθοδος της φιάλης» και η «μέθοδος δέσμης». Στην «μέθοδο της φιάλης», νετρόνια με ενέργειες της τάξης των νανο-ηλεκτρονιοβόλτ, περιορίζονται σε μια παγίδα ή φιάλη που σχηματίζεται από συνδυασμούς μαγνητικών πεδίων, βαρύτητας και τοιχωμάτων. Ο χρόνος ζωής των νετρονίων τn προκύπτει μετρώντας τον αριθμό των σωματιδίων που επιβιώνουν στην παγίδα μετά από συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Η δεύτερη προσέγγιση, η «μέθοδος της δέσμης», είναι να οδηγηθεί μια δέσμη νετρονίων γνωστής έντασης διαμέσου μιας ηλεκτρομαγνητικής παγίδας και να μετρηθούν τα πρωτόνια που δημιουργούνται σε δεδομένο χρονικό διάστημα. Με την «μέθοδο της δέσμης» ανιχνευτές καταμετρούν τον ρυθμό διάσπασης των νετρονίων σε καθορισμένο όγκο μιας δέσμης νετρονίων. Από την δεκαετία του 1980 τα αποτελέσματα των δυο πειραμάτων συνεχίζουν να διαφέρουν μεταξύ τους. Ενώ η μέθοδος της φιάλης μας λέει ότι τα νετρόνια διασπώνται μετά από περίπου 800 δευτερόλεπτα κατά μέσο όρο (τn=879.6 ± 0.6 s), τα πειράματα με τη δέσμη νετρονίων δίνουν μεγαλύτερο χρόνο ζωής κατά 8 δευτερόλεπτα (τn=888.0 ± 2.0 s). Η διαφορά θεωρείται σημαντική διότι δεν μπορεί να αιτιολογηθεί εξαιτίας των τυχαίων ή των γνωστών συστηματικών σφαλμάτων. Μέχρι το 2013, η απόκλιση εκτιμάτο στα 2,9σ. Στη συνέχεια, κι ενώ οι πειραματικές διαδικασίες βελτιώθηκαν, η ασυμφωνία αυξήθηκε φθάνοντας στα 4σ. Πριν από μερικές ημέρες δημοσιεύθηκε μια εργασία με τίτλο «Space-based measurement of the neutron lifetime using data from the neutron spectrometer on NASA’s MESSENGER mission» https://journals.aps.org/prresearch/abstract/10.1103/PhysRevResearch.2.023316 , όπου περιγράφεται μια τρίτη μέθοδος μέτρησης, και μάλιστα μαι μέτρηση του χρόνου ζωής των νετρονίων για πρώτη φορά στο διάστημα από το διαστημικό σκάφος της NASA, MESSENGER (MErcury Surface, Space ENvironment, GEochemistry, and Ranging). Προσδιορίστηκε η τιμή τn=(780±60stat±70syst) s. Μπορεί το σφάλμα αυτής προς το παρόν να είναι μεγάλο, όμως η τεχνική της μέτρησης μπορεί να βελτιωθεί. Πως βρέθηκαν τα νετρόνια στον δρόμο του MESSENGER; Όταν οι κοσμικές ακτίνες που προσπίπτουν από το διάστημα συγκρούονται με άτομα στην επιφάνεια ενός πλανήτη ή την ατμόσφαιρά του, προκύπτουν νετρόνια τα οποία κατευθύνονται προς το διάστημα μέχρι να διασπαστούν. Θεωρητικά σε μεγαλύτερα υψόμετρα από την επιφάνεια του πλανήτη θα πρέπει να υπάρχουν λιγότερα νετρόνια – αλλά χρειαζόμαστε το κατάλληλο όργανο στο σωστό υψόμετρο για να κάνουμε μετρήσεις. Μεταξύ 2011 και 2015, το διαστημικό σκάφος MESSENGER πραγματοποίησε κοντινά περάσματα από τους πλανήτες Αφροδίτη και Ερμή. Ο ανιχνευτής νετρονίων που διέθετε το MESSENGER συγκέντρωσε δεδομένα για τα νετρόνια που κινούνταν απομακρυνόμενα από τον πλανήτη με ταχύτητα μερικών χιλιομέτρων ανά δευτερόλεπτο. Σε ελάχιστο υψόμετρο 339 χιλιομέτρων από την επιφάνεια της Αφροδίτης και 205 χιλιόμετρα από την επιφάνεια του Ερμή, το MESSENGER ήταν κοντά στη μέγιστη απόσταση που θα μπορούσαν να είχαν διανύσει αυτά τα νετρόνια πριν διασπαστούν. Ήταν σαν να πραγματοποιούνταν το πείραμα με την «μέθοδο της φιάλης», αλλά σε …. πολύ μεγάλη φιάλη, και αντί να χρησιμοποιούνται τοιχώματα και μαγνητικά πεδία, χρησιμοποιείται η βαρύτητα του πλανήτη ώστε να περιορίσουμε τα νετρόνια για χρονικά διαστήματα συγκρίσιμα με τον χρόνο ζωής τους. Για να προσδιοριστεί ο χρόνος ζωής των νετρονίων, η ομάδα υπολόγισε πόσα νετρόνια πρέπει να ανιχνεύονται στην απόσταση προσέγγισης του πλανήτη για χρόνους ζωής, μεταξύ 10 και 17 λεπτών. Σύμφωνα με αυτό το μοντέλο αυτό, προέκυψε ο χρόνος ζωής νετρονίου των 780 δευτερολέπτων – περίπου 13 λεπτά. Το περιθώριο σφάλματος αυτής της εκτίμησης βρίσκεται μέσα στο εύρος των μετρήσεων με τις μεθόδους της φιάλης και της δέσμης. Εννοείται πως η μέτρηση αυτή δεν λύνει το πρόβλημα του χρόνου ζωής των νετρονίων. Στην πραγματικότητα, ο ανιχνευτής νετρονίων του διαστημικού σκάφους MESSENGER δεν συνέλεγε τα δεδομένα του για τέτοιου είδους υπολογισμούς. Το γεγονός ότι χρησιμοποιήθηκαν και για τον υπολογισμό της ζωής του νετρονίου, δίνοντας ένα αποτέλεσμα που συμφωνεί στα όρια του σφάλματος με τις εξειδικευμένες μετρήσεις, είναι πραγματικά εντυπωσιακή. Και αυτή η επιτυχία δείχνει ότι υπάρχει η δυνατότητα βελτίωσης της ακρίβειας των μετρήσεων. Ήδη οι επιστήμονες εξετάζουν την περίπτωση επανάληψης των μετρήσεων με καταλληλότερο ανιχνευτή σε διαστημική αποστολή προς την Αφροδίτη. https://physicsgg.me/2020/06/21/%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%80%cf%81%cf%8e%cf%84%ce%b7-%cf%86%ce%bf%cf%81%ce%ac-%ce%bc%ce%b5%cf%84%cf%81%ce%ae%ce%b8%ce%b7%ce%ba%ce%b5-%ce%bf-%cf%87%cf%81%cf%8c%ce%bd%ce%bf%cf%82-%ce%b6%cf%89%ce%ae%cf%82/

Νέος επιταχυντής σωματιδίων έξι φορές πιο ισχυρός από τον LHC Το CERN ενέκρινε την κατασκευή του γιγάντιου επιταχυντή FCC (FUTURE CIRCULAR COLLIDER), μήκους 100 χιλιομέτρων και κόστους 21 δισεκατομμύρια ευρώ. Το Ευρωπαϊκό Κέντρο Πυρηνικών Ερευνών (CERN) έκανε ένα σημαντικό βήμα για την κατασκευή ενός νέου κυκλικού υπερ-επιταχυντή σωματιδίων μήκους 100 χιλιομέτρων, μετά την κατ’ αρχήν ομόφωνη έγκριση που έδωσε το διεθνές Συμβούλιο του οργανισμού. Το κόστος του έργου, που θα διαδεχθεί τον σημερινό Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων (LHC) και για το οποίο ακόμη δεν έχει δοθεί το οριστικό «πράσινο φως», προϋπολογίζεται σε τουλάχιστον 21 δισεκατομμύρια ευρώ, ένα ποσό που δεν έχει ακόμη βρεθεί. Μετά την αρχική υιοθέτηση του σχεδίου, στο πλαίσιο της έγκρισης ενός ευρύτερου προγράμματος («Επικαιροποίηση της Ευρωπαϊκής Στρατηγικής για τη Σωματιδιακή Φυσική»), το CERN θα μελετήσει περαιτέρω το σχεδιασμό και τη δυνατότητα υλοποίησης του φιλόδοξου έργου, το οποίο -με βάση τον προκαταρκτικό σχεδιασμό- θα αρχίσει να κατασκευάζεται το 2038. Έως τότε το CERN θα λειτουργεί τον σημερινό επιταχυντή σε αναβαθμισμένη έκδοση (High Luminosity LHC), ο οποίος θα έχει ολοκληρωθεί μέσα στην επόμενη δεκαετία. Το νέο γιγάντιο μηχάνημα – το μεγαλύτερο επιστημονικό πείραμα στον κόσμο- εφόσον όντως υλοποιηθεί, από τα μέσα περίπου του αιώνα μας θα κάνει συγκρούσεις ηλεκτρονίων με σωματίδια της αντιύλης (ποζιτρόνια), αποτελώντας ένα «εργοστάσιο του μποζονίου Χιγκς», καθώς ως πρώτη προτεραιότητα τίθεται η περαιτέρω μελέτη του συγκεκριμένου ζωτικού σωματιδίου. Σε ένα επόμενο στάδιο, ο νέος επιταχυντής, που θα κατασκευαστεί σε ένα υπόγειο τούνελ κοντά στη Γενεύη, όπως και ο τωρινός, θα προκαλεί συγκρούσεις πρωτονίων μεταξύ τους. Με βάση τα έως τώρα σχέδια, το CERN θα κατασκευάσει αρχικά έναν επιταχυντή ηλεκτρονίων-ποζιτρονίων και μετά από χρόνια αυτό το μηχάνημα θα αντικατασταθεί από ένα επιταχυντή πρωτονίων-πρωτονίων, που θα φθάσει σε ενέργειες συγκρούσεων της τάξης των 100 τεραηλεκτρονιοβόλτ (TeV), έναντι μόνο 16 TeV που φθάνει ο τωρινός επιταχυντής LHC, ο οποίος κάνει συγκρούσεις πρωτονίων και είναι ο ισχυρότερος στον κόσμο. Ο νέος υπερ-επιταχυντής θα αναζητήσει νέα υποατομικά σωματίδια ή δυνάμεις στη φύση, φιλοδοξώντας να πάει πέρα από το σημερινό κυρίαρχο πρότυπο (μοντέλο) της σωματιδιακής φυσικής, μεταξύ άλλων με ανακαλύψεις για τη σκοτεινή ύλη. Η τεχνολογία που θα χρειαστεί το νέο μηχάνημα, θα πρέπει να αναπτυχθεί και θα αποτελέσει αντικείμενο μελέτης τις επόμενες δεκαετίες. Για «μια ιστορική μέρα για το CERN και τη σωματιδιακή φυσική στην Ευρώπη και πέρα από αυτή», έκανε λόγο η γενική διευθύντρια του, Ιταλίδα φυσικός Φαμπιόλα Τζιανότι. Προσέθεσε πως πρόκειται για «μια φιλόδοξη στρατηγική που προδιαγράφει ένα λαμπρό μέλλον για την Ευρώπη και για το CERN μέσα από μια συνετή προσέγγιση βήμα-βήμα». Πάντως η ανάγκη τόσο μεγάλων κεφαλαίων για τη χρηματοδότηση του έργου είναι πιθανό ότι θα απαιτήσει μη ευρωπαϊκές χώρες (ΗΠΑ, Κίνα, Ιαπωνία κ.ά.) να συμμετάσχουν στο CERN δημιουργώντας ένα νέο διεθνή οργανισμό. Από την άλλη, το Συμβούλιο του CERN, παράλληλα με την υιοθέτηση του νέου κυκλικού υπερ-επιταχυντή, άφησε ανοικτή την πόρτα για τη συμμετοχή της Ευρώπης στον ξεχωριστό Διεθνή Γραμμικό Επιταχυντή που έχει προτείνει η Ιαπωνία. Οι δυνατότητες του LHC να ανακαλύπτει νέα φυσική πέρα ​​από το Higgs μάλλον εξαντλήθηκαν. Με τον FCC θα πολλαπλασιαστεί η ενέργεια των συγκρούσεων των σωματιδίων. Κι αυτός είναι ο βασιλικότερος δρόμος που οδηγεί στην ανακάλυψη νέων θεμελιωδών φυσικών νόμων, που με την σειρά τους θα οδηγήσουν σε τεχνολογικές εξελίξεις που σήμερα δεν μπορούμε καν να φανταστούμε. Τεχνολογικά επιτεύγματα στα οποία βασίζονται όλες οι επιστήμες, από την ιατρική μέχρι … την κλιματική επιστήμη, αλλά επειδή έχουμε ξεχάσει ή αγνοούμε την προέλευσή τους, θεωρούμε την επένδυση σε επιταχυντές πετάμενα λεφτά: https://physicsgg.me/2020/06/20/%ce%bd%ce%ad%ce%bf%cf%82-%ce%b5%cf%80%ce%b9%cf%84%ce%b1%cf%87%cf%85%ce%bd%cf%84%ce%ae%cf%82-%cf%83%cf%89%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b9%ce%b4%ce%af%cf%89%ce%bd-%ce%ad%ce%be%ce%b9-%cf%86%ce%bf%cf%81%ce%ad/

