Δροσος Γεωργιος

Ο Στίβεν Χόκινγκ μέσα από τα μάτια του Λέοναρντ Μλοντίνοφ Δεν χρειάζεται να είναι κανείς ειδικός για να έχει ακουστά τον Στίβεν Χόκινγκ. Ο Βρετανός κοσμολόγος που πέθανε το 2018 είχε το στάτους ενός «ροκ σταρ» μέσα και έξω από τα αμφιθέατρα της θεωρητικής φυσικής. Ζώντας για δεκαετίες καθηλωμένος σε ένα αναπηρικό αμαξίδιο, ανήμπορος να μιλήσει, αναπνέοντας από μια τρύπα στον λαιμό του, ο Χόκινγκ ταρακούνησε το σύμπαν με τις ιδέες του για τις μαύρες τρύπες και την απαρχή του σύμπαντος. Αυτός που μάλλον δεν σας είναι και πολύ γνωστός είναι ο 67χρονος θεωρητικός φυσικός και συγγραφέας Λέοναρντ Μλοντίνοφ. Κι όμως, το όνομά του βρίσκεται κάτω από εκείνο του Χόκινγκ (με μικρότερα γράμματα βεβαίως) σε δύο πολύ γνωστά βιβλία του Βρετανού κοσμολόγου: στο «Ενα συντομότερο χρονικό του χρόνου» και στο «Μεγάλο Σχέδιο» (αμφότερα από τις εκδόσεις Κάτοπτρο). Ο Μλοντίνοφ δούλεψε με τον Χόκινγκ από το 2003 μέχρι το 2010 για τα βιβλία, κυρίως για το Μεγάλο Σχέδιο που ήταν μια πρωτότυπη δουλειά, και μεταξύ τους αναπτύχθηκε μια ιδιαίτερη φιλία, την οποία μοιράζεται με τους αναγνώστες στο βιβλίο «Με τον Στίβεν Χόκινγκ», που κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις Τραυλός. Μέσα σε 300 σελίδες, ο συγγραφέας μιλάει για τον λαμπρό επιστήμονα και τον «πεισματάρη» άνθρωπο που ήταν ο διάσημος αστροφυσικός, για τις γυναίκες της ζωής του και τις θυελλώδεις σχέσεις του, τους φροντιστές του, το πείσμα του για ζωή, τον φόβο του θανάτου, το χιούμορ, τη δύσκολη καθημερινότητά του, το πόσο ευάλωτος αλλά και σκληρός μπορούσε να γίνει. Σίγουρα, δεν ήταν και κανένας άγιος, όπως γράφει στο οπισθόφυλλο του βιβλίου, αλλά ένας άνθρωπος γεμάτος αντιφάσεις. Τρία επίπεδα Η αφήγηση του Μλοντίνοφ εκτυλίσσεται σε τρία επίπεδα: στις περιπέτειες της συνεργασίας τους, σε μια μίνι βιογραφία του επιστήμονα και σε άγνωστα περιστατικά των πιο ανθρώπινων πτυχών του Χόκινγκ, στα οποία ο Μλοντίνοφ ήταν αυτόπτης μάρτυρας ή κάποια τα προκάλεσε και ο ίδιος, όπως τον ακούσιο «βασανισμό» του διάσημου αστροφυσικού. Ο Χόκινγκ σπάνια έμενε μόνος του σε έναν χώρο αφού η ανάγκη του για φροντίδα ήταν συνεχής και οι φροντιστές του είχαν στην πραγματικότητα έναν σκοπό, να τον κρατάνε ζωντανό. Η πάθησή του έκανε το σώμα και τον οργανισμό του τόσο ευάλωτα που κινδύνευε από την παραμικρή λάθος κίνηση. Πράγματι, σε μία από τις πρώτες συναντήσεις των δύο ανδρών, ο Μλοντίνοφ έμεινε μόνος με τον Χόκινγκ όταν από το μέτωπο του τελευταίου άρχισε να κυλάει ιδρώτας. Σηκώνοντας τα φρύδια του, συναίνεσε ώστε ο Μλοντίνοφ να του σκουπίσει το μέτωπο με ένα χαρτομάντιλο. Οταν πήγε να τον σκουπίσει ξανά τα μάτια του Στίβεν τον κοιτούσαν με τρόμο αλλά εκείνος δεν μπορούσε να καταλάβει τι είχε συμβεί. «Οπως αποδείχτηκε, οι κινήσεις του χεριού μου για το σκούπισμα του ιδρώτα του ήταν πολύ “ενθουσιώδεις”. Το κεφάλι του πήρε κλίση και έγειρε στον ώμο του, όμοια με το κεφάλι πάνινης κούκλας, για να προσγειωθεί τελικά στο στήθος του, σε μια στάση που προκαλούσε τον οίκτο», γράφει ο Μλοντίνοφ, ο οποίος πανικοβλήθηκε όταν άρχισε να χτυπάει ο συναγερμός που ήταν συνδεδεμένος με τα γυαλιά του Χόκινγκ. Ευτυχώς δεν προκάλεσε ξανά συναγερμό στους φροντιστές του Χόκινγκ, αλλά ο τρόπος που η αναπηρία του επηρέασε τη ζωή του κοσμολόγου είναι κάτι που διαπερνά όλο το βιβλίο άλλοτε έμμεσα και άλλοτε με πιο άμεσο τρόπο, όπως όταν ο Μλοντίνοφ τον ρωτά: «Δεν σε στενοχωρεί που δεν μπορείς να γράψεις ο ίδιος τις εξισώσεις;» και εκείνος απαντά πληκτρολογώντας: «Η αναπηρία μου ήταν σταδιακή. Είχα όλο τον χρόνο να προσαρμοστώ». Ο Μλοντίνοφ επιμένει όμως και λέει αυτό που μάλλον θα είχαμε σκεφτεί οι περισσότεροι: «Φαντάσου τι θα μπορούσες να είχε κάνει στη φυσική αν δεν είχες αυτή την ατυχία», αλλά η απάντηση του Χόκινγκ πάλι τον εκπλήσσει. «Με βοήθησε. Με βοήθησε να συγκεντρώνομαι», του είπε. «Για σένα, η φυσική είναι ζωή», σχολίασε τότε ο Μλοντίνοφ για να διαφωνήσει πάλι ο Χόκινγκ: «Η αγάπη είναι ζωή». Ωστόσο, όπως διαβάζουμε, η έρευνα του αστροφυσικού ερχόταν πάντα πρώτη στη ζωή του. Αν και η οικογένειά του και οι άνθρωποι που είχε γύρω του τον βοηθούσαν να είναι ευτυχισμένος, τα παιδιά του και οι γυναίκες της ζωής του ένιωθαν παραμελημένες όσο περνούσαν τα χρόνια. «Για να παντρευτεί μια γυναίκα τον Στίβεν, απαραίτητη προϋπόθεση ήταν να παραιτηθεί από ένα μέρος του εαυτού της», γράφει ο Μλοντίνοφ, ο οποίος βρέθηκε μπροστά σε ένα ξέσπασμα της δεύτερης συζύγου του Χόκινγκ, της Ελέιν Μέισον, όταν ο διάσημος αστροφυσικός έφερε τον συνεργάτη του σπίτι για δείπνο χωρίς να την ειδοποιήσει. «Είναι που έχω καταντήσει σκλάβα του εδώ και είκοσι χρόνια, έχω τρελαθεί», είπε στον Μλοντίνοφ αργότερα. «Νέα διευθέτηση» Στην προσωπική του ζωή, ο Χόκινγκ απολάμβανε το φλερτ και τις μητρικές φροντίδες των γυναικών που τον πρόσεχαν. Κάποιες, γράφει ο Μλοντίνοφ, φορούσαν στενές μπλούζες με βαθύ ντεκολτέ και όταν έσκυβαν πάνω του «σιγουρεύονταν ότι ο Στίβεν μπορούσε να ρίξει μια ματιά στο στήθος τους». Η ερωτική του ζωή ωστόσο ήταν αρκετά περίπλοκη λόγω της πάθησής του. Η μυϊκή αδυναμία του έκανε την Τζέιν, την πρώτη του σύζυγο, να φοβάται πως κάθε σεξουαλική δραστηριότητα μαζί του μπορεί να τον σκοτώσει. «Ο έρωτας μαζί του κατάντησε μια τρομακτική και κενή εμπειρία», γράφει ο Μλοντίνοφ και ο Χόκινγκ αντιμετώπισε στωικά τον εραστή της γυναίκας του. «Της έδωσε την ευχή του», διαβάζουμε και πρότεινε μια «νέα διευθέτηση» της οικογένειάς τους που περιελάμβανε αρχικά τους τρεις τους και έπειτα και την Ελέιν Μέισον. Αυτό, βέβαια, δεν κράτησε πολύ και το 1995 τα ζευγάρια τράβηξαν χωριστούς δρόμους. Η συνεργασία των δυο τους έληξε ένα βράδυ του 2010 στις 8 ακριβώς. Τότε έληγε η τελευταία προθεσμία για την παράδοση του χειρογράφου του «Μεγάλου Σχεδίου». Ο εκδοτικός οίκος Bantam τους είχε δώσει προθεσμία 1,5 έτους για να γράψουν το βιβλίο και τελικά το παρέδωσαν έπειτα από τέσσερα χρόνια και έχοντας πάρει διπλάσια προκαταβολή. «Το πείσμα είναι το σημαντικότερο χαρακτηριστικό μου», συνήθιζε να λέει και είχε δίκιο. Μέχρι τις 8 το βράδυ ο Χόκινγκ έκανε διορθώσεις, ενώ ο Μλοντίνοφ κόντευε να βάλει τα κλάματα από τις ατελείωτες αλλαγές. Οταν επιτέλους τελείωσαν, ο Χόκινγκ φόρεσε το πιο πλατύ του χαμόγελο. «Χρειάζομαι μια αυστηρή προθεσμία», είπε. «Διαφορετικά δεν τελειώνω ποτέ». https://physicsgg.me/2021/09/08/%ce%bf-%cf%83%cf%84%ce%af%ce%b2%ce%b5%ce%bd-%cf%87%cf%8c%ce%ba%ce%b9%ce%bd%ce%b3%ce%ba-%ce%bc%ce%ad%cf%83%ce%b1-%ce%b1%cf%80%cf%8c-%cf%84%ce%b1-%ce%bc%ce%ac%cf%84%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%bb/

