Δροσος Γεωργιος

Πως βλέπουν τα άστρα οι «Νέοι Ορίζοντες» … από απόσταση 7 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα μακριά από τη Γη. Ο Εγγύτατος Κενταύρου και ο ερυθρός γίγαντας Wolf 359, δυο κοντινά στο ηλιακό μας σύστημα άστρα, όπως φαίνονταν στις 22/23 Απριλίου 2020, από την Γη και από το διαστημικό σκάφος της NASA Νew Horizons, αντίστοιχα. Βλέπουμε ότι φαίνονται σε διαφορετική θέση, σε σχέση με τα πιο μακρινά άστρα του υποβάθρου, εξαιτίας ενός γεωμετρικού φαινομένου γνωστoύ ως παράλλαξη. Ένα φαινόμενο με τεράστια σημασία στην αστρονομία.Φωτογραφιες. Που βρίσκεται το διαστημικό σκάφος New Horizons σήμερα 15 Ιουνίου 2020; Στις παρακάτω εικόνες βλέπουμε την τωρινή θέση του διαστημικού σκάφους New Horizons. Το πράσινο τμήμα της τροχιάς δείχνει την απόσταση που έχει διανύσει το New Horizons από την εκτόξευσή του μέχρι σήμερα, και το κόκκινο δείχνει τη μελλοντική πορεία του.Φωτογραφίες. https://physicsgg.me/2020/06/15/%cf%80%cf%89%cf%82-%ce%b2%ce%bb%ce%ad%cf%80%ce%bf%cf%85%ce%bd-%cf%84%ce%b1-%ce%ac%cf%83%cf%84%cf%81%ce%b1-%ce%bf%ce%b9-%ce%bd%ce%ad%ce%bf%ce%b9-%ce%bf%cf%81%ce%af%ce%b6%ce%bf%ce%bd%cf%84%ce%b5%cf%82/

Ο πρώτος φιλόσοφος. Σε μία ακριβώς εβδομάδα, την Κυριακή 21 Ιουνίου, ο Ηλιος θα φτάσει στο θερινό ηλιοστάσιο, το βορειότερο σημείο της εκλειπτικής, σηματοδοτώντας έτσι την αρχή της εποχής του καλοκαιριού! Την ίδια εκείνη ημέρα θα έχουμε επίσης και μια δακτυλιοειδή έκλειψη του Ηλίου, ένα φαινόμενο που από τη χώρα μας θα το δούμε ως μερική έκλειψη η οποία θα καλύψει περίπου το 20% του ηλιακού δίσκου και, ως εκ τούτου, δεν θα είναι τόσο θεαματικό όσο μια ολική ηλιακή έκλειψη που είναι όντως και ασυνήθιστη και θεαματική, ενώ η πρόβλεψή της δεν ήταν καθόλου εύκολη. Και όμως, αυτή η σχεδόν αδύνατη πρόβλεψη έγινε πραγματικότητα από τον μεγαλύτερο αρχαίο Ελληνα φιλόσοφο, τον Θαλή τον Μιλήσιο. Σύμφωνα με την αναφορά που καταχώρισε ο Ηρόδοτος (485-420 π.Χ.) στην «Ιστορία» του, και την οποία επανέλαβε αργότερα ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος (23-79 μ.Χ.) στο έργο του «Naturalis Historia», ο Θαλής προέβλεψε δημόσια και με μεγάλη ακρίβεια την ολική ηλιακή έκλειψη της 28ης Μαΐου του 585 π.Χ., γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα το τέλος του εξαετούς πολέμου μεταξύ των Μήδων και των Λυδών. Οι προεπιστημονικοί πολιτισμοί θεωρούσαν ότι οι ηλιακές εκλείψεις προκαλούνται από τη θέληση κάποιας ισχυρής θεότητας. Ο Θαλής, όμως, δεν αναφέρεται σε θεότητες, αλλά αναρωτιέται για το τι είναι αυτό που προκαλεί το φαινόμενο. Με αυτή την έννοια, η θεωρία του Θαλή για τις ηλιακές εκλείψεις είναι η πρώτη επιστημονική θεωρία που γνώρισε η Ιστορία. Σύμφωνα με τον Θαλή, η έκλειψη του Ηλίου οφείλεται στη σκιά της Σελήνης που πέφτει πάνω στη Γη. Αρα και η Σελήνη είναι ένα γεώδες σώμα, που φωτίζεται από τον Ηλιο, είναι δηλαδή ένα σώμα ετερόφωτο. Η διαρκής μάλιστα ενασχόληση του Θαλή με τις εκλείψεις έπαιξε ουσιαστικό ρόλο στην πνευματική παράδοση που άφησε πίσω του, ενώ μπορούμε με αρκετή σιγουριά να θεωρήσουμε τη δεκαετία του 580 π.Χ. ως τη χρονολογία γέννησης της ελληνικής, αλλά και της παγκόσμιας θεωρητικής επιστήμης. Ο Αριστοτέλης και ο Πλάτωνας θεωρούσαν τον Θαλή τον πρώτο φιλόσοφο της Ιστορίας και τον πρώτο από τους επτά σοφούς της αρχαιότητας, ενώ ο Μπέρτραντ Ράσελ έλεγε ότι «η δυτική φιλοσοφία αρχίζει με τον Θαλή». Διότι ήταν ο πρώτος που προσπάθησε να εξηγήσει τα φυσικά φαινόμενα με βάση τις διάφορες φυσικές διαδικασίες. Ο Θαλής προσπάθησε να κατανοήσει τον κόσμο μέσα από τα μάτια της επιστήμης και να εξηγήσει φυσικά φαινόμενα χωρίς να χρησιμοποιεί αναφορές στη μυθολογία, όπως γινόταν μέχρι την εποχή του. Μεταξύ πολλών άλλων μέτρησε τη διάρκεια του έτους και περιέγραψε τις τροπές και τις ισημερίες στο ομώνυμο βιβλίο του, ενώ από τις ελκτικές ιδιότητες που έχει το ήλεκτρο, το κεχριμπάρι δηλαδή, ανακάλυψε τον ηλεκτρισμό, αλλά και τον μαγνητισμό από τις ελκτικές ιδιότητες του ορυκτού μαγνητίτη. Και όλα αυτά δεν ήταν παρά μερικά μόνον από τα δεκάδες παρόμοια επιτεύγματα που δίκαια έδωσαν στον Θαλή τον τίτλο του «πατέρα της φιλοσοφίας». Γιατί ο Θαλής υπήρξε όντως μια αληθινά πολυεπίπεδη προσωπικότητα, αλλά πάνω απ’ όλα ήταν ένας βαθύς μελετητής και μεγάλος δάσκαλος με παρά πολύ μεγάλη επιρροή σε όλους σχεδόν τους μεταγενέστερους προσωκρατικούς φιλοσόφους, που ακολούθησαν τα χνάρια του στην προσπάθειά τους να δημιουργήσουν τεκμηριωμένες, αδιαμφισβήτητες και αληθείς πεποιθήσεις για τα φυσικά φαινόμενα και τα ουράνια σώματα χρησιμοποιώντας ως εργαλεία τους τη λογική και την επιστήμη και όχι τους μύθους και τους θρύλους. Τα ταξίδια του στην Αίγυπτο και στη Μεσοποταμία τού έδωσαν την ευκαιρία να διαμορφώσει νέες και ριζοσπαστικές ιδέες για τη φύση και τον κόσμο· έναν κόσμο που ήταν αποτέλεσμα της αλληλεπίδρασης διαφόρων φυσικών δυνάμεων και όχι θεϊκών παρεμβάσεων, που διαφεντεύεται από νόμους και κανόνες και γι’ αυτό κατανοήσιμος. Με άλλα λόγια, οι ιδέες του Θαλή και των άλλων Μιλησίων δημιούργησαν μια γέφυρα μεταξύ δύο κόσμων, τον κόσμο του μύθου και τον κόσμο του νου. Με τη δημιουργία της Ιωνικής Σχολής για τη φυσική φιλοσοφία θεμελίωσε την κριτική παράδοση, ενώ η παρουσία του σημάδεψε τη μετάβαση από τη διατύπωση ανεύθυνων ισχυρισμών στη διατύπωση υπεύθυνων διατυπώσεων οι οποίες βασίζονται σε λογικά επιχειρήματα για όσα δεν είναι δυνατόν να παρατηρηθούν. Οι μοναδικές γνώσεις του κατάφεραν μέσω αυτής της Σχολής να μεταδοθούν στις επόμενες γενιές επιστημόνων, όπως ο Αναξίμανδρος, ο Αναξιμένης και ο Πυθαγόρας. Ο περίφημος αυτός Μιλήσιος πέθανε τελικά από ηλίαση παρακολουθώντας την 58η Ολυμπιάδα (548-545 π.Χ.). https://www.kathimerini.gr/1082465/article/epikairothta/episthmh/o-prwtos-filosofos

