Δροσος Γεωργιος

Η NASA εκπαιδεύει ρομποτικό σκύλο για να εξερευνά εξωγήινα σπήλαια. Στο υπέδαφος της Σελήνης και του Άρη υπάρχουν υπόγεια σπήλαια και τούνελ κάποια εκ των οποίων είναι προϊόν ηφαιστειακής δραστηριότητας. Τα σπήλαια και τα τούνελ αυτά μπορούν σύμφωνα με τους ειδικούς να αποτελέσουν ασφαλή καταφύγια και τόποι κατοικίας για τους ανθρώπους. Θα πρέπει φυσικά προηγουμένως να γίνει μια εξερεύνηση σε αυτές τις υπόγειες γεωλογικές δομές για να δούμε τι υπάρχει εκεί και αν πράγματι καλύπτουν τις προϋποθέσεις για να μείνουν εκεί αρχικά οι αστροναύτες και αργότερα κάποιοι άποικοι. Αν η εξερεύνηση ενός άγνωστου σπηλαίου στη Γη είναι επικίνδυνη η εξερεύνηση ενός εξωγήινου σπηλαίου είναι κυριολεκτικά ένα ταξίδι στο άγνωστο. Οι επιτελείς της NASA σκέφτηκαν την λύση της χρήσης κάποιου ρομπότ που θα πραγματοποιεί τέτοιες εξερευνήσεις. Αποφάσισαν ότι η καλύτερη λύση είναι η χρήση ενός τετράποδου ρομπότ και «στρατολόγησαν» το πιο προηγμένο που υπάρχει αυτή την στιγμή, το Spot της εταιρείας Boston Dynamics. Ο Spot έκανε την εμφάνιση του πριν από λίγα χρόνια και έκτοτε η κατασκευάστρια εταιρεία αναβαθμίζει συνεχώς τις δυνατότητες του με αποτέλεσμα να έχει αποκτήσει πολλές δυνατότητες. Ήδη χρησιμοποιείται ως βοηθός σε βιομηχανίες ενώ έχει φυσικά δυνατότητες υποστήριξης στρατιωτικών-αστυνομικών αποστολών αλλά και αποστολών έρευνας και διάσωσης. Η NASA ενσωμάτωσε στο Spot το σύστημα τεχνητής νοημοσύνης NeBula που έχουν αναπτύξει οι τεχνικοί της αμερικανικής διαστημικής υπηρεσίας. Σύμφωνα με τους τεχνικούς της NASA το ρομπότ θα μπορεί εκτός από ιχνηλάτηση, χαρτογράφηση και καταγραφή εικόνων κα δεδομένων ενός σπηλαίου να εντοπίζει και την παρουσία ζωής σε μικροβιακό επίπεδο. Υπάρχουν πολλοί ειδικοί και με πρόσφατη μελέτη του αμερικανικού Πανεπιστημίου Brown που αναφέρουν ότι είναι πιθανό να έχουν επιβιώσει κάποιες απλές μορφές ζωής κάτω από την επιφάνεια του Άρη. Η εκπαίδευση του Spot γίνεται στο πλαίσιο του προγράμματος BRAILLE (Biologic and Resource Analog Investigations in Low Light Environments) και τα στελέχη του προγράμματος υποστηρίζουν ότι εκτός από τα σπήλαια της Σελήνης και του Άρη το τετράποδο ρομπότ θα μπορεί να πραγματοποιεί εξερευνήσεις σε παγωμένα φεγγάρια πλανητών του Δία και του Κρόνου στα οποία έχουν εντοπιστεί υπόγειοι ωκεανοί και είναι αυξημένες οι πιθανότητες να έχουν αναπτυχθεί κάποιες μορφές ζωές εκεί. https://www.naftemporiki.gr/story/1760833/i-nasa-ekpaideuei-rompotiko-skulo-gia-na-eksereuna-eksogiina-spilaia[/b]

Ο Έλον Μασκ προκαλεί την NASA που δεν προλαβαίνει να φτιάξει τις νέες στολές των αστροναυτών της. Η NASA έχει ανακοινώσει ότι θα πραγματοποιήσει μια επανδρωμένη αποστολή στην Σελήνη, την πρώτη μετά από μισό αιώνα, το 2024. Η αποστολή αυτή εντάσσεται στο πρόγραμμα Artemis της NASA στο πλαίσιο του οποίου θα γίνουν πολλές επανδρωμένες αποστολές, θα δημιουργηθεί ένας νέος διαστημικός σταθμός σε τροχιά γύρω από την Σελήνη και θα δημιουργηθούν βάσεις στην επιφάνεια του φυσικού μας δορυφόρου. Τα μέλη των αποστολών Artemis θα φορούν νέας γενιάς στολές, τις στολές xEMUs και Orion Crew, που είναι σχεδιασμένες για να ανταποκρίνονται στις σημερινές ανάγκες μιας επανδρωμένης αποστολής που βρεθεί σε εξωγήινο έδαφος. Οι αστροναύτες θα φορούν αρχικά τις στολές Orion Crew που είναι σχεδιασμένες για να φοριούνται κατά την διάρκεια της εκτόξευσης και προσεδάφισης του σκάφους. Για να βρεθούν στην επιφάνεια της Σελήνης και να κινούνται εκεί θα φορούν τις στολές xEMUs που είναι σχεδιασμένες για αυτό τον σκοπό. Όμως το Γραφείο Γενικής Επιθεώρησης των ΗΠΑ, η υπηρεσία ελέγχου των δημόσιων υπηρεσιών της χώρας, μετά από έλεγχο που πραγματοποίησε στην NASA ανακοίνωσε ότι τα στοιχεία που συνέλεξε δείχνουν ότι οι στολές δεν θα είναι έτοιμες πριν από τον Απρίλιο του 2025 στην καλύτερη περίπτωση. Αυτό φυσικά σημαίνει αναβολή τουλάχιστον δύο ετών στην πρώτη επανδρωμένη αποστολή στην Σελήνη. Σύμφωνα με τους επιθεωρητές το πρόβλημα εντοπίζεται στο γεγονός ότι στην κατασκευή των στολών εμπλέκονται 27 διαφορετικές εταιρείες και όπως ανέφεραν κάποιοι ειδικοί η κατάσταση μοιάζει «σαν να βρίσκονται πολλοί μάγειρες μέσα σε μια κουζίνα». Όπως αναφέρουν στην έκθεση τους οι επιθεωρητές το κόστος των νέων στολών θα αγγίξει τελικά το ένα δισ. δολάρια όταν ο αρχικός προϋπολογισμός ήταν 200 εκατ. δολάρια. Κάτι τέτοιες ευκαιρίες δεν τις αφήνει ποτέ να πάνε χαμένες ο Ελον Μασκ που αναζητεί πάντα τρόπους να βρίσκεται στην επικαιρότητα. Έτσι ο Αμερικανός μεγιστάνας ανακοίνωσε ότι αν δεν μπορεί η NASA ο ίδιος και διαστημική του εταιρεία, η Space X, είναι έτοιμοι να αναλάβουν το εγχείρημα της κατασκευής των νέων στολών των Αμερικανών αστροναυτών και να παραδοθούν στον προκαθορισμένο χρόνο. Μένει να δούμε την αντίδραση τόσο της NASA όσο και της αμερικανικής κυβέρνησης αν υπάρξει βέβαια τέτοια αντίδραση στην πρόκληση-πρόσκληση του Μασκ. https://www.naftemporiki.gr/story/1760510/o-elon-mask-prokalei-tin-nasa-pou-den-prolabainei-na-ftiaksei-tis-nees-stoles-ton-astronauton-tis

Η Boeing εξετάζει ημερομηνίες τον Αύγουστο για την εκτόξευση του διαστημοπλοίου Starliner. Η Boeing ανακοίνωσε τη Δευτέρα πως αξιολογεί πολλαπλές ημερομηνίες αυτόν τον μήνα για την εκτόξευση του διαστημοπλοίου CST-100 Starliner με προορισμό τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Η εταιρεία είχε αναβάλει την προηγούμενη εβδομάδα την πολυαναμενόμενη εκτόξευση, λόγω προβλήματος στις βαλβίδες του συστήματος προώθησης κατά τους ελέγχους πριν την εκτόξευση. Όπως μετέδωσε το Reuters, η Boeing ανέφερε τη Δευτέρα πως τα προβλήματα λύθηκαν μέσα στο Σαββατοκύριακο ως προς τις βαλβίδες του συστήματος προώθησης του σκάφους, και οι έλεγχοι έδειξαν ότι δεν υπήρχαν ίχνη ζημιάς ή εξωτερικής φθοράς. «Επτά από τις 13 βαλβίδες λειτουργούν τώρα όπως είχαν σχεδιαστεί, και θα γίνουν έλεγχοι στις υπόλοιπες κατά τις προσεχείς ημέρες» είπε η εταιρεία. Η Boeing συνεργάζεται με τη NASA και τη United Launch Alliance (στην οποία ανήκει μαζί με τη Lockheed Martin) για να επιβεβαιώσει τις ημερομηνίες εκτόξευσης όταν το σκάφος θα είναι έτοιμο. Το CST-100 Starliner θα μεταφέρει αστροναύτες από και προς χαμηλή τροχιά και η Boeing έχει πει ότι μια επανδρωμένη αποστολή θα λάβει χώρα όχι νωρίτερα από τον Δεκέμβριο, καθώς βρίσκεται σε «κούρσα» με τη SpaceX του Έλον Μασκ για τις μεταφορές αστροναυτών στον σταθμό με αποστολές από αμερικανικό έδαφος. https://www.naftemporiki.gr/story/1760222/i-boeing-eksetazei-imerominies-ton-augousto-gia-tin-ektokseusi-tou-diastimoploiou-starliner