«Αρχύτας»: Το ελληνικό στρατιωτικό drone. Ένα ελληνικής σχεδίασης Μη Επανδρωμένο Αεροσκάφος (drone) σταθερής πτέρυγας θα είναι έτοιμο σε δυόμισι χρόνια από σήμερα για να δώσει απάντηση σε κάθε πρόκληση. Το drone θα χρησιμοποιεί την κορυφαία τεχνολογική λύση στον πλανήτη σήμερα, αυτήν που έχουν επιλέξει οι ΗΠΑ για το μοναδικό αυτή τη στιγμή στον κόσμο μαχητικό 5ης Γενιάς, που μπορεί να απογειωθεί και να προσγειωθεί κάθετα, το F-35B, και θα αναπτυχθεί στην Ελλάδα. «Το υπουργείο Οικονομικών θα χρηματοδοτήσει την ΕΑΒ για να αναπτύξει ένα Μη Επανδρωμένο Αερόχημα (UAV/drone) το οποίο θα έχει δυνατότητες κάθετης αποπροσγείωσης. Είναι ένα μεγάλο σύστημα σταθερής πτέρυγας και αυτό δεν έχει γίνει ξανά στην Ελλάδα. Θέλουμε να κατασκευάσουμε ένα αερόχημα, που θα μπορεί να επιτύχει την κάθετη απογείωση και προσγείωση με συστήματα, που δεν έχουν ακόμη εμφανιστεί (σ.σ. στον χώρο των drones)», εξήγησε, μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό του ΑΠΕ-ΜΠΕ «Πρακτορείο 104,9 FM», ο καθηγητής του Τμήματος Μηχανολόγων- Μηχανικών, Κοσμήτορας της Πολυτεχνικής Σχολής του ΑΠΘ Κύρος Υάκινθος. Εξήγησε δε, πως κεντρικός στόχος του προγράμματος «Αρχύτας», πέρα από τη σχεδίαση αιχμής, είναι το συγκεκριμένο drone να παραχθεί στη Ελλάδα από την ΕΑΒ και μάλιστα με περιορισμένο κόστος. «Είναι μια πολύ μεγάλη τεχνολογική πρόκληση αλλά θέλουμε να πάμε «διαφορετικά» στην κατασκευή αυτού του drone, με σχέδια που ο κόσμος δεν βλέπει συχνά. Το ΑΠΘ συμμετέχει σε αυτό το πρόγραμμα παρέχοντας τον αεροδυναμικό σχεδιασμό για το συγκεκριμένο Μη Επανδρωμένο Αερόχημα», ανέφερε ο κ. Υάκινθος, εξηγώντας πως για τη δημιουργία του νέου ελληνικού drone, η ομάδα των συνεργατών του θα δουλέψει από κοινού με μια περιορισμένη αλλά αποδοτική ομάδα συνεργατών απ’ όλα τα μέρη που συμμετέχουν στο πρότζεκτ. «Δεδομένου ότι ο στόχος είναι να είμαστε αποδοτικοί σε κόστος, για το «Αρχύτας» θα συνεργαστεί μια «σφιχτή» ομάδα 30-35 ατόμων πάνω σε ένα σχέδιο- πρόταση υψηλής απόδοσης. Η ομάδα θα περιλαμβάνει πέρα από τους μηχανολόγους, τους σχεδιαστές, τους τεχνίτες των ηλεκτρονικών, τους τεχνίτες που θα φτιάξουν το Αερόχημα στην ΕΑΒ, τους τεχνικούς δοκιμών κ.ο.κ», προσθέτει ο καθηγητής του Τμήματος Μηχανολόγων-Μηχανικών, Κοσμήτορας της Πολυτεχνικής Σχολής του ΑΠΘ. Μέσα από την ομάδα αυτή, το νέο ελληνικό αερόχημα θα προκύψει ως καρπός καινοτόμου συνεργασίας. «Τίποτα πλέον δεν το κάνεις μόνος σου. Εμείς, ως Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο, θα σχεδιάσουμε το συγκεκριμένο Αερόχημα, ενώ η ΕΑΒ θα αναλάβει να το κατασκευάσει, να κάνει τις μελέτες για τα εσωτερικά δομικά του στοιχεία. Το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης μαζί με το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας θα αναπτύξουν τα συστήματα κατανομής ισχύος -power management- για τον κινητήρα και τις μπαταρίες, όπως και θα επιλέξουν συσκευές για τις ασύρματες επικοινωνίες, τις τηλεπικοινωνίες, την αρχιτεκτονική του Σταθμού Εδάφους. Θα είναι τεχνολογικά συστήματα που, είτε θα αναπτυχθούν από τα Πανεπιστήμια, είτε θα αποκτηθούν για τη λειτουργία ολόκληρου του συστήματος που θα προκύψει από το «Αρχύτας»», εξήγησε ο κ. Υάκινθος. Στόχος το μικρότερο δυνατό κόστος Ο Κοσμήτορας της Πολυτεχνικής Σχολής του ΑΠΘ τόνισε πως πέρα από την τεχνολογική υπεροχή αλλά και την συνεργασία, κύριος στόχος είναι αυτό, που θα παραχθεί, να μπει σε παραγωγή. «Η εντολή του Υπουργείου Οικονομικών όπως και της ΕΑΒ είναι το πρόγραμμα να ολοκληρωθεί όσο πιο γρήγορα γίνεται και όσο πιο οικονομικά γίνεται. Ο στόχος που μας έχει τεθεί -και είναι κάτι που κάνουμε για την πατρίδα- είναι το drone αυτό να είναι έτοιμο και να το δοκιμάζουμε μέσα σε δυόμισι χρόνια. Πρέπει, σ’ αυτό το διάστημα, να έχει πετάξει, να έχει περάσει όλες τις διαδικασίες on flight testing (σ.σ εναέριες δοκιμές), ώστε μετά να σχεδιαστεί η γραμμή παραγωγής του και να πάρει το πιστοποιητικό αεροπλοϊμότητας», τονίζει ο κ. Υάκινθος. «Μάτια στον Ουρανό» Από το πρόγραμμα «Αρχύτας» θα προκύψει ένα Μη Επανδρωμένο Αεροσκάφος που περιγράφεται ως Πολλαπλών Ρόλων. Κύριος στόχος είναι, όταν ίπταται «να έχει αντίληψη του περιβάλλοντος στο οποίο βρίσκεται» είτε στο έδαφος, είτε στον αέρα. «Όπως ανακοινώθηκε και από τον υπουργό Χρήστο Σταϊκούρα και τον CEO της ΕΑΒ Δημήτριο Παπακώστα, το συγκεκριμένο drone θα είναι πολλαπλών ρόλων. Θα το σχεδιάσουμε έτσι για επιτήρηση, φύλαξη αλλά και πιο εξειδικευμένες αποστολές. Θα είναι ένα «Μάτι στον Ουρανό», το οποίο θα έχει πολύ υψηλή τεχνολογία ώστε να παίρνει την πληροφορία που χρειάζεται πάνω από κρίσιμες υποδομές όπως και σε κρίσιμες καταστάσεις. Στη συνέχεια, η πληροφορία θα φτάνει στο κέντρο ελέγχου και από εκεί και πέρα θα δρουν στελέχη για οτιδήποτε είναι αυτό που έχει γίνει αντιληπτό στο έδαφος», εξηγεί ο κ. Υάκινθος. Το drone θα μπορεί στη συνέχεια «…να συντονίζει ό,τι συμβαίνει στο έδαφος», προσθέτει ο καθηγητής του ΑΠΘ που εξηγεί πως το σύστημα θα μπορεί να αξιοποιηθεί από τις ΕΔ της χώρας όπως και την Πολιτική Προστασία. «Ένα Αερόχημα όπως αυτό άλλωστε το σχεδιάζουμε να είναι modular (σ.σ σπονδυλωτό) ώστε να μπορούμε να «αλλάζουμε» π.χ κάμερες, ηλεκτρονικό εξοπλισμό, ή τους αισθητήρες που θα μπορεί να μεταφέρει. Θα παρέχει τη δυνατότητα για πάρα πολλούς χρήστες», εξηγεί ο Κοσμήτορας της Πολυτεχνικής Σχολής του ΑΠΘ. Η ομάδα του Εργαστηρίου Μηχανικής Ρευστών & Στροβιλομηχανών, Τμήμα Μηχανολόγων Μηχανικών του ΑΠΘ, που θα έχει κομβικό ρόλο στην δημιουργία του ελληνικού drone που θα προκύψει από το πρόγραμμα «Αρχύτας» έχει σε διαφορετικά στάδια εξέλιξης όμως και πολλά άλλα προγράμματα που σχετίζονται με την τεχνολογία των Μη Επανδρωμένων Αεροσκαφών (UAVs/drones). «Δεν είναι μόνο το «Αρχύτας». Υπάρχει σε εξέλιξη σήμερα το «Project LOTUS», πέρα απ’ αυτό όμως η ομάδα έχει να «τρέξει» το μεγάλο Αεροσκάφος RX-1 των 200 κιλών το 2016, ενώ υπάρχει και το Τακτικό Αεροσκάφος DELAER RX-3 (tactical unmanned aerial vehicle (UAV)) των 250 κιλών, το οποίο βρίσκεται σε φάση δοκιμών στο έδαφος στη Θεσσαλία. Το RX-3 μάλιστα αυτό το διάστημα δοκιμάζεται και σε ταχύτητες απογείωσης ώστε να προχωρήσει, όταν αυτό είναι εφικτό και σε πτήσεις», εξήγησε ο κ. Υάκινθος. Ο Έλληνας καθηγητής τόνισε πως προχωρά και η εξέλιξη ενός ακόμη drone, του RX-4, που είχε κάνει αίσθηση όταν είχε πρωτοπαρουσιαστεί στην 84η ΔΕΘ του 2019. «Συνεχίζεται και η εξέλιξη αυτού του «φορητού» drone μας, του σταθερής πτέρυγας RX-4, του… μικρού μας διαμαντιού! Ενός Αεροσκάφους που είναι μικρό και θα μπορεί να απογειώνεται και να προσγειώνεται κάθετα. Όλα τα συγκεκριμένα drones βρίσκονται σε διαδικασία ανάπτυξης που προχωρούμε σε συνεργασία με εταιρίες απ’ όλη την Ελλάδα. Είναι άνθρωποι που πίστεψαν στις δυνατότητες των επιστημόνων μας πριν από 20 χρόνια», σημείωσε με έμφαση ο καθηγητής του Τμήματος Μηχανολόγων-Μηχανικών του ΑΠΘ. Στην φωτογραφία ο Αρχύτας ο Ταραντίνος (428 π.Χ. – 347 π.Χ.) υπήρξε ο εφευρέτης της πρώτης αυτόνομης πτητικής μηχανής παγκοσμίως. https://physicsgg.me/2021/09/03/%ce%b1%cf%81%cf%87%cf%8d%cf%84%ce%b1%cf%82-%cf%84%ce%bf-%ce%b5%ce%bb%ce%bb%ce%b7%ce%bd%ce%b9%ce%ba%cf%8c-%cf%83%cf%84%cf%81%ce%b1%cf%84%ce%b9%cf%89%cf%84%ce%b9%ce%ba%cf%8c-drone/

Η Κέρκυρα από το διάστημα. Μία φωτογραφία της Κέρκυρας από το διάστημα δημοσίευσε στο Twitter ο Γάλλος αστροναύτης Τομά Πεσκέ. «Ωραίος στροβιλισμός σύννεφων στη Μεσόγειο, κοντά στο σπίτι του Οδυσσέα. Σύννεφα πάνω από νησιά, πάνω από βουνά, πάνω από τη θάλασσα. Σας είπα ότι μου αρέσουν τα σύννεφα;». «Αυτή είναι η Κέρκυρα όπως φαίνεται από το διεθνή διαστημικό σταθμό. Λίγοι άνδρες και γυναίκες έχουν τη δυνατότητα να δουν την εύθραυστη Γη μας», έγραψε στο Twitter ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Περιβάλλοντος. Ο αστροναύτης Τομά Πεσκέ συνομίλησε με τον Ευρωπαίο επίτροπο Περιβάλλοντος, Ωκεανών και Αλιείας, Virginijus Sinkevičius, τον Ευρωπαίο επίτροπο για την Εσωτερική Αγορά, Τιερί Μπρετόν και τον γενικό διευθυντή του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος, Τζόζεφ Ασμπάχερ, κατά τη διάρκεια κλήσης εν πτήση. https://www.naftemporiki.gr/story/1771240/i-kerkura-apo-to-diastima

Αστρονόμοι παρατηρούν άστρο σε νηπιακή ηλικία παρόμοιο με τον Ήλιο. Ομάδα αστρονόμων στις ΗΠΑ παρατήρησε ένα άστρο που βρίσκεται σε νηπιακή ακόμη ηλικία αλλά έχει χαρακτηριστικά παρόμοια με αυτά του Ήλιου. Η μελέτη του αναμένεται να αποκαλύψει σημαντικά στοιχεία για την εξέλιξη του δικού μας μητρικού άστρου αλλά και του ηλιακού μας συστήματος. Οι ερευνητές παρατήρησαν το άστρο GM Aurigae που βρίσκεται σε απόσταση 420 ετών φωτός από εμάς στον αστερισμό του Ηνίοχου. Το άστρο έχει ηλικία μόλις δύο εκατ. ετών όταν συγκριτικά ο Ήλιος έχει ηλικία περίπου 4,6 δισ. ετών. Συνήθως γύρω από τα νεογέννητα άστρα σχηματίζεται ένα δίσκος κοσμικής ύλης (σκόνη, αέρια) από την οποία δημιουργούνται στη συνέχεια πλανήτες, δορυφόροι, αστεροειδείς και κομήτες. Ένας τέτοιος δίσκος υπάρχει και στο GM Aurigae και οι ερευνητές κατάφεραν να καταγράψουν εικόνες που δείχνουν την ύλη του δίσκου να συγκρούεται με την επιφάνεια του άστρου. «Το μαγνητικό πεδίο του άστρου συνδέει το άστρο με τον πρωτοπλανητικό δίσκο που υπάρχει γύρω από αυτό. Οι μαγνητικές δυνάμεις του άστρου δημιουργούν ένα είδος χοάνης μέσα από την οποία κατευθύνεται ύλη του δίσκου στο άστρο. Το σημείο στο οποίο η ύλη του δίσκου καταλήγει και εναποτίθεται στο άστρο ονομάζεται ‘καυτό σημείο’ αφού όταν η ύλη φτάσει στην επιφάνεια του άστρου και συγκρουστεί μαζί της έχει αποκτήσει πολύ μεγάλη θερμοκρασία» αναφέρει η Κάθριν Εσπάιλατ, αστροφυσικός του Πανεπιστημίου της Βοστόνης, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας. Η έρευνα αυτή είναι ιδιαίτερα σημαντική αφού είναι η πρώτη φορά που έχουμε τόσο καθαρή εικόνα της δομής, της δυναμικής και όλων των άλλων χαρακτηριστικών αυτών των καυτών σημείων. Οι ερευνητές κατάφεραν να καταγράψουν τις εικόνες του φαινομένου χρησιμοποιώντας τα διαστημικά τηλεσκόπια Hubble, Swift και TESS, ισχυρά επίγεια τηλεσκόπια καθώς και δίκτυα επίγειων τηλεσκοπίων. Είναι η πρώτη φορά που γίνεται συντονισμένα μιας τέτοιας έκτασης μελέτη ενός νεαρού άστρου» αναφέρει η Εσπάιλατ. Τα πρώτα ευρήματα της μελέτης δημοσιεύονται στην επιθεώρηση «Nature». https://www.naftemporiki.gr/story/1771098/astronomoi-paratiroun-astro-se-nipiaki-ilikia-paromoio-me-ton-ilio

Επιτυχής και η 13η πτήση του μικρού ελικοπτέρου στον Άρη Το ελικοπτεράκι Ingenuity ολοκλήρωσε την 13η επιτυχημένη πτήση του στον Άρη, αφού διάνυσε απόσταση 210 μέτρα, κινούμενο με ταχύτητα 3,3 m/sec σε ύψος 8 μέτρα από το αρειανό έδαφος. Η πτήση πραγματοποιήθηκε στις 4 Σεπτεμβρίου 2021. Happy Flight the 13th!🚁 Ingenuity has achieved its 13th successful flight on Mars. It traveled at 7.3 mph (3.3 m/s) taking images pointing southwest of the South Seítah region. This aerial scouting continues to aid in planning @NASAPersevere ’s next moves. http://go.nasa.gov/3dci8jE Το μίνι-ελικόπτερο της NASA διερευνά την περιοχή που θα κινηθεί το διαστημικό όχημα Perseverance το οποίο συλλέγει δείγματα αρειανού εδάφους τα οποία θα σταλούν αργότερα στη Γη. Περισσότερες λεπτομέρειες και φωτογραφίες για τις πτήσης του Ingenuity παραθέτει ο Θοδωρής Τζανέτος στο σάιτ της NASA. https://mars.nasa.gov/technology/helicopter/status/329/lucky-13-ingenuity-to-get-lower-for-more-detailed-images-during-next-flight/ https://physicsgg.me/2021/09/05/%ce%b5%cf%80%ce%b9%cf%84%cf%85%cf%87%ce%ae%cf%82-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%b7-13%ce%b7-%cf%80%cf%84%ce%ae%cf%83%ce%b7-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%bc%ce%b9%ce%ba%cf%81%ce%bf%cf%8d-%ce%b5%ce%bb%ce%b9%ce%ba/