Ένας φυσικός στην θέση του «γάτου του Σρέντιγκερ» O Erwin Schrödinger, ένας από τους θεμελιωτές της κβαντομηχανικής, όπως ο Einstein και ο de Broglie δεν μπορούσε να δεχθεί ότι η κυματοσυνάρτηση που ικανοποιούσε την εξίσωση που ανακάλυψε ο ίδιος, μας οδηγεί σε έναν μικρόκοσμο που κυβερνάται από την θεά τύχη και τις πιθανότητες. Έτσι, επινόησε το πείραμα με τον γάτο που είναι κλεισμένος σε ένα κουτί, στο οποίο περιέχεται επίσης μια ποσότητα ραδιενεργού υλικού, ένας μετρητής ραδιενέργειας Geiger, μια γυάλινη φιάλη με υδροκυάνιο ή άλλο δηλητήριο και μια συσκευή που ενεργοποιείται όταν ο απαριθμητής Geiger ανιχνεύσει ραδιενέργεια, θέτοντας σε κίνηση ένα σφυρί που σπάζει την φιάλη και απελευθερώνεται το δηλητήριο και ο γάτος πεθαίνει. Σύμφωνα με την κβαντομηχανική πριν ανοίξουμε το κουτί η κατάσταση του γάτου είναι μίγμα των καταστάσεων του γάτου ζωντανού και του γάτου νεκρού: Στην γλώσσα της κβαντομηχανικής οποιαδήποτε κι αν ήταν η κατάστασή ενός συστήματος πριν από μια μέτρηση (το παραπάνω μίγμα), η κατάστασή του μετά τη μέτρηση θα περιγράφεται από την ιδιοσυνάρτηση που αντιστοιχεί στην ιδιοτιμή που μετρήθηκε («νεκρός» ή «ζωντανός» γάτος). Αυτό ονομάζεται κατάρρευση της κυματοσυνάρτησης και αποτελεί χαρακτηριστικό της κβαντικής μέτρησης ως φυσικής διαδικασίας. Η κυματοσυνάρτηση καταρρέει στην ιδιοσυνάρτηση της ιδιοτιμής που μετρήθηκε. Το παράλογο για τον Schrödinger (και όχι μόνο γι αυτόν) ήταν πως δεν γίνεται να θεωρούμε τον γάτο συγχρόνως και ζωντανό και νεκρό μόνο και μόνο επειδή δεν έχουμε ανοίξει το κουτί (ο Einstein που είχε παρόμοιες απόψεις έλεγε: Κοιτάξτε το φεγγάρι. Πιστεύετε πως αποκτά υπόσταση όταν το παρατηρεί ένα ποντίκι Ένας άλλος φυσικός, ο Eugene Wigner πέρα από την συνεισφορά του στην κβαντομηχανική και πυρηνική φυσική προβληματιζόταν πάντα με τα θεμέλια της κβαντικής θεωρίας. Υποστήριζε πως στην μελέτη του μικρόκοσμου υπεισέρχεται αλληλεπιδρώντας και η συνείδηση του παρατηρητή. Η συνείδηση, όχι ως μια υπερβατική οντότητα, αλλά ως υλική πραγματικότητα που αλληλεπιδρά με το παρατηρούμενο σύστημα. Για τον λόγο αυτό σχεδίασε ένα νοητικό πείραμα – είναι γνωστό ως «ο φίλος του Wigner» – για να διερευνήσει τον ρόλο της συνείδησης στη διαδικασία της κβαντικής μέτρησης. O «φίλος του Wigner» βρίσκεται σε ένα κλειστό από παντού εργαστήριο και πραγματοποιεί μια κβαντική μέτρηση σε ένα φυσικό σύστημα ή επαναλαμβάνει το πείραμα με τον γάτο στο κουτί του. Για τον «φίλο του Wigner», ο γάτος που βρίσκεται μέσα στο κουτί θεωρείται πως είναι σε υπέρθεση των δυο διαφορετικών καταστάσεων «νεκρός» και «ζωντανός». Όταν ο «φίλος του Wigner» ανοίγει το κουτί (πραγματοποιεί μέτρηση στο σύστημα), σύμφωνα με την κβαντική μηχανική θα πάρει ένα από τα πιθανά αποτελέσματα («νεκρός» ή «ζωντανός») και η κυματοσυνάρτηση καταρρέει στην ιδιοσυνάρτηση της ιδιοτιμής που μετρήθηκε. Τώρα ο ίδιος ο Wigner βρίσκεται έξω από το εργαστήριο, γνωρίζοντας ότι μέσα σ’ αυτό ο φίλος του θα κάνει κάποια στιγμή την παρατήρηση (μέτρηση) του γάτου. Ο Wigner με τη σειρά του θεωρεί μια κατάσταση υπέρθεσης σε ολόκληρο το εργαστήριο, δηλ. «τον γάτο στο κουτί με όλα του τα συμπράγκαλα» συν «τον φίλο του». Αυτή η κατάσταση υπέρθεσης περιγράφεται ως: c1|ο γάτος ζωντανός/ο φίλος καταγράφει τον γάτο ζωντανό> + c2 |ο γάτος νεκρός/ο φίλος καταγράφει τον γάτο νεκρό>. Στη συνέχεια ο Wigner ρωτάει τον φίλο του, που έχει βγει από το θεόκλειστο εργαστήριο, για το αποτέλεσμα της μέτρησης και οποιαδήποτε απάντηση κι αν δώσει ο φίλος του («γάτος ζωντανός» ή «γάτος νεκρός»), ο Wigner θα καταγράψει είτε την κατάσταση «ο γάτος ζωντανός/ο φίλος καταγράφει τον γάτο ζωντανό» είτε την κατάσταση «ο γάτος νεκρός/ ο φίλος καταγράφει τον γάτο νεκρό». Δηλαδή, όταν μαθαίνει για το αποτέλεσμα του φίλου του η κατάσταση υπέρθεσης του εργαστηρίου καταρρέει. Ωστόσο, εκτός κι αν ο Wigner θεωρηθεί ως «ο προνομιακός απόλυτος παρατηρητής», η οπτική του φίλου του πρέπει να θεωρηθεί εξίσου έγκυρη, κι εδώ εμφανίζεται ένα φαινομενικό παράδοξο: από την οπτική γωνία του φίλου του, το αποτέλεσμα της μέτρησης καθορίστηκε πολύ πριν ο Wigner τον ρωτήσει και η κυματοσυνάρτηση του φυσικού συστήματος καταρρεύσει. Πότε ακριβώς έγινε η κατάρρευση; Όταν ο φίλος του Wigner είχε ολοκληρώσει την μέτρηση ή όταν οι πληροφορίες του αποτελέσματός του συνειδητοποιήθηκαν από τον Wigner; Μπερδευτήκατε; Αν όχι, τότε σκεφτείτε και το παρακάτω νοητικό πείραμα, όπου ο «φίλος του Wigner» μπαίνει στην θέση του «γάτου του Schrödinger», επαληθεύοντας την γελοιογραφία στην αρχή της ανάρτησης! Πρόκειται για έναν ημίτρελο φυσικό που ριψοκινδυνεύει την ζωή του στο όνομα της κβαντικής επιστήμης. Εδώ αντί για ραδιενεργό πηγή έχουμε μια συσκευή που εκπέμπει φωτόνια, τα οποία προσπίπτουν υπό γωνία 45ο στο διαφανές υλικό (BS), και προσπίπτουν ανάλογα με την πορεία τους στους φωτοανιχνευτές D και D’. Ο φυσικός έχει πάρει ένα υπνωτικό (!) που τον θέτει σε κώμα για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Αν ενεργοποιηθεί ο φωτοανιχνευτής D τότε το σφυρί σπάει την φιάλη με το δηλητήριο και ο φυσικός πεθαίνει. Αν ο ενεργοποιηθεί ο D’, o παράτολμος φυσικός θα ξυπνήσει στο καθορισμένο χρονικό διάστημα … Όποιος ενδιαφέρεται (και έχει την υπομονή) μπορεί να διαβάσει παρακάτω τις λεπτομέρειες και τα συμπεράσματα του νοητικού πειράματος με τον νεκροζώντανο φυσικό (The Dead-Alive Physicist experiment): https://arxiv.org/abs/2006.06368 Τελικά τι ισχύει με τα περίεργα παράδοξα που αναδύονται από τέτοιου είδους νοητικά πειράματα; Ας είμαστε επιφυλακτικοί. Πριν βγάλουμε βιαστικά συμπεράσματα, καλό θα ήταν να ξαναδιαβάσουμε «Το παράδοξο της γάτας του Schrödinger» https://physicsgg.me/2013/08/18/%CF%84%CE%BF-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CE%B4%CE%BF%CE%BE%CE%BF-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B3%CE%AC%CF%84%CE%B1%CF%82-%CF%84%CE%BF%CF%85-schrodinger-%CE%B9/ που επιχειρεί να ξεδιαλύνει τέτοιου είδους παράδοξα εν τη γενέσει τους. https://physicsgg.me/2020/06/14/%ce%ad%ce%bd%ce%b1%cf%82-%cf%86%cf%85%cf%83%ce%b9%ce%ba%cf%8c%cf%82-%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%b8%ce%ad%cf%83%ce%b7-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%b3%ce%ac%cf%84%ce%bf%cf%85-%cf%84%ce%bf%cf%85-%cf%83/ 2006.06368.pdf

Ένα πείραμα ελεύθερης πτώσης τεραστίων διαστάσεων. Η θεωρία της βαρύτητας του Αϊνστάιν – η γενική θεωρία της σχετικότητας – βασίζεται στην παγκοσμιότητα της ελεύθερης πτώσης, σύμφωνα με την οποία όλα τα σώματα αποκτούν την ίδια επιτάχυνση σε ένα εξωτερικό βαρυτικό πεδίο. Σε αντίθεση με όλες σχεδόν τις εναλλακτικές θεωρίες της βαρύτητας, η ισχυρή αρχή της ισοδυναμίας της γενικής σχετικότητας απαιτεί την ισοδυναμία των επιταχύνσεων των σωμάτων, ακόμα κι αυτών που διαθέτουν τεράστια μάζα (πλανήτες, άστρα), ανεξάρτητα από την ιδιο-βαρυτική συνοχή τους. Οι αστρονόμοι Voisin et al επιβεβαίωσαν με μεγαλύτερη ακρίβεια το φαινόμενο αυτό, μελετώντας πάλι το τριπλό αστρικό σύστημα PSR J0337+1715 που συνίσταται από δυο λευκούς νάνους και ένα άστρο νετρονίων. Στην εργασία τους «An improved test of the strong equivalence principle with the pulsar in a triple star system» , δείχνουν ότι δυο άστρα (ένα άστρο νετρονίων και ένας λευκός νάνος) «πέφτουν» με την ίδια επιτάχυνση στο πεδίο βαρύτητας ενός (δεύτερου) λευκού νάνου. Πρόκειται για την πραγματοποίηση μιας αστρικής έκδοσης του διάσημου πειράματος του Γαλιλαίου από τον πύργο της Πίζας: δυο σώματα διαφορετικής σύστασης πέφτουν με την ίδια επιτάχυνση στο βαρυτικό πεδίο της Γης. Αν μετρούσαν μια μικρή διαφορά στις επιταχύνσεις, ανάλογα με το πόσο ισχυρά συνείχε τα σώματα η ίδια τους η βαρύτητα, τότε θα παρατηρούσαν το λεγόμενο φαινόμενο Nordtvedt… Περισσότερα για την ισχυρή αρχή της ισοδυναμίας, για το φαινόμενο Nordtvedt (και για σχετικές παλαιότερες μετρήσεις) μπορείτε να διαβάσετε στην ανάρτηση «Η ελεύθερη πτώση ενός άστρου νετρονίων κι ενός λευκού νάνου» https://physicsgg.me/2018/07/06/%CE%B7-%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CF%8D%CE%B8%CE%B5%CF%81%CE%B7-%CF%80%CF%84%CF%8E%CF%83%CE%B7-%CE%B5%CE%BD%CF%8C%CF%82-%CE%AC%CF%83%CF%84%CF%81%CE%BF%CF%85-%CE%BD%CE%B5%CF%84%CF%81%CE%BF%CE%BD%CE%AF%CF%89/ , ενώ για τις πρόσφατες ακριβέστατες μετρήσεις των νέων μετρήσεων μπορείτε να βρείτε ΕΔΩ: «Astrophysicists confirm cornerstone of Einstein’s Theory of Relativity» https://phys.org/news/2020-06-astrophysicists-cornerstone-einstein-theory-relativity.html (ή αν θέλετε τεχνικές λεπτομέρειες ΕΔΩ) https://arxiv.org/pdf/2005.01388.pdf Στην φωτογραφία Οι τροχιές των άστρων του συστήματος PSR J0337+1715 (δυο λευκοί νάνοι και ένα πάλσαρ) σε διαδοχικές μεγεθύνσεις. https://physicsgg.me/2020/06/13/%ce%ad%ce%bd%ce%b1-%cf%80%ce%b5%ce%af%cf%81%ce%b1%ce%bc%ce%b1-%ce%b5%ce%bb%ce%b5%cf%8d%ce%b8%ce%b5%cf%81%ce%b7%cf%82-%cf%80%cf%84%cf%8e%cf%83%ce%b7%cf%82-%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%b1%cf%83%cf%84%ce%af/

Solar Orbiter: Όλο και πιο κοντά στον Ήλιο. Το ηλιακό παρατηρητήριο Solar Orbiter του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA) κάνει σήμερα το πρώτο σχετικά κοντινό πέρασμά του από το μητρικό άστρο του ηλιακού συστήματός μας, κινούμενο σε απόσταση περίπου 77 εκατομμυρίων χιλιομέτρων από τον Ήλιο. Το σκάφος, γνωστό και ως SolO, το οποίο κατασκευάστηκε από την ευρωπαϊκή αεροδιαστημική βιομηχανία Airbus, εκτοξεύθηκε φέτος τον Φεβρουάριο και, μαζί με το αντίστοιχο Parker Solar Probe της Αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας (NASA) που προηγήθηκε, θα μελετήσουν για πρώτη φορά από τόσο κοντά και με τόση λεπτομέρεια τον Ήλιο και τη δυναμική συμπεριφορά του. Την πρώτη κοντινή διέλευση (περιήλιο) του Solar Orbiter, το οποίο προς το παρόν κινείται ανάμεσα στις τροχιές του Ερμή και της Αφροδίτης, θα ακολουθήσουν άλλες ακόμη πιο κοντινές τα επόμενα χρόνια, ώσπου το σκάφος να πλησιάσει σε απόσταση έως 43 εκατομμυρίων χιλιομέτρων (η Γη βρίσκεται σε απόσταση 149 εκατ. χλμ. από το άστρο μας). Μέχρι τώρα, τον Ήλιο έχουν πλησιάσει περισσότερο -πλην του σύγχρονου Parker Solar Probe που στις 7 Ιουνίου πέρασε σε απόσταση μόλις 19 εκατ. χλμ.- τα παλαιότερα σκάφη Mariner 10, Helios 1 & 2 και Messenger, τα οποία, όμως, δεν είχαν τις ίδιες τεχνολογικές δυνατότητες παρατήρησης. Σε αυτήν τη φάση, οι μηχανικοί και ελεγκτές του Solar Probe «τσεκάρουν» την ομαλή λειτουργία των συστημάτων και των δέκα επιστημονικών οργάνων του. Η κανονική λειτουργία του θα αρχίσει σε περίπου ένα έτος, αλλά ήδη λειτουργεί το μαγνητόμετρό το, το οποίο καταγράφει τα μαγνητικά πεδία του ηλιακού «ανέμου», του ρεύματος φορτισμένων ενεργειακά σωματιδίων που ο Ήλιος εκτοξεύει στο διάστημα. Φέτος τον Δεκέμβριο, σύμφωνα με το BBC, το Solar Orbiter θα περάσει σε απόσταση μόνο 500.000 χιλιομέτρων από την επιφάνεια της Αφροδίτης, καθώς θα κάνει «μανούβρα» για να προσεγγίσει στη συνέχεια περισσότερο τον Ήλιο. https://www.in.gr/2020/06/15/tech/solar-orbiter-olo-kai-pio-konta-ston-ilio/