«Swift J1818.0-1607»: Εντοπίστηκε το νεότερο «νεκρό» αστέρι. Το Παρατηρητήριο Neil Gehrels της NASΑ, προχώρησε σε μία αρκετά σημαντική ανακάλυψη, καθώς εντόπισε το νεότερο γνωστό «νεκρό» αστέρι. Πρόκειται για έναν αστέρα νετρονίων μόλις 240 ετών. Αυτό σημαίνει, δηλαδή, πως δημιουργήθηκε περίπου την εποχή του Αμερικανικού Εμφυλίου (1861-1865). Αστέρας νετρονίων ονομάζεται η μία από τις τρεις μορφές των μόνιμων τελικών υπολειμμάτων της εξέλιξης ενός αστέρα: Είναι το ένα είδος «αστρικού πτώματος» (τα άλλα δύο είναι ο λευκός νάνος και η μαύρη τρύπα). Ο ''Swift J1818.0-1607'', όπως τον ονόμασαν οι επιστήμονες, είναι ένας πολύ νεαρός μαγνητικός αστέρας, με ισχυρό μαγνητικό πεδίο, και απέχει σχεδόν 16.000 έτη φωτός από τη Γη, στον αστερισμό του Τοξότη. Μελέτη από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος (ESA) αποκάλυψε περισσότερα για τα φυσικά χαρακτηριστικά του και θα βοηθήσει στο να κατανοήσουν οι επιστήμονες πώς δημιουργήθηκαν τέτοια άστρα. Οι μαγνητικοί αστέρες, αξίζει να σημειώσουμε, είναι πιο πυκνοί από τα τυπικά αστέρια. Μία και μόνο κουταλιά από την ουσία που περιέχουν υπολογίζεται ότι έχει μάζα πάνω από 100 εκατομμύρια τόνους! https://www.youtube.com/watch?v=txgDjj_4Ty4 https://www.pronews.gr/epistimes/diastima/889343_swift-j18180-1607-entopistike-neotero-nekro-asteri-vinteo

Η λύση είναι μία: Τα συρματόσχοινα θα μας προστατεύσουν από έναν γιγάντιο αστεροειδή. Ομάδα ερευνητών, μέσω ενός προσομοιωτή «απέδειξαν» πως μπορεί να αποφευχθεί η πτώση ενός γιγάντιου αστεροειδούς στον πλανήτη μας, κάτι που ενδεχόμενος να σήμανε μέχρι και τον αφανισμό μας. Τη λύση για να μην έχει το ανθρώπινο είδος το τέλος των δεινοσαύρων πιστεύουν ότι βρήκαν ερευνητές του πανεπιστημίου της Κεντρικής Φλόριντα των ΗΠΑ. Στην έρευνα που δημοσίευσαν στο «Springer» αποκαλύπτουν ότι μπορεί να αποφευχθεί η πτώση ενός τεράστιου αστεροειδούς στη Γη, αν τον δέσουν με συρματόσχοινα με έναν από τους μικρότερους αστεροειδής που τον «συνοδεύουν». Μάλιστα, οι ερευνητές, όχι μόνο επέλεξαν τον αστεροειδή που θεωρείται ο πιο επικίνδυνος να βρεθεί σε τροχιά σύγκρουσης με τον πλανήτη μας, αλλά εφάρμοσαν και με επιτυχία την τεχνική σε προσομοιώσεις που «έτρεξαν» σε υπολογιστές. ​Πρόκειται για τον αστεροειδή Μπενού (Bennu) με διάμετρο 492 μέτρα, ο οποίος, σύμφωνα με τους αστρονόμους, μπορεί να βρεθεί σε τροχιά σύγκρουσης με τον πλανήτη μας το 2060. Η προσομοίωση προέβλεπε ότι στις 28 Οκτωβρίου του 2035 θα εκτοξεύσουμε ένα διαστημόπλοιο που θα είναι φορτωμένο με τεράστια συρματόσχοινα. Η ημερομηνία έχει επιλεγεί ώστε να φτάσει εγκαίρως στον Μπενού πριν αυτός πλησιάσει πάρα πολύ τη Γη. ​Οι αστροναύτες που θα επιβαίνουν στο διαστημόπλοιο, θα δέσουν τη μια άκρη των συρματόσχοινων γύρω από έναν κοντινό και μικρότερο αστεροειδή και, στη συνέχεια, το διαστημόπλοιο θα προσεγγίσει τον Μπενού, για να τον δέσει με την άλλη άκρη του! Αλλαγή τροχιάς λόγω διαφορετικού κέντρου βάρους Όταν ο μεγάλος και ο μικρός αστεροειδής συνδεθούν με τα συρματόσχοινα, θα αρχίσουν να κινούνται σαν ένα ενιαίο ουράνιο σώμα. Ωστόσο, το κέντρο βάρους αυτού του ενιαίου ουράνιου σώματος θα είναι διαφορετικό από αυτό του Μπενού και, κατά συνέπεια, θα αλλάξει η τροχιά του! Άψογα! Πότε θα βγει η… ταινία; https://www.pronews.gr/epistimes/diastima/889202_i-lysi-einai-mia-ta-syrmatoshoina-tha-mas-prostateysoyn-apo-enan-gigantio

Εντυπωσιακές εικόνες από την δακτυλιοειδή έκλειψη. Δέος προκαλούν οι εικόνες που καταγράφηκαν σήμερα το πρωί (ώρα Ελλάδος) σε πολλές περιοχές του πλανήτη, οπότε και σημειώθηκε δακτυλιοειδής έκλειψη Ηλίου. Στη χώρα μας το φαινόμενο ήταν περισσότερο αισθητό στα νοτιοανατολικά, καθώς στη Ρόδο η κάλυψη του ηλιακού δίσκου έφτασε το 30%. Μικρότερη ήταν στην Κέρκυρα, με 13%, ενώ στην Αθήνα η κάλυψη έφτασε το 11%. Η έκλειψη αυτού του είδους συμβαίνει όταν η Σελήνη είναι πολύ μακριά από τη Γη για να καλύψει τελείως τον δίσκο του Ηλιου, με αποτέλεσμα να δημιουργείται ένας φωτεινός δακτύλιος γύρω από το σκοτεινιασμένο φεγγάρι. Το «μονοπάτι» της ολικής έκλειψης άρχισε στην κεντρική Αφρική και ταξίδεψε μέσω της Σαουδικής Αραβίας προς την Ινδία και τη νότια Κίνα, προτού τελειώσει κάπου στον Ειρηνικό Ωκεανό. Το βράδυ της 21ης Ιουνίου θα υπάρχει Νέα Σελήνη και το φεγγάρι δεν θα είναι ορατό στον νυχτερινό ουρανό. https://www.pronews.gr/epistimes/diastima/889429_entyposiakes-eikones-apo-tin-daktylioeidi-ekleipsi-vinteo

Εντυπωσιακές εικόνες από την δακτυλιοειδή έκλειψη. Δέος προκαλούν οι εικόνες που καταγράφηκαν σήμερα το πρωί (ώρα Ελλάδος) σε πολλές περιοχές του πλανήτη, οπότε και σημειώθηκε δακτυλιοειδής έκλειψη Ηλίου. Στη χώρα μας το φαινόμενο ήταν περισσότερο αισθητό στα νοτιοανατολικά, καθώς στη Ρόδο η κάλυψη του ηλιακού δίσκου έφτασε το 30%. Μικρότερη ήταν στην Κέρκυρα, με 13%, ενώ στην Αθήνα η κάλυψη έφτασε το 11%. Η έκλειψη αυτού του είδους συμβαίνει όταν η Σελήνη είναι πολύ μακριά από τη Γη για να καλύψει τελείως τον δίσκο του Ηλιου, με αποτέλεσμα να δημιουργείται ένας φωτεινός δακτύλιος γύρω από το σκοτεινιασμένο φεγγάρι. Το «μονοπάτι» της ολικής έκλειψης άρχισε στην κεντρική Αφρική και ταξίδεψε μέσω της Σαουδικής Αραβίας προς την Ινδία και τη νότια Κίνα, προτού τελειώσει κάπου στον Ειρηνικό Ωκεανό. Το βράδυ της 21ης Ιουνίου θα υπάρχει Νέα Σελήνη και το φεγγάρι δεν θα είναι ορατό στον νυχτερινό ουρανό. https://www.pronews.gr/epistimes/diastima/889429_entyposiakes-eikones-apo-tin-daktylioeidi-ekleipsi-vinteo

Διαστημοδρόμια στη θάλασσα θέλει η SpaceX Πλωτά, «βαρέων βαρών» διαστημοδρόμια, για αποστολές στον Άρη και τη Σελήνη και πολυηχητικά (hypersonic) ταξίδια γύρω από τη Γη φτιάχνει η SpaceX, ανακοίνωσε μέσω Twitter ο ιδρυτής της εταιρείας, Έλον Μασκ, αναρτώντας αγγελία της εταιρείας για μηχανικό υπεράκτιων επιχειρήσεων (offshore operations engineer). Σύμφωνα με την αγγελία, ο μηχανικός θα εργάζεται ως μέλος ομάδας μηχανικών και τεχνικών για τον σχεδιασμό και την κατασκευή μιας υπεράκτιας εγκατάστασης για την εκτόξευση πυραύλων, και στα βασικά προσόντα του περιλαμβάνονται πτυχίο μηχανολόγου μηχανικού, αεροναυπηγού ή ναυπηγού μηχανολόγου μηχανικού. Όπως σημειώνεται, θα πρέπει να είναι «πρόθυμος να ταξιδέψει, πρόθυμος να δουλέψει σημαντικές υπερωρίες, θα πρέπει να μπορεί να περάσει τους ελέγχους της αεροπορικής βάσης του Ακρωτηρίου Κανάβεραλ και να μπορεί να εργαστεί σε υπεράκτια πλατφόρμα στο Μπράουνσβιλ του Τέξας». Ο Μασκ είχε αποκαλύψει για πρώτη φορά τα σχέδια για πολυηχητικά (με ταχύτητα πενταπλάσια αυτής του ήχου και παραπάνω) σε παρουσίαση το 2017. Τότε, όπως σημειώνει το New Atlas, είχε επισημάνει ότι επρόκειτο ακόμα μόνο για concept- ωστόσο φαίνεται πως πλέον αυτό έχει αλλάξει. Σε επιπλέον tweets του ανέφερε πως σε «γενικές γραμμές» θα πρόκειται για ανακαινισμένες/ εκσυγχρονισμένες πλατφόρμες εξόρυξης πετρελαίου, με ενδεχόμενη χρήση του φουτουριστικού συστήματος μεταφορών υψηλών ταχυτήτων Hyperloop για μεταφορές από και προς αυτές. Ερωτηθείς για το επιδιωκόμενο χρονικό πλαίσιο όσον αφορά στις πρώτες πτήσεις από βάσεις στη Γη προς άλλους προορισμούς στη Γη, απάντησε πως «θα υπάρξουν πολλές δοκιμαστικές πτήσεις πριν μεταφερθούν επιβάτες. Οι πρώτες δοκιμαστικές πτήσεις από τη Γη προς τη Γη μπορεί να γίνουν σε δύο με τρία χρόνια». Υπενθυμίζεται πως η εταιρεία χρησιμοποιεί εδώ και χρόνια πλωτές μη επανδρωμένες πλατφόρμες για προσνηώσεις επαναχρησιμοποιούμενων πυραύλων που επιστρέφουν από αποστολές στο διάστημα. https://www.naftemporiki.gr/story/1610110/diastimodromia-sti-thalassa-thelei-i-spacex