Η αμφισβήτηση της Κοσμολογικής Αρχής. Για την περιγραφή της εξέλιξης του Σύμπαντος απαιτούνται ορισμένες υποθέσεις. Μεταξύ αυτών και η παραδοχή της ομογένειας και της ισοτροπίας του, που ονομάζεται Κοσμολογική Αρχή υπόθεση, την οποία χρησιμοποιεί η καθιερωμένη κοσμολογία. «Η θέση μας στο Σύμπαν δεν έχει κανένα απολύτως πλεονέκτημα» . Πρόκειται για μια μαθηματικά πολύ ισχυρή υπόθεση, την οποία χρησιμοποιεί η καθιερωμένη κοσμολογία. Η Κοσμολογική Αρχή στηρίζεται κατά κάποιον τρόπο και στην πειραματική παρατήρηση. Πράγματι, από το σημείο στο οποίο βρισκόμαστε το Σύμπαν εμφανίζεται σε μεγάλο βαθμό ισότροπο ενώ επίσης φαίνεται σχετικά ομογενές ‘κατά μέσο όρο’ στο τμήμα που παρατηρούμε. Όμως, δεν έχουμε καμία ένδειξη για το αν το Σύμπαν είναι ομογενές και ισότροπο όταν παρατηρείται από άλλα σημεία ή σε άλλες χρονικές στιγμές. Η αποδοχή της κοσμολογικής αρχής είναι λοιπόν ζήτημα υπόθεσης. Ορισμένοι κοσμολόγοι πατώντας σε αστρονομικά δεδομένα, όπως η μεγάλη ομάδα κβάζαρ ή κάποιες τεράστιες κενές περιοχές, αμφισβητούν την ισχύ της Κοσμολογικής Αρχής. H μεγάλη ομάδα κβάζαρ (LQG) που ανακαλύφθηκε το 2013 είναι μια δομή με διαστάσεις περίπου 4×1,4 δισεκατομμύρια έτη φωτός, τρεις φορές μεγαλύτερη από το ανώτερο όριο στην κλίμακα ομοιογένειας του σύμπαντος. Σύμφωνα με τον Roger Clowes, η ύπαρξη δομών με το μέγεθος της LQG είναι θεωρητικά αδύνατη. Η LQG μαζί με άλλες δομές μεγάλης κλίμακας θέτουν υπό αμφισβήτηση την υπόθεση ομοιογένειας στην Κοσμολογική Αρχή που υιοθετεί το καθιερωμένο κοσμολογικό πρότυπο [διαβάστε σχετικά: ‘A structure in the early universe at z ~ 1.3 that exceeds the homogeneity scale of the R-W concordance cosmology‘. Δείτε επίσης: ‘Discovery of a Giant Arc in distant space adds to Challeges to basic assumptions about the Universe.]. Επίσης, οι αστρονόμοι παρατηρούν τεράστιες σχεδόν κενές περιοχές στο σύμπαν [π.χ. The Local Hole], που τους προβληματίζουν όσον αφορά την ομοιογένεια, αλλά και τις μετρήσεις της σταθεράς του Hubble που καθορίζει το πόσο γρήγορα διαστέλλεται το Σύμπαν. Μπορεί το καθιερωμένο κοσμολογικό πρότυπο να είναι μια απλή και κομψή θεωρία που σε γενικές γραμμές συμφωνεί με τα παρατηρησιακά δεδομένα μέχρι σήμερα, αυτό όμως δεν σημαίνει πως είναι η τελική θεωρία για το Σύμπαν και ότι δεν απαιτούνται βελτιώσεις [in the realm og the hubble tension – a review of solutions]. Τέλος, υπάρχουν και δημοσιεύσεις [π.χ. ‘A test of the cosmological principle with quasars‘, όπου αμφισβητείται απευθείας η ισχύς της κοσμολογική αρχής, παρότι η αποποίησή της θα φέρει μεγάλες ανατροπές στην κοσμολογία και θα δυσκολέψει πολύ τους μαθηματικούς υπολογισμούς. Σε όλα τα παραπάνω αναφέρεται η Sabine Hossenfelder στο βίντεο με τίτλο ‘New Evidence against the Standard Model of Cosmology’: 0:00 Intro 0:43 Sponsor Message 1:41 The Cosmological Principle 5:58 Trouble for the Cosmological Principle 10:20 What does it mean? https://physicsgg.me/2021/09/07/%ce%b7-%ce%b1%ce%bc%cf%86%ce%b9%cf%83%ce%b2%ce%ae%cf%84%ce%b7%cf%83%ce%b7-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%ba%ce%bf%cf%83%ce%bc%ce%bf%ce%bb%ce%bf%ce%b3%ce%b9%ce%ba%ce%ae%cf%82-%ce%b1%cf%81%cf%87%ce%ae%cf%82/ Στην φωτογραφια η μεγάλη ομάδα κβάζαρ (LQG) είναι μια δομή 73 κβάζαρ που βρίσκονται σε απόσταση 9 δισεκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη, στον αστερισμό του Λέοντα.

Αμοιβαίος κανιβαλισμός μεταξύ άστρου και μαύρης τρύπας… προκαλεί μια νέου τύπου έκρηξη σουπερνόβα Για πρώτη φορά, οι αστρονόμοι κατέγραψαν στοιχεία που αναδεικνύουν έναν σπάνιο αμοιβαίο κοσμικό κανιβαλισμό – άστρο καταπίνει ένα συμπαγές αντικείμενο που μπορεί να είναι μια μαύρη τρύπα ή ένας αστέρας νετρονίων. Στην συνέχεια το συμπαγές αντικείμενο ανταποδίδει καταβροχθίζοντας τον πυρήνα του άστρου, προκαλώντας έτσι την πρόωρη έκρηξή του ως σουπερνόβα. Για να απομείνει τελικά μόνο μια μαύρη τρύπα. Οι πρώτες παρατηρησιακές ενδείξεις για ένα τέτοιο κατακλυσμιαίο γεγονός, περιγράφονται στο τεύχος της 3ης Σεπτεμβρίου του περιοδικού Science [A transient radio source consistent with a merger-triggered core collapse supernova], και προήλθαν από το ραδιοτηλεσκόπιο Πολύ Μεγάλη Συστοιχία (VLA), που συνίσταται από μια διάταξη 27 κεραιών στο Νέο Μεξικό των ΗΠΑ. Κατά τη διάρκεια των σάρωσης του νυχτερινού ουρανού από το VLA το 2017, καταγράφηκε μια ισχυρή έκρηξη ραδιοκυμάτων σε ένα νάνο γαλαξία όπου σχηματίζονται άστρα, σε απόσταση περίπου 500 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη. Παράλληλα, οι αστρονόμοι του τηλεσκοπίου W.M. Keck στη Χαβάη παρατήρησαν μια φωτεινή εκροή ύλης να εκτοξεύεται προς όλες τις κατευθύνσεις με ταχύτητα 3,2 εκατομμύρια χιλιόμετρα ανά ώρα από μια κεντρική θέση, υποδεικνύοντας ότι μια έκρηξη είχε συμβεί εκεί στο παρελθόν. Στη συνέχεια, εντοπίστηκε μια εξαιρετικά φωτεινή πηγή ακτίνων Χ σε παλαιότερα δεδομένα από το τηλεσκόπιο MAXI (Monitor of All Sky X-ray Image), ένα ιαπωνικό όργανο που βρίσκεται στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Αυτή η έκρηξη ακτίνων Χ προέρχονταν από την ίδια θέση με την ραδιοφωνική έκρηξη, αλλά είχε παρατηρηθεί το 2014. Συγκεντρώνοντας και εξετάζοντας όλα τα δεδομένα μαζί, οι ερευνητές Dong et al κατέληξαν στο εξής αστρονομικό σενάριο: Στο παρελθόν, δημιουργήθηκε ένα δυαδικό ζεύγος άστρων σε τροχιά το ένα γύρω από το άλλο. Στη συνέχεια ένα από τα δύο ολοκλήρωσε την ζωή του με μία θεαματική έκρηξη σουπερνόβα, καταλήγοντας σε έναν αστέρα νετρονίων ή μια μαύρη τρύπα. Καθώς η βαρύτητα έφερνε τα δύο αντικείμενα πιο κοντά, το νεκρό άστρο εισήλθε στα εξωτερικά στρώματα του μεγαλύτερου αστρικού αδελφού του. Το συμπαγές αντικείμενο περιφερόταν σπειροειδώς στο εσωτερικό του άστρου για εκατοντάδες χρόνια, για να φτάσει τελικά στον πυρήνα του, τον οποίο άρχισε να καταβροχθίζει. Κατά την διάρκεια αυτής της περιόδου, το μεγαλύτερο άστρο απέβαλλε τεράστιες ποσότητες αερίου και σκόνης, σχηματίζοντας ένα κέλυφος υλικού γύρω από το δυαδικό σύστημα Στο κέντρο του ζωντανού άστρου, οι βαρυτικές δυνάμεις και οι περίπλοκες μαγνητικές αλληλεπιδράσεις με το νεκρό άστρο εκτόξευσαν τεράστιους πίδακες ενέργειας – που καταγράφηκαν ως εκλάμψεις ακτίνων Χ το 2014 – καθώς προκάλεσαν την έκρηξη του μεγαλύτερου άστρου. Τα συντρίμμια από την έκρηξη συγκρούστηκαν με τεράστια ταχύτητα το περιβάλλον κέλυφος του υλικού, δημιουργώντας ισχυρή εκπομπή οπτικής και ραδιοφωνικής ακτινοβολίας. Σύμφωνα με τον Dong, φαίνεται πως πρόκειται για την πρώτη άμεση παρατήρηση του φαινομένου όπου πυροδοτείται η κατάρρευση πυρήνα σουπερνόβα εξαιτίας της συγχώνευσης τεράστιου άστρου με τον συμπαγή σύντροφό του, το οποίο οι θεωρητικοί είχαν μελετήσει στο παρελθόν. Ο Adam Burrows, αστροφυσικός στο Πανεπιστήμιο του Princeton υποστηρίζει ότι τα ευρήματα της εν λόγω εργασίας θα βοηθήσουν να καθοριστεί ο χρόνος μιας διαδικασίας που ονομάζεται κοινή εξέλιξη περιβάλλουσας, όπου ένα άστρο βυθίζεται μέσα σε άλλο. Τέτοια στάδια στη ζωή των άστρων είναι βραχύβια σε σχέση με τον κοσμικό χρόνο και είναι δύσκολο να παρατηρηθούν και να προσομοιωθούν. Τις περισσότερες φορές, ο σύντροφος που καταβροχθίζει πεθαίνει πριν καταναλωθεί ο πυρήνας του, οδηγώντας σε δύο συμπαγή αντικείμενα – λευκούς νάνους, αστέρες νετρονίων ή μαύρες τρύπες- που περιφέρονται το ένα γύρω από το άλλο. Τα τελευταία στάδια αυτών των συστημάτων είναι ακριβώς σαν αυτά που καταγράφουν παρατηρητήρια βαρυτικών κυμάτων όπως το LIGO. Τώρα που οι αστρονόμοι γνωρίζουν τι ακριβώς πρέπει να αναζητούν, αναμένεται να βρεθούν περισσότερα παραδείγματα αυτού του παράξενου φαινομένου. https://physicsgg.me/2021/09/05/%ce%b1%ce%bc%ce%bf%ce%b9%ce%b2%ce%b1%ce%af%ce%bf%cf%82-%ce%ba%ce%b1%ce%bd%ce%b9%ce%b2%ce%b1%ce%bb%ce%b9%cf%83%ce%bc%cf%8c%cf%82-%ce%bc%ce%b5%cf%84%ce%b1%ce%be%cf%8d-%ce%ac%cf%83%cf%84%cf%81%ce%bf/[/b]