Τα πιο περίεργα πράγματα που οι αστροναύτες έχουν πάρει μαζί τους στο διάστημα. Δεινόσαυροι μινιατούρες, εξοπλισμός για γκολφ, Θεία Κοινωνία έως το πολύ ιδιαίτερο κεραμικό πλακίδιο που μπήκε- κρυφά από τη ΝΑSA- στο πόδι σεληνακάτου. Ετοιμάζοντας τις βαλίτσες μας για μία περίοδο μακράς απουσίας από το σπίτι πέραν όλων των απαραίτητων συνήθως δεν ξεχνάμε να πάρουμε μαζί και κάποιο αντικείμενο που μπορεί να έχει μια συναισθηματική αξία ή να θεωρούμε πως μας προστατεύει από κακοτοπιές. Συχνά ακούμε ιστορίες για ναυτικούς που στα ταξίδια τους φροντίζουν να έχουν πάντα μαζί τους κάποιο αντικείμενο που θεωρούν πως του φέρνει γούρι ή μια εικόνα αγίου που πιστεύουν ότι τους προστατεύει. Οι στρατιώτες λέγεται πως δεν αποχωρίζονται ποτέ τη φωτογραφία της αγαπημένης τους. Κάποιοι μπορεί να κουβαλάνε ένα κομπολόι ή να φορούν ένα βραχιολάκι. Σε κάθε περίπτωση όποια και εάν είναι η επιλογή του καθενός, σίγουρα λέει πολλά για τον ίδιο. Όταν όμως ετοιμάζεται κάποιος για ένα ταξίδι στο διάστημα, τι παίρνει μαζί του; Δύο μέλη του πληρώματος του SpaceX Falcon 9 πριν εγκαταλείψουν τη Γη για το ιστορικό διαστημικό τους ταξίδι πριν μερικές ημέρες, πήραν μαζί τους μια μινιατούρα δεινόσαυρου μετά από απαίτηση των γιων τους, όπως γράφει ο Guardian. Κατά τις αποστολές Apollo στη Σελήνη τα προσωπικά αντικείμενα που μπορούσαν να πάρουν οι αστροναύτες ήταν περιορισμένα. Διόλου περίεργο που οι περισσότεροι επέλεγαν να πάρουν μαζί τους οικογενειακές φωτογραφίες. Μάλιστα ο Τσαρλς Ντιούκ μέλος της αποστολής Apollo 16 το 1972 επέλεξε να αφήσει στην επιφάνεια του φεγγαριού μια τέτοια φωτογραφία αν και η ηλιακή ακτινοβολία πολύ γρήγορα θα τα κατέστρεφε. Στην θρυλική αποστολή Apollo 11 που οδήγησε στην επιτυχής προσεδάφιση της ακάτου στην επιφάνεια της Σελήνη τον Ιούλιο του 1969 ο θρησκευόμενος Κρίστιαν Μπαζ Όλντριν είχε πάρει μαζί του ένα μικρό δισκοπότηρο, κρασί και ψωμί. Λίγο πριν ο Νιλ Άρμστρονγκ εξέλθει της ακάτου και πατήσει στο φεγγάρι, ο Άλντριν, ο Όλντριν ζήτησε να γίνει λίγων λεπτών σιγή. Τότε διάβασε ένα απόσπασμα από το Ευαγγέλιο του Ιωάννη ενώ το πρώτο υγρό που χύθηκε στην επιφάνεια της Σελήνης ήταν θεία κοινωνία αφού ο Όλντριν μετέλαβε (βίντεο 1.) Στην αποστολή Apollo 14 το 1971, ο Άλαν Σέπαρντ έπεισε τη NASA να του επιτρέψει να πάρει μαζί του μπαστούνι και μπάλες του γκολφ. Η έλλειψη βαρύτητας βέβαια δυσκόλεψε τα πράγματα όταν χτύπησε τη μπάλα (βίντεο 2). Πολύ διαφορετικές αλλά ενδιαφέρουσες όμως είναι και δύο ακόμη ιστορίες που αφορούν αντικείμενα που έχουν ταξιδέψει στο διάστημα. Όταν τα Voyager 1 και 2 ξεκίνησαν τα ταξίδια τους το 1977 εντός των μη επανδρωμένων διαπλανητικών διαστημόπλοιων υπήρχε και από ένας δίσκος φτιαγμένος από χρυσό που περιελάμβανε ήχους, μουσική και 115 εικόνες από τη Γη. Ένας είδος χαιρετισμού στην περίπτωση που τα δύο διαστημόπλοια έφταναν κάπου όπου υπήρχαν νοήμονα όντα. Επίσης στην σεληνάκατο της αποστολής Apollo 12 τον Νοέβριο του 1969φαίνεται πως υπήρχε ένα κρυμμένο αντικείμενο. Πρόκειται για ένα πολύ μικρό κεραμικό πλακίδιο (2 εκ x1,3 εκ.) με σχέδια έξι διάσημων καλλιτεχνών (Άντι Γουόρχολ, Φόρεστ Μάιερς, Ντέιβιντ Νοβρος, Ρόμπερτ Ράουσενμπεργκ, Τζον Τσάμπερλέιν, Κλάες Όλντενμπουργκ). Το δημιούργημα του Μάιερς έφερε την ονομασία ”Μoon Museum” ενώ επειδή η ΝASA δεν απαντούσε στο αίτημα του να ταξιδέψει το συλλογικό έργο στο διάστημα, απευθύνθηκε σε έναν μηχανικό ο οποίο εργαζόταν για την κατασκευή της σεληνακάτου της αποστολής και το μικροσκοπικό αντικείμενο τοποθετήθηκε κρυφά σε ένα από τα ”πόδια” του σκάφους. Στις φωτογραφίες Moon Museum - Επάνω αριστερά ξεχωρίζει το πέος που ζωγράφισε ο Γουόρχολ.-H οικογενειακή φωτογραφία που άφησε στο διάστημα ο Ντιούκ-Ο χρυσός δίσκος. https://www.huffingtonpost.gr/entry/ta-pio-perierya-praymata-poe-oi-astronaetes-echoen-parei-mazi-toes-sto-diastema_gr_5ee1ebf1c5b67fade1d705b3?ncid=tweetlnkgrhpmg00000001

Διαστημικό ρομπότ της NASA θα ερευνήσει για νερό στη Σελήνη. Ένα ακόμη καθοριστικό βήμα για την κατάκτηση του Διαστήματος πραγματοποίησε την Πέμπτη η NASA, επιλέγοντας το διαστημικό ρομπότ που θα ερευνήσει για πηγές νερού στη Σελήνη, ανοίγοντας τον δρόμο στην επανδρωμένη αποστολή που θα ακολουθήσει και στη δημιουργία της πρώτης ανθρώπινης αποικίας εκτός του πλανήτη Γη. Η NASA επέλεξε την εταιρεία Astrobotic από το Πίτσμπουργκ και ενέκρινε ποσό 199,5 εκατ. δολαρίων, προκειμένου να παραδώσει το Volatiles Investigating Polar Exploration Rover (VIPER), το οποίο θα ερευνήσει τον Νότιο Πόλο της Σελήνης, στα τέλη του 2023. Το κινητό ρομπότ VIPER που αναζητά νερό, θα προετοιμάσει το έδαφος για τις αποστολές αστροναυτών στη σεληνιακή επιφάνεια από το 2024 και θα φέρει τη NASA ένα βήμα πιο κοντά στην ανάπτυξη μιας βιώσιμης, μακροπρόθεσμης παρουσίας στη Σελήνη ως μέρος του προγράμματος Artemis του οργανισμού. «Το VIPER rover και η εμπορική συνεργασία μέσω της οποίας θα παραδοθεί και θα μεταφερθεί στη Σελήνη, είναι ένα πρωταρχικό παράδειγμα του πώς η επιστημονική κοινότητα και η βιομηχανία των ΗΠΑ κάνουν το όραμα της σεληνιακής εξερεύνησης της NASA πραγματικότητα», δήλωσε ο Administrator της NASA, Jim Bridenstine. «Οι εμπορικοί εταίροι αλλάζουν το τοπίο της εξερεύνησης του διαστήματος και το VIPER θα δώσει μεγάλη ώθηση στις προσπάθειές μας να στείλουμε την πρώτη γυναίκα και τον επόμενο άνδρα στην σεληνιακή επιφάνεια το 2024 μέσω του προγράμματος Artemis», πρόσθεσε. Η πτήση του VIPER στο Φεγγάρι αποτελεί μέρος της πρωτοβουλίας Commercial Lunar Payload Services (CLPS) της NASA, η οποία αξιοποιεί τις δυνατότητες των βιομηχανικών εταίρων να παραδίδουν γρήγορα επιστημονικά όργανα στη Σελήνη. Κατά τη διάρκεια της αποστολής 100 ημερών στη Σελήνη, το VIPER rover θα περιπλανηθεί αρκετά μίλια και θα χρησιμοποιήσει τα τέσσερα επιστημονικά του όργανα για τη δειγματοληψία σε διάφορα εδάφη. Τα όργανα αναζήτησης νερού θα μεταφερθούν στη Σελήνη το 2021 και το 2022, για να βοηθήσουν στη δοκιμή της απόδοσής τους στην σεληνιακή επιφάνεια πριν από την αποστολή του VIPER. Το rover θα έχει επίσης ένα τρυπάνι για να σκάψει στη σεληνιακή επιφάνεια. «Το CLPS είναι ένας εντελώς δημιουργικός τρόπος για να προωθήσει τη σεληνιακή εξερεύνηση», δήλωσε ο αναπληρωτής διαχειριστής Επιστημών της NASA Thomas Zurbuchen. «Κάνουμε κάτι που δεν έχει γίνει ποτέ πριν. Δοκιμάζουμε τα όργανα στη Σελήνη καθώς αναπτύσσεται το rover. Το VIPER και τα πολλά ωφέλιμα φορτία που θα στείλουμε στην σεληνιακή επιφάνεια τα επόμενα χρόνια θα μας βοηθήσουν να υλοποιήσουμε το τεράστιο επιστημονικό δυναμικό της Σελήνης». Το VIPER θα συλλέξει δεδομένα - συμπεριλαμβανομένης της θέσης και της συγκέντρωσης πάγου - που θα χρησιμοποιηθούν για την ενημέρωση των πρώτων παγκόσμιων χαρτών υδατικών πόρων της Σελήνης. Επιστημονικά δεδομένα που συλλέγονται από το VIPER θα ενημερώνουν επίσης την επιλογή μελλοντικών τοποθεσιών προσγείωσης για τις αποστολές των αστροναυτών του προγράμματος Artemis, βοηθώντας στον προσδιορισμό τοποθεσιών όπου το νερό και άλλοι πόροι μπορούν να συλλεχθούν για τη διατήρηση ανθρώπων κατά τη διάρκεια εκτεταμένων αποστολών. Οι επιστημονικές του έρευνες θα παρέχουν πληροφορίες για την εξέλιξη του φεγγαριού και του συστήματος της Γης-Σελήνης. Η NASA στο παρελθόν έχει συνάψει συμβάσεις με τρεις εταιρείες για την πραγματοποίηση παραδόσεων CLPS στη Σελήνη από το 2021. Η Astrobotic έχει προγραμματίσει να πραγματοποιήσει την πρώτη παράδοση άλλων οργάνων στην σεληνιακή επιφάνεια τον επόμενο χρόνο. Τον Απρίλιο, η υπηρεσία δημοσίευσε μια πρόσκληση για πιθανές μελλοντικές σεληνιακές επιφανειακές έρευνες και έλαβε περισσότερες από 200 απαντήσεις. Το CLPS σχεδιάζεται να παρέχει σταθερό ρυθμό δύο παραδόσεων στη σεληνιακή επιφάνεια κάθε χρόνο. «Είναι τεράστια τιμή και ευθύνη που μας επέλεξε η NASA για την εκπλήρωση αυτής της αποστολής εθνικής σημασίας», δήλωσε ο διευθύνων σύμβουλος της Astrobotic John Thornton. «Οι υπηρεσίες σεληνιακής εφοδιαστικής της Astrobotic δημιουργήθηκαν για να ανοίξουν μια νέα εποχή στη Σελήνη. Η παράδοση του VIPER για αναζήτηση νερού και η σκηνή για το πρώτο ανθρώπινο πλήρωμα από τον Απόλλωνα, ενσωματώνει την εταιρεία μας στην αποστολή». Το VIPER είναι μια συνεργασία μεταξύ διαφόρων οντοτήτων της NASA και συνεργατών πρακτορείων. Το διαστημικό σκάφος, το προσγειωμένο όχημα και το όχημα εκτόξευσης που θα παραδώσει το VIPER στην επιφάνεια της Σελήνης θα παρέχεται μέσω της πρωτοβουλίας CLPS της NASA ως συνεργασία με τη βιομηχανία για την παράδοση ωφέλιμων επιστημών και τεχνολογίας στην επιφάνεια της Σελήνης. Το CLPS είναι μέρος του προγράμματος σεληνιακής ανακάλυψης και εξερεύνησης που διαχειρίζεται η Διεύθυνση Επιστημονικής Αποστολής (SMD) του οργανισμού στα κεντρικά γραφεία της NASA στην Ουάσινγκτον. Η αποστολή VIPER είναι μέρος της Διεύθυνσης Πλανητικών Επιστημών SMDs. Το Κέντρο Έρευνας Ames της NASA στη Silicon Valley της Καλιφόρνιας διαχειρίζεται την αποστολή VIPER, καθώς και ηγείται της επιστήμης, της μηχανικής συστημάτων, των επιφανειακών λειτουργιών σε πραγματικό χρόνο και του λογισμικού πτήσης. Το υλικό του rover σχεδιάζεται και κατασκευάζεται από το Διαστημικό Κέντρο Johnson της NASA στο Χιούστον και τα όργανα παρέχονται από την Ames, το Διαστημικό Κέντρο Kennedy της NASA στη Φλόριντα και τον εμπορικό συνεργάτη Honeybee Robotics στην Altadena της Καλιφόρνια. Το πρόγραμμα Artemis είναι η απαρχή μίας νέας εποχής. Της εξερεύνησης του Διαστήματος. Μετά από πολλές δεκαετίες ερευνών, κατάκτησης γνώσης, μελέτης και λαμπρών μυαλών, η ανθρωπότητα είναι έτοιμη να πραγματοποιήσει το πρώτο μεγάλο βήμα για την Κατάκτηση του Διαστήματος. Η πρώτη αποικία στη Σελήνη και η επόμενη που ακολουθεί στον πλανήτη Άρη, αναμένεται να αλλάξουν άρδην το τοπίο σε όλους τους τομείς, ανοίγοντας νέους ορίζοντες για την ανθρωπότητα, το όφελος της οποίας θα εξαρτηθεί από τα κίνητρα και τον τρόπο διαχείρισης της νέας πραγματικότητας. https://www.pronews.gr/epistimes/diastima/886684_diastimiko-rompot-tis-nasa-tha-ereynisei-gia-nero-sti-selini-vinteo