Μαθητές από όλη την Αμερική θα μιλήσουν με τους αστροναύτες της NASA στο Διαστημικό Σταθμό. Οι μαθητές από ολόκληρο το έθνος θα έχουν την ευκαιρία αυτή την εβδομάδα να κάνουν ερωτήσεις για τους αστροναύτες της NASA στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Η κλήση Earth-to-space θα προβληθεί ζωντανά στις 1:10 μ.μ. EDT Παρασκευή 19 Ιουνίου, στην τηλεόραση της NASA και στον ιστότοπο του πρακτορείου. Οι αστροναύτες της NASA Robert Behnken, Christopher Cassidy και Douglas Hurley θα απαντήσουν σε ερωτήσεις που καταγράφηκαν από μαθητές του K-12 από το εθνικό δίκτυο μαθησιακών κέντρων του Challenger Center. Το Challenger Center παρέχει σε περισσότερους από 250.000 μαθητές ετησίως βιωματικά εκπαιδευτικά προγράμματα STEM. Ο Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος του Challenger Center Lance Bush θα δώσει εναρκτήρια σχόλια μέσω ενός ηχογραφημένου βίντεο. Η συνεδρία ερωτήσεων και απαντήσεων των μαθητών θα είναι η πρώτη του είδους του με αστροναύτες που έφτασαν στο σταθμό με εμπορικά διαστημόπλοιο και λειτουργούν. Ο Cassidy κυκλοφόρησε στο διαστημικό σταθμό στις 9 Απριλίου και σήμερα υπηρετεί ως διοικητής της Εκστρατείας 63. Στις 30 Μαΐου, οι Behnken και Hurley έγιναν οι πρώτοι αστροναύτες της NASA που ξεκίνησαν στο σταθμό με εμπορικό διαστημικό σκάφος και πύραυλο, απογειωμένοι από το Διαστημικό Κέντρο Kennedy της NASA στο Η Φλόριντα με την κάψουλα του SpaceX's Crew Dragon βρίσκεται πάνω από τον πύραυλο Falcon 9 της εταιρείας ως μέρος της αποστολής SpaceX Demo-2 της NASA. Ο Behnken και ο Hurley εντάχθηκαν στο πλήρωμα του Expedition 63 αφού το διαστημικό σκάφος Dragon, με το όνομα Endeavour, έφτασε στο σταθμό στις 31 Μαΐου. Η άμεση σύνδεση μαθητών με αστροναύτες στο διαστημικό σταθμό παρέχει μοναδικές, αυθεντικές εμπειρίες που έχουν σχεδιαστεί για να ενισχύσουν τη μάθηση των μαθητών, τις επιδόσεις και το ενδιαφέρον για την επιστήμη, την τεχνολογία, τη μηχανική και τα μαθηματικά. Οι αστροναύτες που ζουν στο διάστημα στο εργαστήριο σε τροχιά επικοινωνούν με το Κέντρο Ελέγχου Αποστολής της NASA στο Χιούστον 24 ώρες την ημέρα μέσω των δορυφόρων παρακολούθησης και αναμετάδοσης δεδομένων του Διαστημικού Δικτύου (TDRS). Για σχεδόν 20 χρόνια, οι αστροναύτες ζουν και εργάζονται συνεχώς στο διαστημικό σταθμό, δοκιμάζουν τεχνολογίες, εκτελούν επιστήμη και αναπτύσσουν τις δεξιότητες που απαιτούνται για να εξερευνήσουν μακρύτερα από τη Γη. Μέσω του προγράμματος Artemis της NASA, το πρακτορείο θα στείλει αστροναύτες στη Σελήνη έως το 2024, με πιθανή ανθρώπινη εξερεύνηση του Άρη. Εμπνέοντας την επόμενη γενιά εξερευνητών - το Artemis Generation - διασφαλίζει ότι η Αμερική θα συνεχίσει να ηγείται στην εξερεύνηση και την ανακάλυψη του διαστήματος. Στην φωτογραφια οι αστροναύτες της NASA (από αριστερά) ο Bob Behnken, ο Doug Hurley και ο Chris Cassidy που είναι μέλη του πληρώματος του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού Expedition 63 των ΗΠΑ. https://www.nasa.gov/press-release/students-from-across-us-to-speak-with-nasa-astronauts-aboard-space-station

Δημιουργήθηκε η πρώτη τεχνητή σύναψη εγκεφάλου που επικοινωνεί με τα ζωντανά κύτταρα. Επιστήμονες από τις ΗΠΑ και την Ευρώπη ανακοίνωσαν ότι δημιούργησαν, για πρώτη φορά, μία βιοϋβριδική τεχνητή σύναψη εγκεφάλου που μπορεί να επικοινωνήσει με τα ζωντανά εγκεφαλικά κύτταρα. Το 2017, ερευνητές του Πανεπιστημίου Στάνφορντ της Καλιφόρνια είχαν παρουσιάσει μία ηλεκτρονική συσκευή από οργανικά υλικά, η οποία αποτελούσε μία τεχνητή μορφή σύναψης, δηλαδή του συνδέσμου ανάμεσα στα εγκεφαλικά κύτταρα (νευρώνες). Το 2019, εννέα τέτοιες τεχνητές συνάψεις είχαν συνδυαστεί σε μία ενιαία διάταξη, που μπορούσε να προγραμματιστεί από κοινού, ώστε να μιμείται την παράλληλη λειτουργία του εγκεφάλου. Τώρα, οι ερευνητές του Στάνφορντ, σε συνεργασία με συναδέλφους τους από το Ιταλικό Ινστιτούτο Τεχνολογίας και το ολλανδικό Πανεπιστήμιο του Αϊντχόβεν, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό για νέα υλικά «Nature Matierals», έδειξαν ότι η πρώτη βιοϋβριδική τεχνητή σύναψη είναι δυνατό να δουλέψει σε συνεργασία με πραγματικά ζωντανά κύτταρα και να επικοινωνήσει μαζί τους. «Η μελέτη μας δείχνει τη μοναδική δύναμη των νέων υλικών που μπορούν να αλληλεπιδρούν με τη ζώσα ύλη. Τα ζωντανά κύτταρα δεν έχουν πρόβλημα να συνεργαστούν με το μαλακό πολυμερές υλικό της τεχνητής σύναψης. Αλλά η συμβατότητα πηγαίνει ακόμη παραπέρα, καθώς τα νέα υλικά εργάζονται με τα ίδια μόρια που οι νευρώνες χρησιμοποιούν στη φύση», δήλωσε ο καθηγητής Επιστήμης και Μηχανικής των υλικών του Στάνφορντ, Αλμπέρτο Σαλέο. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα ενώ άλλες νευρο - συσκευές να χρειάζονται αποκλειστικά ένα ηλεκτρικό σήμα για να ανιχνεύσουν και να επεξεργαστούν τα μηνύματα του εγκεφάλου, στην περίπτωση της νέας τεχνητής σύναψης η επικοινωνία της με τα ζωντανά εγκεφαλικά κύτταρα γίνεται με πιο φυσικό τρόπο μέσω ηλεκτροχημείας, καθώς το υβριδικό υλικό λαμβάνει μηνύματα από τα γειτονικά κύτταρα σαν να ήταν νευρώνας και το ίδιο. Η τεχνητή σύναψη αποτελείται από δύο ηλεκτρόδια από μαλακό πολυμερές υλικό, διαχωρισμένα από ένα διάλυμα ηλεκτρολύτη, το οποίο παίζει τον ρόλο του μικρού κενού που διαχωρίζει δύο νευρώνες του εγκεφάλου. Ανάμεσα σε αυτό το κενό ταξιδεύουν συνεχώς οι ουσίες νευροδιαβιβαστές (π.χ. ντοπαμίνη), ώστε να επιτυγχάνεται η επικοινωνία μεταξύ των περιοχών του εγκεφάλου. Όταν ζωντανά εγκεφαλικά κύτταρα τοποθετούνται πάνω σε ένα από τα ηλεκτρόδια, οι νευροδιαβιβαστές που απελευθερώνονται από τα εγκεφαλικά κύτταρα μπορούν να αλληλεπιδράσουν με το ηλεκτρόδιο της τεχνητής σύναψης και να παράγουν ιόντα. Όπως έδειξαν τα πειράματα με τρωκτικά (αρουραίους) που είχαν τέτοιες υβριδικές συνάψεις ενσωματωμένες στον εγκέφαλό τους, αυτά τα ιόντα ταξιδεύουν στο δεύτερο ηλεκτρόδιο και το τροποποιούν, όπως ακριβώς γίνεται η διαδικασία της μάθησης στις βιολογικές συνάψεις του εγκεφάλου. «Δείξαμε ότι είναι δυνατή η φυσική επικοινωνία που εμπλέκει τόσο τη χημεία όσο και τον ηλεκτρισμό. Είναι το πρώτο μικρό βήμα για μία πραγματική διεπαφή εγκεφάλου - μηχανής», ανέφερε ο δρ Σαλέο. Τέτοιες διεπαφές μελλοντικά θα δοκιμαστούν στην ιατρική, τη νευροεπιστήμη και σε άλλα πεδία. https://www.kathimerini.gr/1083346/article/epikairothta/episthmh/dhmioyrgh8hke-h-prwth-texnhth-synayh-egkefaloy-poy-epikoinwnei-me-ta-zwntana-kyttara