Στις 15 Σεπτεμβρίου αναχωρεί η πρώτη επανδρωμένη διαστημική ιδιωτική αποστολή. Η μεγαλύτερη ιδιωτική διαστημική εταιρεία στον κόσμο, η Space X του Έλον Μασκ, ανακοίνωσε ότι η πολυαναμενόμενη επανδρωμένη διαστημική αποστολή στην οποία θα πάρουν μέρος μόνο ιδιώτες και κανένας αστροναύτης θα αναχωρήσει στις 15 Σεπτεμβρίου, Το σκάφος της αποστολής που ονομάζεται Insipration 4 θα εκτοξευτεί από το Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της NASA στη Φλόριντα. Στο σκάφος Crew Dragon που κατασκεύασε η Space X θα βρίσκονται τέσσερα άτομα που πέρασαν με επιτυχία την εκπαίδευση που απαιτείται για ένα τέτοιο ταξίδι. Την αποστολή εμπνεύστηκε και οργάνωσε ο Αμερικανός δισεκατομμυριούχος Τζάρεντ Αϊζακμαν που ανέλαβε ο ίδιος το κόστος της. Θέλησε να κάνει ένα ταξίδι στο Διάστημα με απλούς πολίτες και όχι αστροναύτες. Παράλληλα θέλησε να περάσει και ένα κοινωνικό μήνυμα ανακοινώνοντας ότι οι συνεπιβάτες του θα επιλέγονταν με διάφορες διαδικασίες κληρώσεων οι οποίες θα αποτελούσαν μέρος μιας καμπάνιας για να συγκεντρωθούν 200 εκατ. δολάρια για το Παιδιατρικό Νοσοκομείο St. Jude Children. Από αυτή την καμπάνια προέκυψαν τα τρία άτομα που θα συντροφεύσουν τον επιχειρηματία στο ταξίδι. Το ένα μέλος του πληρώματος είναι η Σίαν Πρόκτορ, καθηγήτρια Γεωπιστήμης στο South Mountain Community College στο Φίνιξ της Αριζόνα. Το δεύτερο μέλος είναι ο Κρις Σεμπρόσκι, πρώην πιλότος της πολεμικής αεροπορίας των ΗΠΑ και εργαζόμενος στην αεροδιαστημική βιομηχανία. Την ομάδα συμπληρώνει η Χάλεϊ Αρσενό, που εργάζεται ως βοηθός σε ιατρείο και η οποία είχε νοσηλευτεί ως παιδί με σοβαρό πρόβλημα υγείας στο Παιδιατρικό Νοσοκομείο St. Jude Children. Το ταξίδι θα διαρκέσει 3-4 ημέρες, με μια περιστροφή γύρω από τη Γη κάθε 90 λεπτά, σε προκαθορισμένη πορεία και υπό τη στενή παρακολούθηση του κέντρου ελέγχου της SpaceX. Μετά την ολοκλήρωσή της θα εισέλθει εκ νέου στην ατμόσφαιρα και το Dragon θα προσθαλασσωθεί στα ανοιχτά της Φλόριντα. https://www.naftemporiki.gr/story/1768671/stis-15-septembriou-anaxorei-i-proti-epandromeni-diastimiki-idiotiki-apostoli

Χίλιους δυνητικά απειλητικούς αστεροειδείς έχει εντοπίσει το πλανητικό ραντάρ της NASA Με τον όρο γεωπλήσια αντικείμενα (near-earth objects - NEOs) οι επιστήμονες αναφέρουν τους αστεροειδείς και τους κομήτες οι τροχιές των οποίων τους φέρνουν κάποιες στιγμές στη διαστημική μας γειτονιά πλησιάζοντας σε κοντινή απόσταση τη Γη. Κάποιοι από αυτούς τους διαστημικούς βράχους αποτελούν δυνητικές απειλές για τον πλανήτη μας. Σήμερα, σύμφωνα με τη Διεθνή Αστρονομική Ένωση, ο πληθυσμός των γνωστών σε εμάς γεωπλήσιων αντικειμένων ξεπερνά τις δέκα χιλιάδες. Χίλια από αυτά τα αντικείμενα έχει εντοπίσει το αποκαλούμενο «πλανητικό ραντάρ» της NASA. Πρόκειται για ένα σύστημα εντοπισμού γεωπλήσιων αντικειμένων που ξεκίνησε τη λειτουργία του τη δεκαετία του 1960. Το πρώτο γεωπλήσιο αντικείμενο που εντόπισε το πλανητικό ραντάρ της NASA ήταν ο αστεροειδής 1566 Icarus το 1968. Πριν από τρεις εβδομάδες ένας μικρός αστεροειδής με διάμετρο 20-30 μέτρα, ο 2021 PJ1, πλησίασε τη Γη σε απόσταση περίπου 1,7 εκατ. χλμ. Η αμερικανική διαστημική υπηρεσία ανακοίνωσε ότι ο 2021 PJ1 ήταν το χιλιοστό γεωπλήσιο αντικείμενο που εντόπισε το πλανητικό της ραντάρ. Όμως το μικρό μέγεθος του 2021 PJ1 και το γεγονός ότι εντοπίστηκε λίγο πριν κάνει το πιο κοντινό του πέρασμα από τον πλανήτη μας δεν επέτρεψε στους επιστήμονες να κάνουν μια οργανωμένη και λεπτομερή παρατηρηση του χρησιμοποιώντας ισχυρά και διαστημικά τηλεσκόπια και έτσι δεν έχουμε στη διάθεση μας ακόμη πολλά στοιχεία για αυτόν τον αστεροειδή… «Αυτές οι παρατηρήσεις και εντοπισμοί βελτιώνουν τις γνώσεις μας για τα γεωπλήσια αντικείμενα και ειδικά την τροχιά τους ώστε να γνωρίζουμε ποιοι από αυτούς αποτελούν πραγματικό κίνδυνο για τη Γη και ποιοι όχι. Οι πρόσφατες παρατηρήσεις του αστεροειδή Apophis μας βοήθησαν να διαπιστώσουμε ότι για τα επόμενα 100 έτη δεν έχουμε να φοβόμαστε κάτι από αυτόν. Οι παρατηρήσεις βοηθούν επίσης στο να ανακαλύπτουμε μια σειρά από στοιχεία για τα χαρακτηριστικά αυτών των σωμάτων που μόνο αν πλησίαζε ένα εξερευνητικό σκάφος σε αυτά θα μπορούσαμε να έχουμε στη διάθεση μας» αναφέρει ο δρ. Λανς Μπένερ του Εργαστηρίου Αεριώθησης της NASA (JPL) που μαζί με την ομάδα του παρακολουθούν τα γεωπλήσια αντικείμενα. https://www.naftemporiki.gr/story/1770980/xilious-dunitika-apeilitikous-asteroeideis-exei-entopisei-to-planitiko-rantar-tis-nasa[/b]

Κοσμοναύτες ολοκληρώνουν διαστημική βόλτα. Οι κοσμοναύτες του Roscosmos Oleg Novitskiy και Pyotr Dubrov ολοκλήρωσαν τον 49ο προγραμματισμένο διαστημικό περίπατο (EVA-49) για να ενσωματώσουν την Εργαστηριακή Ενότητα Εργαστηρίου Nauka για πρώτη φορά από τη σύνδεσή της με τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Η καταπακτή εξόδου του δομοστοιχείου σύνδεσης Poisk έκλεισε στις 22:35 UTC στις 3 Σεπτεμβρίου 2021. Η εξωαυλική δραστηριότητα διήρκεσε 7 ώρες 54 λεπτά. Οι κοσμοναύτες συνέδεσαν τα καλώδια του συστήματος τροφοδοσίας στη νέα ρωσική μονάδα Nauka, τοποθέτησαν μια κουπαστή στο δεύτερο διαμέρισμα οργάνων-φορτίου κατά μήκος του τρίτου επιπέδου της μονάδας Nauka και συνέδεσαν ένα καλώδιο Ethernet στη μονάδα. Το πρόγραμμα διαστημικών περιπάτων συνήθως προσαρμόζεται με βάση τον χρόνο που δαπανάται για την εκτέλεση των καθηκόντων, οπότε μερικές από τις σημερινές επιχειρήσεις αναβάλλονται στην επόμενη προγραμματισμένη εξωσχολική δραστηριότητα, η οποία έχει προγραμματιστεί για τις 9 Σεπτεμβρίου 2021. Σήμερα ο διαστημικός περίπατος πραγματοποιήθηκε στο Orlan-MKS στολές, η μία με κόκκινες ρίγες (Oleg Novitskiy), η άλλη με μπλε (Pyotr Dubrov). Από το έδαφος, οι επικεφαλής ειδικοί της Ομάδας Λειτουργικού Ελέγχου του ρωσικού τμήματος του ISS (RSC Energia, μέρος του Roscosmos) έλεγξαν το διαστημικό περπάτημα από το Κέντρο Ελέγχου Αποστολής TsNIIMash (μέρος του Roscosmos). Για τρίτη φορά στην ιστορία της Διεθνούς Ο Διαστημικός Σταθμός, ο ρωσικός διαστημικός περίπατος πραγματοποιήθηκε από το διαχωριστικό του Poisk module. Εκτοξεύτηκε το 2009, αλλά μέχρι τις 18 Νοεμβρίου 2020, οι κοσμοναύτες χρησιμοποίησαν τη μονάδα Pirs για έξοδο. Η μονάδα απορροφήθηκε στις 26 Ιουλίου 2021. Ο σημερινός EVA ήταν ο 57ος ρωσικός διαστημικός περίπατος στον ISS, ο δεύτερος το 2021 και ο δεύτερος στην καριέρα και των δύο κοσμοναυτών Roscosmos. Στις 9 Σεπτεμβρίου 2021, οι κοσμοναύτες της Roscosmos Oleg Novitskiy και Pyotr Dubrov θα συνεχίσουν να εργάζονται για τη διαμόρφωση της μονάδας Nauka. Συνολικά δέκα διαστημικές διαδρομές προγραμματίζονται μέχρι το τέλος του 2022 για να ενσωματώσουν και να διαμορφώσουν τη μονάδα Nauka και τη μονάδα Prichal Node, η οποία έχει προγραμματιστεί να εκτόξευση στα τέλη Νοεμβρίου 2021. Οι κοσμοναύτες θα τοποθετήσουν καλώδια και αγωγούς, θα εγκαταστήσουν τις βάσεις για αντικείμενα μεγάλου μεγέθους, καθώς και ένα κλείδωμα αέρα και έναν εναλλάκτη θερμότητας ακτινοβολίας, τα οποία βρίσκονται επί του παρόντος στο Rassvet Mini-Research Module της Ρωσίας τμήμα του ISS. Η μονάδα πολλαπλών χρήσεων Nauka εκτοξεύτηκε από το κοσμοδρόμιο του Baikonur στις 21 Ιουλίου 2021 και προσδέθηκε στον ISS στις 29 Ιουλίου. Η ενότητα έχει σχεδιαστεί για να ενισχύσει τις τεχνικές και λειτουργικές δυνατότητες του ρωσικού τμήματος του Διεθνούς Διαστήματος Σταθμός. Θα διασφαλίσει θεμελιώδες επιστημονικό ερευνητικό πρόγραμμα και την κοινωνική σφαίρα, συμπεριλαμβανομένης της ανάπτυξης και της αύξησης των πόρων του ρωσικού τμήματος του ISS. Επί του παρόντος, το 65ο πλήρωμα αποστολής εργάζεται στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό αποτελούμενο από κοσμοναύτες Roscosmos Oleg Novitskiy και Pyotr Dubrov , καθώς και ο αστροναύτης της NASA Mark Vande Hei που έφτασε στο σταθμό στις 9 Απριλίου 2020 με το όχημα Soyuz MS-18, καθώς και το πλήρωμα του διαστημικού σκάφους Crew Dragon Shane Kimbrough και Megan MacArthur, αστροναύτης Akihiko Hoshide της Ιαπωνικής Υπηρεσίας Αεροδιαστημικής Έρευνας (διοικητής σταθμού ) και ο αστροναύτης της Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας Thomas Pesquet. http://en.roscosmos.ru/22331/

Πανοραμική θέα του Άρη από τον κινεζικό εξερευνητή. Για να γιορτάσει τις 100 μέρες που βρίσκεται στον Άρη ο ρομποτικός εξερευνητής του Κίνας έστειλε μια εντυπωσιακή πανοραμική φωτογραφία του Κόκκινου Πλανήτη. Το Zhurong που έχει πάρει το όνομά του από τον θεό της φωτιάς στην κινεζική μυθολογία προσεδαφίστηκε περιοχή Utopia Planitia («Πεδιάδες της Ουτοπίας») ένα αχανές λεκανοπέδιο ανάμεσα στον ισημερινό και τον βόρειο πόλο του πλανήτη. Το ρόβερ έχει ήδη προχωρήσει από το σημείο που προσεδαφίστηκε περίπου ένα χλμ. αλλά σε λίγες μέρες και για περίπου ένα μήνα θα περιορίσει στο ελάχιστο τη δραστηριότητα του αφού σε αυτό το χρονικό διάστημα η περιοχή που βρίσκεται το ρόβερ θα βομβαρδίζεται από φορτισμένα ηλιακά σωματίδια προκαλώντας προβλήματα στην επικοινωνία του με το κινεζικό σκάφος που βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τον πλανήτη. Το Zurong ζυγίζει 240 κιλά και έχει έξι επιστημονικά εργαλεία, ανάμεσα στα οποία μια υψηλής ευκρίνειας τοπογραφική κάμερα, θα μελετήσει το επιφανειακό έδαφος και την ατμόσφαιρα του πλανήτη. Θα αναζητήσει επίσης σημάδια αρχαίας ζωής, αλλά και το νερό κάτω από την επιφάνεια χρησιμοποιώντας ένα ραντάρ που «διεισδύει» στο υπέδαφος. Βρίσκεται σε μια περιοχή που έχουν εντοπιστεί μεγάλα αποθέματα νερού σε μορφή πάγου. Αν καταφέρουμε να αποκτήσουμε πρόσβαση σε αυτό το νερό μπορούμε να το αξιοποιήσουμε για να διευκολύνουμε την παρουσία των ανθρώπων στον Κόκκινο Πλανήτη τόσο για την παροχή πόσιμου νερού όσο και για την δημιουργία καυσίμων αλλά και οξυγόνου. https://www.naftemporiki.gr/story/1768598/panoramiki-thea-tou-ari-apo-ton-kineziko-eksereuniti