Ξεκίνησε η προετοιμασία του Preflight του διαστημικού σκάφους Progress MS-15 Στο πλαίσιο του προγράμματος εφοδιασμού του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού στο κοσμοδρόμιο Baikonur, έχουν ξεκινήσει σήμερα οι προετοιμασίες για την κυκλοφορία του οχήματος μεταφοράς Progress MS-15 (TGC). Στο συγκρότημα εγκατάστασης και δοκιμών του ιστότοπου 254 του κοσμοδρόμiου Baikonur, οι ειδικοί της RSC Energia παρέλαβαν το διαστημικό σκάφος, προετοιμάστηκαν για τις ηλεκτρικές δοκιμές, έλεγξαν και επιθεώρησαν τα ηλιακά πάνελ και επίσης έλεγξαν τα κυκλώματα squib του προϊόντος και κατέγραψαν την αρχική κατάσταση των συστημάτων. https://www.energia.ru/ru/news/news-2020/news_06-10.html

Τι συμβαίνει με την μάζα των νετρίνων; To 1998, oι φυσικοί έκαναν μια ανακάλυψη που κλόνισε την καθιερωμένη θεωρία τους για τα στοιχειώδη σωματίδια και έφερε στο προσκήνιο για τις επόμενες δεκαετίες ένα ταπεινό σωματίδιο. Το Καθιερωμένο Πρότυπο, η θεωρία που περιγράφει την φυσική των θεμελιωδών σωματιδίων της ύλης από την οποία είμαστε φτιαγμένοι, προέβλεπε ότι η μάζα των σωματιδίων που ονομάζονται νετρίνα δεν έχουν μάζα. Τα πειράματα έδειχναν πως τα νετρίνα κινούνται με την ταχύτητα του φωτός, κάτι που μόνο ένα σωματίδιο με μάζα ηρεμίας μηδέν μπορούσε να το πετύχει. Όμως οι φυσικοί του ανιχνευτή νετρίνων Super-Kamiokande στην Ιαπωνία από τα πρώτα δεδομένα που συνέλεξαν έβλεπαν πως τα νετρίνα είχαν μια πολύ μικρή μάζα, αλλά ασφαλώς όχι μηδενική. Το γεγονός αυτό τους έφερε σε αμηχανία γιατί δεν μπορούσαν να το εξηγήσουν. Προφανώς κάτι έλειπε από την μέχρι τότε αποδεκτή θεωρία. Τώρα γνωρίζουμε. Τα νετρίνα έχουν μάζα. Είναι απίστευτα ελαφρά – ένα εκατομμύριο φορές ελαφρότερα από το αμέσως επόμενο ελαφρύτερο σωματίδιο, το ηλεκτρόνιο. Τρισεκατομμύρια νετρίνα διασχίζουν το σώμα μας κάθε δευτερόλεπτο, και αλληλεπιδρούν πολύ σπάνια με την ύλη. Επειδή τα νετρίνα αλληλεπιδρούν ασθενέστατα με την ύλη, τα πειράματα που διερευνούν τις ιδιότητές του είναι πολύ δύσκολα, και οι γνώσεις μας γι’ αυτά είναι περιορισμένες, σε σχέση με τα άλλα σωματίδια του Καθιερωμένου Προτύπου. Τι γνωρίζουμε για τα νετρίνα; Γνωρίζουμε ότι εμφανίζονται με τρεις γεύσεις. Και όχι με μόνο μια από αυτές. Καθώς κινούνται στον χώρο μεταπίπτουν από την μια γεύση στην άλλη – ένα φαινόμενο γνωστό με το όνομα ταλαντώσεις νετρίνων. Αυτό το φαινόμενο δεν θα ήταν δυνατό αν τα νετρίνα είχαν μηδενική μάζα. Αλλά από πού προέρχεται αυτή η μάζα; Τα νετρίνα ανήκουν στην κατηγορία των στοιχειωδών σωματιδίων που ονομάζονται φερμιόνια[1]. Όλα τα άλλα φερμιόνια, όπως τα λεπτόνια και τα κουάρκ «κερδίζουν» την μάζα τους μέσα από την αλληλεπίδρασή τους με το μποζόνιο Higgs. Όμως τα νετρίνα δεν φαίνεται να ακολουθούν τον ίδιο δρόμο. Οι φυσικοί έχουν προτείνει εκατοντάδες θεωρίες για το πώς τα νετρίνα αποκτούν την μάζα τους και ο καθένας έχει την προτίμησή του. Ίσως υπάρχει μια άλλη πηγή μάζας την οποία δεν γνωρίζουμε. Ίσως η μάζα των νετρίνων να προκύπτει από την αλληλεπίδραση του μποζονίου Higgs και αυτής της άγνωστης πηγής μάζας. Υπάρχουν πολλές προτάσεις-απαντήσεις, κι αν είμαστε τυχεροί η ερώτηση γίνεται: ποια είναι η σωστή απάντηση; Το σίγουρο είναι ότι στο ερώτημα, «ποιος είναι ο τρόπος με τον οποίο η φύση επιλέγει να δώσει μάζα στα νετρίνα;» δεν έχει ακόμα απαντηθεί οριστικά. Το κρυμμένο νετρίνο Σύμφωνα με τα πειραματικά δεδομένα, τα νετρίνα δεν μπορούν να αλληλεπιδράσουν με το πεδίο Higgs, διότι δεν είναι δεξιόστροφα. Τα σωματίδια μπορούν να είναι ή αριστερόστροφα ή δεξιόστροφα. Οι ονομασίες αυτές δείχνουν τον προσανατολισμό του σπιν τους σε σχέση με την κατεύθυνση της ορμής τους. Η ιδιότητα προσανατολισμού, δεξιόστροφη ή αριστερόστροφη ονομάζεται «χειραλικότητα». Μπορείτε να θεωρήσετε τα περισσότερα σωματίδια αμφιδέξια. Εμφανίζονται τόσο ως αριστερόμορφα όσο και ως δεξιόμορφα. Όταν ένα σωματίδιο αλληλεπιδρά με το πεδίο Higgs, αλλάζει χειραλικότητα από αριστερά προς δεξιά ή δεξιά προς αριστερά. Αυτή η αλλαγή πρέπει να συμβεί ώστε το πεδίο να δώσει μάζα στα σωματίδια. Τα αριστερόστροφα σωματίδια συμπεριφέρονται πολύ διαφορετικά από τα δεξιόστροφα σωματίδια. Άρα χρειάζεστε κάτι για να τα κολλήσετε μαζί, κι αυτό είναι το μποζόνιο Higgs. Αλλά στην περίπτωση των νετρίνων, αυτό είναι πιο περίπλοκο. Τούτο συμβαίνει επειδή, όλα τα νετρίνα φαίνεται πως είναι αριστερόστροφα. Η έλλειψη δεξιόστροφου νετρίνου αποτελεί το βασικότερο μυστήριο των νετρίνων. Δεν γνωρίζουμε αν ένα τέτοιο σωματίδιο υπάρχει στην πραγματικότητα. Και εάν υπάρχει το δεξιόστροφο νετρίνο, πρέπει να είναι τόσο αδρανές, ώστε να αλληλεπιδρά μόνο με το μποζόνιο Higgs, και γιαυτό ιδιαίτερα δύσκολο να εντοπιστεί. Το νετρίνο ως το αντισωματίδιό του Παρόλο που οι επιστήμονες δεν έχουν ακόμη ανιχνεύσει δεξιόστροφα νετρίνα, γνωρίζουν ήδη μια διαφορετική ομάδα δεξιόστροφων σωματιδίων στο οικοσύστημα των νετρίνων: τα αντινετρίνα. Αυτό μας συνδέει με την επόμενη θεωρία: Είναι πιθανό ένα νετρίνο να είναι στην πραγματικότητα και το αντισωματίδιό του. Κάθε θεμελιώδες σωματίδιο αντιστοιχεί σε ένα αντισωματίδιο με ορισμένα κατοπτρικά χαρακτηριστικά, όπως αντίθετο φορτίο (για παράδειγμα, το αρνητικά φορτισμένο ηλεκτρόνιο και το θετικά φορτισμένο αντισωματίδιό του, το ποζιτρόνιο). Τα αντισωματίδια αποκτούν την μάζα τους όπως ακριβώς και τα αντίστοιχά τους σωματίδια. Το νετρίνο και το αντινετρίνο, είναι και τα δύο ηλεκτρικά ουδέτερα σωματίδια. Εδώ λοιπόν προκύπτει ένας γρίφος: Αν μοιάζει με νετρίνο και δρα σαν νετρίνο, δεν σημαίνει ότι το αντινετρίνο μπορεί να είναι το ίδιο σωματίδιο με το νετρίνο; Εάν το αντινετρίνο και το νετρίνο είναι απλώς δεξιόστροφες και αριστερόστροφες εκδοχές του ίδιου σωματιδίου, τότε θα πρέπει να μπορούν να αλληλεπιδρούν ώστε να αποκτήσουν μάζα. Που σημαίνει ότι τα νετρίνα είναι αυτό που ονομάζουμε φερμιόνια Majorana, το οποίο μπορεί να προκύψει μόνο όταν τόσο το σωματίδιο όσο και το αντισωματίδιο είναι πανομοιότυπα. Σε αυτό το σενάριο, το νετρίνο θα πάρει τη μάζα του μέσω μιας αλληλεπίδρασης με το αντινετρίνο του. Για να γίνει αυτό, οι θεωρητικοί θα πρέπει να εφεύρουν κάτι άλλο, όπως μια μοναδική μορφή του μποζονίου Higgs ειδική για την αλληλεπίδραση νετρίνων. Μια εναλλακτική θεωρία χωρίς το Higgs Η πιο δημοφιλής θεωρία προτείνει έναν εντελώς νέο μηχανισμό για την μάζα των νετρίνων, εισάγοντας ένα νέο σωματίδιο πέραν του Καθιερωμένου Προτύπου. Σύμφωνα με αυτή τη θεωρία, η νέα αυτή οντότητα θα μπορούσε να είναι ένα πολύ βαρύ σωματίδιο, που μοιάζει με δεξιόστροφο νετρίνο, αλλά με διαφορετική μάζα. Θα μπορούσε να είναι κάτι που μοιάζει με το μποζόνιο Higgs ή ένα είδος σωματιδίου σαν το ηλεκτρόνιο ή πολλά σωματίδια η συλλογική δράση των οποίων δίνει την μάζα στα νετρίνα. Μια μορφή αυτής της θεωρίας, αρκετά δημοφιλής, είναι ο μηχανισμός Seesaw, οποίος επιβεβαιώνει τις πολύ μικρές μάζες των νετρίνων. Αν το σωματίδιο που δημιουργεί την μάζα των νετρίνων είναι πολύ βαρύ, η μεγάλη του μάζα είναι που κάνει τα νετρίνα να έχουν πολύ μικρή μάζα. Τα πειράματα νετρίνων Οι φυσικοί δοκιμάζουν αυτές τις θεωρίες με πειράματα. Η πρωτη και πιο σημαντική ερώτηση που πρέπει να απαντηθεί είναι, «αν τα νετρίνα Majorana είναι φερμιόνια;». Πειράματα όπως το GERDA (GERmanium Detector Array) στο υπόγειο εργαστήριο του Gran Sasso στην Ιταλία προσπαθούν να προσδιορίσουν αν τα νετρίνα ταυτίζονται με τα αντισωμτίδιά τους, αναζητώντας ένα φαινόμενο που ονομάζεται διπλή βήτα διάσπαση. Σ’ αυτή την διαδικασία, ένα νετρόνιο στον πυρήνα ενός ισοτόπου, στην περίπτωση αυτή ένα ισότοπο γερμανίου, διασπάται σε ένα ηλεκτρόνιο και ένα νετρίνο. Αν δυο νετρόνια στον πυρήνα του ισοτόπου διασπαστούν ταυτόχρονα, τότε προκύπτει αυτό που ονομάζεται διπλή βήτα διάσπαση. Οι φυσικοί ψάχνουν μια διπλή βήτα διάσπαση όπου ο πυρήνας δεν εκπέμπει νετρίνα, αλλά φαίνεται να εκπέμπει μόνο δυο ηλεκτρόνια, αφού τα νετρίνα (τύπου Majorana) που εκπέμπονται εξαϋλώνονται. Κι αν η παρατήρηση της διπλής βήτα διάσπασης είναι εξαιρετικά σπάνια, τότε η χωρίς νετρίνα διπλή διάσπαση βήτα θα είναι πολύ σπανιότερη. Αλλά, οι φυσικοί περιμένουν να δοθεί πειραματική απάντηση στο πρόβλημα σε περίπου δέκα χρόνια. Οι καρποί αυτής της έρευνας δεν τελειώνουν με τα νετρίνα. Αν κατανοήσουμε περισσότερο τα νετρίνα τότε θα μπορούμε να απαντήσουμε κι άλλες ανοιχτές ερωτήσεις στην σωματιδιακή φυσική. Ερωτήσεις όπως: Γιατί η ύλη στο σύμπαν κυριαρχεί συντριπτικά έναντι της αντιύλης; Γιατί η διαστολή του σύμπαντος επιταχύνεται; Τι είναι η σκοτεινή ύλη; Το βέβαιο είναι πως η συλλογή όσο το δυνατόν περισσότερων πειραματικών δεδομένων σχετικά με την μάζα των νετρίνων θα μας βοηθήσει να κατανοήσουμε περισσότερο την φυσική των στοιχειωδών σωματιδίων – ή που είναι το ίδιο, να κατανοήσουμε καλύτερα τον εαυτό μας και τον κόσμο που μας περιβάλλει. https://physicsgg.me/2020/06/11/%cf%84%ce%b9-%cf%83%cf%85%ce%bc%ce%b2%ce%b1%ce%af%ce%bd%ce%b5%ce%b9-%ce%bc%ce%b5-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%bc%ce%ac%ce%b6%ce%b1-%cf%84%cf%89%ce%bd-%ce%bd%ce%b5%cf%84%cf%81%ce%af%ce%bd%cf%89%ce%bd/