Η Ιώ λειτουργεί ως το… καλοριφέρ του Δία. Ένα από τα διαχρονικά μυστήρια στο ηλιακό μας σύστημα είναι η θερμοκρασία της ατμόσφαιρας του μεγαλύτερου πλανήτη του ηλιακού μας συστήματος, του Δία. Σύμφωνα με τους ειδικούς η θερμοκρασία στην ατμόσφαιρα του πλανήτη βάση της απόσταση στην οποία βρίσκεται ο Δίας από τον Ήλιο θα έπρεπε να βρίσκεται πέριξ των 70 βαθμών Κελσίου. Όμως η θερμοκρασία στον γίγαντα αερίου είναι 425 βαθμοί Κελσίου. Οι επιστήμονες έχουν βαφτίσει το φαινόμενο «ενεργειακή κρίση» του Δία και προσπαθούν να το εξηγήσουν ανεπιτυχώς επί πολλά χρόνια. Επιστήμονες του Πανεπιστημίου του Λέστερ σε συνεργασία με την NASA δημιούργησαν θερμικούς χάρτες του Δία με την βοήθεια των οποίων βρήκαν όπως πιστεύουν την απάντηση στο μυστήριο. Όπως αναφέρουν τον πλανήτη θερμαίνει το σέλας που δημιουργείται σε αυτόν. Το σέλας στον Δία δημιουργείται από την Ιώ με τρόπο ανάλογο με αυτόν που δημιουργείται στην Γη από τα φορτισμένα σωματίδια του Ήλιου. Η Ιώ είναι ο τρίτος σε μέγεθος δορυφόρος του Δία. Είναι το γεωλογικά πιο δραστήριο σώμα στο Ηλιακό μας σύστημα. Εκατοντάδες, ίσως και χιλιάδες, ηφαίστεια εκρήγνυνται αδιάκοπα εκτοξεύοντας κολοσσιαίες ποσότητες πυρακτωμένων υλικών σε ύψος εκατοντάδων χλμ. Η Ιώ αλληλεπιδρά με το μαγνητικό πεδίο του Δία και εκτός από τα πυρακτωμένα υλικά εκτοξεύει φορτισμένα σωματίδια τα οποία παγιδεύονται στο μαγνητικό πεδίο του Δία προκαλώντας υψηλής έντασης σέλας. Το σέλας ενεργοποιεί ένα σύνθετο φαινόμενο μετακίνησης θερμικής ενέργειας ανάμεσα στον ισημερινό και τους πόλους του Δία με αποτέλεσμα να αυξάνεται πολύ η θερμοκρασία στην ατμόσφαιρα του πλανήτη. Οι πρώτες ενδείξεις ότι η Ιώ παίζει ρόλο στην δημιουργία του σέλαος στον Δία έκαναν την εμφάνιση τους πριν από μόλις τέσσερις μήνες μετά από σχετικά δεδομένα που έστειλε το σκάφος της αποστολής Juno που εξερευνά το σύστημα του Δία από το 2016. Κάποιοι επιστήμονες είχαν υποδείξει το σέλας του Δία ως την «γεννήτρια» παραγωγής θερμότητας του πλανήτη αλλά τώρα υπάρχουν πλέον και αποδείξεις που επιβεβαιώνουν αυτή την θεωρία. https://www.naftemporiki.gr/story/1758807/i-io-leitourgei-os-to-kalorifer-tou-dia

Το ρόβερ της NASA στον Άρη αποθήκευσε το πρώτο πέτρωμα που θα στείλει πίσω στη Γη. Εξι μήνες μετά την προσεδάφιση του στον Άρη το Perseverance, ο ρομποτικός εξερευνητής της NASA, ξεκίνησε το βασικό μέρος της αποστολής του που είναι η αναζήτηση κάποιου ίχνους ζωής στον Κόκκινο Πλανήτη. Στο πλαίσιο της αποστολής το ρομπότ θα εντοπίζει πετρώματα που για διαφόρους λόγους έχουν κάποιο γεωλογικό ενδιαφέρον και θα συλλέγει τον πυρήνα τους. Στη συνέχεια θα αποθηκεύει τον πυρήνα αυτό. Σύμφωνα με τον προγραμματισμό της NASA οι πυρήνες που θα συλλέξει το ρόβερ θα έρθουν στη Γη μέσω ενός σύνθετου προγράμματος αποστολών στις αρχές της επόμενης δεκαετίας για να μελετηθούν εδώ λεπτομερώς. Το Perseverance απέσπασε με τα όργανα του τον πυρήνα ενός επίπεδου πετρώματος που εντόπισε στην περιοχή που βρίσκεται. Το πέτρωμα διαθέτει υλικά που οι ειδικοί εκτιμούν ότι προέρχονται από κάποια πτώση αστεροειδούς στην περιοχή είτε από ηφαιστειακή έκρηξη. Το ρόβερ βρίσκεται στον διαμέτρου 45 χλμ. κρατήρα Jezero στον οποίο υπήρχε μια λίμνη την οποία τροφοδοτούσε το νερό ενός ή περισσότερων ποταμών δημιουργώντας μάλιστα ένα δέλτα άρα οι πιθανότητες να είχαν αναπτυχθεί εκεί κάποιες μορφές ζωής είναι αυξημένες. Παράλληλα με τις εργασίες του ρόβερ το drone το οποίο μετέφερε μαζί του συνεχίζει απτόητο τις πτήσεις πραγματοποιώντας άλλη μια σπάζοντας κάθε ρεκόρ. Το drone ήταν προγραμματισμένο να κάνει μάξιμουμ πέντε πτήσεις και έχει φτάσει αισίως τις 11 και συνεχίζει ακάθεκτο προσφέροντας εικόνες και δεδομένα από ολοένα και πιο μακρινές περιοχές από την βάση του. Στις τελευταίες του πτήσεις το drone λειτουργεί και ως ανιχνευτής του Perseverance καταγράφοντας εικόνες από σημεία που μπορεί να έχουν ενδιαφέροντα πετρώματα για να πάει να εξετάσει από κοντά το ρόβερ. https://www.naftemporiki.gr/story/1759706/to-rober-tis-nasa-ston-ari-apothikeuse-to-proto-petroma-pou-tha-steilei-piso-sti-gi

Δύο «φαντάσματα» χορεύουν στο Διάστημα. Ερευνητές του Πανεπιστημίου του Δυτικού Σίδνεϊ εντόπισαν και παρατήρησαν ένα μυστηριώδες κοσμικό φαινόμενο την ύπαρξη του οποίου αγνοούσαμε μέχρι σήμερα. Οι ερευνητές με την βοήθεια του τηλεσκοπίου ASKAP εντόπισαν σε απόσταση ενός δισ. ετών φωτός από εμάς δύο κοσμικές δομές, δύο νέφη να στροβιλίζονται με την οπτική του αποτύπωση να τα κάνει να μοιάζουν με δύο φαντάσματα που χορεύουν στο Διάστημα. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα δύο νέφη αποτελούνται από ηλεκτρόνια και στροβιλίζονται γύρω από δύο γαλαξίες. Σύμφωνα με τους ερευνητές τα νέφη αυτά δημιουργήθηκαν από τις δύο υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες που βρίσκονται στα κέντρα των δύο γαλαξιών. Το ζευγάρι έλαβε την κωδική ονομασία PKS 2130-538 και όπως εκτιμούν οι ερευνητές γαλαξιακοί άνεμοι είναι αυτοί που προκαλούν την περιστροφή των δύο νεφών.«Όταν είδαμε τα δύο φαντάσματα να χορεύουν δεν είχαμε καμία ιδέα για το τι ήταν αυτό που βλέπαμε. Μετά από πολλές εβδομάδες δουλειάς διαπιστώσαμε ότι εκεί βρίσκονται δύο γαλαξίες στο κέντρο των οποίων υπάρχουν δύο κολοσσιαίες μαύρες τρύπες που εκτοξεύουν πίδακες ηλεκτρονίων. Οι πίδακες παίρνουν στην συνέχεια γκροτέσκα σχήματα από τους γαλαξιακούς ανέμους. Νέες ανακαλύψεις δημιουργούν πάντοτε νέα ερωτήματα και αυτή η ανακάλυψη δεν αποτελεί εξαίρεση. Τι προκαλεί τους πίδακες; Από που προέρχονται οι άνεμοι που στροβιλίζουν τα νέφη; Γιατί περιπλέκονται μεταξύ τους τα νέφη; Θα χρειαστούν πολλές ακόμη παρατηρήσεις και μελέτες του φαινομένου πριν κατανοήσουμε αυτό και ανάλογα φαινόμενα» αναφέρουν σε ανακοίνωση τους οι ερευνητές. https://www.naftemporiki.gr/story/1759470/duo-fantasmata-xoreuoun-sto-diastim[/b]

Για πρώτη φορά είδαμε τις πρώτες στιγμές της «αυτοκτονίας» ενός άστρου. Ένα από τα πιο βίαια αλλά και πιο σημαντικά φαινόμενα στο Σύμπαν είναι η κατάρρευση ενός άστρου που αυτοκαταστρέφεται σε μια έκρηξη σουπερνόβα. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι ανάμεσα στα άλλα οι εκρήξεις σουπερνόβα παράγουν και εκτοξεύουν σε τεράστιες αποστάσεις κοσμικά υλικά που εμπλουτίζουν το διαστημικό περιβάλλον μέσα στο οποίο σχηματίζονται νέα άστρα αλλά και πλανήτες. Γνωρίζουμε αρκετά στοιχεία για τις εκρήξεις σουπερνόβα λίγο πριν και αφότου συμβούν. Όμως τα αρχικά τους στάδια δεν έχουν μελετηθεί επαρκώς. Με δημοσίευση τους στην επιθεώρηση «Monthly Notices of the Royal Astronomical Society» ομάδα ερευνητών με επικεφαλής επιστήμονες του Εθνικού Πανεπιστημίου της Αυστραλίας αναφέρουν ότι κατάφεραν για πρώτη φορά να παρατηρήσουν με μεγάλη λεπτομέρεια τα αρχικά στάδια μιας έκρηξης σουπερνόβα. Οι ερευνητές μελέτησαν μια έκρηξη σουπερνόβα σε απόσταση ενός δισ. ετών φωτός από εμάς. Το φως της έκρηξης με την την κωδική ονομασία SN2017jgh. συνέλαβε το διαστημικό τηλεσκόπιο Kepler το 2017 και οι ερευνητές κατάφεραν να το αποκωδικοποιήσουν. Διαπίστωσαν ότι επρόκειτο για το φως που εκπέμφθηκε αμέσως μετά την έκρηξη και η μελέτη του αποκάλυψε διάφορα ενδιαφέροντα στοιχεία ανάμεσα στα οποία την ταυτότητα του άστρου που καταστράφηκε. Οι ερευνητές θεωρούν ότι το άστρο που καταστράφηκε ήταν ένας κίτρινος υπεργίγαντας με μάζα 100 φορές μεγαλύτερη από αυτή του Ήλιου. «Συνήθως δεν αποκτούμε πολλές πληροφορίες για τα άστρα που καταστράφηκαν αφού δεν έχουν απομείνει πλέον διαθέσιμα στοιχεία για αυτά μετά την έκρηξη. Για να καταφέρεις να εντοπίσεις μια έκρηξη σουπερνόβα που να προσφέρει τέτοια στοιχεία πρέπει να κοιτάξεις στο σωστό σημείο στον ουρανό, στην σωστή στιγμή και να βρεις το σωστό σουπερνόβα. Κατά μέσο όρο σε κάθε γαλαξία γίνεται έκρηξη σουπερνόβα κάθε 100 έτη. Υπάρχουν εκατομμύρια γαλαξίες στον ουράνιο θόλο κάτι που σημαίνει ότι μπορείς να εντοπίζεις από ένα σουπερνόβα την εβδομάδα ως ένα σουπερνόβα ημερησίως ανάλογα με το πόσο ισχυρή είναι η κάμερα που θα χρησιμοποιήσεις» αναφέρει ο Πάτρικ Άρμστρονγκ, εκ των επικεφαλής της έρευνας. Η μελέτη των στοιχείων θα βοηθήσει τους επιστήμονες να κατανοήσουν καλύτερα το τι συμβαίνει στα άστρα όταν πεθαίνουν. https://www.naftemporiki.gr/story/1759169/gia-proti-fora-eidame-tis-protes-stigmes-tis-autoktonias-enos-astrou[/b]