Η NASA επιβεβαίωσε ότι το ρόβερ Perseverance συνέλλεξε το πρώτο πέτρινο δείγμα από τον Άρη. Η Αμερικανική Διαστημική Υπηρεσία (NASA) επιβεβαίωσε ότι το ρομποτικό ρόβερ της Perseverance (Επιμονή), που τρύπησε για δεύτερη φορά ένα πέτρωμα του 'Αρη, κατάφερε να πάρει το πρώτο πέτρινο δείγμα. Οι πρώτες εικόνες την περασμένη Πέμπτη είχαν δημιουργήσει αισιοδοξία ότι το τρυπάνι του ρόβερ κατόρθωσε να πάρει δείγμα, αντίθετα με την πρώτη φορά στις αρχές Αυγούστου, όταν είχαν διαψευστεί τελικά οι ελπίδες των επιστημόνων, καθώς το πέτρινο δείγμα είχε μετατραπεί σε σκόνη που έπεσε στο έδαφος γύρω από το τρυπάνι. Χρειάστηκαν να φθάσουν στη Γη νέες εικόνες το Σαββατοκύριακο για να επιβεβαιώσουν ότι αυτή τη φορά το δείγμα βρίσκεται πλέον με ασφάλεια μέσα στο Perseverance, σύμφωνα με το BBC. Πρόκειται για ιστορικό επίτευγμα, καθώς το εν λόγω δείγμα είναι ο πυρήνας πετρώματος που συλλέγεται σε άλλον πλανήτη και προγραμματίζεται να σταλεί στον πλανήτη μας για να μελετηθεί από τους επιστήμονες προς αναζήτηση αρχαίας αρειανής μικροβιακής ζωής. Το ρόβερ - αν όλα πάνε καλά - θα συλλέξει μέσα στον επόμενο χρόνο τουλάχιστον 20 τέτοια πέτρινα δείγματα μεγέθους όσο ένα δάκτυλο το καθένα, τα οποία σχεδιάζεται να σταλούν στη Γη στη δεκαετία του 2030 μέσω μιας κοινής ευρω-αμερικανικής αποστολής. https://www.pronews.gr/epistimes/diastima/1015014_i-nasa-epivevaiose-oti-rover-perseverance-synellexe-proto-petrino-deigma

Perovskite έναντι διαστημικής ακτινοβολίας. Η έρευνα για τη διαστημική ακτινοβολία έχει πάρει δυναμική τον τελευταίο καιρό, με το Εθνικό Εργαστήριο Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (NREL) να παρακολουθεί τα ηλιακά κύτταρα περοβσκίτη που συνδέονται με τον ISS για τη συνεχή μελέτη του για λύσεις πράσινης ενέργειας επόμενης γενιάς. Αρχικά ανακαλύφθηκε στα Ουράλια και πήρε το όνομά του από τον Λεβ Περόφσκι, έναν Ρώσο ευγενή και υπουργό Εσωτερικών, επίσης ορυκτολόγο και έναν από τους δημιουργούς της Ρωσικής Γεωγραφικής Εταιρείας (1845), ο περοβσκίτης είναι ένα από τα πιο άφθονα ορυκτά στη Γη. Στη σύγχρονη επιστήμη, ο όρος εφαρμόζεται ευρέως σε ενώσεις με κρυσταλλική δομή ABX β. Παλαιότερα χρησιμοποιούνταν από επίγειους καταναλωτές ηλιακής ενέργειας, αυτή τη στιγμή κάνει το πρώτο του εξάμηνο στο διάστημα. Υπάρχει ένας πλούτος παραγόντων που πυροδοτούν το ενδιαφέρον για τη δοκιμή των ηλιακών κυττάρων σε τροχιά. Σύμφωνα με τον Δρ Emily Warren (NREL) που ερευνά κρυσταλλικά φωτοβολταϊκά υψηλής απόδοσης (ΦΒ) εκτός πλανήτη, η ακτινοβολία προκαλεί σοβαρές ζημιές στον διαστημικό εξοπλισμό. Ως εκ τούτου, πειράματα που αφορούν υλικά ανθεκτικά στην ακτινοβολία όπως το φωσφίδιο του ινδίου γαλλίου (GaInP, ή ηλιακά κύτταρα περοβσκίτη) είναι ζωτικής σημασίας για το μέλλον της διαστημικής τεχνολογίας. Όπως σημειώνει ο Δρ Τζόζεφ Λούθερ (NREL), οι περοβσκίτες είναι «πολύ λεπτές και αυτό βοηθά πολύ! Το πυρίτιο είναι εκατοντάδες φορές παχύτερο. Στο διάστημα, είναι τόσο παχύ που όταν η ακτινοβολία προσπίπτει στην επιφάνεια, απορροφάται και βλάπτει το κύτταρο, προκαλώντας προβλήματα ». Τα ηλιακά κύτταρα Περοβσκίτη είναι ελαφριά και έχουν μεγάλη αντοχή στις κοσμικές ακτίνες. Ένα άλλο σημαντικό πλεονέκτημα που κάνει τον περοβσκίτη τόσο ελκυστικό είναι το οικονομικά αποδοτικό δυναμικό εκτόξευσής του: το μικρό βάρος των ηλιακών κυττάρων προβλέπεται να μειώσει την τιμή ωφέλιμου φορτίου, επί του παρόντος, στα $ 10.000 ανά λίβρα, τουλάχιστον δεκαπλάσια μειωση. Η δοκιμή αυτού του ημιαγωγού σε σκληρές θερμοκρασίες του Άρη για να ενεργοποιήσει ανιχνευτές και ροβέρ είναι ένας ακόμη πολλά υποσχόμενος στόχος για φωτοβολταϊκούς μηχανικούς. Μέχρι στιγμής, η κατασκευή εξειδικευμένων φωτοβολταϊκών ηλεκτρικών πάνελ ήταν μια δαπανηρή προσπάθεια και μια προσιτή λύση όπως ο περοβσκίτης φαίνεται αρκετά ανακουφιστική για τις τσέπες των εξερευνητών του Κόκκινου Πλανήτη. Εκτός από τις ελπίδες να γίνει ένα αποτελεσματικό εργαλείο ελέγχου του κλίματος στη Γη, το GaInP μπορεί να αποδειχθεί ακόμη πιο ανθεκτικό πέρα ​​από τον πλανήτη. «Αυτά τα κύτταρα είναι φημισμένα για προβλήματα αποδόμησης. Αλλά ο λόγος που υποβαθμίζονται είναι η υγρασία και το οξυγόνο. Δεν χρειάζεται να ανησυχούμε για αυτό στο διάστημα », παρατηρεί ο Δρ Timothy Peshek, μηχανικός της NASA Glenn Research Center. https://asgardia.space/en/news/Perovskite-Versus-Space-Radiation

Το ρόβερ Perseverance συνέλεξε δείγμα από τα πετρώματα του Αρη. Το ρομποτικό ρόβερ Perseverance (Επιμονή) της Αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας (NASA) δικαιολόγησε το όνομά του, καθώς με τη δεύτερη προσπάθειά του -μετά την πρώτη αποτυχία τον περασμένο μήνα- φαίνεται να κατάφερε να συλλέξει με το τρυπάνι του δείγμα από τα πετρώματα του Άρη. Εφόσον όντως επιβεβαιωθεί ότι η απόπειρά του ήταν πετυχημένη αυτήν τη φορά, κάτι που δείχνουν οι πρώτες φωτογραφίες της τρύπας που άνοιξε σε μια μεγάλη πέτρινη πλάκα, θα πρόκειται για το πρώτο πέτρινο δείγμα που συλλέγεται ρομποτικά σε έναν πλανήτη και θα σταλεί στη συνέχεια στη Γη χωρίς ανθρώπινη παρέμβαση. Το μεγέθους αυτοκινήτου ρόβερ, γνωστό και με το χαϊδευτικό παρατσούκλι «Πέρσι», το οποίο είχε προσεδαφιστεί φέτος το Φεβρουάριο στον κρατήρα Jezero, μια περιοχή που πιθανότατα φιλοξενούσε μια λίμνη και ένα δέλτα ποταμού πριν από δισεκατομμύρια χρόνια, προγραμματίζεται να συλλέξει δεκάδες ακόμη δείγματα μέσα στον επόμενο χρόνο. Οι επιστήμονες ευελπιστούν ότι, όταν αναλύσουν αυτά τα δείγματα, θα βρουν ίχνη αρχαίας μικροβιακής ζωής. Από τότε που έφθασε στο γειτονικό πλανήτη, το εξάτροχο ρόβερ, που διαθέτει ένα ρομποτικό βραχίονα μήκους 2,1 μέτρων με τρυπάνι στην άκρη, έχει διανύσει περισσότερα από δύο χιλιόμετρα, ώσπου να βρει ένα βράχο με την ονομασία «Ροσέτ», απ’ όπου απέσπασε ένα κομμάτι μήκους όσο ένα δάχτυλο και μετά το τοποθέτησε σε ένα σωλήνα από τιτάνιο. Προτού σφραγιστεί ο κύλινδρος, το ρόβερ θα φωτογραφίσει ξανά το περιεχόμενό του και θα το στείλει για να το δουν στη Γη οι επιστήμονες, ώστε να βεβαιωθούν ότι δε θα πάθουν το ίδιο χουνέρι με αυτό που συνέβη στις αρχές Αυγούστου, όταν αρχικά χάρηκαν, αλλά τελικά συνειδητοποίησαν ότι το δείγμα μέσα στο σωλήνα είχε γίνει σκόνη που έπεσε ξανά στο αρειανό έδαφος. Αυτήν τη φορά, πάντως, σύμφωνα με το BBC και τους «Τάιμς της Νέας Υόρκης», οι πρώτες εικόνες δημιουργούν αισιοδοξία, καθώς δείχνουν καθαρά πως μέσα στο σωλήνα υπάρχει ένα τμήμα πετρώματος. «Μπορεί να δει κανείς έναν όμορφο πυρήνα βράχου μέσα στο σωλήνα περισυλλογής» δήλωσε ο καθηγητής Γεωχημείας Κένεθ Φάρλεϊ του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Καλιφόρνιας (Caltech). Πρέπει πάντως να υπάρξουν καλύτερες φωτογραφίες του δείγματος μέσα στον κύλινδρο, οι οποίες αναμένεται να φθάσουν στη Γη το Σάββατο, ώστε να ακολουθήσει πια η επίσημη επιβεβαίωση από τη NASA ότι πράγματι όλα πήγαν καλά. Tο ρόβερ, αφού ασφαλίσει το πολύτιμο δείγμα στην «κοιλιά» του, θα συνεχίσει την πορεία του, ενώ το δρόμο μπροστά του ανιχνεύει το βάρους μόλις 1,8 κιλών ρομποτικό μίνι-ελικόπτερο Ingenuity της NASA, το πρώτο που έχει πετάξει σε άλλον κόσμο και έχει ήδη κάνει 12 πτήσεις, η καθεμία διάρκειας περίπου 20 λεπτών. Ένα ανάλογο ελικοπτεράκι-drone ανέπτυξε και η Κίνα, η οποία έδωσε στη δημοσιότητα πρώτη φορά σχετικές φωτογραφίες του σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερς. Όπως το αμερικανικό, έχει και αυτό δύο πτερύγια, μία κάμερα με αισθητήρες και τέσσερα λεπτά «πόδια». Το κινεζικό ελικόπτερο θα χρησιμοποιηθεί σε μελλοντικές αποστολές εξερεύνησης του Άρη, όπου πρώτη φορά έφθασε η Κινεζική Διαστημική Υπηρεσία φέτος το Μάιο (η δεύτερη χώρα μετά τις ΗΠΑ που κατόρθωσε να προσεδαφιστεί στο γειτονικό πλανήτη). Η μεγάλη πρόκληση για όλα τα drones στον Άρη είναι ότι έχει πολύ αραιή ατμόσφαιρα, με πυκνότητα μόλις το 1% της γήινης. Το Perseverance διαθέτει συνολικά 43 κυλίνδρους αποθήκευσης δειγμάτων (διαστάσεων 1,3 επί έξι εκατοστών ο καθένας), και η NASA ευελπιστεί ότι θα γεμίσουν τουλάχιστον οι 20 από αυτούς. Κάποια στιγμή το ρόβερ θα εναποθέσει όλα αυτά τα δείγματα των αρειανών πετρωμάτων σε ένα συγκεκριμένο σημείο του Άρη, απ’ όπου έπειτα από μερικά χρόνια -αν όλα πάνε με βάση το σχέδιο- ένα άλλο ρόβερ, που ακόμη δεν έχει κατασκευαστεί, θα έλθει στον πλανήτη για να τα περισυλλέξει και να τα μεταφέρει σε ένα μικρό πύραυλο, ώστε να ταξιδέψουν έως τη Γη, κάτι που αναμένεται να γίνει μέσα στην επόμενη δεκαετία μέσω διαστημικής συνεργασίας ΗΠΑ – Ευρώπης. https://www.tanea.gr/2021/09/03/science-technology/nasa-to-rover-perseverance-synelekse-deigma-apo-ta-petromata-tou-ari/