''Νεκρό'' αστέρι απορροφάται από αστέρα μέσα σε ένα βίντεο περίπου 5 λεπτών Όταν ένα αστέρι πεθαίνει, τη θέση του παίρνει μία μαύρη τρύπα ή ένας αστέρας νετρονίων αντικαθιστώντας δηλαδή το σημείο του χωροχρόνου όπου ο τεράστιος πυρήνας του παλλόταν με τέτοια ένταση που το ανθρώπινο μυαλό μας είναι πολύ δύσκολο να συλλάβει το μέγεθός της. Το συγκεκριμένο αστέρι με όνομα SAX J1808.4-365 που βρίσκεται 11 χιλιάδες έτη φωτός μακριά από τη Γη στον αστερισμό του Τοξότη περιστρεφόταν με απίστευτες ταχύτητες (401 περιστροφές το δευτερόλεπτο) κυκλώνοντας το διπλανό του αστέρι κάθε δύο ώρες. Τελικά, χρειάστηκαν 12 μέρες για να ολοκληρωθεί η διαδικασία όπου ένα "νεκρό αστέρι" καταπίνει ένα κοντινό του άστρο. "Οι νέες παρατηρήσεις μας δίνουν τη δυνατότητα να μελετήσουμε τον δίσκο προσαύξησης (σ.σ. η δομή που σχηματίζεται από διάχυτο υλικό που βρίσκεται σε φθίνουσα τροχιακή κίνηση γύρω από ένα κεντρικό φορέα) και να ελέγξουμε το πόσο γρήγορα και εύκολα μετακινείται η ύλη προς τον αστέρα νετρονίων (Αστέρας νετρονίων ονομάζεται η μία από τις τρεις μορφές των μόνιμων τελικών υπολειμμάτων της εξέλιξης ενός αστέρα: είναι το ένα είδος "αστρικού πτώματος" τα άλλα δύο είναι ο λευκός νάνος και η μαύρη τρύπα)" δήλωσε η Adelle Goodwin, διδακτορική φοιτήτρια του Monash School of Physics and Astronomy στο Κλέιτον της Αυστραλίας, στο δελτίο τύπου που εκδόθηκε. "Χρησιμοποιώντας πολλαπλά υπερευαίσθητα στο φως τηλεσκόπια καταφέραμε να καταγράψουμε όλη τη διαδικασία που διήρκεσε 12 ημέρες" συμπλήρωσε. "Αυτή η εργασία μας δίνει τη δυνατότητα να ρίξουμε φως στην προσαύξηση των αστέρων νετρονίου αλλά και στις τρομερές εκρήξεις που προκαλούν, ένα φαινόμενο που για δεκαετίες απασχολούσε αλλά και μπέρδευε τους επιστήμονες" ήταν τα λόγια του David Russell, αστροφυσικού από το Πανεπιστήμιου του Άμπου Ντάμπι, ο οποίος και συμμετείχε στην έρευνα. https://www.pentapostagma.gr/epistimi/6945721_nekro-asteri-aporrofatai-apo-astera-mesa-se-ena-binteo-peripoy-5-lepton

Και η τεχνητή νοημοσύνη (ίσως) χρειάζεται ύπνο. Σίγουρα ο...ύπνος δεν είναι κάτι που σκέφτεται κανείς όταν αναλογίζεται τις ανάγκες μιας τεχνητής νοημοσύνης, αλλά ίσως τελικά ακόμα και η Α.Ι. να χρειάζεται περιόδους ξεκούρασης προκειμένου να αποκομίσει οφέλη αντίστοιχα με αυτά που έχουν οι ζωντανοί εγκέφαλοι, σύμφωνα με νέα έρευνα του Los Alamos National Laboratory. «Μελετούμε νευρωνικά δίκτυα, που είναι συστήματα τα οποία μαθαίνουν σχεδόν όπως και οι ζωντανοί εγκέφαλοι» είπε η Γιτσίνγκ Γουάτκινς, επιστήμονας υπολογιστών του Los Alamos National Laboratory. «Μας συνάρπασε η προοπτική της εκπαίδευσης ενός νευρομορφικού επεξεργαστή με τρόπο ανάλογο αυτού με τον οποίο οι άνθρωποι και άλλα βιολογικά συστήματα μαθαίνουν από το περιβάλλον τους κατά την ανάπτυξή τους στην παιδική ηλικία». Η Γουάτκινς και οι συνεργάτες της διαπίστωσαν πως οι προσομοιώσεις δικτύων γίνονταν ασταθείς μετά από συνεχείς περιόδους εκμάθησης άνευ επίβλεψης. Όταν τα δίκτυα εκτέθηκαν σε καταστάσεις που είναι ανάλογες αυτών που βιώνουν οι εγκέφαλοι κατά τον ύπνο, η σταθερότητα επανήλθε. «Ήταν σαν να δώσαμε στα νευρωνικά δίκτυα το ανάλογο ενός καλού νυχτερινού ύπνου» είπε η ίδια. Η ανακάλυψη αυτή έλαβε χώρα καθώς η ομάδα των ερευνητών δούλευε πάνω στην ανάπτυξη νευρωνικών δικτύων που προσομοιώνουν πώς οι άνθρωποι και άλλα βιολογικά συστήματα μαθαίνουν να βλέπουν. Αρχικά δυσκολεύτηκαν με τη σταθεροποίηση των νευρωνικών δικτύων που προσομοιώνονταν ενώ περνούσαν εκπαίδευση άνευ επίβλεψης, κάτι που περιλαμβάνει την καταχώρηση/ χαρακτηρισμό αντικειμένων χωρίς να υπάρχουν προηγούμενα παραδείγματα για σύγκριση. «Το ζήτημα του πώς θα εμποδίσουμε τα συστήματα εκμάθησης να γίνουν ασταθή στην πραγματικότητα εμφανίζεται μόνο όταν επιχειρούμε να αξιοποιήσουμε βιολογικά ρεαλιστικούς, spiking νευρομορφικούς επεξεργαστές, ή όταν προσπαθούμε να κατανοήσουμε την ίδια τη βιολογία» είπε άλλος ένας εκ των συντελεστών, ο Γκάρετ Κένον. «Η συντριπτική πλειονότητα του machine learning, του deep learning και των ερευνητών τεχνητής νοημοσύνης ποτέ δεν αντιμετωπίζουν αυτό το πρόβλημα επειδή στα συστήματα που μελετούν έχουν την πολυτέλεια να πραγματοποιούν μαθηματικές διεργασίες που έχουν ως αποτέλεσμα τη ρύθμιση των συνολικών δυναμικών κερδών του συστήματος». Οι επιστήμονες χαρακτηρίζουν την απόφαση να δοκιμάσουν να βάλουν τα δίκτυα σε «ύπνο» ως μια τελευταία, ύστατη προσπάθεια σταθεροποίησής τους. Σε αυτό το πλαίσιο πειραματίστηκαν με διάφορα είδη «θορύβου», και τα καλύτερα αποτελέσματα προέκυψαν όταν χρησιμοποιήθηκαν κύματα Γκαουσιανού θορύβου, που περιλαμβάνουν ένα μεγάλο εύρος συχνοτήτων και ευρών. Όπως εκτιμούν, ο θόρυβος αυτός μιμείται input που λαμβάνεται από τους βιολογικούς νευρώνες κατά τον ύπνο. Επόμενος στόχος είναι η εφαρμογή του αλγορίθμου στο νευρομορφικό τσιπ Loihi της Intel, προκειμένου να «κοιμάται» κατά καιρούς ώστε να επεξεργάζεται με σταθερότητα πληροφορίες από μια κάμερα σε πραγματικό χρόνο. https://www.naftemporiki.gr/story/1607377/kai-i-texniti-noimosuni-isos-xreiazetai-upno