Εντοπίστηκε ο «νεαρός σωσίας» του Ήλιου. Ερευνητές της NASA εντόπισαν σε απόσταση 30 ετών φωτός από την Γη ένα νεαρής ηλικίας άστρο. Το Kappa 1 Ceti όπως ονομάστηκε το άστρο αυτό έχει ηλικία μόλις 600-750 εκατ. ετών. Το ενδιαφέρον για το συγκεκριμένο άστρο είναι ότι όλα δείχνουν ότι πρόκειται για μια νεαρή έκδοση του Ήλιου. Το μητρικό μας άστρο έχει ηλικία 4,6 δισ. ετών και όπως είναι ευνόητο η ανακάλυψη ενός παρόμοιου άστρου σε νεαρή ηλικία θα ρίξει φως στα πρώιμα στάδια του Ήλιου και τις διεργασίες που εξελίσσονταν καθώς σχηματιζόταν το ηλιακό μας σύστημα. «Η μελέτη του άστρου θα βοηθήσει ώστε να κατανοήσουμε καλύτερα το πώς ο Ήλιος επίδρασε στην διαμόρφωση της ατμόσφαιρας της Γης και των συνθηκών που ευνόησαν την παρουσία της ζωής στον πλανήτη μας» αναφέρει σε ανακοίνωση της η NASA. Οι ερευνητές μελετούν ήδη τις εκτινάξεις στεμματικού υλικού αλλά και τους ηλιακούς ανέμους του Kappa 1 Ceti για να διαπιστώσουν με ποιο τρόπο επηρέασε η δραστηριότητα του Ήλιου την Γη. Πιστεύουν ότι μπορούν να γυρίσουν πίσω το ρολόι του χρόνου και να δουν πώς λειτουργούσε ο Ήλιος όταν η ζωή έκανε την εμφάνιση της στην Γη. Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν στον εντοπισμό και τις παρατηρήσεις τους διάφορα διαστημικά τηλεσκόπια και παρατηρητήρια όπως το Hubble, το TESS, το NICER και το XMM-Newton. https://www.naftemporiki.gr/story/1758988/entopistike-o-nearos-sosias-tou-iliou

Πλανητικό σύστημα φιλόξενο στην ζωή. Σε απόσταση 35 ετών φωτός από εμάς βρίσκεται το άστρο L 98-59. Εκεί έχουν εντοπιστεί τέσσερις πλανήτες να κινούνται γύρω από το άστρο. Με δημοσίευση της στην επιθεώρηση «Astronomy & Astrophysics» ομάδα ερευνητών του Ευρωπαϊκού Νότιου Αστεροσκοπείου (ESO) ανακοίνωσε ότι κατάφερε να μελετήσει τους τέσσερις πλανήτες και να εντοπίσει τα ίχνη ενός ακόμη. Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν την συστοιχία ισχυρών τηλεσκοπίων VLT στην έρημο Ατακάμα στην Χιλή. Διαπίστωσαν ότι οι τέσσερις πλανήτες του συστήματος διαθέτουν χαρακτηριστικά (μέγεθος, γεωατμοσφαιρικά χαρακτηριστικά, παρουσία νερού) που θεωρητικώς τουλάχιστον μπορούν να υποστηρίξουν την ζωή έστω και σε μικροβιακό επίπεδο. Οι ερευνητές επικέντρωσαν το ενδιαφέρον τους στον κοντινότερο στο άστρο πλανήτη, τον L 98-59b. Είναι ένας βραχώδης πλανήτης με μάζα περίπου 50% μικρότερη από αυτή της Αφροδίτης. Σύμφωνα με τους ερευνητές ο πλανήτης μπορεί να διαθέτει κάποιες ποσότητες νερού. Ο δεύτερος πλανήτης L 98-59c ίσως διαθέτει και αυτός κάποιες ποσότητες νερού. Ο τρίτος πλανήτης, ο L 98-59d μπορεί να διαθέτει τεράστιες ποσότητες νερού, ίσως και το 30% της μάζας του να αποτελείται από νερό. Όμως πιθανότατα το νερό αυτό είναι σε παγωμένη μορφή. Οι ερευνητές εντόπισαν τα ίχνη ενός ακόμη πλανήτη ο οποίος όπως εκτιμούν βρίσκεται εντός της κατοικήσιμης ζώνης του συστήματος. Βρίσκεται δηλαδή σε απόσταση από το μητρικό του άστρο τέτοια ώστε να διαθέτει συνθήκες που να επιτρέπουν την παρουσία του νερού εκεί σε υγρή μορφή. Πρέπει να γίνουν νέες παρατηρήσεις στο σύστημα αυτό για να επιβεβαιωθεί η ύπαρξη και αυτού του πλανήτη. Όπως και να έχει πάντως πρόκειται για ένα πολύ σημαντικό και ενδιαφέρον πλανητικό σύστημα που αναμένεται να αποτελεί πόλο έλξης των επιστημόνων. https://www.naftemporiki.gr/story/1758747/planitiko-sustima-filokseno-stin-zoi[/b]

Ισως υπάρχει νερό στην επιφάνεια της Σελήνης. Η παρουσία νερού είναι απολύτως απαραίτητη για την μόνιμη παρουσία του ανθρώπου σε άλλους κόσμους μακριά από την Γη. Για αυτό ο εντοπισμός νερού έστω και σε παγωμένη μορφή σε άλλους πλανήτες είναι ζητούμενο για να μπορέσουμε να ζήσουμε εκεί. Έχουμε αναπτύξει τεχνολογίες για να αξιοποιήσουμε το παγωμένο νερό μετατρέποντας το σε πόσιμο νερό, σε καύσιμα αλλά και σε αέρα που θα αναπνέουμε σε κλειστούς χώρους. Μέχρι πριν από λίγα χρόνια πιστεύαμε ότι η Σελήνη ήταν ένας εντελώς άνυδρος κόσμος. Όμως εντοπίστηκαν αποθέματα νερού σε παγωμένη μορφή στο υπέδαφος της και σε αυτά βασίζονται οι προσπάθειες επιστροφής του ανθρώπου στον φυσικό μας δορυφόρο και η δημιουργία αρχικά βάσεων και αργότερα αποικιών. Επιστήμονες της NASA υποστηρίζουν ότι μπορεί να υπάρχει νερό σε παγωμένη μορφή και στην επιφάνεια της Σελήνης. Κατέληξαν σε αυτό το πολύ ενδιαφέρον συμπέρασμα μελετώντας φωτογραφίες που έχουν καταγράψει από την επιφάνεια της Σελήνης τα μέλη των έξι επανδρωμένων αποστολών που έγιναν στον φυσικό μας δορυφόρο. Προηγούμενες μελέτες έδειχναν ότι ακόμη και αν στην επιφάνεια της Σελήνης σχηματίζεται κατά την διάρκεια της νύκτας νερό σε παγωμένη μορφή κατά την διάρκεια της μέρας το νερό αυτό εξαφανίζεται. Οι ειδικοί της NASA εκτιμούν ότι είναι πιθανό το νερό σχηματίζεται σε σκιερά σημεία της επιφάνεια της Σελήνης όπως για παράδειγμα, σε κάποιους κρατήρες ή ακόμη και πίσω από πετρώματα να διατηρείται εκεί ακόμη και κατά την διάρκεια της μέρας. Όπως είναι ευνόητο αν η εκτίμηση αυτή επιβεβαιωθεί η προσπάθεια παρουσίας του ανθρώπου στην Σελήνη θα γίνει ευκολότερη. Αναμένεται τώρα προσπάθεια επιβεβαίωσης αυτής της εκτίμησης των επιστημόνων της NASA. https://www.naftemporiki.gr/story/1757758/isos-uparxei-nero-stin-epifaneia-tis-selinis

Αναβλήθηκε η εκτόξευση του διαστημοπλοίου Starliner της Boeing. Αναβλήθηκε η εκτόξευση του μη επανδρωμένου διαστημοπλοίου CST-100 Starliner της Boeing, που ήταν προγραμματισμένη για την Τρίτη. Όπως ανακοίνωσε η εταιρεία, κατά τη διάρκεια των προετοιμασιών στο Κέιπ Κανάβεραλ, μηχανικοί που έλεγχαν την κατάσταση του σκάφους εντόπισαν απρόσμενες ενδείξεις όσον αφορά σε θέσεις βαλβίδων στο σύστημα προώθησης. Για αυτό τον λόγο η εκτόξευση του σκάφους, που είχε ως προορισμό τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, με πύραυλο Atlas V, αναβλήθηκε. Επόμενη απόπειρα εκτόξευσης θα γίνει την Τετάρτη. Θα είναι η δεύτερη δοκιμαστική πτήση του σκάφους, που θα γίνει χωρίς επιβάτες. Υπενθυμίζεται ότι η προηγούμενη δοκιμή, το 2019, αντιμετώπισε προβλήματα λογισμικού που παραλίγο να προκαλέσουν απώλειά του. Η Boeing είχε παρουσιάσει το σχέδιο του σκάφους πριν περίπου μια δεκαετία, απαντώντας στο κάλεσμα προς ιδιωτικές εταιρείες να αναλάβουν το βάρος των αποστολών σε χαμηλή τροχιά, δεδομένης της απόσυρσης των διαστημικών λεωφορείων. Η NASA παρείχε υποστήριξη στη Boeing και την SpaceX για να αναπτύξουν νέες κάψουλες, που θα χρησιμοποιούνταν για αποστολές στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Η SpaceX έχει προχωρήσει σημαντικά, με δύο επανδρωμένες διαστημικές πτήσεις, ωστόσο η Boeing δεν έχει καταφέρει ακόμα να στείλει αστροναύτες στο διάστημα με Starliner. Εάν λυθούν τα προβλήματα, η NASA ενδέχεται να δώσει την έγκρισή της για αποστολές αστροναυτών με Starliner πριν το τέλος του έτους. Κάτι τέτοιο θα παρείχε στην αμερικανική διαστημική υπηρεσία τα δύο νέα σκάφη/ συστήματα μεταφοράς που ήθελε να αποκτήσει μετά την απόσυρση των διαστημικών λεωφορείων, 10 χρόνια πριν. https://www.naftemporiki.gr/story/1757452/anablithike-i-ektokseusi-tou-diastimoploioustarlinertisboeing