Φωτογραφικό ζουμ σε γαλαξιακό εργοστάσιο παραγωγής άστρων. Νέες εντυπωσιακές εικόνες του Κενταύρου Α στον οποίο γεννιούνται συνεχώς νέα άστρα αποκαλύπτει νέα στοιχεία για αυτόν τον τον πολύ ενδιαφέροντα από πολλές απόψεις γαλαξία. Ο Κένταυρος Α ( κωδική ονομασία NGC 5128) είναι ένας φακοειδής ενεργός γαλαξίας σε απόσταση περίπου 13 εκατ. ετών φωτός από εμάς στον αστερισμού του Κενταύρου. Είναι ένας από τους κοντινότερους στη Γη ραδιογαλαξίες, και έτσι ο ενεργός γαλαξιακός πυρήνας του έχει μελετηθεί εκτενώς από τους επαγγελματίες αστρονόμους. Επιπλέον είναι ο πέμπτος λαμπρότερος γαλαξίας στον ουρανό. Ένας πίδακας υλικών που αποκόβει υλικό από την περιοχή μιας γιγάντιας μαύρης τρύπας στο κέντρο του γαλαξία είναι υπεύθυνος για την εκπομπή ραδιοκυμάτων και ακτίνων Χ. Βάσει παρατηρήσεων στα ραδιοκύματα σε διάστημα μιας δεκαετίας έχει καθοριστεί ότι η ταχύτητα του υλικού στον πίδακα είναι περίπου η μισή από αυτή του φωτός. Όπως έχει παρατηρηθεί και σε άλλους γαλαξίες που υπάρχει έντονη δραστηριότητα γέννησης νέων άστρων και στη περίπτωση του Κενταύρου Α υπεύθυνη για το φαινόμενο είναι μια σύγκρουση με άλλο γαλαξία. Οι επιστήμονες έχουν επιβεβαιώσει ότι ο Κένταυρος Α συγκρούεται με ένα σπειροειδή γαλαξία. «Η νέα εικόνα παρουσιάζει με εντυπωσιακό τρόπο την αντίθεση της λάμψης των άστρων και των σκοτεινών νημάτων κοσμικής σκόνης στο γαλαξία. Αυτή η σκόνη είναι αποτέλεσμα προηγούμενης σύγκρουσης του Κενταύρου με ένα κάποιο πολύ μεγάλο ελλειπτικό γαλαξία. Στη νέα εικόνα διακρίνονται τεράστιες ποσότητες σκόνης και αερίων, ερυθρά νέφη υδρογόνου και μεγάλος αριθμός μπλε άστρων. Η παρουσία αυτών των κοσμικών δομών και αντικειμένων επιβεβαιώνει την μαζική γέννηση άστρων στο γαλαξία» αναφέρει η Μόνικα Σορασάιμ, επιστήμονας του Τμήματος Αστρονομίας του Πανεπιστημίου του Ιλινόι Urbana-Champaign επικεφαλής της ομάδας που μελετά εκ νέου τον Κένταυρο Α. https://www.naftemporiki.gr/story/1767814/fotografiko-zoum-se-galaksiako-ergostasio-paragogis-astron

Ένα «σπαθί» στους ουρανούς. Ένα φλεγόμενο μπλε «σπαθί» τρυπάει μια γιγαντιαία κοσμική «καρδιά» σε μια ιδιαίτερα εντυπωσιακή φωτογραφία που τράβηξε το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble. Το «σπαθί» αποτελείται από δίδυμους πίδακες από εξαιρετικά θερμό, ιονισμένο αέριο, που εκτοξεύονται στο διάστημα από τους αντίθετους πόλους ενός νεαρού άστρου, του IRAS 0549+0247. Η «καρδιά» είναι το νέφος σκόνης και αερίου γύρω από το πρωτο-άστρο, σύμφωνα με ερευνητές του Hubble. Η αλληλεπίδραση αυτή δημιουργεί ένα ασυνήθιστο φαινόμενο γνωστό ως αντικείμενο Herbig-Haro. Αυτό που φωτογραφήθηκε επί της προκειμένης από το Hubble ονομάζεται ΗΗ111, και είναι σε απόσταση περίπου 1.300 ετών φωτός από τη Γη, στον Ωρίωνα. «Τα αντικείμενα Herbig-Haro απελευθερώνουν πολύ φως σε οπτικά μήκη κύματος, μα είναι δύσκολο να παρατηρηθούν λόγω της σκόνης και του αερίου, που απορροφούν μεγάλο μέρος του ορατού φωτός» έγραψαν αξιωματούχοι του ΕΟΔ σε μια περιγραφή της εικόνας, που δημοσιεύτηκε τη Δευτέρα. Η καταγραφή, επί της προκειμένης, έγινε μέσω του οργάνου WFC3 (Wide Field Camera 3), που κάνει παρατηρήσεις τόσο σε οπτικό όσο και υπέρυθρο φάσμα. https://www.naftemporiki.gr/story/1767207/ena-spathi-stous-ouranous

Πλήγμα για τον Ρ.Μπράνσον: Η FAA καθηλώνει το διαστημόπλοιο της Virgin Galactic. Η ομοσπονδιακή υπηρεσία πολιτικής αεροπορίας των ΗΠΑ (FAA) ανακοίνωσε απόψε ότι το διαστημικό αεροσκάφος τουρισμού της Virgin Galactic απαγορεύεται να ξαναπετάξει μέχρι να ολοκληρωθεί η έρευνα που διεξάγεται για το συμβάν που σημειώθηκε τον Ιούλιο. Στις 11 Ιουλίου, στην ιστορική πτήση στο διάστημα, στην οποία μετείχε και ο ιδρυτής της εταιρείας, ο Βρετανός δισεκατομμυριούχος Ρίτσαρντ Μπράνσον, το διαστημόπλοιο SpaceShipTwo παρεξέκλινε της πορείας του και πέταξε εκτός του εναέριου χώρου που του είχε διατεθεί, κατά την πορεία καθόδου. Σύμφωνα με το περιοδικό The New Yorker, κατά τη διάρκεια της πτήσης άναψε το προειδοποιητικό κόκκινο φως στον πίνακα των οργάνων, όμως η αποστολή συνεχίστηκε. Η Ρωσία προσκαλεί τους δισεκατομμυριούχους Ελον Μασκ, Ρίτσαντ Μπράνσον και Τζεφ Μπέζος στην εκτόξευση του Soyuz-MC-19 «Η Virgin Galactic δεν θα μπορεί να ξαναπετάξει το διαστημόπλοιο SpaceShipTwo προτού να εγκρίνει η FAA την τελική έκθεση της έρευνας ή να καθορίσει ότι τα προβλήματα που συνδέονται με το συμβάν δεν επηρεάζουν την ασφάλεια του κοινού», ανέφερε η υπηρεσία. https://www.pronews.gr/epistimes/diastima/1014362_pligma-gia-ton-rmpranson-i-faa-kathilonei-diastimoploio-tis-virgin

Το επανδρωμένο διαστημόπλοιο Soyuz MS-20 πήγε στο Baikonur. Στο σταθμό ελέγχου και δοκιμής του RSC Energia im. S.P. Korolev, ολοκληρώθηκε το αρχικό στάδιο σύνθετων εργοστασιακών δοκιμών του επανδρωμένου οχήματος μεταφοράς Soyuz MS-20 (TPK). Χθες το πλοίο πήγε στο κοσμοδρόμιο Baikonur για να συνεχίσει την τακτική εκπαίδευση στο τεχνικό συγκρότημα. Από τον Ιανουάριο του τρέχοντος έτους, οι ειδικοί της RSC Energia ολοκλήρωσαν πλήρως το πρόγραμμα αυτόνομων δοκιμών συστημάτων και μονάδων του Soyuz MS-20 TPK. Μετά την ολοκλήρωση των πολύπλοκων, πνευματικών δοκιμών κενού και αποδοχής, το διαστημόπλοιο πέρασε την τελική διαδικασία ελέγχου και προετοιμάστηκε για αποστολή στο κοσμόδρομο σιδηροδρομικά. Η εκτόξευση του πυραύλου μεταφοράς Soyuz-2.1a από το Soyuz MS-20 TPK στο πρόγραμμα παράδοσης μελών της 66ης κύριας αποστολής και του 20ου επισκέπτη πληρώματος στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό έχει προγραμματιστεί για τον Δεκέμβριο του 2021. https://www.energia.ru/ru/news/news-2021/news_09-01.html

Ψάχνοντας για την πρώτη απόδειξη νοήμονος εξωγήινης ζωής. ‘Κι όμως παρέκκλινε‘ επαναλαμβάνει ο Avi Loeb στο βιβλίο του ‘EXTRATERRESTIAL, H πρώτη ένδειξη νοήμονος εξωγήινης ζωής’, που κυκλοφόρησε πρόσφατα και στα ελληνικά. Επιμένει ότι το αντικείμενο Ομουαμούα δεν συμπεριφέρθηκε όπως ακριβώς περιμέναμε, αλλά απέκλινε ελαφρώς από την τροχιά που καθορίζει η βαρύτητα του Ήλιου. Μπορεί το Ομουαμούα να μην είναι το εξωγήινο διαστημοπλοίο (ή κάποιο σκουπίδι εξωγήινης τεχνολογίας), όπως πολλοί από μας θα επιθυμούσαμε. Μπορεί να απογοητευθήκαμε από την απόρριψη της υπόθεσης ότι τα ίχνη της φωσφίνης στην ατμόσφαιρα της Αφροδίτης οφείλονταν σε κάποιου είδους εξωγήινης μικροβιακής ζωής. Αυτό δεν σημαίνει ότι κανείς επιστήμονας δεν έπρεπε να υποστηρίξει την αιρετική άποψη, και ότι όσοι ασχολήθηκαν με τα ζητήματα αυτά αναζητούσαν απλά εύκολη δημοσιότητα. Το βιβλίο του Loeb δεν έχει γραφτεί για να μας πείσει ότι το Ομουαμούα ήταν εξωγήινη κατασκευή, αλλά για να μας πείσει ότι αξίζει να εξερευνούμε το διάστημα, ότι δεν πρέπει να σταματήσουμε την αναζήτηση εξωγήινων πολιτισμών και κυρίως ότι πρέπει να εξετάζουμε με επιστημονικό τρόπο ακόμα και την πιο ‘τρελή’ υπόθεση. Ο Loeb διαφωνεί με τους επιστήμονες που θεωρούν ότι πρέπει να επικοινωνούν με τον κόσμο μόνο αφότου έχουν καταλάβει ένα πράγμα σε βαθμό βεβαιότητας. Υποστηρίζει ότι αν οι επιστήμονες είναι πιο ανοικτοί στο κοινό σχετικά με το τι γνωρίζουμε και το τι δεν γνωρίζουμε η αξιοπιστία των επιστημόνων μακροπρόθεσμα μεγαλώνει. Αν κρατάμε τον κόσμο έξω μέχρι το τέλος, στο τέλος θα αυξηθεί η δυσπιστία. Παραθέτω ένα σχετικό απόσπασμα του βιβλίου: «Πολλοί επιστήμονες υποστηρίζουν πως θα πρέπει να δημοσιεύουμε πληροφορίες στον κόσμο μόνο όταν η συλλογική ερευνητική εργασία μας έχει οδηγήσει σε ένα σχεδόν ομόφωνο συμπέρασμα. Οι συγκεκριμένοι συνάδελφοί μου πιστεύουν πως η διακριτικότητα είναι απαραίτητη για να διατηρηθεί η καλή εικόνα μας. Διαφορετικά, διατείνονται, ο κόσμος μπορεί τελικά να αρχίσει να αμφισβητεί επιστήμονες και επιστημονική διαδικασία. Στην πραγματικότητα, αυτό συμβαίνει ακόμη και όταν οι επιστήμονες έχουν καταλήξει σχεδόν ομόφωνα σε ένα συμπέρασμα. Σκεφτείτε, συχνά τονίζουν, τη μειοψηφία του κόσμου που αμφισβητεί ακόμη την κλιματική αλλαγή. Το να εμπλακούμε σε μια αντιπαράθεση που θα μπορούσε να διαβρώσει το κύρος της επιστήμης, λένε ανήσυχοι, είναι ένας υπερβολικά μεγάλος κίνδυνος. Η άποψή μου είναι διαφορετική. Πιστεύω πως για να είμαστε αξιόπιστοι, πρέπει να δείξουμε πως η επιστημονική εξερεύνηση είναι μια διαδικασία πιο συνηθισμένη και οικεία απ’ ό,τι πιστεύει ο περισσότερος κόσμος. Πολύ συχνά, προσέγγιση των συναδέλφων μου συμβάλλει σε μια δημοφιλή άποψη για την επιστήμη, ότι είναι ένα επάγγελμα για την ελίτ, και τρέφει μια αποξένωση μεταξύ επιστημόνων και ευρέος κοινού. Όμως η επιστήμη δεν είναι υπόθεση κάποιου εβένινου πύργου που, με δυσπρόσιτα μέσα, γεννά ακλόνητες αλήθειες που μπορούν να διατυπωθούν μόνο από σοφούς. Στην πραγματικότητα, η επιστημονική μέθοδος βρίσκεται πλησιέστερα στην προσέγγιση που υιοθετεί ένας υδραυλικός όταν προσπαθεί με τη λογική του να επιδιορθώσει έναν σωλήνα με διαρροή. Πιστεύω πραγματικά ότι οι ερευνητές και το ευρύ κοινό θα επωφεληθούν αν δουν την πρακτική της επιστήμης σαν κάτι όχι και τόσο διαφορετικό από τις πρακτικές πολλών άλλων επαγγελματιών. Αντιμετωπίζουμε δεδομένα που μας μπερδεύουν ακριβώς όπως ο υδραυλικός αντιμετωπίζει έναν βουλωμένο σωλήνα, και βασιζόμαστε στη γνώση μας, στην εμπειρία και τη σοφία των συναδέλφων μας για να διατυπώσουμε υποθέσεις. Και αυτές ελέγχουμε με βάση τις ενδείξεις και τα δεδομένα μας. Το αποτέλεσμα της επιστημονικής διαδικασίας δεν εξαρτάται από τους θεράποντές της, αφού η πραγματικότητα καθορίζεται από τη φύση. Οι επιστήμονες απλά προσπαθούν να βρουν τι είναι η πραγματικότητα συλλέγοντας όσο το δυνατόν περισσότερα δεδομένα και επιχειρηματολογώντας για τις διάφορες ερμηνείες όταν οι ενδείξεις είναι περιορισμένες. Αυτό θυμίζει κάτι που είπε ο Μιχαήλ Άγγελος, όταν ερωτήθηκε για το πώς έφτιαχνε τόσο όμορφα γλυπτά από ένα κομμάτι μάρμαρο: «Το γλυπτό είναι ήδη έτοιμο στο κομμάτι του μάρμαρου, πριν εγώ ξεκινήσω το έργο μου. Είναι ήδη εκεί. Εγώ απλά πρέπει να αφαιρέσω με το καλέμι μου το περιττό υλικό». Ομοίως, η επιστημονική πρόοδος αφορά συλλογή ενδείξεων που μας επιτρέπουν να αφαιρέσουμε το μεγάλο πλήθος των δυνατών περιττών υποθέσεων. Το να πρέπει να απορρίψεις ορισμένες από τις εσφαλμένες ιδέες σου είναι μια εμπειρία που σου γεννά ταπεινοφροσύνη. Δεν θα πρέπει να εκλαμβάνουμε τα σφάλματά μας ως προσβολές αλλά μάλλον ως ευκαιρίες για να μάθουμε κάτι καινούργιο. Εξάλλου, το μικρό νησί της γνώσης μας περιβάλλεται από έναν τεράστιο ωκεανό άγνοιας και μόνο ενδείξεις – όχι αβάσιμες πεποιθήσεις – μπορούν να αυξήσουν τη νησιώτικη επιφάνεια. Οι αστρονόμοι ιδιαιτέρως θα πρέπει να εμπνέονται ώστε να είναι μετριόφρονες. Είμαστε αναγκασμένοι να αντιμετωπίζουμε την ασημαντότητά μας στο κοσμικό σχήμα του σύμπαντος, και μπροστά στην απέραντη έκταση όλων των φυσικών φαινομένων, την εξαιρετικά περιορισμένη κατανόησή μας. Πρέπει να υιοθετούμε μια ταπεινή προσέγγιση, να επιτρέπουμε στον εαυτό μας να κάνει δημοσίως λάθη και αναλαμβάνουμε ρίσκα όταν επιχειρούμε να μάθουμε για το Σύμπαν. Όπως ακριβώς τα παιδιά.» Στην φωτογραφία η τροχιά του διαστρικού αντικειμένου Ομουαμούα που διέσχισε το ηλιακό μας σύστημα. Το ένθετο μας δείχνει τις θέσεις του αντικειμένου και των πλανητών στις 19 Οκτωβρίου 2017, την ημέρα που το Ομουαμούα ανακαλύφθηκε από το PanSTARRS. Σε αντίθεση με όλους τους αστεροειδείς και τους κομήτες που είχαν ανακαλυφθεί έως τότε, το αντικείμενο δεν δεσμεύθηκε από τη βαρύτητα του Ήλιου. To Ομουαμούα προήλθε από τον διαστρικό χώρο και επέστρεψε εκεί με μεγαλύτερη ταχύτητα εξαιτίας της διέλευσής του πλησίον του Ήλιου. https://physicsgg.me/2021/09/01/%cf%88%ce%ac%cf%87%ce%bd%ce%bf%ce%bd%cf%84%ce%b1%cf%82-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%cf%80%cf%81%cf%8e%cf%84%ce%b7-%ce%b1%cf%80%cf%8c%ce%b4%ce%b5%ce%b9%ce%be%ce%b7-%ce%bd%ce%bf%ce%ae%ce%bc/