«Φως» στη Σκοτεινή Ύλη: Εντοπίστηκε η πρώτη ένδειξη της ύπαρξης του αξιόνιου. Οι φυσικοί του υπόγειου ανιχνευτή XENON1T στην Ιταλία ανακοίνωσαν ότι το πείραμά τους έχει «πιάσει» ένα ανεξήγητο σήμα, που μπορεί να αποτελεί την πρώτη ένδειξη της ύπαρξης του αξιόνιου, του έως τώρα υποθετικού σωματιδίου της σκοτεινής ύλης. Οι πειραματιστές του XENON1T ανίχνευσαν 53 γεγονότα περισσότερα από τα 232 γεγονότα υποβάθρου που περίμεναν. Αφού απέρριψαν όλες τις πιθανές πηγές σφαλμάτων μπόρεσαν, εξέτασαν τρεις ερμηνείες που θα ταίριαζαν με το μέγεθος και το σχήμα των δεδομένων τους. Αν αυτό επαληθευτεί -πράγμα που μένει να φανεί-, τότε θα πρόκειται για μια ιστορική ανακάλυψη στη σύγχρονη Φυσική, η οποία επιτέλους θα φωτίσει τη μυστηριώδη σκοτεινή ύλη, που αποτελεί το 85% της μάζας στο σύμπαν, αλλά η φύση της παραμένει άγνωστη μέχρι σήμερα. Παρόλο που στην πραγματικότητα δεν έχει γίνει ανακοίνωση κάποιας επιστημονικής ανακάλυψης, επικρατεί μεγάλη έξαψη στην κοινότητα των σωματιδιακών φυσικών διεθνώς. «Αυτό που λέμε είναι ότι υπάρχει κάτι στον ανιχνευτή μας που κανείς δεν περίμενε και προς το παρόν κανένας δεν ξέρει περί τίνος πραγματικά πρόκειται» δήλωσε ο φυσικός του αμερικανικού πανεπιστημίου Πέρντιου Ράφαελ Λανγκ, μέλος της διεθνούς ερευνητικής ομάδας του XENON1T. Άλλοι επιστήμονες εμφανίζονται επιφυλακτικοί, καθώς η ιστορία της σκοτεινής ύλης είναι γεμάτη ελπίδες που στη συνέχεια διαψεύστηκαν. Ο ανιχνευτής ΧΕΝΟΝ 1Τ στο Εθνικό Εργαστήριο Γκραν Σάσο της Ιταλίας, που λειτούργησε από το 2016 έως πέρσι, ευρισκόμενος σε μεγάλο βάθος κάτω από την επιφάνεια του εδάφους, είναι γεμάτος με έναν τόνο από πολύ καθαρό υγροποιημένο ξένον. Η ανίχνευση γίνεται όταν τα άτομα του υγρού αλληλεπιδρούν με άλλα σωματίδια που διαπερνούν το «ρεζερβουάρ» του υπόγειου ανιχνευτή. Όταν αυτό συμβαίνει, δημιουργούνται μικρές λάμψεις φωτός και ελεύθερα ηλεκτρόνια. Οι περισσότερες αλληλεπιδράσεις, γνωστές και ως «συμβάντα», γίνονται με γνωστά σωματίδια, όμως τώρα -κάτι που συνέβη πρώτη φορά- οι επιστήμονες είδαν έναν υπερβάλλοντα αριθμό τέτοιων συμβάντων, μεγαλύτερο του αναμενομένου (285 αντί 232, δηλαδή 53 περισσότερα), και μάλιστα ίσως να μην προέρχονταν από γνωστά σωματίδια όπως τα νετρίνα. Υπάρχουν τρεις πιθανές εξηγήσεις γι’ αυτό, και η μία -που θεωρείται η πιθανότερη- αφορά το έως τώρα υποθετικό σωματίδιο αξιόνιο, που είχε προταθεί θεωρητικά ήδη από τη δεκαετία του 1970. Μια δεύτερη εξήγηση σχετίζεται με την πιθανή «μόλυνση» του ανιχνευτή από τρίτιο (ένα ραδιενεργό ισότοπο του υδρογόνου, που παράγεται στο εσωτερικό του ανιχνευτή), ενώ μια τρίτη εξήγηση είναι ότι το ανεξήγητο σήμα προήλθε από νετρίνα που αλληλεπιδρούν με τα μαγνητικά πεδία με τρόπο πιο ισχυρό του αναμενομένου. Οι ερευνητές, οι οποίοι έκαναν τη σχετική προδημοσίευση στο Arxiv, σύμφωνα με το Science και το BBC, ήδη εργάζονται για την αναβάθμιση του ανιχνευτή τους σε XENOnNT, ώστε να περιέχει περισσότερους τόνους υγρού. Αν το αρχικό αυτό σήμα προέρχεται όντως από το αξιόνιο της σκοτεινής ύλης, τότε λογικά αυτό θα πρέπει να επιβεβαιωθεί από έναν ισχυρότερο ανιχνευτή. Παράλληλα, βρίσκονται σε εξέλιξη ανάλογα πειράματα στις ΗΠΑ και την Κίνα. Η σκοτεινή ύλη έχει αυτό το όνομα όχι μόνο επειδή παραμένει ένα μυστήριο, αλλά επειδή δεν αντανακλά ούτε εκπέμπει φως. Μέχρι σήμερα υπάρχουν μόνο έμμεσες ενδείξεις για την ύπαρξή της (κυρίως, η βαρυτική επίδρασή της στους γαλαξίες), αλλά δεν έχει βρεθεί κάποιο σωματίδιο που να σχετίζεται με αυτήν. Υπάρχουν διάφορες σχετικές επιστημονικές θεωρίες, και η επικρατούσα αφορά το «ασθενώς αλληλεπιδρών σωματίδιο με μάζα» (WIMP). Όμως, η αναζήτηση του τελευταίου πάνω από μία δεκαετία από τον ανιχνευτή Xenon απέβη άκαρπη. Ο αναβαθμισμένος ανιχνευτής XENON1T, που ήταν πιο ευαίσθητος στις σωματιδιακές αλληλεπιδράσεις, αναζήτησε και άλλα υποψήφια σωματίδια της σκοτεινής ύλης με μικρότερη μάζα, όπως τα αξιόνια, τα οποία μπορεί να προέρχονται είτε από την αρχική «Μεγάλη Έκρηξη» (Μπιγκ Μπανγκ) στο σύμπαν είτε από πρόσφατες πυρηνικές αντιδράσεις μέσα στον Ήλιο, γι’ αυτό λέγονται και «ηλιακά αξιόνια». https://www.tanea.gr/2020/06/18/science-technology/fos-sti-skoteini-yli-entopisitke-i-proti-endeiksi-tis-yparksis-tou-aksioniou/

Έτσι μετράται η περιστροφή μιας μαύρης τρύπας. Όπως όλα δείχνουν, οι φυσικοί μπορεί εν τέλει να έχουν καταλάβει πόσο γρήγορα περιστρέφεται μια μαύρη τρύπα και είναι ορατή στον Γαλαξία μας, και με αυτόν τον τρόπο πλησιάζει περισσότερο. Η «μοναδικότητα», που ονομάζεται 4U1543-4, περιστρέφεται γύρω από ένα αστέρι περίπου 24.700 έτη φωτός από τη Γη. Είναι ένα από τα λίγα αντικείμενα που έχουν βρει οι επιστήμονες στο διάστημα και έχει 9,4 φορές τη μάζα του ήλιου μας, ωστόσο δεν είναι μια υπερμεγέθη μαύρη τρύπα. Οι περισσότεροι φυσικοί πιστεύουν ότι οι μαύρες τρύπες, αφού συντρίψουν όλη τους τη μάζα σε ένα σημείο, είναι πανομοιότυπες εκτός από τρεις αριθμούς: τη μάζα τους, το φορτίο τους και την περιστροφή τους. Και ενώ θεωρητικά μια μαύρη τρύπα θα μπορούσε να φορτιστεί πολύ θετικά ή αρνητικά εάν κατασκευαζόταν αποκλειστικά από ηλεκτρόνια ή πρωτόνια, στον πραγματικό κόσμο οι μαύρες τρύπες (όπως όλα τα τεράστια αντικείμενα στο σύμπαν) έχουν πιθανώς καθαρό μηδενικό φορτίο. Τώρα, φαίνεται ότι οι ερευνητές κατάφεραν να κάνουν μια αρκετά καλή μέτρηση της περιστροφής αυτής της μαύρης τρύπας. Όπως και οτιδήποτε στο διάστημα, η συμπιεσμένη μοναδικότητα που κρύβεται πίσω από τον ορίζοντα της μαύρης τρύπας - το σημείο πέραν του οποίου ούτε φως δε μπορεί να διαφύγει - περιστρέφεται ελεύθερα με όλη της την ορμή. Αλλά σε αντίθεση με τα αστέρια και τους πλανήτες, δεν υπάρχει τρόπος να παρατηρήσουμε άμεσα πόσο γρήγορα περιστρέφεται το βαρύ σημείο στο διάστημα. Προσδιορίζοντας πόσο γρήγορα κινείται αυτή η ύλη, μπορούν να εκτιμήσουν τη γωνιακή ορμή ή περιστροφή της ίδιας της «μοναδικότητας». Καθώς μια μαύρη τρύπα περιστρέφεται όλο και πιο γρήγορα, ο ορίζοντας συμβάντων συρρικνώνεται όλο και πιο κοντά στη «μοναδικότητα», όπως είπε ο αστρονόμος UCLA Mark Morris στο Universe Today το 2014. Μια μαύρη τρύπα δεν μπορεί να περιστραφεί τόσο γρήγορα, με αποτέλεσμα ο ορίζοντάς της εξαφανίζεται και αποκαλύπτει τη «μοναδικότητα». Όπως διαπίστωσαν οι ερευνητές, ο ρυθμός περιστροφής της ύλης αυτής είναι «μέτριος» για μια μαύρη τρύπα αυτής της μάζας. https://www.pronews.gr/epistimes/diastima/888446_etsi-metratai-i-peristrofi-mias-mayris-trypas

Διεθνής Διαστημικός Σταθμός: Επιστήμονες δημιούργησαν με πείραμα την εξωτική «πέμπτη κατάσταση της ύλης» Ένα πείραμα στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ΔΣΣ) από επιστήμονες της Αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας (NASA) δημιούργησε την εξωτική κβαντική «πέμπτη κατάσταση της ύλης», ένα υπέρψυχρο αέριο συμπύκνωμα Bose-Einstein. Πρόκειται για επιστημονικό και τεχνολογικό επίτευγμα, καθώς είναι η πρώτη φορά που επιτυγχάνεται κάτι τέτοιο στο διάστημα σε περιβάλλον μικροβαρύτητας, κάτι που επιτρέπει τη μελέτη της ύλης σε συνθήκες πιο ευνοϊκές από εκείνες της Γης. Το πείραμα έγινε σε ένα από τα πιο κρύα μέρη στο σύμπαν, σε μία συσκευή μεγέθους βαλίτσας (Cold Atom Laboratory-CAL), που είχε εκτοξευθεί στον ΔΣΣ το 2018. Το εν λόγω μίνι-εργαστήριο ψύχει άτομα ρουβιδίου σε έναν θάλαμο κενού, χρησιμοποιώντας φως λέιζερ για να επιβραδύνει την κίνησή τους. Στη συνέχεια, μαγνητικά πεδία συγκρατούν και «παγιδεύουν» το πυκνό νέφος των ατόμων, που έχει θερμοκρασία κοντά στο απόλυτο μηδέν (μείον 273 βαθμοί Κελσίου), με τελικό αποτέλεσμα τη δημιουργία ενός συμπυκνώματος Bose-Einstein. Τα εν λόγω συμπυκνώματα είχαν προταθεί θεωρητικά ως πέμπτη κατάσταση της ύλης (μετά τα στερεά, τα υγρά, τα αέρια και το πλάσμα) στις αρχές της δεκαετίας του 1920 από τον Άλμπερτ Αϊνστάιν και τον Ινδό Σατιέντρα Ναθ Μπόουζ, από όπου πήραν και το όνομά τους. Στην πράξη παρατηρήθηκαν για πρώτη φορά πριν 25 χρόνια. Το πολύ κρύο νέφος παύει να συμπεριφέρεται όπως τα επιμέρους άτομα και σωματίδια, αλλά μάλλον ως μία ενιαία οντότητα με κβαντικές ιδιότητες, όπου κάθε σωματίδιο λειτουργεί, επίσης, και ως κύμα. Το όλο συμπύκνωμα μπορεί, πλέον, να θεωρηθεί ως ένα ενιαίο κύμα ύλης. Ορισμένοι επιστήμονες θεωρούν ότι αυτά τα συμπυκνώματα μπορούν να παράσχουν ζωτικές ενδείξεις για μυστήρια της Φυσικής, όπως η σκοτεινή ενέργεια. Η εν λόγω «εξωτική» κατάσταση της ύλης έχει δημιουργηθεί από πολλούς επιστήμονες σε διάφορα πειράματα από το 1995 και μετά στη Γη, όπου, όμως, λόγω της βαρύτητας, το συμπύκνωμα μπορεί να δημιουργηθεί μόνο για κλάσματα του δευτερολέπτου. Αντίθετα, όπως έδειξε το πείραμα στον ΔΣΣ, στο διάστημα -με την πολύ μικρότερη βαρύτητα- η πέμπτη κατάσταση της ύλης παραμένει σταθερή για μερικά δευτερόλεπτα, οπότε μπορεί να μελετηθεί καλύτερα. Το ευρισκόμενο σε εξέλιξη πείραμα CAL πραγματοποιείται εξ αποστάσεως με επικεφαλής τον Ρόμπερτ Τόμσον του Εργαστηρίου Αεριώθησης (JPL) του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Καλιφόρνια (Caltech) και της Αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας (NASA), και τα πρώτα αποτελέσματά του παρουσιάστηκαν σε δημοσίευση στο «Nature». Στο μέλλον, οι ερευνητές ελπίζουν να χρησιμοποιήσουν το πείραμα για να παρακολουθήσουν τα άτομα να συγκρούονται σε κβαντικό επίπεδο, καθώς, επίσης, να ανιχνεύσουν κατά πόσο πιθανές «ρυτιδώσεις» του χωροχρόνου που προκαλούν τα βαρυτικά κύματα, επιδρούν στην κίνηση των ατόμων. Ακόμη, θα ελεγχθεί κατά πόσο η μικροβαρύτητα παραβιάζει την αρχή ισοδυναμίας του Αϊνστάιν, σύμφωνα με την οποία όλες οι μάζες σε ένα βαρυτικό πεδίο επιταχύνονται με τον ίδιο τρόπο. https://www.pronews.gr/epistimes/tehnologia/886765_diethnis-diastimikos-stathmos-epistimones-dimioyrgisan-me-peirama-tin