Τα αόρατα χρώματα του σύμπαντος. Τα ραδιοφωνικά κύματα εμφανίζονται σαν ένα ουράνιο τόξο χρωμάτων. ‘Βλέπουμε’ αυτά τα χρώματα ως διαφορετικές ζώνες ραδιοφωνικών συχνοτήτων και κάθε ζώνη έχει να μας πει μια ιστορία για το σύμπαν. Στην συνέχεια θα επικεντρωθούμε στις αόρατες ραδιοφωνικές συχνότητες. Οι ραδιο-αστρονόμοι παρατηρούν το σύμπαν σε διάφορες περιοχές μηκών κύματος κύματος, τις οποίες ονομάζουν ζώνες (ή μπάντες). Έτσι, η Πολύ Μεγάλη Συστοιχία (VLA), μια διάταξη 28 ραδιοτηλεσκοπίων στο Νέο Μεξικό των ΗΠΑ, συλλέγει ακτινοβολία με μήκoς κύματος από 4 μέτρα έως λίγο μικρότερο από ένα εκατοστό. Αντίστοιχα, η συμβολομετρική διάταξη ALMA που συνίσταται από 66 ραδιοτηλεσκόπια στην έρημο Ατακάμα στην Χιλή, χρησιμοποιεί ραδιοφωνικές ζώνες που κυμαίνονται από μερικά εκατοστά έως το ένα τρίτο του χιλιοστού. Γιατί όμως τα ραδιοτηλεσκόπια χρησιμοποιούν τόσο μεγάλο εύρος μηκών κύματος; Η απάντηση βρίσκεται στους πολλούς τρόπους με τους οποίους τα αντικείμενα εκπέμπουν ραδιοφωνικές ακτινοβολίες και στο πως αυτή η ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία αλληλεπιδρά με την μεσοαστρική ύλη. Τα μεγάλα ραδιοφωνικά μήκη κύματος παράγονται συνήθως από ιονισμένο αέριο. Μας επιτρέπουν να δούμε πού βρίσκεται το θερμό πλάσμα στον γαλαξία μας. Αυτά τα μεγάλα μήκη κύματος είναι επίσης χρήσιμα γιατί τα περισσότερα ουδέτερα αέρια είναι διαφανή σε αυτά τα μήκη κύματος. Αυτό σημαίνει ότι πολύ λίγή από αυτήν την ακτινοβολία απορροφάται καθώς ταξιδεύει στο διάστημα. Μικρότερα μήκη κύματος φωτός εκπέμπονται συνήθως από συγκεκριμένα άτομα ή μόρια. Ένα από τα σημαντικότερα είναι το μήκος κύματος ή η γραμμή των 21 εκατοστών, η οποία εκπέμπεται από το ουδέτερο υδρογόνο. Αυτό το μήκος κύματος μας δείχνει την κατανομή της ύλης σε έναν γαλαξία, αφού το υδρογόνο είναι μακράν το πιο άφθονο στοιχείο στο σύμπαν. Τα μήκη κύματος στην περιοχή από 10 cm έως 20 cm είναι χρήσιμα για την εκτεταμένη έρευνα ραδιοπηγών, όπως αυτή που πραγματοποιεί η VLA Sky Survey (VLASS). Οι ραδιογαλαξίες εκπέμπουν έντονα σ’ αυτή την ζώνη, όπως και οι πίδακες που εκπέμπονται από υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες. Σαρώνοντας το διάστημα σ’ αυτά τα μήκη κύματος, το VLASS έχει καταγράψει εικόνες από περίπου 10 εκατομμύρια ραδιοπηγές. Η ακτινοβολία σε μήκη κύματος ενός ή δύο εκατοστών εκπέμπεται συνήθως μέσω μιας διαδικασίας γνωστής ως ακτινοβολία συγχρότρου. Πρόκειται για την ακτινοβολία που εκπέμπουν επιταχυνόμενα ηλεκτρόνια από έναν κυκλικό επιταχυντή που ονομάζεται σύγχροτρο, με την χρήση ισχυρών μαγνητικών πεδίων μαγνητών ή άλλων μηχανισμών. Η ακτινοβολία συγχρότρου είναι ιδιαίτερα χρήσιμη για την χαρτογράφηση των μαγνητικών πεδίων κοντά στις μαύρες τρύπες. Μια άλλη διαδικασία που εκπέμπει φως σε αυτό το εύρος είναι γνωστή ως μέϊζερ (MASER σημαίνει Microwave Amplification by Stimulated Emission of Radiation – ενίσχυση μικροκυμάτων με εξαναγκασμένη εκπομπή ακτινοβολίας) ή λέιζερ μικροκυμάτων. Μέχρι σήμερα έχουν βρεθεί πολλές αστρονομικές πηγές ραδιοκυμάτων που εκπέμπουν ακτινοβολία μέϊζερ. Στο μεσοαστρικό διάστημα θύλακες νερού μπορούν να εκπέμπουν σύμφωνη ακτινοβολία μήκος κύματος 1,3 εκατοστών. Δεδομένου ότι αυτά τα μέιζερς νερού εκπέμπουν ένα πολύ συγκεκριμένο μήκος κύματος ακτινοβολίας, μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη μέτρηση του ρυθμού με τον οποίο διαστέλλεται το σύμπαν. Τα ραδιοκύματα με μήκη κύματος της τάξης του χιλιοστού είναι ιδιαίτερα χρήσιμα για την μελέτη ψυχρών αερίων και σκόνης. Οι κόκκοι σκόνης στον διαστρικό χώρο εκπέμπουν ακτινοβολία με μήκη κύματος της τάξης του μεγέθους τους και επειδή μεγάλο μέρος αυτής της σκόνης έχει μέγεθος περίπου ένα χιλιοστό, αυτό είναι το μήκος κύματος όπου εκπέμπουν την μεγαλύτερη ποσότητα ακτινοβολίας. Αυτά τα μικρά μήκη κύματος είναι δύσκολο να παρατηρηθούν, δεδομένου ότι η ατμόσφαιρα της Γης απορροφά μεγάλο μέρος της ακτινοβολίας σε αυτά τα μήκη κύματος. Αλλά είναι επίσης ζωτικής σημασίας και για τη μελέτη νέων πλανητικών συστημάτων. Το ALMA κατάφερε να παρατηρήσει δίσκους αερίου και σκόνης γύρω από νεαρά άστρα και επιπλέον είδε τον σχηματισμό κενών ανάμεσα σ’ αυτούς τους δίσκους καθώς αρχίζουν να σχηματίζονται νέοι πλανήτες. Όμως μια από τις πιο ενδιαφέρουσες ραδιοφωνικές ζώνες ίσως είναι η ζώνη 6 των ραδιοτηλεσκοπίων ALMA, η οποία καταγράφει ακτινοβολία με μήκη κύματος από 1,1 – 1,4 mm. Χρησιμοποιείται για την μελέτη της κατανομής των μορίων στα πλανητικά νεφελώματα και στον τρόπο με τον οποίο οι ερυθροί γίγαντες παράγουν θερμότητα. Αλλά χρησιμοποιήθηκε επίσης και για την δημιουργία μιας από τις πιο σημαντικές ραδιοφωνικές εικόνες των τελευταίων ετών: της τεράστιας μαύρης τρύπας στην καρδιά του γαλαξία M87. Οι δέκτες της ζώνης 6 χρησιμοποιήθηκαν από ραδιοτηλεσκόπια σε όλο τον κόσμο ως τμήματα του τηλεσκοπίου Event Horizon (EHT) και τα δεδομένα που συγκέντρωσαν συνδυάστηκαν για να δημιουργήσουν την πρώτη άμεση εικόνα μιας μαύρης τρύπας. Επειδή η ραδιοφωνική ακτινοβολία είναι αόρατη στα μάτια μας, νομίζουμε ότι σ’ αυτή δεν υπάρχουν διαφοροποιήσεις. Αλλά τα ραδιοκύματα είναι γεμάτα χρώματα, ακριβώς όπως τα χρώματα του ορατού φωτός. Και οι εντυπωσιακές επιτυχίες της ραδιοαστρονομίας βασίζονται ανεξαιρέτως σε όλα τα χρώματα του ραδιοφωνικού ουράνιου τόξου. Στις φωτογραφίες τα αστρονομικά αντικείμενα παράγουν όλες τις συχνότητες (ή μήκη κύματος) του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος: ραδιοκύματα, μικροκύματα, υπέρυθρες, ορατό φως, υπεριώδες, ακτίνες Χ και ακτίνες γάμμα. Απεικόνιση της ραδιοφωνικής συχνότητας μήκους κύματος 21 εκατοστών από τον γαλαξία του τριγώνου (M33). Το ουράνιο τόξο των χρωμάτων οφείλεται στο φαινόμενο Doppler εξαιτίας της περιστροφής του γαλαξία. Το φαινόμενο Doppler είναι η παρατηρούμενη μεταβολή της συχνότητας (ή του μήκους κύματος λ=c/f) ενός κύματος από έναν παρατηρητή που βρίσκεται σε σχετική κίνηση με την πηγή των κυμάτων. (Θυμηθείτε τον ήχο που ακούτε όταν πλησιάζει και στη συνέχεια απομακρύνεται ένα όχημα με σειρήνα. Η συχνότητα του ήχου αυξάνεται όταν το όχημα πλησιάζει τον παρατηρητή, ενώ μειώνεται όταν απομακρύνεται από αυτόν). Εικόνες από το VLASS Το νεαρό άστρο HL Tau και του πρωτοπλανητικού δίσκου του (μια εικόνα από το παρατηρητήριο ALMA) Η φωτογραφία της θηριώδους μαύρης τρύπας του κέντρο του γαλαξία Μ87 https://physicsgg.me/2021/08/24/%cf%84%ce%b1-%ce%b1%cf%8c%cf%81%ce%b1%cf%84%ce%b1-%cf%87%cf%81%cf%8e%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b1-%cf%84%ce%bf%cf%85-%cf%83%cf%8d%ce%bc%cf%80%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%bf%cf%82/