Οι πρώτοι ιδιώτες αστροναύτες θα βλέπουν το Διάστημα μέσα από… φεγγίτη. Ολοκληρώνονται οι προετοιμασίες για την πρώτη διαστημική αποστολή στην οποία θα συμμετέχουν αποκλειστικά πολίτες. Η Space X η οποία έχει αναλάβει την αποστολή έδωσε στη δημοσιότητα εικόνες του θόλου που θα διαθέτει το σκάφος της αποστολής μέσα από τον οποίο θα μπορεί το πλήρωμα να απολαμβάνει την διαστημική θέα. Δόθηκαν εικόνες και των τεσσάρων συμμετεχόντων στην αποστολή να κοιτάζουν τον φωτογραφικό φακό μέσα από αυτόν τον θόλο. Την αποστολή εμπνεύστηκε και οργάνωσε ο Αμερικανός δισεκατομμυριούχος Τζάρεντ Αϊζακμαν που ανέλαβε ο ίδιος το κόστος της. Θέλησε να κάνει ένα ταξίδι στο Διάστημα με απλούς πολίτες και όχι αστροναύτες. Παράλληλα θέλησε να περάσει και ένα κοινωνικό μήνυμα ανακοινώνοντας ότι οι συνεπιβάτες του θα επιλέγονταν με διάφορες διαδικασίες κληρώσεων οι οποίες θα αποτελούσαν μέρος μιας καμπάνιας για να συγκεντρωθούν 200 εκατ. δολάρια για το Παιδιατρικό Νοσοκομείο St. Jude Children. Η καμπάνια ολοκληρώθηκε με επιτυχία και επιλέχθηκαν τα τρία άτομα που θα συντροφεύσουν τον επιχειρηματία στο ταξίδι. Το ένα μέλος του πληρώματος είναι η Σίαν Πρόκτορ, καθηγήτρια Γεωπιστήμης στο South Mountain Community College στο Φίνιξ της Αριζόνα. Το δεύτερο μέλος είναι ο Κρις Σεμπρόσκι, πρώην πιλότος της πολεμικής αεροπορίας των ΗΠΑ και εργαζόμενος στην αεροδιαστημική βιομηχανία. Την ομάδα συμπληρώνει η Χάλεϊ Αρσενό, που εργάζεται ως βοηθός σε ιατρείο και η οποία είχε νοσηλευτεί ως παιδί με σοβαρό πρόβλημα υγείας στο Παιδιατρικό Νοσοκομείο St. Jude Children. Το ταξίδι θα διαρκέσει 3-4 ημέρες, με μια περιστροφή γύρω από τη Γη κάθε 90 λεπτά, σε προκαθορισμένη πορεία και υπό τη στενή παρακολούθηση του κέντρου ελέγχου της SpaceX. Μετά την ολοκλήρωσή της θα εισέλθει εκ νέου στην ατμόσφαιρα και το Dragon θα προσθαλασσωθεί στα ανοιχτά της Φλόριντα. https://www.naftemporiki.gr/story/1767298/oi-protoi-idiotes-astronautes-tha-blepoun-to-diastima-mesa-apo-feggiti

Μοναδικός καφέ νάνος στο Γαλαξία βαφτίστηκε «Το Ατύχημα» Η NASA έδωσε στη δημοσιότητα εικόνες και στοιχεία για ένα πραγματικά μοναδικό καφέ νάνο τον οποίο ανακάλυψε ένας ερασιτέχνης αστρονόμος. Οι καφέ νάνοι είναι κοσμικά σώματα που θεωρούνται κάτι ανάμεσα σε πλανήτες και άστρα. Χαρακτηρίζονται ως υποαστρικά σώματα και αποτελούν στην ουσία αυτό που οι ειδικοί ονομάζουν «αποτυχημένα άστρα». Σε απόσταση 50 ετών φωτός από τη Γη βρίσκεται αυτός ο καφέ νάνος που έλαβε την κωδική ονομασία WISE 1534–1043. Αυτός ο καφέ νάνος κινείται με ταχύτητα περίπου 800 χιλιάδων χλμ./ώρα μεγαλύτερη από οποιοδήποτε καφέ νάνο γνωρίζουμε. Επίσης σε ορισμένα κύματα κύματος εμφανίζεται πολύ φωτεινός ενώ σε άλλα θαμπός. Πρόκειται για ένα καφέ νάνο με χαρακτηριστικά που δεν διαθέτει κανείς από τους περίπου δύο χιλιάδες καφέ νάνους που έχουν εντοπιστεί μέχρι σήμερα στο γαλαξία μας. Οι επιστήμονες που τον μελετούν εικάζουν μάλιστα ότι έχει ηλικία 10-13 δισ. ετών που είναι διπλάσια από αυτή που έχουν οι καφέ νάνοι που γνωρίζουμε. Αστρονόμοι του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια (Caltech) που είναι ανάμεσα σε αυτούς που ασχολούνται με το μυστηριώδες κοσμικό σώμα το ονόμασαν «Το Ατύχημα». Η παρουσία του συγκεκριμένου καφέ νάνου αναθεωρεί τα κοσμολογικά μοντέλα και τις προβλέψεις των ειδικών για αυτά τα σώματα αφού όπως φαίνεται υπάρχουν πολλοί περισσότεροι στον γαλαξία μας από όσους πιστεύαμε ότι υπήρχαν. Οι νέες εκτιμήσεις κάνουν λόγο για περίπου 100 δισ. καφέ νάνους που κυκλοφορούν στο διαστρικό κενό του γαλαξία μας. https://www.naftemporiki.gr/story/1767346/monadikos-kafe-nanos-sto-galaksia-baftistike-to-atuxima

Κβαντικός κρύσταλλος ως «κλειδί» για τη σκοτεινή ύλη. Αξιοποιώντας μια «ιδιαιτερότητα/ παραξενιά» της κβαντομηχανικής, ερευνητές ήταν σε θέση να δημιουργήσουν έναν κρύσταλλο βηρυλλίου ικανό να αντιμετωπίζει απίστευτα αδύναμα ηλεκτρομαγνητικά πεδία. Αυτό θα μπορούσε κάποια στιγμή να χρησιμοποιηθεί για τον εντοπισμό υποθετικών σωματιδίων σκοτεινής ύλης, των αξιονίων. Οι επιστήμονες δημιούργησαν τον κρύσταλλο «παγιδεύοντας» 150 φορτισμένα σωματίδια βηρυλίου ή ιόντα χρησιμοποιώντας ένα σύστημα ηλεκτροδίων και μαγνητικών πεδίων που βοήθησε στο να ξεπεραστεί η φυσική τους αλληλοαπώθηση, είπε στο Live Science η Άννα Μαρία Ρέι, ατομική φυσικός στο JILA (κοινό ινστιτούτου μεταξύ του National Institute of Standards and Technology και το University of Colorado Boulder). Όταν η Ρέι και οι συνάδελφοί της παγίδευσαν τα ιόντα με το σύστημά τους, τα άτομα μπήκαν μόνα τους σε διάταξη ενός επίπεδου φύλλου πάχους διπλάσιου από μια ανθρώπινη τρίχα. Αυτή η «κολεκτίβα» παρέπεμπε σε κρύσταλλο, ο οποίος δονείται όταν διαταράσσεται από κάποια εξωτερική δύναμη. «Όταν διεγείρεις τα άτομα, δεν κινούνται μεμονωμένα» είπε η Ρέι. «Κινούνται συνολικά». Όταν αυτός ο «κρύσταλλος» βηρυλλίου συνάντησε ένα ηλεκτρομαγνητικό πεδίο, κινήθηκε ως αντίδραση, και αυτή η κίνηση θα μπορούσε να «μεταφραστεί» ως μέτρηση της δύναμης του πεδίου. Ωστόσο οι μετρήσεις οποιουδήποτε κβαντικού μηχανικού συστήματος υπόκεινται σε όρια που τίθενται από την αρχή της απροσδιοριστίας του Χάιζενμπεργκ, που δηλώνει ότι συγκεκριμένες ιδιότητες ενός σωματιδίου, όπως η θέση και το momentum του, δεν μπορούν να είναι γνωστές ταυτόχρονα με υψηλή ακρίβεια. Η ομάδα βρήκε έναν τρόπο να «παρακάμψει» αυτό το όριο μέσω της διεμπλοκής, όπου οι ιδιότητες των κβαντικών σωματιδίων συνδέονται άρρηκτα μεταξύ τους. «Χρησιμοποιώντας τη διεμπλοκή, μπορούμε να αντιληφθούμε πράγματα που δεν είναι δυνατά διαφορετικά». Σε αυτή την περίπτωση η ίδια και οι συνάδελφοί της ενέπλεξαν τις κινήσεις των ιόντων βηρυλλίου με τα σπιν τους. Τα κβαντικά συστήματα μοιάζουν με μικροσκοπικές κορυφές και το σπιν περιγράφει την κατεύθυνση προς την οποία «δείχνουν» οι κορυφές αυτές. Όταν οι κρύσταλλος δονείται, τότε κινείται κατά μια συγκεκριμένη ποσότητα. Αλλά λόγω της αρχής της απροσδιοριστίας (ή αβεβαιότητας), οποιαδήποτε μέτρηση αυτού του εκτοπισμού, ή της κίνησης των ιόντων, θα υπόκειται σε όρια ακριβείας και θα περιλαμβάνει πολύ κβαντικό «θόρυβο» είπε η Ρέι. Για τη μέτρηση του εκτοπισμού, «χρειαζόμαστε έναν εκτοπισμό μεγαλύτερο από τον κβαντικό θόρυβο» είπε. Η διεμπλοκή μεταξύ των κινήσεων των ιόντων και των σπιν τους εξαπλώνει αυτόν τον «θόρυβο», μειώνοντάς τον και επιτρέποντας στον ερευνητή να μετρήσει εξαιρετικά μικρές διακυμάνσεις στον κρύσταλλο. Το σύστημα αυτό δοκιμάστηκε μέσω της αποστολής ενός αδύναμου ηλεκτρομαγνητικού κύματος και της παρατήρησης της δόνησής του. Ο κρύσταλλος είναι ήδη 10 φορές πιο ευαίσθητος ως προς τον εντοπισμό ηλεκτρομαγνητικών σημάτων από ό,τι προηγούμενοι κβαντικοί αισθητήρες. Ωστόσο η ομάδα θεωρεί πως, με περισσότερα ιόντα βηρυλλίου, θα δημιουργούσαν έναν ακόμα πιο ευαίσθητο αισθητήρα, ικανό για τον εντοπισμό αξιονίων. https://www.naftemporiki.gr/story/1766663/kbantikos-krustallos-os-kleidi-gia-ti-skoteini-uli