Η Ευρώπη προχωρά μπροστά με το "rune buggy" Mars rover. Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος προχωρά γρήγορα για να αναπτύξει τον επόμενο Mars Rover. Έχει ήδη ένα όχημα έτοιμο να πάει στον Κόκκινο Πλανήτη το 2022, αλλά τώρα προχωρά με ένα δεύτερο ρομπότ, το οποίο θα αναχωρήσει το 2026. Αυτό το πρόσθετο rover είναι μέρος του αμερικανικού-ευρωπαϊκού έργου για την επιστροφή δειγμάτων βράχων στη Γη για ανάλυση. Η Esa έχει αναθέσει ένα προηγμένο συμβόλαιο B2 στον βρετανικό βραχίονα του αεροδιαστημικού γίγαντα Airbus, το οποίο θα επιτρέψει στην εταιρεία να ξεκινήσει τις απαραίτητες τεχνολογίες. Το νέο rover ονομάζεται "Fetch" επειδή η αποστολή του θα είναι να βρει και να ανακτήσει τα δείγματα βράχου που έχουν συλλεχθεί και αποθηκευτεί στην επιφάνεια από το American Perseverance rover, το οποίο κατευθύνεται στον Άρη τον επόμενο μήνα. Το επόμενο Mars rover της Αμερικής θα ονομάζεται Perseverance Μπορούμε επιτέλους να απαντήσουμε στο μεγάλο ερώτημα για τον Άρη; Τα δείγματα του βράχου του Άρη θα αποθηκευτούν προσωρινά σε μικρούς σωλήνες Η επιμονή θα τρυπήσει ενδιαφέροντα βράχια και θα τοποθετήσει τα ουρά σε μικρούς σωλήνες, τους οποίους θα πέσει στη συνέχεια στο έδαφος. Το ρομπότ Fetch που κατασκευάστηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο θα παραλάβει αυτούς τους κυλίνδρους και θα τα μεταφέρει σε ένα σύστημα πυραύλων που θα πυροδοτήσει τα δείγματα στο διάστημα όπου ένας δορυφόρος θα περιμένει να τα συλλάβει και να τα φέρει σπίτι. Η Esa και ο ομόλογός της στις ΗΠΑ, Nasa, θέλουν να αποστείλουν το ρομπότ και το σύστημα πυραύλων Fetch στον Άρη το 2026. Ο περιορισμένος χρόνος σημαίνει ότι η Esa έπρεπε να συμπιέσει τις κανονικές συμβάσεις της με τη βιομηχανία και ουσιαστικά προέρχεται από την Airbus. Συνήθως, οι εταιρείες θα εξακολουθούν να βρίσκονται σε ανοιχτό ανταγωνισμό σε αυτό το στάδιο ενός έργου. "Λόγω του αυστηρού χρονοδιαγράμματος, καταλήξαμε σε αυτήν την ιδέα ενός προηγμένου συμβολαίου B2 που θα επιτρέψει στους βασικούς μας υπεργολάβους σε όλα τα μεγάλα συστήματα να αρχίσουν να εργάζονται αμέσως", δήλωσε ο διευθυντής έργου της Airbus Ben Boyes. Η πιο προφανής διαφορά μεταξύ του Fetch και του Rosalind Franklin 2022 του Esa είναι το σύστημα κίνησης. Οι Mars rover ήταν παραδοσιακά έξι τροχοί. Το Fetch θα έχει μόνο τέσσερις μεγάλους τροχούς, δίνοντάς του την εμφάνιση ενός "dune buggy". Αυτή η απόφαση σχεδιασμού ελέγχεται εν μέρει από τους περιορισμούς όγκου του συστήματος κάψουλας που θα μεταφέρει το Fetch και τον σχετικό εξοπλισμό του στον Άρη, αλλά και από τον τύπο οδήγησης που θα πρέπει να κάνει ο rover όταν φτάσει στο έδαφος. Οι μηχανικοί θεωρούν το ρομπότ 230kg ως κάτι γρήγορο, ταξιδεύοντας εκατοντάδες μέτρα την ημέρα σε μερικές φορές δύσκολες εκτάσεις καθώς αναζητά και ανακτά, τα δοχεία βράχου που πέφτουν από το Perseverance. "Αυτοί οι τροχοί είναι πραγματικά πολύ μεγάλοι", εξήγησε ο κ. Boyes. "Οι τροχοί του Rosalind Franklin έχουν διάμετρο περίπου 25 εκατοστά. Οι τροχοί στο Fetch είναι 70 εκατοστά. Αλλά ενώ η Rosalind Franklin είναι μια αποστολή εξερεύνησης όπου μπορεί να ληφθεί απόφαση για την αποφυγή δύσκολων εδαφών, η Fetch έχει μια πολύ συγκεκριμένη δουλειά και θα είναι υπό πίεση χρόνου. μπορεί να χρειαστεί να διασχίσει το σπασμένο έδαφος. " Οι τροχοί έχουν αναπτυχθεί από τη Nasa στο Κέντρο Έρευνας του Glenn και το συμβόλαιο B2 θα δει παραδείγματα προσαρμοσμένα σε ένα πρωτότυπο rover ή breadboard για να αποδείξουν την ικανότητά τους. Το NASA's Perseverance rover θα ανοίξει τα δείγματα βράχου και θα τα αποθηκεύσει στο έδαφος Αυτό το πρωτότυπο θα διαθέτει επίσης ένα σύστημα οπτικής αναγνώρισης που προσδιορίζει τους σωλήνες δειγμάτων στο έδαφος, ένα δοκιμαστικό ρομποτικό βραχίονα και σύστημα λαβής για πρακτική παραλαβή τους, και αυτόνομη τεχνολογία πλοήγησης που επιτρέπει στο όχημα να κινείται με ασφάλεια. "Σε επιτόπιες δοκιμές θα κάνουμε μια πλήρη δοκιμή εμπιστοσύνης συστήματος από άκρο σε άκρο, για να βασιστούμε στις μεμονωμένες τεχνολογίες που αναπτύσσουμε", δήλωσε ο κ. Boyes. "Σε αυτές τις δοκιμές θα οδηγήσουμε έως και 100 μέτρα, θα κοιτάξουμε γύρω μας, θα βρούμε ένα σωληνάριο και θα το πάρουμε. Αυτό εστιάζουμε πραγματικά σε αυτή τη φάση του έργου." Η Airbus έχει προσελκύσει στην κοινοπραξία της πολλές από τις κορυφαίες ευρωπαϊκές εταιρείες διαστημικής μηχανικής, συμπεριλαμβανομένης της γαλλο-ιταλικής εταιρείας Thales Alenia Space με την οποία θα μπορούσε να ήταν ακόμη ανταγωνισμός κατά τη διάρκεια μιας πιο οικείας διαδικασίας σύμβασης της Esa. Άλλα μεγάλα ονόματα περιλαμβάνουν το Leonardo της Ιταλίας, το οποίο εργάζεται στον ρομποτικό βραχίονα. και του MDA του Καναδά, της εταιρείας που δημιούργησε το σύστημα πλαισίου για τη Rosalind Franklin. Η φάση B2 θα συνεχιστεί έως το 2021, όταν, με την προϋπόθεση ότι η Esa είναι πρόθυμη να προχωρήσει, τότε το έργο θα μεταφερθεί κατευθείαν στη φάση κατασκευής - που ονομάζονται φάσεις C και D του έργου. Οι Ευρωπαίοι υπουργοί Διαστήματος ενέκριναν χρηματοδότηση έως το Νοέμβριο του 2022. Θα πρέπει να επιβάλουν κυρώσεις σε περισσότερα κεφάλαια εκείνη τη στιγμή, αλλά η προσδοκία είναι ότι το Fetch rover θα κατασκευαστεί και θα είναι έτοιμο να αποσταλεί στις ΗΠΑ το 2025. Στην Αμερική θα το κάνει το rover να ενσωματωθεί στο landi Στην φωτογραφία η σύγκριση με ένα αυτοκίνητο Fiat 500 δίνει μια αίσθηση κλίμακας για το Fetch rover https://www.bbc.com/news/science-environment-53062617?intlink_from_url=https://www.bbc.com/news/topics/c77jz3mdmnxt/nasa&link_location=live-reporting-story

Μυστήριο καλύπτει την πράσινη λάμψη που εντοπίστηκε στην ατμόσφαιρα του Άρη. Μια πράσινη λάμψη εντόπισαν επιστήμονες στην ατμόσφαιρα του Άρη: Αντίστοιχη παρατηρείται κατά καιρούς από αστροναύτες στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό και προέρχεται από άτομα οξυγόνου όταν διεγείρονται από το φως του ήλιου. Όπως αναφέρει το BBC, εδώ και καιρό υπήρχαν εκτιμήσεις πως το φαινόμενο αυτό θα λάμβανε χώρα και σε άλλους πλανήτες, μα το Trace Gas Orbiter (TGO)- μια κοινή ρωσο-ευρωπαϊκή αποστολή σε τροχιά γύρω από τον Άρη- είναι το πρώτο που το εντοπίζει μακριά από τη Γη. Το φαινόμενο αυτό διαφέρει από το Βόρειο Σέλας: Επί της προκειμένης, άτομα οξυγόνου ανεβαίνουν σε υψηλότερο επίπεδο ενέργειας χάρη στο ηλιακό φως και όταν επιστρέφουν ξανά σε κατάσταση ηρεμίας παράγουν την εν λόγω λάμψη. Η Γη έχει άφθονο οξυγόνο στην ατμόσφαιρά της, ωστόσο στον Άρη συναντάται κυρίως ως υποπροϊόν της διάσπασης του διοξειδίου του άνθρακα. Το ηλιακό φως απελευθερώνει ένα από τα άτομα οξυγόνου στο διοξείδιο του άνθρακα, και είναι η μετάβαση αυτού του ατόμου που παρέχει την πράσινη λάμψη στον Κόκκινο Πλανήτη. Το TGO εντοπίζει το διεγερμένο οξυγόνο χάρη σε ένα φασματόμετρο (Nomad) που μπορεί να εντοπίζει το οξυγόνο σε συγκεκριμένα υψόμετα. Σε σχετικό επιστημονικό άρθρο που δημοσιεύτηκε στο Nature Astronomy τα υψόμετρα αυτά είναι σε γενικές γραμμές 80 χλμ και 120 χλμ πάνω από την επιφάνεια. Τα ακριβή υψόμετρα εξαρτώνται από την πίεση του διοξειδίου του άνθρακα. Σε πιο πρακτικό επίπεδο, αυτές οι μετρήσεις θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην εκτίμηση/ υπολογισμό της πυκνότητας της ατμόσφαιρας και των διακυμάνσεών της- επιτρέποντας έτσι την εξαγωγή χρήσιμων στοιχείων όσον αφορά στην είσοδο στην ατμόσφαιρα, κάθοδο και προσεδάφιση σκαφών στον πλανήτη. https://www.naftemporiki.gr/story/1609436/prasini-lampsi-ston-kokkino-planiti-anakalupsi-stin-atmosfaira-tou-ari

Το Tiny Cubesat εντοπίζει έναν εξωπλανήτη. Την τελευταία ενάμιση δεκαετία, έχουν ανακαλυφθεί συνολικά 4.164 χιλιάδες πλανήτες πέρα ​​από το ηλιακό μας σύστημα, ενώ άλλοι 5220 περιμένουν επιβεβαίωση. Η πλειοψηφία αυτών εντοπίστηκε από το σεβαστό Διαστημικό Τηλεσκόπιο Kepler, ενώ τα υπόλοιπα έχουν παρατηρηθεί από τον Δορυφορικό Survey Exoplanet Survey Satellite (TESS) και έναν συνδυασμό άλλων δορυφόρων και επίγειων τηλεσκοπίων. Αλλά σε αυτό που είναι ένα νέο ρεκόρ, ένα γνωστό σούπερ-Γη παρατηρήθηκε πρόσφατα από τον μικρό δορυφόρο Arcsecond Space Telescope Enabling Research in Astrophysics (ASTERIA) - καθιστώντας το το μικρότερο παρατηρητήριο που εντοπίζει έναν εξωπλανήτη. Με επικεφαλής μια ομάδα από το Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης (MIT), αυτή η αποστολή απέδειξε ότι οι μικροί δορυφόροι μπορούν να εκτελέσουν πολύπλοκες εργασίες στο διάστημα που συνήθως εκτελούνται από μεγάλα παρατηρητήρια. Η ομάδα που ήταν υπεύθυνη για αυτήν την ανακάλυψη ήταν επικεφαλής της Mary Knapp, μιας ερευνητής στο MIT Haystack Observatory. Συνοδεύτηκε από μια ομάδα αστροφυσικών και πλανητών επιστημόνων του MIT, φυσικών από το Ινστιτούτο Αστροφυσικής και Διαστημικής Έρευνας του MIT στο KIT, και ερευνητές από το Κέντρο Διαστήματος και Δυνατότητας (CSH) στο Πανεπιστήμιο της Βέρνης και το Jet Propulsion Laboratory της NASA. https://www.scoop.it/topic/physicists-and-physics/p/4119151641/2020/06/17/tiny-cubesat-detects-an-exoplanet