Ένας οδηγός για τους αστροναύτες. Η επικοινωνία στο διάστημα είναι ένα μεγάλο πρόβλημα. Ενώ οι άνθρωποι στη γη έχουν συνήθως την ευκαιρία να διορθώσουν το σφάλμα ομιλίας ή γραφής, ανακρίβεια ή ασάφεια, ενδέχεται να μην υπάρχει ευκαιρία για αυτό στις ακραίες συνθήκες του εξωτερικού διαστήματος. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο κάθε λέξη και έκφραση πρέπει να έχει μια πολύ ακριβή σημασία, ακόμη περισσότερο ώστε για μακρινά διαστημικά ταξίδια, όπως αυτό στον Άρη, θα μπορούσε να χρειαστούν 20 λεπτά για να στείλει ή να λάβει ένα μήνυμα προς ή από τη Γη. Θυμόμαστε το μετρικό περιστατικό ατυχίας που προκάλεσε την απώλεια του τροχιοφόρου Άρη της NASA το 1999, όταν η NASA και ο κύριος εργολάβος της χρησιμοποίησαν διαφορετικές μονάδες μέτρησης. Η καταστροφή της Κολούμπια του 2003 είχε επίσης σαφή σημάδια κακής επικοινωνίας, καθώς οι μηχανικοί προειδοποίησαν να μην ξαναμπεί το λεωφορείο στην ατμόσφαιρα λόγω της ελαφρώς κατεστραμμένης αριστερής πτέρυγας του, αλλά η γνώμη τους παρεξηγήθηκε και αφέθηκε στην άκρη. Δύο βασικές χώρες που συμμετείχαν στην εξερεύνηση του διαστήματος από την αρχή ήταν η Ρωσία και οι ΗΠΑ. Μετά από δεκάδες χρόνια που πέρασαν μαζί στο διάστημα, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που επέβαιναν στο Soyuz – Apollo ή στο ISS, κατέληξαν σε μια ειδική διαστημική κρεολική γλώσσα, ή ρωσική, η οποία περιείχε λέξεις και γραμματικά χαρακτηριστικά και από τις δύο γλώσσες, και που ήταν εύκολα κατανοητή από όλους. , καθώς όλοι οι κοσμοναύτες και οι αστροναύτες γνώριζαν καλά τόσο τα αγγλικά όσο και τα ρωσικά. Με περισσότερα έθνη να συμμετέχουν, όπως η Κίνα ή τα ΗΑΕ, η επικοινωνία ενδέχεται να γίνει μεγαλύτερο πρόβλημα, αναμένουν οι ειδικοί. Τα αγγλικά ή μια από τις παραλλαγές του είναι πιθανό να γίνει το πρακτικό εργαλείο επικοινωνίας για όλους τους παίκτες. Οι γλωσσικοί ειδικοί στην εφαρμογή εκμάθησης γλωσσών Babbel δημιούργησαν έναν σύντομο οδηγό για τη διαστημική αργκό που χρησιμοποιείται τόσο στη δημοφιλή κουλτούρα όσο και από αγγλόφωνους αστροναύτες. Μπορεί να είναι χρήσιμο για τους μελλοντικούς αστροναύτες και τους λάτρεις του διαστήματος, καθώς και για όσους ενδιαφέρονται για τις γλωσσικές απομονώσεις που αναπτύσσονται σε γεωγραφικά απομακρυσμένες περιοχές, αποκομμένες από την υπόλοιπη κοινωνία, όπως το διάστημα. Μερικά παραδείγματα παρατίθενται παρακάτω. .Legs Φουσκωμένα κεφάλια πόδια πουλιών - Η αίσθηση του κορεσμένου κεφαλιού και των ταλαντευόμενων ποδιών των αστροναυτών αντιμετωπίζουν την απώλεια της βαρύτητας, γεγονός που προκαλεί την κίνηση του υγρού στο σώμα τους. ● Βλάβη - Πρόβλημα, εμπλοκή ή δυσλειτουργία. χρησιμοποιείται πλέον καθολικά. Η λέξη πιστεύεται ότι προέρχεται από την τηλεόραση και την ταινία για να περιγράψει τις ηλεκτρικές δυσλειτουργίες (η κυριολεκτική της έννοια είναι μια αύξηση της ηλεκτρικής τάσης) στη δεκαετία του 1950, προτού φτάσει στο διαστημικό πρόγραμμα και στη λαϊκή κουλτούρα. ● Βιδώστε το σκύλο - Για να κάνετε ένα ενοχλητικό λάθος. Αυτό χρησιμοποιήθηκε συνήθως στη NASA και μπήκε στη δημοφιλή κουλτούρα ως αποτέλεσμα της ταινίας του 1983 The Right Stuff, βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του 1979 για το διαστημικό πρόγραμμα Mercury. ● Χιούστον, έχουμε ένα πρόβλημα - Η αρχική φράση που είπε ο αστροναύτης του Απόλλωνα 13 Τζακ Σουίγκερτ ήταν, στην πραγματικότητα, «Εντάξει, Χιούστον, είχαμε πρόβλημα εδώ». Προσαρμόστηκε από τους σεναριογράφους της ταινίας Απόλλων 13 του 1995 για να γίνει πιο σασπένς και τώρα χρησιμοποιείται ευρέως για να περιγράψει οποιοδήποτε πρόβλημα προκύψει, συνήθως με λίγη ειρωνεία. ● Liftoff - Η NASA παραδοσιακά λέει "έχουμε απογείωση" για να ανακοινώσουμε πότε ένας πύραυλος εγκαταλείπει την πλατφόρμα εκτόξευσης και ξεκινά την πτήση του στο διάστημα. Οι άνθρωποι χρησιμοποιούν τώρα αυτήν τη φράση ως έναν τρόπο για να περιγράψουν την επιτυχημένη εκτόξευση οτιδήποτε. ● Μερικές λέξεις - Αναφέρεται σε οδηγίες ή συμβουλές που δίνονται μεταξύ αστροναυτών και ελέγχου εδάφους, όπως στην ενότητα «Έχουμε μερικές λέξεις για εσάς σχετικά με το θέμα του φωτός σήματος». Πιστεύεται ότι η δημοκρατική ουδετερότητα της φράσης (εναντίον των «οδηγιών») προέρχεται από την ιδέα της ομαδικής εργασίας, με το πλήρωμα αστροναυτών και την πολύ μεγαλύτερη ομάδα μηχανικών στο έδαφος να συνεργάζονται για την επίλυση ενός προβλήματος, ούτε η αρχή, η γνώμη όλων είναι έγκυρο. https://asgardia.space/en/news/A-Guide-to-Astronaut-Lingo

Η νέα εκτόξευση δορυφόρων OneWeb από το Baikonur είναι επιτυχής. Μια επιτυχημένη εκτόξευση 34 δορυφόρων OneWeb στο όχημα εκτόξευσης Soyuz-2.1b με το ανώτερο στάδιο Fregat εκτελέστηκε το Σάββατο 21 Αυγούστου, στις 22:13 UTC από το Κοσμοδρόμο Baikonur. Η εκτόξευση του διαστημοπλοίου πραγματοποιήθηκε βάσει των συμβάσεων της Glavkosmos (θυγατρικής της Roscosmos) από τον ευρωπαϊκό πάροχο υπηρεσιών εκτόξευσης Arianespace (λειτουργεί την εκτόξευση του διαστημικού σκάφους OneWeb με τη χρήση του εκτοξευτή Soyuz) και της εταιρείας Starsem. Η εκτόξευση πραγματοποιήθηκε από την κοινή ομάδα, η οποία συνδύασε τους ειδικούς των επιχειρήσεων της Roscosmos - Progress Space Rocket Center, Lavochkin Association, TsENKI, Russian Space Systems, Glavkosmos και αυτών των ξένων πελατών. Ο διαχωρισμός του ανώτερου σταδίου Fregat από το τρίτο στάδιο ήταν ονομαστικός. Κατά τη διάρκεια σχεδόν τριών ωρών σύμφωνα με την ακολουθία πτήσης, το διαστημόπλοιο διαχωρίστηκε από το ανώτερο στάδιο εννέα φορές και εγχύθηκε σε τροχιές στόχους. Αυτό το λανσάρισμα έγινε το ένατο στο πλαίσιο του προγράμματος OneWeb και το τρίτο που πραγματοποιήθηκε από το κοσμοδρόμιο Baikonur. Οι ξένοι πελάτες της Glavkosmos επιβεβαίωσαν ότι η εταιρεία έχει συμμορφωθεί πλήρως με τις συμβατικές της υποχρεώσεις. Ο πελάτης έχει αποκτήσει το σήμα από όλους τους δορυφόρους. Οι δορυφόροι OneWeb χαμηλής τροχιάς σε τροχιά έχουν σχεδιαστεί για να παρέχουν στους καταναλωτές στο έδαφος υψηλής ταχύτητας Διαδίκτυο. Η σημερινή εκτόξευση έφερε τον αριθμό των δορυφόρων OneWeb σε τροχιά σε 288 και η εταιρεία σχεδιάζει να εκτοξεύσει εκατοντάδες άλλους. http://en.roscosmos.ru/22299/ Οι Κοσμοναύτες θα περάσουν 6,5 ώρες σε διαστημική βόλτα στις 2 Σεπτεμβρίου. Η 65η μακροχρόνια αποστολή στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, ρωσικά μέλη πληρώματος, κοσμοναύτες Roscosmos Oleg Novitskiy και Pyotr Dubrov, στις 2 Σεπτεμβρίου 2021, θα περάσει έξι και μισή ώρα στο διάστημα κατά τη διάρκεια του EVA 49. Η πόρτα εξόδου της μονάδας Poisk έχει προγραμματιστεί να ανοίξει στις 15 : 35 UTC Ο δεύτερος ρωσικός διαστημικός περίπατος EVA 50 διάρκειας 5,5 ωρών θα πραγματοποιηθεί σε έξι ημέρες. Το κύριο καθήκον είναι η εκτέλεση προγραμματισμένων εργασιών για την ενσωμάτωση της μονάδας εργαστηρίου πολλαπλών χρήσεων Nauka στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό και την υλοποίηση των προγραμματισμένων σταδίων για την ανάπτυξη όλων των λειτουργικών δυνατοτήτων της ρωσικής μονάδας. Η Εργαστηριακή Ενότητα Nauka πολλαπλών χρήσεων ξεκίνησε από το Κοσμόδρομο Baikonur στις 21 Ιουλίου 2021 και προσδέθηκε κανονικά στον ISS στις 29 Ιουλίου. Σκοπεύει να υλοποιήσει το ρωσικό πρόγραμμα επιστημονικής και εφαρμοσμένης έρευνας και πειραμάτων. Μετά την πλήρη θέση σε λειτουργία, το ρωσικό τμήμα θα λάβει επιπλέον χώρο για χώρους εργασίας και αποθήκευση φορτίου, καθώς και χώρο για εξοπλισμό αναγέννησης νερού και οξυγόνου. http://en.roscosmos.ru/22279/[/b]

Νέο διαστημικό ηλιακό παρατηρητήριο για να λύσει το μυστήριο του στέμματος. Η NASA εκτόξευσε ένα προηγμένο σύστημα παρατήρησης του Ήλιου που θα πραγματοποιήσει νέου τύπου έρευνες στο μητρικό μας άστρο. Στόχος είναι να βρεθούν απαντήσεις στο μεγαλύτερο μυστήριο που καλύπτει την λειτουργία του Ήλιου. Το ηλιακό στέμμα είναι το ανώτερο στρώμα της ατμόσφαιρας του Ήλιου το οποίο εκτείνεται εκατομμύρια χιλιόμετρα μέσα στο διάστημα. Η θερμοκρασία του ανέρχεται σε περισσότερους από ένα εκατομμύριο βαθμούς Κελσίου την ίδια στιγμή που στην επιφάνεια του μητρικού μας άστρου επικρατούν θερμοκρασίες 5,500 βαθμών Κελσίου. Αυτό το φαινόμενο αποτελεί μια σπαζοκεφαλιά την οποία η επιστημονική κοινότητα αδυνατεί να εξηγήσει παρά τις προσπάθειες δεκαετιών. Η λύση του μυστηρίου έχει καταστεί το «ιερό δισκοπότηρο» της ηλιακής φυσικής και έχουν πέσει στο τραπέζι πολλές θεωρίες χωρίς καμία να έχει επιβεβαιωθεί μέχρι σήμερα. Η NASA εκτόξευσε το νέο διαστημικό παρατηρητήριο σε μια αποστολή με την επωνυμία «MaGIXS». Το παρατηρητήριο αποτελείται από ένα τηλεσκόπιο, μια υψηλής ισχύος κάμερα, ένα φασματόμετρο ακτίνων Χ και ένα ζεύγος παραβολικών καθρεπτών. Το παρατηρητήριο θα μελετά τις αποκαλούμενες «μαλακές ακτίνες Χ» σε ένα μήκος κύματος που δεν έχει παρατηρηθεί ξανά με τέτοια λεπτομέρεια. «Οι γνώσεις μας για τους μηχανισμούς θέρμανσης του ηλιακού στέμματος είναι πολύ περιορισμένες εν μέρει επειδή δεν έχουμε καταφέρει ακόμη να κάνουμε λεπτομερείς παρατηρήσεις και μετρήσεις της κατανομής θερμοκρασίας του ηλιακού πλάσματος στην περιοχή» αναφέρει η Έιμι Γουαινμπάργκερ, επικεφαλής ερευνήτρια της αποστολής MaGIXS. https://www.naftemporiki.gr/story/1757292/neo-diastimiko-iliako-paratiritirio-gia-na-lusei-to-mustirio-tou-stemmatos