Ενας «Δράκος» στη διαστημική «σπηλιά» του. Από την περασμένη Κυριακή στις Ηνωμένες Πολιτείες οργισμένοι διαδηλωτές κάνουν άνω-κάτω πόλεις και Πολιτείες ολόκληρες, ενώ και ο υπόλοιπος κόσμος δεν νιώθει ιδιαίτερα καλά, καθώς ακόμη δεν μπορεί να συνέλθει από τις πληγές της Covid-19. «Ο Μπομπ και ο Νταγκ εγκατέλειψαν τον πλανήτη στην πιο κατάλληλη στιγμή» έγραψε μάλλον με ζήλια κάποιος Αντριου Μόργκαν. Διότι όλα αυτά γίνονταν την ίδια ακριβώς στιγμή που εκατοντάδες χιλιάδες άλλοι άνθρωποι, σε απευθείας σύνδεση, παρακολουθούσαν μέσα από τον υπολογιστή τους αν οι δύο αμερικανοί αστροναύτες, Μπομπ Χάρλεϊ και Νταγκ Μπένκεν, κλεισμένοι μέσα στη διαστημική κάψουλα «Dragon», θα έφθαναν σώοι στον Διαστημικό Σταθμό. Ηταν ένα… έργο που κράτησε 4 ώρες, 24 λεπτά και 31 δευτερόλεπτα. «Παίζεται» ακόμη στη διαδικτυακή διεύθυνση: και παρ’ όλο που είναι γνωστό το τέλος του, δεν παύει να είναι ενδιαφέρον.Ενας «δράκος» επάνω σε ένα «γεράκι» είχαν ξεκινήσει στις 9.22 το βράδυ του Σαββάτου, 30 Μαΐου, με κατεύθυνση βορειοανατολικά, επάνω από τον Ατλαντικό, με πλήρωμα τους δύο αμερικανούς αστροναύτες, μόλις καλυτέρεψε λίγο ο καιρός. Ο οποίος κρατούσε τον πύραυλο Falcon-9 με προσαρτημένη επάνω του την κάψουλα «Crew Dragon» από την Πέμπτη βιδωμένα και τα δύο στη Γη, αλλά σε πυρετώδη αναμονή. Στις πλάτες γιγάντων Από το ιστορικό σημείο 39Α στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της Φλόριδας ξεκίνησε η για πρώτη φορά με ιδιωτικό μέσο πλέον μεταφορά αστροναυτών της NASA. Ιδιοκτησίας της εταιρείας SpaceX όπου μεγαλομέτοχος είναι ο γνωστός 49χρονος Νοτιοαφρικανός Ελον Μασκ. Το ταξίδι κράτησε 19 ώρες. Μόλις μετά τα πρώτα δυόμισι λεπτά το κατώτερο τμήμα του πυραύλου αποκολλήθηκε, ακριβώς όπως ήταν σχεδιασμένο, για να ανακτηθεί από ένα πλοίο με το πολύ εύγλωττο όνομα: «Of Course I Still Love You», που το περίμενε να πέσει στα νερά του Ατλαντικού. Πέρασαν ακόμη έξι και μισό λεπτά για να βρεθεί στην κανονική τροχιά, οπότε το πλήρωμα των δύο μπορούσε να σκεφθεί ότι ένας καλός ύπνος θα ήταν ό,τι έπρεπε μέχρι την επόμενη ημέρα που θα γινόταν και η κρίσιμη συνάντηση με τον Διαστημικό Σταθμό. Αλλωστε η κάψουλα «Ντράγκον» είναι ρυθμισμένη να φθάνει στον προορισμό της χωρίς να χρειάζεται να επέμβουν ανθρώπινα χέρια ή μυαλά! Η κάψουλα είναι κατασκευασμένη από ανοξείδωτο χάλυβα και στην κάτω επιφάνειά της έχει κολλημένες πλάκες γυαλιού ανθεκτικού στις τεράστιες θερμοκρασίες που αναπτύσσονται με την είσοδο στη γήινη ατμόσφαιρα κατά την επιστροφή των αστροναυτών. Διαθέτει τρία παράθυρα, τουαλέτα και χώρο αποθήκευσης όπου αυτή τη φορά μετέφεραν και λίγο παγωτό για τους κάπως ταλαιπωρημένους διατροφικά ανθρώπους στον Διαστημικό Σταθμό και στο εσωτερικό της η μεγάλη έκπληξη είναι πως δεν υπάρχουν τα συνηθισμένα χειριστήρια των αεροπλάνων ή των προηγούμενων διαστημικών αποστολών. Στη θέση τους εγκαταστάθηκαν τρεις οθόνες υπολογιστών που παίρνουν εντολές από τις άκρες των δακτύλων του πιλότου. Δεν υπάρχει καν πηδάλιο, που σε κανονικές συνθήκες θα αποδειχθεί και άχρηστο αφού, κατ’ απομίμηση των αυτοκινήτων χωρίς άνθρωπο-οδηγό, ο… δράκος μπορεί να βρει τη σπηλιά του στον Διαστημικό Σταθμό εντελώς αυτόνομα, χωρίς να μεσολαβήσει ανθρώπινο χέρι. Μια ακόμη πρωτοτυπία είναι πως ακόμη και αν φορούν εκείνα τα χοντρά γάντια των αστροναυτών, οι οθόνες δέχονται και πάλι τις εντολές, σαν να ήταν τα δάχτυλά τους χωρίς γάντια. Καιρού επιτρέποντος… Τη μεγαλύτερη ευαισθησία η επιχείρηση αυτή στο σύνολό της τη δείχνει απέναντι στις καιρικές συνθήκες. Και έτσι δεν ήταν έκπληξη που η πρώτη προγραμματισμένη εκτόξευση για την Πέμπτη 28 Μαΐου αναβλήθηκε εξαιτίας της συννεφιάς και μόνον 40 λεπτά πριν από την ώρα μηδέν. Διότι θεωρείται πολύ επικίνδυνο να περάσει ένα μεταλλικό αντικείμενο με τις διαστάσεις του πυραύλου-φορέα μέσα από μια, κυριολεκτικά, φορτισμένη από στατικό ηλεκτρισμό ατμόσφαιρα. Ο κίνδυνος έκρηξης είναι πολύ μεγάλος. Η όλη διάταξη όπως εμφανίστηκε στην πίστα απογείωσης 39Α αποτελείται από τρία βασικά τμήματα. Το πρώτο από αυτά έχει την ονομασία Falcon 9, δηλαδή πρόκειται για ένα «γεράκι» με το 9 να σημαίνει ότι το κινούν εννέα κινητήρες Merlin, ενώ διαθέτει και αποθήκες καυσίμων. Είναι κατασκευασμένες από κράμα λιθίου-αλουμινίου για την αποθήκευση του υγρού οξυγόνου και του RP-1 (που σημαίνει Rocket Propellant-1 ή Refined Petroleum-1), μιας κηροζίνης εξαιρετικά προσεκτικά διυλισμένης. Ενα ακόμη χαρακτηριστικό του πρώτου αυτού τμήματος, που δείχνει και το πόσα πράγματα πρέπει οι σχεδιαστές τέτοιων συστημάτων να έχουν υπόψη τους, είναι το ότι οι κινητήρες καθώς αδειάζουν τα ντεπόζιτα από τα καύσιμα (μέσα σε 2,5 λεπτά όλα αυτά) πρέπει να επιβραδύνουν διότι η μάζα του όλου συστήματος μειώνεται ραγδαία και αν συνέχιζαν με τον ίδιο ρυθμό, η επιτάχυνση θα γινόταν ανυπόφορη. Το ενδιάμεσο τμήμα διαθέτει μόνον έναν κινητήρα Merlin ενώ στο τρίτο τμήμα βρίσκεται η κάψουλα «Ντράγκον» που όταν έλθει η ώρα της επιστροφής με δικά της μέσα θα μεταφέρει τους δύο αστροναύτες πίσω στη Γη. Ο προορισμός Δύο φορές σε ολόκληρο το ταξίδι ο ένας από τους αστροναύτες πήρε από το σύστημα της αυτόματης πλοήγησης τον έλεγχο του σκάφους στα χέρια του. Μόνο και μόνο για να διαπιστωθεί πως όλα μπορούν να υπακούσουν και στα ανθρώπινα χέρια και στο ανθρώπινο μυαλό. Πάντως ο έλεγχος της πορείας μπορεί να γίνεται και από τον επίγειο σταθμό παρακολούθησης της NASA στη Φλόριδα και από το Χόουθορν της Καλιφόρνιας, όπου είναι η έδρα της SpaceX. Η σύνδεση με τον Διαστημικό Σταθμό την Κυριακή έγινε εντελώς αυτόματα και όπως δήλωσαν οι δύο αστροναύτες τη Δευτέρα, σχεδόν δεν κατάλαβαν πως είχαν συνδεθεί! Μετά τη σύνδεση και πριν βγουν αποκαθίσταται η ίδια πίεση με αυτήν του Διαστημικού Σταθμού και αφού αφήσουν τις διαστημικές στολές τους στο «Ντράγκον», μόνον με ένα απλό χακί παντελόνι και μια μαύρη κοντομάνικη μπλούζα ξεκινούν τη ζωή τους στον Διαστημικό Σταθμό που περιστρέφεται 482 χιλιόμετρα επάνω από τη Γη. Δεν είναι γνωστό το πόσο θα μείνουν, από έξι εβδομάδες έως ίσως και το ανώτερο δυνατόν, που είναι οι 4 μήνες. Και αυτός ο περιορισμός έχει να κάνει με το ότι τα φωτοβολταϊκά συστήματα του «Ντράγκον» έχουν μια πιστοποιημένα σταθερή απόδοση μέχρι 119 ημέρες που όμως μετά αρχίζει να πέφτει διότι άτομα οξυγόνου στην ανώτερη ατμόσφαιρα επιδρούν αρνητικά. Πάντως στον Διαστημικό Σταθμό όπου βρήκαν δύο ρώσους κοσμοναύτες και έναν αμερικανό αστροναύτη έχουν πολλά να κάνουν και να βοηθήσουν, διότι οι δουλειές είναι πολλές και για συντήρηση και για πειράματα. Εχουν να κάνουν δυο περιπάτους στο Διάστημα: ο ένας για την εγκατάσταση νέων ηλιακών μπαταριών και μιας πλατφόρμας για πειράματα από ευρωπαϊκά ιδρύματα ενώ ο άλλος έχει περάσει από ταχεία εκπαίδευση στον χειρισμό του ρομποτικού βραχίονα καναδικής κατασκευής. Οι πρωταγωνιστές Οι Χάρλεϊ, 53 ετών σήμερα, και Μπένκεν, 49 ετών, ξεκίνησαν ως πιλότοι, ο πρώτος στους πεζοναύτες και ο δεύτερος στην πολεμική αεροπορία. Εχουν όμως και πανεπιστημιακά πτυχία, πολιτικού μηχανικού ο Χάρλεϊ, Φυσικής και Μηχανολογίας ο Μπένκεν, με διδακτορικό από το California Institute of Technology. Το 2000 εντάσσονται στους υποψήφιους αστροναύτες της NASA. Είχαν ήδη βρεθεί στο Διάστημα από δύο φορές πριν από αυτή την πτήση, αλλά όχι μαζί. Είναι παντρεμένοι και έχουν από έναν μικρό γιο ο καθένας και με γυναίκες που επίσης βρέθηκαν στο Διάστημα κάποια στιγμή, η μία μάλιστα για έξι ολόκληρους μήνες. NASA: Ο πρώτος πελάτης Στις 8 Ιουλίου του 2011 το διαστημικό λεωφορείο «Atlantis» απογειώθηκε από την εξέδρα 39 Α και επέστρεψε μετά από 11 ημέρες. Αυτό ήταν και το τελευταίο διαστημικό ταξίδι που ξεκινούσε από το αμερικανικό έδαφος. Είχε φθάσει το τέλος μιας εποχής. Τα αμερικανικά διαστημικά λεωφορεία θεωρήθηκε πως είχαν φάει πλέον τα ψωμιά τους, ήταν πολυέξοδα και άβολα, τα «Soyuz» των Ρώσων είχαν αποδειχθεί αξιόπιστα, αν και για κάθε θέση αστροναύτη σε αυτά οι Ρώσοι ζητούν πλέον περίπου 90 εκατομμύρια δολάρια. Κρίθηκε ότι συνέφερε να δοθούν χρήματα σε αμερικανικές εταιρείες, όπως η Boeing και η SpaceX για την έρευνα, την κατασκευή και την… κυκλοφορία των επόμενων «λεωφορείων». Υπολόγισαν πως το 2019 θα ήταν όλα έτοιμα, αλλά πολλές αστοχίες στους υπολογισμούς και στις δοκιμές πριν από την απογείωση καθυστέρησαν και τους δύο (μόλις την Παρασκευή, 29/5 κάηκε ένας ακόμη κινητήρας στις εγκαταστάσεις της SpaceX). Πάντως είναι αυτή η εταιρεία που προς το παρόν κερδίζει την κούρσα από την Boeing και την εταιρεία του Τζεφ Μπέζος. Η NASA από την πλευρά της θέλει να παραδώσει όλη την εμπορική και τουριστική κίνηση προς τον Διαστημικό Σταθμό στους ιδιώτες και να ασχοληθεί με τους μεγάλους στόχους της. Μόνιμη βάση στη Σελήνη και το ταξίδι με προορισμό τον Αρη. Το πόσο εμπορικός θα γίνει ο «δρόμος» 39Α – Διαστημικός Σταθμός γίνεται ίσως πιο εύκολα κατανοητό από δύο γεγονότα. Το πρώτο έχει να κάνει με την εμφάνιση των διαστημικών στολών των δύο αστροναυτών, που είναι αρκετά κομψές και σχεδιάστηκαν από το μηδέν με υπεύθυνους γι’ αυτό τον Ελον Μασκ, σε στενή συνεργασία όμως με τον Χοσέ Φερναντέζ, έναν γνωστό σχεδιαστή στον κόσμο της μόδας. Το δεύτερο ενδεικτικό σημάδι εξάπλωσης του εμπορίου και στο Διάστημα είναι το ότι, όπως ανακοινώθηκε από τη NASA, ήδη γίνονται συζητήσεις να ανέβει έως εκεί για γυρίσματα στην επόμενη ταινία του, ποιος άλλος; Ο… Τομ Κρουζ! Δισεκατομμύρια σε Boeing και SpaceX Δεν είναι λίγα τα χρήματα που έχουν πάρει οι δυο εταιρείες, Boeing και SpaceX, για όλο αυτό το πρόγραμμα. Η πρώτη πήρε 4,2 δισεκατομμύρια δολάρια, ενώ ακόμη παλεύει με τα προβλήματα του υλικού της, και 2,6 δισεκατομμύρια δολάρια η δεύτερη, που όμως κατάφερε έστω και με έναν χρόνο καθυστέρηση να στείλει ανθρώπους σε χαμηλή τροχιά. Πρόγονος η κάψουλα που εκτελούσε μεταφορές φορτίων Η SpaceX με τον πύραυλο Falcon 9 έχει εξυπηρετήσει 83 φορές τη NASA και άλλους πελάτες μεταφέροντας και τοποθετώντας στην τροχιά τους δορυφόρους και μεταφέροντας φορτία στον Διαστημικό Σταθμό. Πρόγονος της κάψουλας «Crew Dragon» ήταν η κάψουλα «Cargo Dragon» ακριβώς φτιαγμένη για να εκτελεί μεταφορές. Τα βαφτίσια και άλλα ενδιαφέροντα του ταξιδιού l Από τα πρώτα πράγματα που είχαν να κάνουν οι Χάρλεϊ και Μπένκεν μόλις σταθεροποιήθηκε η πορεία τους προς τον Διαστημικό Σταθμό ήταν να ανακοινώσουν στο επίγειο κέντρο ελέγχου στο ακρωτήριο Κένεντι το όνομα του σκάφους που τους μεταφέρει. Κατά μια πολύ παλιά παράδοση, από τον καιρό των επανδρωμένων αποστολών του προγράμματος Mercury, τα βαφτίσια γίνονται «στον αέρα» με νονούς το πλήρωμα. -Το σκάφος τους λοιπόν το ονόμασαν «Endeavour», που σημαίνει φιλότιμη και επίπονη προσπάθεια, για να θυμίζουν την προσπάθεια που έγινε από το 2011 για να επιστρέψει η Αμερική σε διαστημικά ταξίδια, όπως αυτό από το έδαφός της. Δεν ήταν έκπληξη διότι και οι δύο είχαν ταξιδέψει παλαιότερα με ένα διαστημικό λεωφορείο που είχε το ίδιο όνομα. Ετσι ονομαζόταν επίσης και το πλοίο του Αγγλου Τζέιμς Κουκ όταν αυτός ταξίδεψε προς την Αυστραλία στο τέλος του 18ου αιώνα. -Σε περίπτωση κινδύνου κατά την αρχή της εκτόξευσης υπάρχει η δυνατότητα από το «Crew Dragon» να μπουν σε λειτουργία 8 κινητήρες SuperDraco, ενσωματωμένοι στα πλευρά του σκάφους που έχουν τη δυνατότητα να το αποσπάσουν από τον πύραυλο και να επιστρέψει στη Γη έχοντας βοήθεια από 4 αλεξίπτωτα. -Ενώ τα μεταφορικά σκάφη του τύπου Soyuz είναι σε θέση να μεταφέρουν μόνον 3 αστροναύτες ή κοσμοναύτες, ήδη στην επόμενη πτήση, κοντά στο τέλος Αυγούστου, σχεδιάζεται να μεταφερθούν 4 αστροναύτες στον Διαστημικό Σταθμό με μία μόνον εκτόξευση. -Σε αυτή τη διεύθυνση https://iss-sim.spacex.com/ οι αναγνώστες μπορούν να βρουν δωρεάν έναν εξομοιωτή πτήσης για τους χειρισμούς έως τη σύνδεση με τον Διαστημικό Σταθμό. -Στην επιστροφή του έπειτα από μερικούς μήνες με τους Χάρλεϊ και Μπέτκεν το «Endeavour» θα προσθαλασσωθεί στον Ατλαντικό και εκεί η ιδιωτική εταιρεία είναι υποχρεωμένη να διαθέτει κάποιο πλοίο με δυνατότητες άμεσης περίθαλψης εν πλω (και το όνομά αυτού Go Searcher), για να τους περισυλλέξει. https://www.tovima.gr/2020/06/10/science/enas-drakos-sti-diastimiki-spilia-tou/