O Elon Musk ζητά δοκιμαστές των Internet υπηρεσιών της SpaceX Μετά την τελευταία της εκτόξευση, η SpaceX έχει 540 δορυφόρους Starlink σε τροχιά, με το σχέδιο του Elon Musk να περνά πλέον στη δεύτερη φάση. Η φάση αυτή για το σχέδιο Starlink της SpaceX είναι εκείνη των δοκιμών από τους απλούς χρήστες που θα μπορούν να κάνουν την αίτησή τους για να ξεκινήσουν να δοκιμάζουν σε πραγματικές συνθήκες τις υπηρεσίες πρόσβασης στο Internet μέσω δορυφόρου. Οι δορυφόροι του συστήματος Starlink βρίσκονται σε τροχιά κοντά στη Γη και υπόσχονται πολύ μεγάλες ταχύτητες σύνδεσης στον Παγκόσμιο Ιστό. Η τελευταία εκτόξευση της SpaceX έφερε σε τροχιά άλλους 58 δορυφόρους, ενώ τα σχέδια της SpaceX περιλαμβάνουν τη δημιουργία ενός δικτύου 30.000 δορυφόρων με απώτερο σκοπό την όσο γίνεται μεγαλύτερη γεωγραφική κάλυψη. Στην πρώτη φάση της ολοκληρωμένης χρήσης, το δίκτυο Starlink θα αποτελείται από 12.000 δορυφόρους. Η SpaceX ζητά από ανεξάρτητους χρήστες να κάνουν την αίτησή τους μέσα από το website της προκειμένου να μπορούν να γίνουν Beta testers της υπηρεσίας. Η διαδικασία είναι πολύ απλή και γρήγορη. Η έναρξη των δοκιμών αναμένεται για το τέλος του καλοκαιριού ή την αρχή του φθινοπώρου, ενώ το μόνο που χρειάζεται κανείς ως εξοπλισμό είναι ένα μικρό δορυφορικό πιάτο με διάμετρο 0,48 μέτρων. Σύμφωνα με τη διαστημική εταιρεία που έχει ιδρύσει ο Elon Musk, οι ταχύτητες Internet που θα προσφέρει το δίκτυο Starlink θα φτάνουν το 1 Gbps, με την καθυστέρηση απόκρισης να φτάνει τα 35 milisecond το πολύ. Αναμφίβολα, οι επιδόσεις αυτές είναι ζηλευτές σε σχέση με μία σταθερή σύνδεση DSL. Αναφορικά με το κόστος των υπηρεσιών σύνδεσης στο δορυφορικό Internet, οι πληροφορίες που αναφέρει το ZDNet θέλουν την SpaceX να χρεώνει 80 δολάρια τον μήνα τους Αμερικανούς που θα θελήσουν να γίνουν συνδρομητές της υπηρεσίας, μόλις αυτή είναι έτοιμη για την εμπορική της διάθεση στο κοινό. Δεν είναι πολύ προσιτό αυτό το κόστος, αλλά οι ταχύτητες είναι πολλά υποσχόμενες. https://www.naftemporiki.gr/story/1609114/o-elon-musk-zita-dokimastes-ton-internet-upiresion-tis-spacex

Έφτιαξαν την πρώτη συσκευή τσέπης που ανιχνεύει στο λεπτό ποτά-μπόμπες. Επιστήμονες στην Ελβετία, μεταξύ των οποίων ένας διακεκριμένος Έλληνας ερευνητής της διασποράς, δημιούργησαν την πρώτη στον κόσμο φορητή συσκευή «τσέπης» που -σε συνδυασμό με μια εφαρμογή «έξυπνου» κινητού τηλεφώνου- μπορεί να ανιχνεύσει άμεσα τα επίπεδα μεθανόλης στα αλκοολούχα ποτά και έτσι να αποκαλύψει αν αυτά έχουν νοθευτεί. Η μεθανόλη είναι ένα φθηνό βιομηχανικό προϊόν, παράγωγο του πετρελαίου, που -μεταξύ άλλων- χρησιμοποιείται για τη νόθευση των αλκοολούχων ποτών σε όλο τον κόσμο (και στην Ελλάδα), κρύβοντας θανάσιμους κινδύνους για τους ανυποψίαστους πότες. Μερικές φορές η νόθευση φθάνει σε ποσοστό 50% του όγκου του ποτού, κάτι που αποφέρει μεγάλα κέρδη σε όσους εμπλέκονται στη νοθεία. Είναι επίσης δυνατό η μεθανόλη να συσσωρευτεί στα αλκοολούχα ποτά όχι σκόπιμα, αλλά μέσω ακατάλληλης ζύμωσης ή απόσταξης των ποτών. Μεταξύ 2017-2019 καταγράφηκαν παγκοσμίως 306 μαζικά περιστατικά νοθείας ποτών με μεθανόλη, έχοντας ως συνέπεια 7.104 άνθρωποι να αρρωστήσουν και 1.888 να πεθάνουν. Το 90% περίπου της νόθευσης λαμβάνει χώρα στην Ασία. Μέχρι σήμερα η μέθοδος ανίχνευσης της μεθανόλης είναι μέσω της χρωματογραφίας υγρού, μιας εργαστηριακής τεχνικής που διαχωρίζει και μετρά τις διαφορετικές χημικές ουσίες μέσα σε ένα υγρό μίγμα. Όμως η εν λόγω μέθοδος είναι χρονοβόρα και δαπανηρή. Πώς λειτουργεί η συσκευή Οι ερευνητές του ελβετικού Ομοσπονδιακού Ινστιτούτου Τεχνολογίας (ΕΤΗ) της Ζυρίχης, με τη συμμετοχή του καθηγητή Σωτήρη Πρατσίνη, ανέπτυξαν μια φθηνή φορητή και «έξυπνη» συσκευή ανίχνευσης που επιτρέπει τον γρήγορο εντοπισμό μεθανόλης και αιθανόλης σε ένα αλκοολούχο ποτό. Η συσκευή βασίζεται σε ένα νέο αισθητήρα που απορροφά τα αέρια του ποτού και τα αναλύει άμεσα. Στη συνέχεια στέλνει τα αποτελέσματα σε κινητό τηλέφωνο με μια ειδική εφαρμογή (app) και αμέσως στην οθόνη εμφανίζεται προειδοποίηση για νόθευση, αν αυτή εντοπιστεί. Ο έλεγχος της συσκευής σε 89 αλκοολούχα ποτά έδειξε ότι λειτουργεί με μεγάλη ακρίβεια επί μήνες. Ο Σωτήρης Πρατσίνης είναι καθηγητής χημικής μηχανικής και επιστήμης των υλικών στο ΕΤΗ από το 1998. Σπούδασε στο Τμήμα Χημικών Μηχανικών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και πήρε το διδακτορικό του από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια-Λος ‘Αντζελες (UCLA) το 1985, ενώ υπήρξε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Σινσινάτι έως το 2000. Έχει σημαντική ερευνητική δραστηριότητα και έχει συμβάλει στη δημιουργία τεσσάρων εταιριών-τεχνοβλαστών (spinoffs). https://www.in.gr/2020/06/16/tech/eftiaksan-tin-proti-syskeyi-tsepis-pou-anixneyei-sto-lepto-pota-mpompes/

Απίστευτες ελληνικές πατέντες: Το «υδρογονάδικο» και το «βεσπάκι» με την επαναφορτιζόμενη μπαταρία. «Να κάπου εδώ θα βρίσκεται – ελπίζουμε από τις αρχές του φθινοπώρου- το “υδρογονάδικο”». Το «άκουσα» ως εξαγγελία και το κατέγραψα ως δέσμευση. Άλλωστε, τα στελέχη του ΕΚΕΦΕ Δημόκριτος δεν «λένε» το κάτι παραπάνω αναζητώντας ψήφους και χαϊδεύοντας αυτιά… Στη τελευταία μου επίσκεψη στον Δημόκριτο και το εντός της επικράτειας του, Τεχνολογικό Πάρκο Λεύκιππος μετά την άρση των περιοριστικών μέτρων της πανδημίας, η μία αποκάλυψη οδηγούσε σε μια δεύτερη και εκείνη σε μια τρίτη διαμορφώνοντας μια αλυσίδα δημιουργικής και παραγωγικής αισιοδοξίας για την επόμενη ημέρα. Αλλά, ας ξεκινήσουμε από κάπου – ας πούμε, από το “υδρογονάδικο”. Το τελευταίο δεν είναι τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο από ένα πρατήριο εφοδιασμού οχημάτων με υδρογόνο και μάλιστα, με υδρογόνο που παράγεται αποκλειστικά και μόνο από φωτοβολταϊκά που βρίσκονται στη ταράτσα του εργαστηρίου που φιλοξενείται η εταιρεία που βρίσκεται πίσω από το project. Πρόκειται για μια ελληνική εταιρεία – σάρξ εκ της σαρκός του ΕΚΕΦΕ Δημόκριτος. Πιο συγκεκριμένα, η Cyrus είναι μια spin off του Κέντρου η οποία ιδρύθηκε μόλις το 2019 και μέσα στο ίδιο χρόνο κατάφερε να βρει χρηματοδότηση από το Uni.Fund και να προχωρήσει τα σχέδια του. Μιλώντας με τον CEO της Cyrus Μάνο Ζούλια με ενημέρωσε ότι το “υδρογονάδικο” θα εξυπηρετεί την κίνηση οχημάτων εντός του «Δημόκριτου» – αν συγκράτησα καλά τις πληροφορίες θα πρόκειται για ελαφρά σκουτεράκια και για ένα όχημα σαν και εκείνα με τα οποία μετακινούνται οι παίκτες του γκόλφ. Σε κάθε περίπτωση είναι μια αρχή… για ένα αμιγώς πράσινο και ελληνικό πρότζεκτ. Αλλά, οι δουλειές της Cyrus βρίσκονται και εκτός του «Δημοκρίτου» καθώς υπάρχουν Δήμοι της Αττικής αλλά και της Κρήτης και της Δυτικής Μακεδονίας που είναι έτοιμοι να «τρέξουν» πιλοτικά προγράμματα για μετακινήσεις σε τοπική κλίμακα με οχήματα που θα κινούνται με υδρογόνο. Για την ιστορία του πράγματος προσθέτω και μια τεχνική πινελιά από το ενημερωτικό σημείωμα που συνόδευε την επένδυση του Uni.Fund στη Cyrus. Διαβάζω: «Cyrus: Καινοτόμες Τεχνολογίες Συμπίεσης Υδρογόνου για εφαρμογή στις Μεταφορές https://www.h2cyrus.eu/. Ο σχεδιασμός και η προοπτική Η εταιρεία Cyrus ιδρύθηκε το 2019 ως τεχνοβλαστός (spin-off) του ΕΚΕΦΕ Δημόκριτος, με σκοπό την ανάπτυξη τεχνολογιών υδρογόνου με χρήση μεταλλοϋδριδίων για τη συμπίεση αέριου υδρογόνου σε υψηλές πιέσεις (>350 bar). Η συμπίεση υδρογόνου με χρήση μεταλλοϋδριδίων υπερτερεί έναντι άλλων μεθόδων συμπίεσης, λόγω της απλότητας στον σχεδιασμό και τη λειτουργία, της απουσίας κινούμενων μερών, της ασφάλειας και της αξιοπιστίας, καθώς και της δυνατότητας χρησιμοποίησης της απορριπτόμενης βιομηχανικής θερμότητας ή/και της πλεονάζουσας ανανεώσιμης ενέργειας. To βασικό προϊόν της Cyrus, ένας καινοτόμος συμπιεστής Υδρογόνου Μεταλλοϋδριδίων, απευθύνεται στην αγορά των Σταθμών Ανεφοδιασμού Υδρογόνου (HRS) για οχήματα. Σύμφωνα με τα Εθνικά Σχέδια Δράσης των χωρών της ΕΕ, ως το 2025 σχεδιάζονται περίπου 820-842 σταθμοί ανεφοδιασμού με υδρογόνο σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Αυτοί οι σταθμοί αναμένεται να καλύψουν τις ανάγκες ανεφοδιασμού σε περίπου 0,9 – 1,1 εκατ. οχήματα υδρογόνου. Οι εκτιμώμενες επενδυτικές ανάγκες γι’ αυτήν την αγορά (μόνο για την υποδομή) είναι της τάξης των €707 εκατ. έως το 2025, το 40% της οποίας αφορά αποκλειστικά στη συμπίεση. Τα ιδρυτικά στελέχη της Cyrus δραστηριοποιούνται για περισσότερα από 20 χρόνια στον χώρο των εφαρμογών τεχνολογιών υδρογόνου κι έχουν αναλάβει μια σειρά από εθνικά και ευρωπαϊκά έργα που αφορούν στην αποθήκευση υδρογόνου σε μεταλλοϋδρίδια, σε εφαρμογές που συνδυάζουν ανανεώσιμες πηγές με υδρογόνο (ως μέσο αποθήκευσης ενέργειας) και στη χρήση υδρογόνου στις μεταφορές και σε σταθερές εφαρμογές. Όραμα της Cyrus είναι να συνεισφέρει καθοριστικά στη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της Ελληνικής Οικονομίας, συμβάλλοντας στη βελτίωση της ποιότητας του περιβάλλοντος και της ενεργειακής επάρκειας τόσο σε εθνικό όσο και τοπικό επίπεδο με απώτερο στόχο την επίτευξη της Οικονομίας του Υδρογόνου. Σε παγκόσμιο επίπεδο Όπως αναφέρει ο Μάνος Σταματάκης, συνιδρυτής και Βιομηχανικός Ερευνητής του ΕΚΕΦΕ Δημόκριτος: “Η εταιρεία μας σκοπεύει να αναπτύξει επιχειρηματική δραστηριότητα σε παγκόσμιο επίπεδο στον χώρο της δημιουργίας προϊόντων μεταλλοϋδριδίων για την αποθήκευση και συμπίεση αέριου υδρογόνου σε υψηλές πιέσεις και να προσφέρει υποστηρικτικές υπηρεσίες για τη διείσδυση των προϊόντων αυτών στην παγκόσμια αγορά της υδρογονοκίνησης, δημιουργώντας µια επιχειρηματική οντότητα η οποία θα έχει ηγετικό ρόλο στην Ευρώπη. Η πρόσφατη συνεργασία με το Uni. Fund προσφέρει σημαντική προστιθέμενη αξία στην εταιρεία, αυξάνοντας το δυναμικό για την καινοτομία, τους πόρους για τη διατήρηση υψηλής ποιότητας δραστηριοτήτων έρευνας και ανάπτυξης, την αναγνωρισιμότητα της εταιρείας και συμβάλλοντας έτσι τελικά στην επιτυχή διείσδυση στην αγορά”». Στην ίδια επίσκεψη γνώρισα και έναν επαναπατρισθέντα Έλληνα επιστήμονα – τον Ηλία Νασιόπουλο. Ιδρυτή και CEO της εταιρείας GIVE που φιλοξενείται στο Τεχνολογικό Πάρκο Λεύκιππος. Ο Ηλίας με χρόνια στη Formula 1 στην Αγγλία είναι έτοιμος μαζί με την ομάδα των συνεργατών του να παρουσιάσει ένα ολοκληρωμένο πρότζεκτ που αφορά η δημιουργία ενός ηλεκτροκίνητου δίκυκλου οχήματος πόλης, που θα αποτελεί, εκτός από ένα μέσο μεταφοράς μια έμπρακτη επιλογή υπέρ της βιώσιμης αστικής κινητικότητας. Το καλαίσθητο «βεσπάκι» στηρίζεται στη επαναφορτιζόμενη μπαταρία του, έχει ικανοποιητική αυτονομία αλλά και μια αποκλειστική σχέση εμπιστοσύνης με τον κάτοχο – χρήστη. Τα πάντα γίνονται μέσα από το κινητό του. Το τελευταίο λειτουργεί και ως κλειδί… Με λίγα λόγια, ελληνικές πράσινες πατέντες είναι εδώ! Μπορούν να αποδώσουν τα δέοντα και να βάλουν την Ελλάδα στο χάρτη μιας παγκόσμιας καινοτομίας. Αρκεί να βρεθεί τρόπος να υποστηριχθούν επί της ουσίας. Και η ουσία δεν είναι πάντα θέμα κεφαλαίων… Είναι πρωτίστως θέμα πολιτικής επιλογής! https://www.in.gr/2020/06/16/economy/oikonomikes-eidiseis/apisteytes-ellinikes-patentes-ydrogonadiko-kai-vespaki-tin-epanafortizomeni-mpataria/