Νέο διαστημικό ηλιακό παρατηρητήριο για να λύσει το μυστήριο του στέμματος. Η NASA εκτόξευσε ένα προηγμένο σύστημα παρατήρησης του Ήλιου που θα πραγματοποιήσει νέου τύπου έρευνες στο μητρικό μας άστρο. Στόχος είναι να βρεθούν απαντήσεις στο μεγαλύτερο μυστήριο που καλύπτει την λειτουργία του Ήλιου. Το ηλιακό στέμμα είναι το ανώτερο στρώμα της ατμόσφαιρας του Ήλιου το οποίο εκτείνεται εκατομμύρια χιλιόμετρα μέσα στο διάστημα. Η θερμοκρασία του ανέρχεται σε περισσότερους από ένα εκατομμύριο βαθμούς Κελσίου την ίδια στιγμή που στην επιφάνεια του μητρικού μας άστρου επικρατούν θερμοκρασίες 5,500 βαθμών Κελσίου. Αυτό το φαινόμενο αποτελεί μια σπαζοκεφαλιά την οποία η επιστημονική κοινότητα αδυνατεί να εξηγήσει παρά τις προσπάθειες δεκαετιών. Η λύση του μυστηρίου έχει καταστεί το «ιερό δισκοπότηρο» της ηλιακής φυσικής και έχουν πέσει στο τραπέζι πολλές θεωρίες χωρίς καμία να έχει επιβεβαιωθεί μέχρι σήμερα. Η NASA εκτόξευσε το νέο διαστημικό παρατηρητήριο σε μια αποστολή με την επωνυμία «MaGIXS». Το παρατηρητήριο αποτελείται από ένα τηλεσκόπιο, μια υψηλής ισχύος κάμερα, ένα φασματόμετρο ακτίνων Χ και ένα ζεύγος παραβολικών καθρεπτών. Το παρατηρητήριο θα μελετά τις αποκαλούμενες «μαλακές ακτίνες Χ» σε ένα μήκος κύματος που δεν έχει παρατηρηθεί ξανά με τέτοια λεπτομέρεια. «Οι γνώσεις μας για τους μηχανισμούς θέρμανσης του ηλιακού στέμματος είναι πολύ περιορισμένες εν μέρει επειδή δεν έχουμε καταφέρει ακόμη να κάνουμε λεπτομερείς παρατηρήσεις και μετρήσεις της κατανομής θερμοκρασίας του ηλιακού πλάσματος στην περιοχή» αναφέρει η Έιμι Γουαινμπάργκερ, επικεφαλής ερευνήτρια της αποστολής MaGIXS. https://www.naftemporiki.gr/story/1757292/neo-diastimiko-iliako-paratiritirio-gia-na-lusei-to-mustirio-tou-stemmatos

Νέο διαστημικό ηλιακό παρατηρητήριο για να λύσει το μυστήριο του στέμματος. Η NASA εκτόξευσε ένα προηγμένο σύστημα παρατήρησης του Ήλιου που θα πραγματοποιήσει νέου τύπου έρευνες στο μητρικό μας άστρο. Στόχος είναι να βρεθούν απαντήσεις στο μεγαλύτερο μυστήριο που καλύπτει την λειτουργία του Ήλιου. Το ηλιακό στέμμα είναι το ανώτερο στρώμα της ατμόσφαιρας του Ήλιου το οποίο εκτείνεται εκατομμύρια χιλιόμετρα μέσα στο διάστημα. Η θερμοκρασία του ανέρχεται σε περισσότερους από ένα εκατομμύριο βαθμούς Κελσίου την ίδια στιγμή που στην επιφάνεια του μητρικού μας άστρου επικρατούν θερμοκρασίες 5,500 βαθμών Κελσίου. Αυτό το φαινόμενο αποτελεί μια σπαζοκεφαλιά την οποία η επιστημονική κοινότητα αδυνατεί να εξηγήσει παρά τις προσπάθειες δεκαετιών. Η λύση του μυστηρίου έχει καταστεί το «ιερό δισκοπότηρο» της ηλιακής φυσικής και έχουν πέσει στο τραπέζι πολλές θεωρίες χωρίς καμία να έχει επιβεβαιωθεί μέχρι σήμερα. Η NASA εκτόξευσε το νέο διαστημικό παρατηρητήριο σε μια αποστολή με την επωνυμία «MaGIXS». Το παρατηρητήριο αποτελείται από ένα τηλεσκόπιο, μια υψηλής ισχύος κάμερα, ένα φασματόμετρο ακτίνων Χ και ένα ζεύγος παραβολικών καθρεπτών. Το παρατηρητήριο θα μελετά τις αποκαλούμενες «μαλακές ακτίνες Χ» σε ένα μήκος κύματος που δεν έχει παρατηρηθεί ξανά με τέτοια λεπτομέρεια. «Οι γνώσεις μας για τους μηχανισμούς θέρμανσης του ηλιακού στέμματος είναι πολύ περιορισμένες εν μέρει επειδή δεν έχουμε καταφέρει ακόμη να κάνουμε λεπτομερείς παρατηρήσεις και μετρήσεις της κατανομής θερμοκρασίας του ηλιακού πλάσματος στην περιοχή» αναφέρει η Έιμι Γουαινμπάργκερ, επικεφαλής ερευνήτρια της αποστολής MaGIXS. https://www.naftemporiki.gr/story/1757292/neo-diastimiko-iliako-paratiritirio-gia-na-lusei-to-mustirio-tou-stemmatos

Νέο διαστημικό ηλιακό παρατηρητήριο για να λύσει το μυστήριο του στέμματος. Η NASA εκτόξευσε ένα προηγμένο σύστημα παρατήρησης του Ήλιου που θα πραγματοποιήσει νέου τύπου έρευνες στο μητρικό μας άστρο. Στόχος είναι να βρεθούν απαντήσεις στο μεγαλύτερο μυστήριο που καλύπτει την λειτουργία του Ήλιου. Το ηλιακό στέμμα είναι το ανώτερο στρώμα της ατμόσφαιρας του Ήλιου το οποίο εκτείνεται εκατομμύρια χιλιόμετρα μέσα στο διάστημα. Η θερμοκρασία του ανέρχεται σε περισσότερους από ένα εκατομμύριο βαθμούς Κελσίου την ίδια στιγμή που στην επιφάνεια του μητρικού μας άστρου επικρατούν θερμοκρασίες 5,500 βαθμών Κελσίου. Αυτό το φαινόμενο αποτελεί μια σπαζοκεφαλιά την οποία η επιστημονική κοινότητα αδυνατεί να εξηγήσει παρά τις προσπάθειες δεκαετιών. Η λύση του μυστηρίου έχει καταστεί το «ιερό δισκοπότηρο» της ηλιακής φυσικής και έχουν πέσει στο τραπέζι πολλές θεωρίες χωρίς καμία να έχει επιβεβαιωθεί μέχρι σήμερα. Η NASA εκτόξευσε το νέο διαστημικό παρατηρητήριο σε μια αποστολή με την επωνυμία «MaGIXS». Το παρατηρητήριο αποτελείται από ένα τηλεσκόπιο, μια υψηλής ισχύος κάμερα, ένα φασματόμετρο ακτίνων Χ και ένα ζεύγος παραβολικών καθρεπτών. Το παρατηρητήριο θα μελετά τις αποκαλούμενες «μαλακές ακτίνες Χ» σε ένα μήκος κύματος που δεν έχει παρατηρηθεί ξανά με τέτοια λεπτομέρεια. «Οι γνώσεις μας για τους μηχανισμούς θέρμανσης του ηλιακού στέμματος είναι πολύ περιορισμένες εν μέρει επειδή δεν έχουμε καταφέρει ακόμη να κάνουμε λεπτομερείς παρατηρήσεις και μετρήσεις της κατανομής θερμοκρασίας του ηλιακού πλάσματος στην περιοχή» αναφέρει η Έιμι Γουαινμπάργκερ, επικεφαλής ερευνήτρια της αποστολής MaGIXS. https://www.naftemporiki.gr/story/1757292/neo-diastimiko-iliako-paratiritirio-gia-na-lusei-to-mustirio-tou-stemmatos

Τοποθετήθηκαν οι μηχανές στον πύραυλο που θα στείλει ανθρώπους στον Άρη. Προχωρά με γοργούς ρυθμούς η κατασκευή του Super Heavy ενός πανίσχυρου πυραύλου με τον οποίο η Space X του Έλον Μασκ θέλει να φέρει επανάσταση στα διαστημικά ταξίδια και την εξερεύνηση του Διαστήματος. Ο Super Heavy θα μεταφέρει το Starship, το διαστημόπλοιο που κατασκευάζει παράλληλα η Space X το οποίο προορίζεται για επανδρωμένες αποστολές στον Άρη. Ο Ελον Μασκ έχει ανακοινώσει ότι στόχος της εταιρείας του είναι πραγματοποιήσει μια επανδρωμένη αποστολή στον Κόκκινο Πλανήτη σίγουρα εντός της δεκαετίας και αν είναι εφικτό εντός της προσεχούς πενταετίας. Η Space X ανακοίνωσε ότι τοποθετήθηκαν στον Super Heavy 29 πολύ ισχυρές μηχανές και αναμένεται τις επόμενες μέρες και εβδομάδες να τοποθετηθούν μερικές ακόμη ώστε να αποκτήσει την απαιτούμενη ισχύ για τις αποστολές που προορίζεται να εκτελεί. Η εταιρεία έδωσε μάλιστα και ορισμένες εικόνες από τον πύραυλο με τις νέες μηχανές του. Αναμένεται τώρα η ανακοίνωση των ημερομηνιών των πρώτων δοκιμών του Super Heavy με τις νέες του δυνατότητες αλλά για να συμβεί αυτό θα πρέπει να δώσει την σχετική άδεια η υπηρεσία πολιτικής αεροπορίας των ΗΠΑ. Σε μια από αυτές τις δοκιμές θα πάρει μέρος και το Starship για να διαπιστωθεί αν πράγματι το ζευγάρι αυτό μπορεί να ταξιδέψει μαζί έξω από την Γη. https://www.naftemporiki.gr/story/1757227/topothetithikan-oi-mixanes-ston-puraulo-pou-tha-steilei-anthropous-ston-ari[/b]