Προ των πυλών η εκτόξευση της πρώτης αραβικής αποστολής στον Άρη. Η πρώτη αραβική διαστημική αποστολή στον Άρη, από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, ετοιμάζεται για εκτόξευση εντός εβδομάδων, με τη φόρτωση των καυσίμων να πρόκειται να αρχίσει την επόμενη εβδομάδα, όπως αναφέρει το BBC. Το «Amal» (Ελπίδα) θα χρειαστεί επτά μήνες για να ταξιδέψει 493 εκατομμύρια χιλιόμετρα ώστε να φτάσει στον Άρη και να τεθεί σε τροχιά, από όπου θα αποστέλλει νέα δεδομένα για το κλίμα και την ατμόσφαιρά του. Το σκάφος θα παραμείνει σε τροχιά γύρω από τον Άρη για ένα ολόκληρο αρειανό έτος- 687 ημέρες, προκειμένου να συγκεντρώσει επαρκή δεδομένα. Θα πραγματοποιεί μια περιστροφή γύρω από τον Άρη μέσα σε 55 ώρες. Σε σχετική ενημέρωση τη Δευτέρα η Σάρα αλ Αμίρι, επιστημονική επικεφαλής, είπε πως το πρόγραμμα θα αποτελέσει σημαντικό κίνητρο για νέους Άραβες επιστήμονες προκειμένου να αρχίσουν καριέρες στην αεροδιαστημική. Το «Amal» έχει προγραμματιστεί να εκτοξευτεί από την Τανεγκασίμα της Ιαπωνίας στις 14 Ιουλίου. Θα εκτοξευτεί με ιαπωνικό πύραυλο και θα μεταφέρει τρεις τύπους αισθητήρων για μετρήσεις σχετικά με την ατμόσφαιρα του Άρη. Σε αυτό το πλαίσιο θα γίνουν έρευνες για τη σκόνη και το όζον του πλανήτη, μετρήσεις σχετικά με τα κάτω τμήματα της ατμόσφαιρας και μετρήσεις σχετικά με τα επίπεδα οξυγόνου και υδρογόνου. Όπως είπε η Αμίρι, οι έρευνες θα εστιαστούν στο πώς αυτά τα δύο τελευταία στοιχεία- απαραίτητα για το νερό- διαφεύγουν από τον πλανήτη. Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα έχουν στείλει στο παρελθόν δορυφόρους σε τροχιά και αστροναύτη στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Ο πρώτος Άραβας αστροναύτης που πήγε στο διάστημα ήταν ο Σαουδάραβας πρίγκιπας Σουλτάν μπιν Σαλμάν αλ Σαούντ, που πέταξε με αμερικανικό διαστημικό λεωφορείο το 1985. https://www.naftemporiki.gr/story/1607014/pro-ton-pulon-i-ektokseusi-tis-protis-arabikis-apostolis-ston-ari

Μπορουμε να καλλιεργήσουμε λαχανικά στον Άρη; Με μια αποστολή στον Άρη στον ορίζοντα και οι αστροναύτες να περνούν περισσότερο από ποτέ σε τροχιά, οι επιστήμονες αναζητούν τρόπους για να καλλιεργούν λαχανικά στο διάστημα. Στο The Martian, η ταινία του 2015 σε σκηνοθεσία του Ridley Scott, ο αστροναύτης Mark Watney (Matt Damon) εγκαταλείφθηκε τυχαία μόνος του στον Άρη από τους συνεργάτες του μετά από έκτακτη εκκένωση, χωρίς αρκετό φαγητό για να επιβιώσει. Ο Άρης είναι μια δύσκολη προοπτική ακόμη και για τον πιο δραστηριο κηπουρο: δεν υπάρχει σχεδόν κανένας αέρας, το «χώμα» έχει λίγα θρεπτικά συστατικά και πολλά βαρέα μέταλλα και η θερμοκρασία είναι συνήθως περίπου -60C. «Θα πρέπει να επιστήσω το σκατά από αυτό», δηλώνει ο Watney, βοτανολόγος. Αποφασίζει να καλλιεργήσει πατάτες, να ξαπλώσει έναν θόλο ελεγχόμενο από το κλίμα, να καίει υδραζίνη για να κάνει νερό και να δημιουργήσει ένα μέσο ανάπτυξης από τη σκόνη του Άρη που συμπληρώνεται από τα κόπρανα των συνεργατών του. Θα μπορούσε κανείς να περιμένει από τους κατάλληλους επιστήμονες που στην πραγματικότητα προσπαθούν να βρουν πώς να καλλιεργήσουν τρόφιμα στον Άρη, με σκοπό να στηρίξουν την ανθρώπινη ζωή εκεί σε κάποιο σημείο στο όχι τόσο μακρινό μέλλον, να λησμονηθούν για τέτοιες παρανοϊκές εικασίες. «Ο Αρειανός; Αυτή είναι η αγαπημένη μου ταινία! " αναφέρει ο Δρ Wieger Wamelink, ανώτερος οικολόγος στο Πανεπιστήμιο Wageningen στην Ολλανδία, ο οποίος διεξάγει πειράματα στην καλλιέργεια φυτών στο διάστημα από το 2013. «Είναι η μόνη ταινία επιστημονικής φαντασίας όπου η καλλιέργεια τροφίμων είναι πολύ σημαντική». Όταν ο Wamelink ξεκίνησε τα πειράματά του, πολλοί άνθρωποι πίστευαν ότι το έργο του ήταν ασημαντο. Τώρα, χάρη στο The Martian, αρχικά ένα μυθιστόρημα του 2011 από τον Αμερικανό συγγραφέα Andy Weir, τουλάχιστον κατάλαβαν τι προσπαθούσε να πετύχει. «Η ταινία βοήθησε πάρα πολύ», λέει ο Wamelink. Επίσης, αντιθέτως, παρείχε υποθέσεις που μπορεί να δοκιμάσει. «Το ταξίδι στον Άρη διαρκεί μισό χρόνο», μου λέει σε μια βιντεοκλήση από το γκαράζ του στο Wageningen, μια ελκυστική πόλη του Ρήνου, όχι μακριά από το Arnhem. «Αποθηκεύστε λοιπόν όλα τα κακά και τα κατούρα σας. Αυτό είναι το βασικό σας κιτ, αυτό που χρειάζεστε για να ξεκινήσετε στο έδαφος. Στην πραγματικότητα, το The Martian είναι απολύτως σωστό εκεί. Μπορεί να είναι δύσοσμο, αλλά είναι τόσο σημαντικό. " Ο 53χρονος Wamelink, ο οποίος έχει μια ανόητη αίσθηση του χιούμορ και, συμπτωματικά, μια ομοιότητα με τον Matt Damon, έχει ένα υπόβαθρο στην αναπαραγωγή των φυτών. Μέχρι πρόσφατα, είχε μια συμβατική ακαδημαϊκή καριέρα στο πανεπιστήμιο, το οποίο είναι παγκοσμίως γνωστό για το έργο του στη γεωργία και τη δασοκομία. Ωστόσο, ο Wamelink συνέχισε να διαβιβάζεται για επιχορηγήσεις έρευνας: του είπαν μια φορά ότι οι προτάσεις του «δεν ήταν αρκετά καινοτόμες». Στο ντους μια μέρα, ο Wamelink άρχισε να συλλογίζεται την ιδέα της παραγωγής τροφίμων στο διάστημα. Ένας φανατικός Trekkie («αλλά δεν πηγαίνω σε συνέδρια και δεν φοράω κοστούμια»), διαπίστωσε ότι το άμεσο σημείο αναφοράς του ήταν το sci-fi. «Στο Star Trek, είναι εύκολο: απλώς αναπαράγουν τρόφιμα από καθαρή ενέργεια», λέει ο Wamelink. «Αν κοιτάξετε το Deep Space Nine, ο Διοικητής Sisko του αρέσει να μαγειρεύει και χρησιμοποιεί φρέσκα λαχανικά. Αλλά ποτέ δεν δείχνουν από πού προέρχονται. " Μόνο στην αρχική σειρά Battlestar Galactica από τα τέλη της δεκαετίας του 1970, όπου ο στόλος ακολούθησε τεράστια «αγροτικά πλοία», υπήρχε ένα νεύμα στις πρακτικές της ζωής μακριά από τη Γη. Ο Wamelink συνέταξε μια νέα πρόταση: μια θεωρητική μελέτη για την ανάπτυξη φυτών στη Σελήνη και στον Άρη. Του δόθηκε 25.000 €. Στη συνέχεια, ο Wamelink ανακάλυψε ότι θα μπορούσατε να αγοράσετε το "regolith προσομοιωτή" που υποστηρίζεται από τη Nasa, ουσιαστικά χώμα από τη Γη που έχει πολλές από τις ιδιότητες που βρέθηκαν στο διάστημα: το έδαφος "φεγγάρι" προήλθε από μια έρημο στην Αριζόνα και τον προσομοιωτή του Άρη από την πλευρά ενός ηφαιστείου στη Χαβάη, το οποίο στη συνέχεια καθαρίζεται και τυλίγεται για να το κάνει πιο σκονισμένο. Ο Wamelink αποφάσισε να κάνει τα πειράματά του πρακτικά: τι θα μπορούσε πραγματικά να αναπτυχθεί σε αυτά τα παράξενα εδάφη που δεν έχουν θρεπτικά συστατικά; Σε ένα θερμοκήπιο, ο Wamelink ξεκίνησε με κάρδαμο κήπου, το οποίο φύτεψε την 1η Απριλίου 2013. «Όχι μια πολύ βολική μέρα», αντανακλά τώρα, «γιατί κανείς δεν μας πίστευε όταν το ξεκινήσαμε, ειδικά δημοσιογράφους». Η Wamelink δεν είχε ιδιαίτερα υψηλές προσδοκίες. Ανησυχούσε ιδιαίτερα ότι ο μόλυβδος, ο υδράργυρος και ο ψευδάργυρος στο έδαφος θα καταλήγουν στο νερό που απορροφούν τα φυτά και ότι στη συνέχεια θα είναι τοξικά για κατανάλωση. Όμως, προς έκπληξη του Wamelink, το κάρδαμο μεγάλωσε και, το κρίσιμο, το εργοστάσιο δεν ανέλαβε τα βαρέα μέταλλα. Στα χρόνια από τότε, ο Wamelink βελτίωσε τη διαδικασία. Προσθέτοντας οργανική ύλη (φύλλα και ρίζες από την προηγούμενη συγκομιδή) στο έδαφος και τους γαιοσκώληκες για να την διαλύσει, αύξησε ριζικά το μέγεθος και την ποσότητα των φυτών. Έχει επίσης επεκτείνει την ποικιλία των καλλιεργειών: όχι μόνο κάρδαμο και φύλλα σαλάτας αλλά ντομάτες, μπιζέλια, ραπανάκια και λαχανικά ρίζας όπως καρότα και πατάτες. «Ο Άρης θα έρθει να φοβάται τις δυνάμεις της βοτανικής μου», προβλέπει ο Mark Watney........ https://www.scoop.it/topic/physicists-and-physics/p/4118950324/2020/06/09/gardens-of-the-galaxy-can-you-grow-vegetables-on-mars