Ασυνήθιστη μαύρη τρύπα ντύθηκε με δαχτυλίδια από ηχώ. Πιθανώς έχετε δει την απίστευτη πρώτη πραγματική εικόνα μιας μαύρης τρύπας, που κυκλοφόρησε το 2019. Τώρα κυκλοφορεί μια άλλη θεαματική εικόνα: μια μαύρη τρύπα με δακτυλίους. Το Chandra X-ray Observatory κυκλοφόρησε αυτή τη νέα εικόνα νωρίτερα αυτόν τον μήνα (5 Αυγούστου 2021). Είναι μια σύνθετη εικόνα που δείχνει τη μαύρη τρύπα που περιβάλλεται από δακτύλιο ακτίνων Χ, αλλά και υπέρυθρο και ορατό φως. Το φαινόμενο της ηχούς, παρόμοιο με τον αντίλαλο στη Γη, πιστεύεται ότι δημιουργεί αυτούς τους δακτυλίους. Οι αστρονόμοι εντόπισαν συνολικά οκτώ ομόκεντρους δακτυλίους γύρω από τη μαύρη τρύπα V404 Cygni το 2015. Αυτή η μαύρη τρύπα, V404 Cygni, βρίσκεται σε ένα δυαδικό σύστημα 7.800 έτη φωτός μακριά. Το σύντροφο αστέρι στο δυαδικό σύστημα είναι περίπου το ήμισυ της μάζας του ήλιου μας. Οι αστρονόμοι είδαν για πρώτη φορά τους δακτυλίους του V404 Cygni σε ακτίνες Χ. Οι δακτύλιοι δεν φαίνονται στο ορατό φάσμα. Το Παρατηρητήριο Ακτίνων Χ της NASA Chandra και το Παρατηρητήριο Neil Gehrels Swift (Swift) απέκτησαν τα δεδομένα για να αποκαλύψουν τους δακτυλίους και να δημιουργήσουν τη νέα εικόνα το 2015. Τι δημιούργησε τους δακτυλίους; Οι δακτύλιοι δημιουργούνται από ελαφρά ηχώ, ένα φαινόμενο που μοιάζει με την ηχώ στη Γη που παράγεται καθώς τα ηχητικά κύματα αναπηδούν σε σκληρές επιφάνειες. Έτσι, τα δαχτυλίδια είναι, στην πραγματικότητα, ηχώ που δεν μπορεί να ακουστεί ή να φανεί στο συνηθισμένο ορατό φως. Οι ακτίνες Χ από τη μαύρη τρύπα αναπηδούν ή «ηχούν» από τα σύννεφα της διαστρικής σκόνης μεταξύ της μαύρης τρύπας και της Γης. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι πρόκειται για σύννεφα σκόνης εντελώς ξεχωριστά από τη μαύρη τρύπα, και όχι για το δίσκο συσσώρευσης σκόνης γύρω από την ίδια τη μαύρη τρύπα. Όπως έγραψε το δελτίο τύπου: «Αντί ηχητικών κυμάτων να αναπηδούν από έναν τοίχο φαραγγιού, το φως αντηχεί γύρω από το V404 Cygni όταν μια έκρηξη ακτίνων Χ αντανακλάστηκε από το σύστημα της μαύρης τρύπας από τα σύννεφα σκόνης μεταξύ του V404 Cygni και της Γης. Ποιος ανακάλυψε τους δακτυλίους; Αρχικά, το τηλεσκόπιο Swift εντόπισε μια έκρηξη ακτίνων Χ που προέρχονται από το V404 Cygni, στις 5 Ιουνίου 2015. Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Sebastian Heinz του Πανεπιστημίου του Wisconsin-Madison, ανέλυσαν 50 παρατηρήσεις του συστήματος που πραγματοποίησε το Swift το 2015 μεταξύ 30 Ιουνίου και 25 Αυγούστου. Επιπλέον, εξέτασαν επίσης τις παρατηρήσεις του Chandra από τις 11 και 25 Ιουλίου 2015. Η έκρηξη ακτίνων Χ από το V404 Cygni ήταν φωτεινή, τόσο φωτεινή που η ομάδα αποφάσισε να το τοποθετήσει ανάμεσα στους ανιχνευτές του τηλεσκοπίου, ώστε να αποφευχθεί η ζημιά στο ευαίσθητο όργανο. Όπως μπορείτε να δείτε στις εικόνες, οι δακτύλιοι είναι πολύ εμφανείς στο μήκος κύματος της ακτίνας Χ. Ωστόσο, δεν θα βλέπατε τίποτα αν κοιτάζατε μόνο με τα μάτια σας. Αυτό είναι ένα εξαιρετικό παράδειγμα για το πώς υπάρχει πολλή δομή και δραστηριότητα στο σύμπαν που τα ανθρώπινα μάτια δεν μπορούν καθόλου να δουν. Οι εικόνες δεν είναι μόνο απίθανες, παρέχουν επίσης στους επιστήμονες πληροφορίες για τη μαύρη τρύπα, το σύντροφο αστέρι και τα σύννεφα σκόνης. Επίσης, οι αστρονόμοι μπορούν να υπολογίσουν την απόσταση από τα σύννεφα σκόνης εξετάζοντας τη διάμετρο των δακτυλίων. Όσο μεγαλύτεροι είναι οι δακτύλιοι, τόσο πιο κοντά είναι τα σύννεφα σκόνης στη Γη. Κοιτάζοντας τα φάσματα των ακτίνων Χ, οι αστρονόμοι μπορούν επίσης να καθορίσουν τη σύνθεση της σκόνης στα νεφελώματα αυτά. Τα αποτελέσματά τους δείχνουν ότι οι κόκκοι σκόνης αποτελούνται πιθανότατα από γραφίτη και πυριτικό άλας. Ένα βασικό εύρημα ήταν ότι οι πυκνότητες των νεφών της σκόνης δεν φαίνεται να είναι ομοιόμορφες προς όλες τις κατευθύνσεις. Αυτό το αποτέλεσμα προέκυψε από την ανάλυση των εσωτερικών δακτυλίων με το τηλεσκόπιο Chandra. Παρόμοιοι δακτύλιοι είχαν επίσης εντοπιστεί προηγουμένως γύρω από το Circinus X-1, ένα αστέρι νετρονίων (επίσης δυαδικό σύστημα) 30.700 έτη φωτός μακριά. Ένα αστέρι νετρονίων είναι ο υπολειπόμενος πυκνός πυρήνας ενός τεράστιου αστέρα που έχει εκραγεί. https://www.in.gr/2021/09/01/b-science/space/asynithisti-mayri-trypa-ntythike-daxtylidia-apo-ixo/

H NASA έδωσε επιταγή 10 cents σε εταιρία για να ξεκινήσει εξορύξεις στη Σελήνη. Σε μία συμβολική κίνηση, η NASA έδωσε την πρώτη επιταγή σε εταιρία για να ξεκινήσει εξορύξεις στη Σελήνη. Το ποσό ήταν μόλις 10 cents του δολαρίου και απονεμήθηκαν από τον διοικητή της NASA, Bill Nelson, στην εταιρία Lunar Outpost. Η Lunar Outpost, μία αμερικανική startup, έχει συμβόλαιο με την NASA για εξόρυξη πόρων, το οποίο ανακοινώθηκε στις 23 Αυγούστου κατά το 36ο ετήσιο Συμπόσιο Διαστήματος. Το ποσό της επιταγής είναι απόλυτα συμβολικό και αποτελεί το 10% της πρότασης του $1 που έκανε η εταιρία. Σκοπό έχει απλά να θέσει το νομικό και διαδικαστικό πλαίσιο που θα χρησιμοποιηθεί από τις επόμενες γενιές για εταιρίες παρόμοιες με την Lunar Outpost, οι οποίες θα συλλέγουν πόρους από την επιφάνεια της Σελήνης και άλλα διαστημικά σώματα. Η Lunar Outpost θα συλλέξει σεληνιακό ρηγόλιθο και θα μεταφέρει την ιδιοκτησία του ρηγόλιθου στη NASA. Οι διαστημικοί πόροι θα παίξουν σημαντικό ρόλο στο Artemis project της NASA και στις μελλοντικές εξερευνήσεις του διαστήματος. Η ικανότητα να εξάγεις και να χρησιμοποιείς εξωγήινους πόρους θα διασφαλίσει πως οι λειτουργίες του Artemis θα μπορούν να διεξάγονται με ασφάλεια και βιώσιμα για να υποστηριχτεί η ανθρώπινη εξερεύνηση. Προηγουμένως η εταιρία είχε αναπτύξει έναν αισθητήρα ποιότητας αέρα τον οποίο θα χρησιμοποιήσει η NASA για να περιορίσει την επικίνδυνη σεληνιακή σκόνη σε μηχανήματα και διαστημικές βάσεις. Αυτή η εργασία της, οδήγησε στην ανάπτυξη μίας τεχνολογίας που ανιχνεύει επικίνδυνα στοιχεία στον αέρα για την προστασία των πυροσβεστών. https://www.pronews.gr/epistimes/diastima/1014033_h-nasa-edose-epitagi-10-cents-se-etairia-gia-na-xekinisei-exoryxeis-sti

Μπορεί το DNA να επισκευαστεί στο διάστημα; Μια πρόσφατη μελέτη από μαθητές της Μινεσότα έδειξε: η επισκευή DNA στο διάστημα είναι δυνατή. Ανησυχώντας βαθιά για τον κλιμακούμενο κίνδυνο καρκίνου μεταξύ των αστροναυτών, οι Aarthi Vijayakumar, Michelle Sung, Rebecca Li και David Li κέρδισαν τον διαγωνισμό Genes in Space, οδηγώντας σε ένα επιτυχημένο πείραμα στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Οι αστροναύτες Christina Koch και Nick Hague έσπασαν τα σκέλη DNA ζύμης για να εξετάσουν τους τρόπους με τους οποίους αποκαθίστανται μόνοι τους σε συνθήκες μικροβαρύτητας. Το εργαλείο που χρησιμοποιείται για αυτήν την έρευνα στο διαστημικό εργαστήριο είναι γνωστό ως CRISPR (Clustered Regularly Interspaced Short Palindromic Repeats). Μέχρι στιγμής, αυτή η τεχνολογία έχει εφαρμοστεί ευρέως στην ιατρική για την επεξεργασία γονιδίων στα κύτταρα των ανθρώπων, καθώς και στην χερσαία χλωρίδα και πανίδα. Το CRISPR επιτρέπει στους επιστήμονες να ανιχνεύσουν συγκεκριμένα τμήματα DNA μέσα στο κύτταρο και να τα αλλάξουν. Especiallyταν ιδιαίτερα γόνιμο ως ένας προηγμένος μηχανισμός έρευνας για κακοήθη κύτταρα: «Το CRISPR γίνεται μια βασική μεθοδολογία που χρησιμοποιείται σε πολλές μελέτες βιολογίας του καρκίνου λόγω της ευκολίας της τεχνικής» (Dr. Jerry Li, Division of Cancer Biology, NCI). Δεδομένου ότι η επέκταση του ανθρώπου στο διάστημα θα περιλαμβάνει εκτεταμένες παραμονές εκτός πλανήτη, η έκθεση σε ιοντίζουσα διαστημική ακτινοβολία είναι ένας σημαντικός παράγοντας που εξαρτά την επιτυχία των μελλοντικών αποστολών. Καθώς οι κοσμικές ακτίνες μπορούν να προκαλέσουν σοβαρές βλάβες στο DNA, η ακτινοπροστασία είναι ένα επίκαιρο θέμα για την παγκόσμια ερευνητική κοινότητα, το οποίο εξετάστηκε στο I Asgardia Space Science and Investment Congress στο Ντάρμσταντ της Γερμανίας. Το πάνελ Asgardian για τη διαστημική ακτινοβολία συγκέντρωσε έναν αστερισμό παγκόσμιων επιστημόνων που μοιράστηκαν τις τελευταίες γνώσεις τους με το κοινό. Η νεότερη ανακάλυψη του ISS είναι ένα ανεκτίμητο επίτευγμα που συμβάλλει σε μία από τις 3 βασικές αποστολές που επιδιώκει το Διαστημικό Έθνος: εξασφάλιση ακτινοπροστασίας, δημιουργία τεχνητής βαρύτητας και γέννηση του πρώτου μωρού στο διάστημα. Σύμφωνα με τη Δρ Sarah Castro-Wallace, μικροβιολόγο της JSC, η μελέτη της διαδικασίας επιδιόρθωσης DNA στο μηδέν G θα μας δώσει μια ιδέα «εάν ένας τύπος επισκευής είναι λιγότερο επιρρεπής σε σφάλματα», θα μας βοηθήσει να εκτιμήσουμε πόση προστασία από την ακτινοβολία απαιτείται σε κάθε ένα συγκεκριμένη περίπτωση και προβλέπουν τα κατάλληλα μέτρα για την προστασία της υγείας και της ευημερίας του πληρώματος. Στην φωτογραφία ο αστροναύτης Nick Hague ερευνά τις βλάβες του DNA σε συνθήκες διαστήματος χρησιμοποιώντας ένα εργαστήριο ανάλυσης miniPCR .Δεξιά προς τα αριστερά: Η καθηγήτρια Sarah Baatout (SCK-CEN) προήδρευσε μιας συζήτησης σχετικά με την ακτινοβολία στο ASIC. Ο Δρ Bjorn Baseέμlet (SCK-CEN) μίλησε για τον αντίκτυπο της διαστημικής ακτινοβολίας στα ποντίκια. Ο Δρ Walter Tinganelli (GSI) παρουσίασε τη μελέτη του σχετικά με τη συνθετική αδρανοποίηση ως έναν τρόπο καταπολησης του κινδύνου ακτινοβολίας https://asgardia.space/en/news/Can-DNA-Repair-in-Space[/b]