Η Porsche εισέρχεται στην κούρσα του Διαστήματος. Έχοντας συνδέσει το όνομα της με υψηλής ποιότητας οχήματα αλλά και τεχνολογικές και εργονομικές καινοτομίες η Porsche θέλει τώρα να κάνει το ίδιο και στον ραγδαία αναπτυσσόμενο τομέα της διαστημικής βιομηχανίας. Σε πρώτη φάση η γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία ανακοίνωσε ότι θα επενδύσει 75 εκατ. δολάρια στην επίσης γερμανική νεοφυή εταιρεία Isar Aerospace. Πρόκειται για μια start-up που αναπτύσσει τεχνολογία για την κατασκευή ενός νέου τύπου πυραύλου μεταφοράς φορτίων στο Διάστημα. Δεν έχουν γίνει ακόμη πολλές λεπτομέρειες για αυτόν τον πύραυλο αλλά η κατασκευάστρια εταιρεία αναφέρει ότι θα ονομάζεται «Spectrum» και θα προσφέρει χαμηλότερου κόστους και πιο «ευέλικτες» όπως τις χαρακτηρίζει μεταφοράς φορτίων. Ο πύραυλος εν μέρει θα αποτελεί προϊόν τεχνολογίας τρισδιάστατης εκτύπωσης. Ο τομέας των δορυφορικών υπηρεσιών αναμένει τεράστια ανάπτυξη τα επόμενα χρονια με συνεχή εκτόξευση δορυφόρων κάθε είδους. Για αυτό τον λόγο πολλές εταιρείες προσπαθούν να πάρουν καλύτερη θέση στην γραμμή εκκίνησης της κούρσας που θα ξεκινήσει πολύ σύντομα και να αποκτήσουν τελικά ένα καλό μερίδιο στην αγορά που δημιουργείται. «Επενδύουμε σε μια εταιρεία που φαίνεται ότι στοχεύει στο να γίνει ο κορυφαίος ευρωπαϊκός κατασκευαστής πυραύλων μεταφοράς φορτίων στο Διάστημα» Λουτζ Μέτσκε, μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Porsche. «Αυτή η χρηματοδότηση θα επιτρέψει στην Isar Aerospace να βελτιώσει την τεχνολογία εκτόξευσης, τις διαδικασίες ελέγχου και δοκιμών των πυραύλων καθώς την υποδομή παραγωγής τους. Το Διάστημα θα γίνει η βασική τεχνολογική πλατφόρμα για πολλές βιομηχανίες από την αυτοκινητοβιομηχανία μέχρι τις τηλεπικοινωνίες. Αυτό θα φέρει νέες προόδους σε διάφορους τομείς από το Διαδίκτυο, την κρυπτογράφηση και αποθήκευση δεδομένων μέχρι έξυπνες γεωργικές εφαρμογές ή την παρακολούθηση της κλιματικής αλλαγής» αναφέρει σε ανακοίνωση της Isar Aerospace. https://www.naftemporiki.gr/story/1756432/i-porsche-eiserxetai-stin-koursa-tou-diastimatos

Διαστημικό λέιζερ εντοπίζει υπόγειες λίμνες στην Ανταρκτική. Ένας δορυφόρος της NASA ανακαλύπτει και μελετά λίμνες που βρίσκονται στο υπέδαφος της Ανταρκτικής. Ως γνωστόν η Ανταρκτική είναι μια στεριά πάνω στην οποία βρίσκονται εκατοντάδες μέτρα πάγου. Ανάμεσα στον πάγο και την στεριά διάφοροι γεωατμοσφαιρικοί παράγοντες προκαλούν τον σχηματισμό μικρότερων και μεγαλύτερων σε έκταση λιμνών. Πρόκειται μάλιστα για γεωλογικούς σχηματισμούς με δυναμική και συνεχή δραστηριότητα αφού έχουν δημιουργηθεί κάτω από τους πάγους δίκτυα κίνησης του νερού τα οποία άλλοτε γεμίζουν με νερό αυτές τις υπόγειες λίμνες και άλλοτε τις αδειάζουν. Οι ειδικοί εκτιμούν ότι πολλές από αυτές τις λίμνες διασυνδέονται μέσω αυτώ των δικτύων και ο δορυφόρος ICESat-2 βοηθά στον εντοπισμό των λιμνών και στην μελέτη τους. Το όργανο ATLAS (Advanced Topographic Laser Altimeter System) με τις δέσμες λέιζερ που χρησιμοποιεί μπορεί να εντοπίζει και μάλιστα με ακρίβεια ως προς τα σημεία που βρίσκονται αλλά και τις διαστάσεις τους τις υπόγειες λίμνες της παγωμένης ηπείρου. Η ανακάλυψη και μελέτη των υπόγειων λιμνών της Ανταρκτικής είναι σημαντική για πολλούς λόγους. Καταρχάς σε αυτές αναπτύσσονται μορφές ζωής αλλά και οικοσυστήματα η μελέτη των οποίων μπορεί να αποκαλύψει πολύτιμα στοιχεία για την ύπαρξη ζωής σε αντίστοιχους κόσμους σε άλλους πλανήτες ή δορυφόρους πλανητών του ηλιακού μας συστήματος. Επιπλέον οι λίμνες αυτές διαρρέουν το νερό τους στην θάλασσα και οι ειδικοί θέλουν να μελετήσουν τις επιπτώσεις που έχει αυτό τόσο σε τοπικό επίπεδο όσο και σε πλανητικό. «Δεν είναι μόνο το στρώμα πάγου για το οποίο γίνεται η όλη συζήτηση. Μιλάμε για ένα σύστημα ύδρευσης που συνδέεται με ολόκληρο το σύστημα της Γης» αναφέρει ο γεωφυσικός Μάθιου Σίγκριφντ, επικεφαλής της ομάδας που κάνει αυτό το χρονικό διάστημα αυτές τις μελέτες. https://www.naftemporiki.gr/story/1756937/diastimiko-leizer-entopizei-upogeies-limnes-stin-antarktiki [/b]

Από πού προήλθε ο αστεροειδής που έφερε το τέλος των δεινοσαύρων. O μετεωρίτης που θεωρείται ότι προκάλεσε την εξαφάνιση των δεινοσαύρων και άλλων μορφών ζωής στον πλανήτη μας πριν από 66 εκατομμύρια χρόνια πιθανότατα προήλθε από το εξώτερο ήμισυ της κύριας ζώνης αστεροειδών, σύμφωνα με έρευνα επιστημόνων του Southwest Research Institute. H έρευνα έδειξε πως οι διαδικασίες με τις οποίες με τις οποίες μεγάλοι αστεροειδείς φτάνουν στη Γη από την περιοχή λαμβάνουν χώρα τουλάχιστον 10 φορές συχνότερα από ό,τι πιστευόταν στο παρελθόν, και πως η σύνθεση αυτών των σωμάτων αντιστοιχεί σε αυτά που ξέρουμε για τον αστεροειδή που έφερε το τέλος των δεινοσαύρων. Η ομάδα του SwRI συνδύασε μοντέλα υπολογιστή πάνω στην εξέλιξη των αστεροειδών, με παρατηρήσεις γνωστών αστεροειδών για τη διερεύνηση της συχνότητας περιστατικών σαν το συγκεκριμένο (Chicxulub). Πριν από 66 εκατομμύρια χρόνια, ένα σώμα πλάτους που υπολογίζεται στα 6 μίλια (9,6 χλμ) έπεσε στη σημερινή χερσόνησο Γιουκατάν στο Μεξικό, σχηματίζοντας τον εν λόγω κρατήρα (Chicxulub), πλάτους 144 χλμ. Το περιστατικό αυτό προκάλεσε ένα συμβάν μαζικής εξάλειψης ειδών, που έδωσε τέλος στην εποχή των δεινοσαύρων. Τις τελευταίες δεκαετίες έχουν γίνει πολλά γνωστά για το συμβάν του Chicxulub, μα έχουν δημιουργηθεί και πολλά νέα ερωτήματα. «Δύο κρίσιμα που παραμένουν αναπάντητα είναι: Ποια ήταν η πηγή του αντικειμένου; Και πόσο συχνά γίνονταν τέτοια συμβάντα στη Γη στο παρελθόν;» είπε ένας εκ των ερευνητών, ο Γουίλιαμ Μπότκε. Οι ερευνητές εξέτασαν δείγματα ηλικίας 66 εκατ. ετών που βρέθηκαν στο έδαφος και μέσα σε πυρήνες γεωτρήσεων. Όπως προκύπτει, το αντικείμενο ήταν παρόμοιο με μια συγκεκριμένη κατηγορία μετεωριτών (carbonaceous chondrite) που περιλαμβάνει κάποια από τα πιο ανέγγιχτα υλικά στο ηλιακό σύστημα. Σημειώνεται πως, αν και είναι συχνοί μεταξύ των αντικειμένων που προσεγγίζουν τη Γη, δεν υπάρχει σήμερα κάποιο μεγέθους που να μπορεί να προκαλέσει τέτοιο συμβάν. Σε αυτό το πλαίσιο οι ερευνητές αναζήτησαν μέσω προσομοιώσεων περιστατικά με διασπάσεις μεγάλων αστεροειδών και κομητών στο εσώτερο ηλιακό σύστημα, αλλά και πάλι χωρίς ικανοποιητικά αποτελέσματα. Συνεχίζοντας, χρησιμοποίησαν μοντέλα υπολογιστή για να δουν πώς διαφεύγουν αντικείμενα από την κύρια ζώνη αστεροειδών, που βρίσκεται μεταξύ Άρη και Δία. Με το πέρασμα των χρόνων, θερμικές δυνάμεις επιτρέπουν σε αυτά τα αντικείμενα να μπαίνουν σε τροχές διαφυγής, όπου οι βαρυτικές επιδράσεις των πλανητών μπορούν να τα φέρουν σε τροχιές κοντά στη Γη. Χρησιμοποιώντας τον υπερυπολογιστή Pleiades της NASA, η ομάδα διερεύνησε 13.000 μοντέλα αστεροειδών που ακολουθούσαν αυτή την πορεία για εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια, με έμφαση σε αντικείμενα στο εξώτερη ήμισυ της ζώνης αστεροειδών- αυτά που είναι μακρύτερα από τον ήλιο. Όπως διαπιστώθηκε, αστεροειδείς πλάτους 6 μιλίων από αυτή την περιοχή πλήττουν τη Γη τουλάχιστον 10 φορές συχνότερα από ό,τι υπολογιζόταν ως τώρα. Ειδικότερα, διαπιστώθηκε πως τέτοιοι αστεροειδείς πέφτουν στη Γη μία φορά κάθε 250 εκατ. χρόνια κατά μέσο όρο- ένα χρονικό πλαίσιο που συνάδει με τη δημιουργία του κρατήρα πριν 66 εκατ. χρόνια. Επιπρόσθετα, σχεδόν οι μισές από αυτές τις πτώσεις ήταν από αστεροειδείς που φαίνονται να ταιριάζουν στα δεδομένα του αντικειμένου του κρατήρα του Chicxulub. https://www.naftemporiki.gr/story/1755768/apo-pou-proilthe-o-asteroeidis-pou-efere-to-telos-ton-deinosauron