Η νύχτα… μέρα: Διαστημική «μπάλα φωτιάς» φώτισε τον ουρανό της Αυστραλίας. Ένα ασυνήθιστο θέαμα στον ουρανό παρακολούθησαν το βράδυ της Κυριακής, οι κάτοικοι του Πορτ Χέντλαντ στην περιοχή Πιλμπάρα στην Δυτική Αυστραλία… Σύμφωνα με βίντεο που κατέγραψαν κάτοικοι της περιοχής, ο νυχτερινός ουρανός αποκτά πράσινο χρώμα χάρη στην μυστηριώδη λάμψη,. Οι ειδικοί επιβεβαίωσαν ότι το φως που διέσχισε τον ουρανό, πολύ πιθανόν να ήταν μετεωρίτης. Η λάμψη έγινε ορατή και από κατοίκους ενός τμήματος της πολιτείας Βικτόρια και της Νότιας Αυστραλίας. «Ήταν μια όμορφη φλεγόμενη μπάλα και περιμένουμε το μέγεθός της να είναι μάλλον ίδιο με αυτό ενός πλυντηρίου ή μιας καρέκλας στην ανώτερη ατμόσφαιρα», δήλωσε στον τοπικό ιστότοπο 9 News η Ρενέ Σέγιερς από το Πανεπιστήμιο Κέρτεν, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας με ειδίκευση στους μετεωρίτες «Desert Fireball Network». https://www.pronews.gr/epistimes/diastima/887779_i-nyhta-mera-diastimiki-mpala-fotias-fotise-ton-oyrano-tis-aystralias-foto

Η εμφάνιση των δομικών στοιχείων της ζωής προηγείται της δημιουργίας των άστρων. Τα πολύπλοκα οργανικά μόρια που θα μπορούσαν να αποτελέσουν δομικά συστατικά της ζωής είναι πολύ πιο κοινά και πανταχού παρόντα από ό,τι πιστευόταν προηγουμένους σε ψυχρά νέφη αερίων και σκόνης που λειτουργούν ως «φυτώρια» άστρων και πλανητών, σύμφωνα με αστρονόμους του University of Arizona Steward Observatory. Τα μόρια αυτά εμφανίζονται επίσης πολύ νωρίτερα από ό,τι πιστευόταν ως τώρα- εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια πριν τα άστρα αρχίσουν να σχηματίζονται, όπως διαπίστωσαν οι ερευνητές. Σε επιστημονικό άρθρο στο The Astrophysical Journal τα σχετικά αποτελέσματα που παρουσιάζονται αμφισβητούν υπάρχουσες θεωρίες, που προϋποθέτουν ένα περιβάλλον που θερμαίνεται από πρωτο-άστρα (άστρα υπό δημιουργία) για να καταστούν παρατηρήσιμα τα πολύπλοκα οργανικά σωματίδια. Η έρευνα αυτή είναι η πρώτη που αναζητά τα ίχνη δύο πολύπλοκων οργανικών σωματιδίων της μεθανόλης και της ακεταλδεΰδης (αιθανάλης), σε έναν σημαντικό αριθμό πιθανών χώρων σχηματισμού άστρων, αντίθετα με προηγούμενες παρατηρήσεις, οι οποίες εστίαζαν κυρίως σε μεμονωμένα αντικείμενα. Οι προ- αστρικοί ή άνευ άστρων πυρήνες κατονομάζονται έτσι επειδή δεν περιλαμβάνουν ακόμα άστρα, μα υποδεικνύουν περιοχές στο διάστημα όπου ψυχρή σκόνη και αέρια συσπειρώνονται στους «σπόρους» που οδηγούν στην εμφάνιση άστρων και πιθανώς πλανητών. Οι ερευνητές εξέτασαν το νέφος αερίων και σκόνης 31 πυρηνών άνευ άστρων που βρίσκονταν σε μια περιοχή σχηματισμού άστρων γνωστή ως μοριακό νέφος του Ταύρου, σε απόσταση περίπου 440 ετών φωτός από τη Γη. Ο κάθε πυρήνας μπορεί να εκτείνεται σε μια απόσταση που θα κάλυπτε 1.000 ηλιακά συστήματα, στημένα το ένα δίπλα στο άλλο. «Αυτοί οι πυρήνες που παρατηρήσαμε είναι αρκετές εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια από τον αρχικό σχηματισμό ενός πρωτο-άστρου ή πλανητών» είπε η Γιάνσι Σίρλεϊ, αναπληρώτρια καθηγήτρια αστρονομίας, που συνέταξε το άρθρο μαζί με τη διδακτορική Σαμάνθα Σκιμπέλι. «Αυτό μας δείχνει ότι η βασική οργανική χημεία που απαιτείται για τη ζωή είναι παρούσα στα αέρια πριν τον σχηματισμό άστρων και πλανητών». Αν και η ύπαρξη σωματιδίων τέτοιου είδους (που παρέχουν τα δομικά στοιχεία που είναι απαραίτητα για τη ζωή όπως τη γνωρίζουμε) ήταν γνωστή, ήταν δύσκολο να βρεθούν απαντήσεις σχετικά με το πώς και το πού σχηματίζονται και τους μηχανισμούς με τους οποίους καταλήγουν στις επιφάνειες πλανητών. Όπως είπε η Σκιμπέλι, οι ακριβείς διαδικασίες συζητώνται ακόμα, επειδή τα θεωρητικά μοντέλα δεν αντιστοιχούν ακριβώς σε αυτά που παρατηρούνται. «Με αυτό το άρθρο, μπορούμε να κατανοήσουμε καλύτερα τους μηχανισμούς σχηματισμού που μπορεί να λαμβάνουν χώρα, λέγοντας στους θεωρητικούς πόσο άφθονα είναι αυτά τα μόρια». Οι προ-αστρικοί πυρήνες είναι σαν παράθυρα στα αρχικά εξελικτικά στάδια προς την κατεύθυνση της εμφάνισης αστρικών συστημάτων με πλανήτες και πιθανώς μορφές ζωής, σημείωσε η Σκιμπέλι, εκτιμώντας πως πριν από αυτή τη μελέτη λιγότερα από 10 τέτοια αντικείμενα είχαν μελετηθεί για πολύπλοκα οργανικά μόρια. Παρόμοιες παρατηρήσεις συνήθως εστίαζαν μόνο στη μεθανόλη. Για τους σκοπούς της έρευνας αυτής εξετάστηκαν τα ίχνη των δύο μορίων στο πλαίσιο μιας «εκστρατείας» παρατήρησης διάρκειας 500 ωρών χρόνου παρατήρησης. Μεθανόλη βρέθηκε και στους 31 προ-αστρικούς πυρήνες, και ακεταλδεΰδη στο 70%. Οι ερευνητές το εκλαμβάνουν αυτό ως στοιχείο πως τα πολύπλοκα οργανικά μόρια είναι πολύ πιο κοινά σε περιοχές σχηματισμού άστρων από ό,τι πιστευόταν μέχρι τώρα. https://physicsgg.me/2020/06/15/%ce%b7-%ce%b5%ce%bc%cf%86%ce%ac%ce%bd%ce%b9%cf%83%ce%b7-%cf%84%cf%89%ce%bd-%ce%b4%ce%bf%ce%bc%ce%b9%ce%ba%cf%8e%ce%bd-%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%b9%cf%87%ce%b5%ce%af%cf%89%ce%bd-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b6/