Φωτογραφήθηκε απευθείας «παρεξηγημένος» πλανήτης. Έχουν ανακαλυφθεί περίπου 4,5 χιλιάδες εξωπλανήτες ενώ έχει υποδειχθεί η ύπαρξη περίπου οκτώ χιλιάδων ακόμη. Όμως οι περισσότεροι έχουν εντοπισθεί με έμμεσες παρατηρήσεις. Είναι μετρημένοι κυριολεκτικά στα δάκτυλα οι εξωπλανήτες που έχουν παρατηρηθεί και φωτογραφηθεί απευθείας. Σε αυτό το κλειστό κλαμπ εισέρχεται και ο εξωπλανήτης COCONUTS-2b ο οποίος αποτελεί έτσι και αλλιώς μια ξεχωριστή περίπτωση από μόνος τους. Ο εξωπλανήτης αυτός είχε εντοπισθεί το 2011 αλλά είχε θεωρηθεί τότε ότι επρόκειτο για έναν από τους αποκαλούμενους «ελεύθερης πλεύσης» πλανήτες. Πρόκειται για πλανήτες που για κάποιο λόγο απομακρύνθηκαν ή… εκδιώχθηκαν από το σύστημα στο οποίο ανήκαν και «κυκλοφορούσαν» μόνοι τους στο διαστρικό κενό. Όμως τελικά ο COCONUTS-2b που βρίσκεται σε απόσταση 35 ετών φωτός από την Γη δεν είναι ένας μοναχικός πλανήτης, ανήκει σε αστρικό σύστημα αλλά πολύ απλά βρίσκεται σε εξαιρετικά μεγάλη απόσταση από το μητρικό του άστρο γεγονός που αρχικά δεν διέκριναν οι ερευνητές που τον ανακάλυψαν. Ομάδα ερευνητών με επικεφαλής τον Ζουτζιάν Ζανγκ του Πανεπιστημίου της Χαβάης κατάφερε να καταγράψει απευθείας εικόνες του COCONUTS-2b ο οποίος είναι πραγματικά κολοσσιαίος με μέγεθος έξι φορές μεγαλύτερο από αυτό του Δία. Είναι ο κοντινότερος στην Γη εξωπλανήτης που καταφέρνουν οι επιστήμονες να φωτογραφήσουν απευθείας γεγονός επίσης αξιοσημείωτο. Ο COCONUTS-2b βρίσκεται έξι χιλιάδες φορές πιο μακριά από το μητρικό του άστρο γύρω από το οποίο περιστρέφεται από ότι η Γη από τον Ήλιο. Το άστρο του είναι ένας ερυθρός νάνος με μάζα περίπου τρεις φορές μικρότερη από αυτή του Ήλιου αλλά πολύ πιο νεαρός περίπου 450 εκατ. ετών όταν το μητρικό μας άστρο είναι πλέον 4,5 δισ. ετών. Σύμφωνα με τους ειδικούς ο COCONUTS-2b αποτελεί ένα πολύ ενδιαφέρον «εργαστήριο» όπως το χαρακτηρίζουν για να μελετήσουν πως εξελίσσεται και πώς διαμορφώνονται οι συνθήκες σε ένα νεαρό πελώριο πλανήτη αερίων ο οποίος βρίσκεται τόσο μακριά από το μητρικό του άστρο. https://www.naftemporiki.gr/story/1755815/fotgrafithike-apeutheias-pareksigimenos-planitis

Οι επιστήμονες «τράβηξαν την κουρτίνα» μιας μαύρης τρύπας. Ένα σημαντικό επίτευγμα περιγράφουν με δημοσίευση τους στην επιθεώρηση «Nature» ερευνητές του αμερικανικού Πανεπιστημίου Στάνφορντ που κατάφεραν για πρώτη φορά να εντοπίσουν φως πίσω από μια μαύρη τρύπα. Λαμπρές δέσμες ακτίνων Χ εντοπίστηκαν πίσω από μια μαύρη τρύπα που βρίσκεται στο κέντρο ενός γαλαξία σε απόσταση 800 εκατ. ετών φωτός από την Γη. Οι ερευνητές κάνουν λόγο για μια «φωτεινή ηχώ» η οποία επιβεβαιώνει την θεωρία της Γενικής Σχετικότητας του Αϊνστάιν. Οι τρομερές βαρυτικές δυνάμεις των μαύρων τρυπών κάμπτουν τις ακτίνες φωτός γύρω από αυτές φαινόμενο που επέτρεψε στους επιστήμονες να δουν για πρώτη φορά τι κρύβεται πίσω από μια μαύρη τρύπα. «Πριν από πενήντα χρόνια όταν οι αστροφυσικοί άρχισαν να κάνουν υποθέσεις για το πώς μπορεί να συμπεριφέρεται το μαγνητικό πεδίο κοντά σε μια μαύρη τρύπα δεν περνούσε από το μυαλό τους ότι κάποια στιγμή θα είχαμε στην διάθεση μας τα τεχνικά μέσα να παρατηρήσουμε αυτά τα μαγνητικά φαινόμενα απευθείας και να βλέπουμε την θεωρία της σχετικότητας να εξελίσσεται μπροστά στα μάτια μας» αναφέρει ο Ρότζερ Μπλάνφροντ, εκ των επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας. «Κάθε φως που εισέρχεται σε μια μαύρη τρύπα χάνεται μέσα σε αυτή και δεν εμφανίζεται ξανά. Έτσι δεν θα έπρεπε κανονικά να μπορούμε να δούμε τι υπάρχει πίσω από μια μαύρη τρύπα. Ο λόγος που το βλέπουμε είναι επειδή η μαύρη τρύπα στρεβλώνει τον χώρο, κάμπτει το φως και περιστρέφει τα μαγνητικά πεδία γύρω της» δηλώνει ο Νταν Γουίλκινς του Ινστιτούτου Σωματιδιακής Αστροφυσικής και Κοσμολογίας Kavli του Πανεπιστημίου Στάνφορντ, μέλος της ερευνητικής ομάδας. Το επίτευγμα αυτό ανοίγει νέους δρόμους στην παρατήρηση και μελέτη των μαύρων τρυπών και των φαινομένων της. https://www.naftemporiki.gr/story/1755645/oi-epistimones-trabiksan-tin-kourtina-mia-mauris-trupas[/b]

Galileo Project: Αναζήτηση ιχνών εξωγήινης τεχνολογίας. Ομάδα επιστημόνων θα αρχίσει ένα νέο διεθνές ερευνητικό πρόγραμμα, υπό την ηγεσία του Harvard University, για την αναζήτηση εξωγήινης ζωής μέσω αναζήτησης τεχνολογιών που μπορεί να άφησαν πίσω τους εξωγήινοι. Του Galileo Project ηγείται ο Άβι Λεμπ, καθηγητής αστρονομίας του Harvard και συνιδρυτής του προγράμματος μαζί με τον Φρανκ Λάουκιεν, διευθύνοντα σύμβουλο της Bruker Corporation (επίσης στη Μασαχουσέτη).Σε σχετική ανακοίνωση γίνεται ιδιαίτερη αναφορά στον διάσημο πλέον αντικείμενο Ουμουαμούα, διαστρικής προέλευσης, που προκάλεσε έντονο ενδιαφέρον το 2017 λόγω των περίεργων χαρακτηριστικών του, οι οποίες προκάλεσαν πολύ σοβαρές συζητήσεις για το ενδεχόμενο να πρόκειται για κάποιου είδους εξωγήινο σκάφος ή τεχνολογικό αντικείμενο γενικότερα. Παράλληλα, γίνεται λόγος για την πρόσφατη αναφορά της αμερικανικής κυβέρνησης σχετικά με τα UAP (Unidentified Aerial Phenomena, τα γνωστά σε όλους ΑΤΙΑ ή UFO), τονίζοντας πως πλέον η επιστημονική κοινότητα πρέπει να κινηθεί με αποφασιστικότητα για τη συστηματική, επιστημονική και με πλήρη διαφάνεια αναζήτηση πιθανών ιχνών εξωγήινου τεχνολογικού εξοπλισμού. «Οι επιπτώσεις από οποιαδήποτε ανακάλυψη εξωγήινης τεχνολογίας στην επιστήμη και σε ολόκληρο τον κόσμο μας θα ήταν γιγαντιαία» σημειώνεται σχετικά. «Δεδομένης της πρόσφατης ανακαλυφθείσας αφθονίας συστημάτων Γης- Ήλιου, το Galileo Project αφιερώνεται στην πρόταση πως οι άνθρωποι δεν μπορούν πλέον να αγνοούν την πιθανή ύπαρξη εξωγήινων τεχνολογικών αντικειμένων και ότι η επιστήμη δεν θα έπρεπε δογματικά να απορρίπτει πιθανές εξωγήινες εξηγήσεις λόγω κοινωνικού στίγματος ή πολιτισμικών προτιμήσεων, παραγόντων που δεν είναι εποικοδομητικοί ως προς την επιστημονική μέθοδο μη προκατειλημμένων, εμπειρικών ερευνών. Πρέπει τώρα να ‘τολμήσουμε να κοιτάξουμε μέσα από νέα τηλεσκόπια’, κυριολεκτικά και μεταφορικά» τονίζεται. Όπως υπογραμμίζεται σε δημοσίευμα του Guardian, το Galileo Project θα αναζητήσει φυσικά αντικείμενα τεχνολογίας πιθανής εξωγήινης προέλευσης, γνωστά και ως «technosignatures». Οι τρεις «πυλώνες» του θα είναι η απόκτηση και μελέτη εικόνων υψηλής ανάλυσης από UAP για να διαπιστωθεί η φύση τους, οι έρευνες πάνω σε αντικείμενα σαν το Ουμουαμούα και η αναζήτηση πιθανών δορυφόρων από εξωγήινους τεχνολογικούς πολιτισμούς (ETC- Extraterrestrial Technological Civilizations). Επί της παρούσης η ομάδα επιλέγει όργανα που σκοπεύει να αγοράσει και σκοπεύει να στήσει δεκάδες τηλεσκόπια ανά τον κόσμο. «Σχεδιάζουμε να έχουμε κάποια ενδιαφέροντα αποτελέσματα το επερχόμενο έτος, ελπίζουμε» είπε σχετικά ο Λεμπ. https://www.naftemporiki.gr/story/1754810/galileoproject-anazitisi-ixnon-eksogiinis-texnologias