Κινέζοι επιστήμονες έσπασαν το ρεκόρ κρυπτογραφημένων κβαντικών επικοινωνιών μέσω δορυφόρου σε απόσταση 1.120 χλμ. Ερευνητές στην Κίνα ανακοίνωσαν ότι πέτυχαν για πρώτη φορά να μεταφέρουν κρυπτογραφημένα μηνύματα σε απόσταση 1.120 χιλιομέτρων μέσω ασφαλών δορυφορικών κβαντικών δικτύων. Η ανταλλαγή ενός «μυστικού κλειδιού» για την κωδικοποίηση και την αποκωδικοποίηση των μηνυμάτων σε τόσο μεγάλη απόσταση έγινε από ομάδα επιστημόνων υπό τον Γιαν-Γουέι Παν του Πανεπιστημίου Επιστήμης και Τεχνολογίας της Κίνας στη Χεφέι και παρουσιάστηκε με σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "Nature". Προηγούμενες προσπάθειες απευθείας μεταφοράς κβαντικών «κλειδιών» ανάμεσα σε δύο επίγειους χρήστες σε πραγματικές συνθήκες είχαν φθάσει σε αποστάσεις έως 100 χιλιομέτρων, το πολύ. Το νέο επίτευγμα κατέστη εφικτό με την αξιοποίηση του φαινομένου της κβαντικής διεμπλοκής. Οι κβαντικές επικοινωνίες χρησιμοποιούν φωτόνια για να μεταφέρουν με ασφάλεια (χωρίς δυνατότητα υποκλοπής) ένα «μυστικό κλειδί», το οποίο επιτρέπει στη συνέχεια την ανταλλαγή κρυπτογραφημένων μηνυμάτων. Στο παρελθόν οι επιστήμονες είχαν δείξει στο εργαστήριο ότι μπορεί να γίνει μεταφορά του κβαντικού κλειδιού μέσω οπτικής ίνας σε απόσταση έως 404 χιλιομέτρων ή από ένα δορυφόρο σε ένα επίγειο σταθμό σε απόσταση έως 1.200 χιλιομέτρων. Όμως έως τώρα η κβαντική ασφαλής επικοινωνία σε πραγματικές (όχι εργαστηριακές) συνθήκες ανάμεσα σε δύο χρήστες στο έδαφος δεν είχε ξεπεράσει την απόσταση των 100 χιλιομέτρων, εξαιτίας της απώλειας φωτονίων, η οποία αυξάνει όσο αυξάνεται η απόσταση. Η χρήση «αναμεταδοτών» ή επαναληπτών (repeaters) κατά μήκος της διαδρομής παρέχει ένα τρόπο να αποφευχθεί η μεγάλη απώλεια φωτονίων και έτσι να μεγαλώσει η απόσταση επικοινωνίας, όμως η χρήση τέτοιων ενδιάμεσων σταθμών ενέχει κινδύνους υποκλοπής των σημάτων. Οι Κινέζοι ερευνητές κατέστησαν περιττή τη χρήση των ενδιάμεσων σταθμών χρησιμοποιώντας ένα δορυφόρο για να δημιουργήσουν ένα ασφαλές σύνδεσμο ανάμεσα σε δύο επίγειους σταθμούς, μέσω της χρήσης κβαντικά διεμπλεγμένων φωτονίων. Τα φωτόνια σε καθεστώς κβαντικής διεμπλοκής συνδέονται μεταξύ τους με τέτοιο τρόπο που, ακόμη και όταν τα χωρίζει μεγάλη απόσταση, μπορούν να επικοινωνήσουν. Δύο τηλεσκόπια, τα οποία μπορούν να δεχθούν κβαντικά σήματα από τον πρώτο κβαντικό κινεζικό δορυφόρο Micius, κατασκευάστηκαν σε δύο περιοχές της Κίνας που απέχουν μεταξύ τους 1.120 χιλιόμετρα. Τα κβαντικά φωτόνια που παράγει ο δορυφόρος, μεταδίδονται στο έδαφος, καθώς ο Micius περνάει πάνω από τους δύο επίγειους σταθμούς. Οι ερευνητές ανέφεραν ότι το σύστημα τους παράγει ένα ασφαλές κβαντικό κανάλι επικοινωνίας, το οποίο είναι ανθεκτικό σε έξωθεν υποκλοπές και άλλες επιθέσεις. Έτσι, όπως είπαν, γίνεται ένα ακόμη βήμα για τη δημιουργία παγκόσμιων κβαντικών δικτύων επικοινωνιών και του κβαντικού διαδικτύου. https://www.scoop.it/topic/physicists-and-physics/p/4119103996/2020/06/15/1-120

Σε 26 εκτοξεύσεις διαστημικών πυραύλων θα προχωρήσει η Ρωσία μέχρι το καλοκαίρι του 2021 Όπως αποκαλύπτουν οι κρατικές υπηρεσίες, μέχρι το καλοκαίρι του 2021 η Ρωσία θα έχει πραγματοποιήσει 26 εκτοξεύσεις πυραύλων στο διάστημα. Την πραγματοποίηση 20 εκτοξεύσεων πυραύλων από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ, καθώς και σε έξι ακόμα από το κοσμοδρόμιο Βοστότσνι θα προχωρήσει η ρωσική διαστημική υπηρεσία Roscosmos, μέχρι το καλοκαίρι του 2021, σύμφωνα με την ιστοσελίδα των κρατικών αγορών. Σύμφωνα με τα δημοσιευμένα στοιχεία, από τον Ιούλιο του 2020 μέχρι τον Ιούλιο του 2021, τρεις πύραυλοι Proton και 17 πύραυλοι Soyuz-2, θα εκτοξευθούν από το Μπαϊκονούρ, ενώ έξι ακόμα πύραυλοι Soyuz-2 από το Βοστότσνι. Τον Απρίλιο ο εκτελεστικός διευθυντής της Roscosmos, Ντμίτρι Ρογκόζιν, δήλωσε πως έχουν προγραμματιστεί 33 εκτοξεύσεις για το 2020 αν και εννέα εξ αυτών ενδεχομένως να ακυρωθούν εξαιτίας της πανδημίας του κορονοϊού και την χρεοκοπία της εταιρείας OneWeb. Μέχρι τώρα αυτή τη χρονιά, η Ρωσία έχει εκτελέσει ήδη επτά εκτοξεύσεις. Τέσσερις από το Μπαϊκονούρ και τρεις ακόμα από το κοσμοδρόμιο Πλέσετσκ. https://www.pronews.gr/epistimes/diastima/887313_se-26-ektoxeyseis-diastimikon-pyraylon-tha-prohorisei-i-rosia-mehri ISS: Δείτε τον διαστημικό περίπατο των αστροναυτών. Δείτε σε ζωντανή μετάδοση δραστηριότητα των αστροναυτών του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού. Όπως σημειώνεται κάθε 45 λεπτά ο ISS περνά από την μέρα στη νύχτα και αντίστροφα και η ζωντανή μετάδοση κατά τη διάρκεια αυτή σταματά. https://www.pronews.gr/epistimes/diastima/886963_iss-deite-zontana-ton-diastimiko-peripato-ton-astronayton

The Astrophysical Journal: Στον γαλαξία μας μπορεί να υπάρχουν δεκάδες ενεργοί εξωγήινοι πολιτισμοί. Το ερώτημα περί ύπαρξης ή όχι εξωγήινης νοήμονος ζωής είναι ένα από τα μεγαλύτερα της επιστήμης- και σε σχετική έρευνα που δημοσιεύτηκε στο The Astrophysical Journal επιχειρείται να δοθούν κάποιες «απαντήσεις» σχετικά με τον αριθμό των πολιτισμών που μπορεί να υπάρχουν στον γαλαξία μας. Ο αριθμός αυτός, βάσει προηγούμενων εκτιμήσεων, κυμαινόταν από το μηδέν μέχρι δισεκατομμύρια- ωστόσο με βάση αυτή την έρευνα, μπορεί να υπάρχουν πάνω από 30 πολιτισμοί στον γαλαξία μας. Η νέα έρευνα [«The Astrobiological Copernican Weak and Strong Limits for Extraterrestrial Intelligent Life«, Tom Westby, Christopher J. Conselice], https://arxiv.org/abs/2004.03968 θεωρεί πως νοήμονες μορφές ζωής σχηματίζονται σε άλλους πλανήτες με παρόμοιο τρόπο με αυτόν που αυτό συνέβη στη Γη- και αυτό οδηγεί στην εκτίμηση περί άνω των 30 «ενεργών» πολιτισμών με δυνατότητες επικοινωνίας στον γαλαξία όπου βρισκόμαστε. «Θα έπρεπε να υπάρχουν τουλάχιστον μερικές δεκάδες ενεργοί πολιτισμοί στον γαλαξία μας, αν υποθέσουμε πως χρειάζονται πέντε δισεκατομμύρια χρόνια για τον σχηματισμό νοήμονος ζωής σε άλλους πλανήτες, όπως στη Γη» εξηγεί ο Κρίστοφερ Κονσελάις, καθηγητής Αστροφυσικής στο University of Nottingham. «Η ιδέα είναι να κοιτάξουμε την εξέλιξη, μα σε κοσμική κλίμακα. Αποκαλούμε αυτόν τον υπολογισμό Κοπερνίκειο Αστροβιολογικό Όριο». Ο Τομ Γουέστμπι, πρώτος συντάκτης της έρευνας, σημειώνει: «Η κλασική μέθοδος υπολογισμού του αριθμού νοήμονων πολιτισμών βασίζεται σε εκτιμήσεις πάνω σε τιμές που σχετίζονται με τη ζωή, ως εκ τούτου οι απόψεις για τέτοια θέματα ποικίλλουν πολύ. Η νέα μας μελέτη απλοποιεί αυτές τις υποθέσεις χρησιμοποιώντας νέα δεδομένα, δίνοντάς μας μια συμπαγή εκτίμηση του αριθμού των πολιτισμών στον γαλαξία μας». «Τα δύο Κοπερνίκεια Αστροβιολογικά Όρια είναι πως η νοήμων ζωή σχηματίζεται σε κάτω από πέντε δισεκατομμύρια χρόνια, ή μετά από περίπου πέντε δισεκατομμύρια χρόνια- παρόμοια με τη Γη, όπου ένας πολιτισμός με δυνατότητα επικοινωνίας σχηματίστηκε μετά από 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια. Με το ισχυρό κριτήριο πως απαιτείται περιεχόμενο μετάλλου ίσο με αυτό του ήλιου (ο ήλιος είναι, σχετικά μιλώντας, αρκετά πλούσιος σε μέταλλα) υπολογίζουμε πως θα έπρεπε να υπάρχουν περίπου 36 ενεργοί πολιτισμοί στον γαλαξία μας» συμπλήρωσε. Η έρευνα αυτή δείχνει πως ο αριθμός των πολιτισμών εξαρτάται πολύ από το για πόσο στέλνουν ενεργά σήματα για την ύπαρξή τους στο διάστημα, όπως ραδιοσήματα από δορυφόρους, τηλεόραση κ.α. Εάν άλλοι εξελιγμένοι τεχνολογικά πολιτισμοί διαρκούν όσο ο δικός μας, που από αυτή την άποψη βρίσκεται στα 100 χρόνια, τότε θα υπάρχουν περίπου 36 «ζωντανοί», εξελιγμένοι τεχνολογικά, πολιτισμοί ανά τον γαλαξία μας. Ωστόσο η μέση απόσταση προς αυτούς θεωρείται πως θα είναι 17.000 έτη φωτός, κάτι που θα καθιστούσε τον εντοπισμό και την επικοινωνία μαζί τους πολύ δύσκολη με την παρούσα μας τεχνολογία. Επίσης είναι πιθανόν να είμαστε ο μόνος πολιτισμός στον γαλαξία μας, εκτός και αν τα χρονικά διαστήματα επιβίωσης πολιτισμών σαν τον δικό μας είναι πολύ μεγάλα. «Η νέα μας έρευνα υποδεικνύει πως οι έρευνες για εξωγήινους νοήμονες πολιτισμούς όχι μόνο αποκαλύπτουν πώς σχηματίζεται η ζωή, αλλά και μας δίνουν στοιχεία για το πόσο θα διαρκέσει ο δικός μας πολιτισμός. Αν βρούμε πως η νοήμων ζωή είναι κοινή, τότε αυτό θα αποκάλυπτε ότι ο πολιτισμός μας θα μπορούσε να υπάρξει για πολύ περισσότερο από μερικές εκατοντάδες χρόνια. Εναλλακτικά, αν βρούμε ότι δεν υπάρχουν ενεργοί πολιτισμοί στον γαλαξία μας, είναι κακό σημάδι για την ύπαρξή μας μακροπρόθεσμα. Ψάχνοντας για νοήμονα εξωγήινη ζωή- ακόμα και αν δεν βρούμε τίποτα- ανακαλύπτουμε το δικό μας μέλλον και μοίρα» είπε ο καθηγητής Κονσελάις. https://physicsgg.me/2020/06/15/%cf%80%ce%b9%ce%b8%ce%b1%ce%bd%cf%8e%cf%82-%cf%80%ce%ac%ce%bd%cf%89-%ce%b1%cf%80%cf%8c-30-%ce%b5%ce%bd%ce%b5%cf%81%ce%b3%ce%bf%ce%af-%ce%b5%ce%be%cf%89%ce%b3%ce%ae%ce%b9%ce%bd%ce%bf%ce%b9/