Ο Άρης κάποτε διέθετε έναν γιγάντιο δακτύλιο Επιστήμονες από το Ινστιτούτο SETI και το Πανεπιστήμιο Purdue διαπίστωσαν ότι ο μόνος τρόπος για την παραγωγή της ασυνήθιστα κεκλιμένης τροχιάς του Deimos είναι ότι ο Άρης είχε δακτύλιο πριν από δισεκατομμύρια χρόνια. Ενώ μερικοί από τους πιο ογκώδεις πλανήτες στο ηλιακό μας σύστημα έχουν γιγάντιους δακτυλίους και πολλά μεγάλα φεγγάρια, ο Άρης έχει μόνο δύο μικρά, παραμορφωμένα φεγγάρια, το Phobos και το Deimos. Αν και αυτά τα φεγγάρια είναι μικρά, οι περίεργες τροχιές τους κρύβουν σημαντικά μυστικά για το παρελθόν τους. Για μεγάλο χρονικό διάστημα, οι επιστήμονες πίστευαν ότι τα δύο φεγγάρια του Άρη, που ανακαλύφθηκαν το 1877, συνελήφθησαν αστεροειδείς. Ωστόσο, δεδομένου ότι οι τροχιές τους βρίσκονται σχεδόν στο ίδιο επίπεδο με τον ισημερινό του Άρη, ότι τα φεγγάρια πρέπει να έχουν σχηματιστεί ταυτόχρονα με τον Άρη. Αλλά η τροχιά του μικρότερου, πιο απομακρυσμένου φεγγαριού Deimos έχει κλίση κατά δύο μοίρες. «Το γεγονός ότι η τροχιά του Deimos δεν βρίσκεται ακριβώς με τον ισημερινό του Άρη θεωρήθηκε ασήμαντο και κανείς δεν ενδιαφερόταν να προσπαθήσει να το εξηγήσει», λέει η επικεφαλής συγγραφέας Matija Ćuk, ερευνητής στο Ινστιτούτο SETI. «Αλλά μόλις είχαμε μια μεγάλη νέα ιδέα και την κοιτάξαμε με νέα μάτια, η τροχιά του Deimos αποκάλυψε το μεγάλο μυστικό της». Αυτή η σημαντική νέα ιδέα παρουσιάστηκε το 2017 από τον συν-συγγραφέα του Ćuk David Minton, καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Purdue και τον τότε μεταπτυχιακό φοιτητή του Andrew Hesselbrock. Ο Hesselbrock και ο Minton σημείωσαν ότι το εσωτερικό φεγγάρι του Άρη, το Phobos, χάνει ύψος καθώς η μικροσκοπική βαρύτητά του αλληλεπιδρά με τον επικείμενο κόσμο του Άρη. Σύντομα, με αστρονομικούς όρους, η τροχιά του Φόβου θα πέσει πολύ χαμηλά, και η βαρύτητα του Άρη θα την τραβήξει για να κάνει ένα δαχτυλίδι γύρω από τον πλανήτη. Ο Hesselbrock και ο Minton πρότειναν ότι πάνω από δισεκατομμύρια χρόνια, οι γενιές του Άρη τα φεγγάρια καταστράφηκαν σε δαχτυλίδια. Κάθε φορά, ο δακτύλιος θα δημιουργούσε στη συνέχεια ένα νέο, μικρότερο φεγγάρι για να επαναλάβει τον κύκλο ξανά. Αυτή η κυκλική θεωρία του φεγγαριού του Άρη έχει ένα κρίσιμο στοιχείο που καθιστά δυνατή την κλίση του Deimos: ένα νεογέννητο φεγγάρι θα απομακρυνόταν από τον δακτύλιο και τον Άρη. Που βιώνει την αντίθετη κατεύθυνση από τον εσωτερικό σπειροειδή Phobos λόγω βαρυτικών αλληλεπιδράσεων με τον Άρη. Ένα φεγγάρι που μεταναστεύει προς τα έξω ακριβώς έξω από τους δακτυλίους μπορεί να συναντήσει τον λεγόμενο τροχιακό συντονισμό, στην οποία η τροχιακή περίοδος του Deimos είναι τριπλάσια από την άλλη σελήνη. Αυτοί οι τροχιακοί συντονισμοί είναι επιλεκτικοί αλλά προβλέψιμοι για την κατεύθυνση στην οποία διασχίζονται. Μπορούμε να πούμε ότι μόνο ένα φεγγάρι που κινείται προς τα έξω θα μπορούσε να έχει επηρεάσει έντονα τον Deimos, πράγμα που σημαίνει ότι ο Άρης πρέπει να είχε δακτύλιο που ωθεί το εσωτερικό φεγγάρι προς τα έξω. Ο Ćuk και οι συνεργάτες του συμπεραίνουν ότι αυτό το φεγγάρι μπορεί να ήταν 20 φορές μεγαλύτερο από το Phobos και ίσως να ήταν ο «παππούς του» που υπήρχε πριν από περίπου 3 δισεκατομμύρια χρόνια, και ακολούθησαν δύο ακόμη κύκλοι δαχτυλιδιών-φεγγαριών, με το τελευταίο φεγγάρι να είναι Phobos . Αυτή η εικόνα από μια μικρή κλίση της τροχιάς ενός ταπεινού φεγγαριού έχει κάποιες σημαντικές συνέπειες για την κατανόηση του Άρη και των φεγγαριών του. Η ανακάλυψη του παρελθόντος τροχιακού συντονισμού, εκτός από την προσάρτηση της κυκλικής θεωρίας δακτυλίου-φεγγαριού για τον Άρη. Αυτό υπονοεί ότι για μεγάλο μέρος της ιστορίας του, ο Άρης διέθετε ένα εξέχον δαχτυλίδι. Ενώ ο Deimos είναι δισεκατομμύρια ετών, ο Ćuk και οι συνεργάτες του πιστεύουν ότι ο Phobos είναι νέος καθώς τα αστρονομικά αντικείμενα πηγαίνουν, σχηματίζοντας ίσως μόλις 200 εκατομμύρια χρόνια πριν, ακριβώς στην ώρα για τους δεινόσαυρους. Αυτές οι θεωρίες μπορεί να είναι αρκετές για σοβαρές δοκιμές σε λίγα χρόνια, καθώς Το ιαπωνικό διαστημικό πρακτορείο JAXA σχεδιάζει να στείλει ένα διαστημικό σκάφος στο Phobos το 2024, το οποίο θα συλλέγει δείγματα από την επιφάνεια του φεγγαριού και θα τα φέρει πίσω στη Γη. Ο Ćuk είναι ελπιδοφόρος ότι αυτό θα μας δώσει σταθερές απαντήσεις σχετικά με το σκοτεινό παρελθόν των μαρκών του Άρη: «Κάνω θεωρητικούς υπολογισμούς για το ζην, και είναι καλοί, αλλά τα δοκιμάζω ενάντια στον πραγματικό κόσμο τώρα και μετά είναι ακόμα καλύτερο.» Η έρευνα παρουσιάζεται στην 236η Συνάντηση της Αμερικανικής Αστρονομικής Εταιρείας, που πραγματοποιήθηκε ουσιαστικά στις 1-3 Ιουνίου 2020, και γίνεται δεκτή για δημοσίευση στο Astrophysical Journal Letters. https://www.scoop.it/topic/physicists-and-physics/p/4118891681/2020/06/05/-

Η RSC Energia δοκιμάζει μια συσκευή εκτόξευσης σχοινιών για το PTK Orel Οι μηχανικοί δοκιμών του κέντρου αεροδιαστημικής RSC Energia (μέρος της Roscosmos State Corporation) δοκίμασαν μια νέα συσκευή εκτόξευσης σχοινιών (KSU) για το ελπιδοφόρο επανδρωμένο πλοίο μεταφοράς (PTK) Orel. Η εκπαίδευση πραγματοποιήθηκε στο κέντρο της τεχνολογικής ανάπτυξης και της εκπαίδευσης προσωπικού του CJSC "ZEM" που πήρε το όνομά του από τον V.D. Vachnadze, όπου είναι εγκατεστημένο το μοντέλο του PTK. Με τη βοήθεια της συσκευής εκτόξευσης καλωδίων, το πλήρωμα θα αφήσει ανεξάρτητα το όχημα κατάβασης σε περίπτωση προσγείωσης στο νερό, καθώς και εάν η ομάδα αναζήτησης δεν μπορεί γρήγορα να πλησιάσει. Οκτώ μηχανικοί δοκιμών συμμετείχαν στο πείραμα, συμπεριλαμβανομένων δύο έμπειρων κοσμοναύτων, των Ηρώων της Ρωσίας Alexander Kaleri και του Γιούρι Οσατσόφ. Η δοκιμή πραγματοποιήθηκε σε δύο στάδια: πρώτα, κάθε μηχανικός δοκιμής εξέτασε το KSU ανεξάρτητα με αργό ρυθμό και στη συνέχεια οι κινήσεις πραγματοποιήθηκαν σε διαστημικές στολές, χωρισμένες σε πληρώματα. - Για παράδειγμα, κατά την προσγείωση ενός PTK στο νερό, ίσως χρειαστεί να αφήσετε το πλοίο όχι από την πλαϊνή πόρτα, αλλά από την κορυφή. Σε αυτήν την περίπτωση, είναι απαραίτητο να χρησιμοποιήσετε μια συσκευή εκτόξευσης σχοινιού », δήλωσε ο πιλότος-κοσμοναύτης Αλέξανδρος Καλέρι. - Το άλμα στο νερό με μια στολή είναι επικίνδυνο, μπορείτε να χτυπήσετε την πλευρική επιφάνεια του πλοίου. Το KSU θα χρειαστεί σε περίπτωση κατακόρυφης προσγείωσης του πλοίου "στα πόδια του" στην κανονική λειτουργία. - Στο Soyuz, η συσκευή εκτόξευσης σχοινιών δεν χρησιμοποιείται, καθώς το πλοίο είναι χαμηλό και έχει μία πόρτα. Μια παρόμοια συσκευή χρησιμοποιήθηκε στα λεωφορεία », δήλωσε ο Γιούρι Οσατσόφ, ο οποίος πέταξε δύο φορές με αμερικανικά πλοία στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Τώρα οι δοκιμαστικοί μηχανικοί της RSC Energia αντιμετωπίζουν το καθήκον να εντοπίσουν τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα των διαφόρων συστημάτων KSU. Το επόμενο βήμα είναι η διεξαγωγή προηγμένων δοκιμών της επιλεγμένης συσκευής και η σύνταξη βήμα-προς-βήμα οδηγιών για τη χρήση της για αστροναύτες. https://www.energia.ru/ru/news/news-2020/news_06-05.html Άλλη μια πρωτιά κατέκτησε η πρώτη αστροναύτης που περπάτησε στο διάστημα, Η 68χρονη αστροναύτης Κάθι Σάλιβαν της Αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας (NASA), η πρώτη Αμερικανίδα που περπάτησε στο διάστημα το 1984, έγινε και η πρώτη γυναίκα στον κόσμο που έφθασε την Κυριακή με βαθυσκάφος στο βαθύτερο σημείο των ωκεανών της Γης, στην Άβυσσο Τσάλεντζερ σε βάθος 10.915 μέτρων. Έγινε έτσι ο πρώτος άνθρωπος που έχει τόσο περπατήσει στο διάστημα, όσο και καταβυθιστεί στα μεγαλύτερα θαλάσσια βάθη. Η Σάλιβαν, που είναι επίσης γεωλόγος και ωκεανογράφος, συνεργάστηκε με τον αμερικανό εξερευνητή Βίκτορ Βέσκοβο, ο οποίος στο παρελθόν έχει φθάσει στα βαθύτερα σημεία των βυθών του πλανήτη. Η εταιρεία EYOS Expeditions συντόνισε την αποστολή της Σάλιβαν στην Άβυσσο Τσάλεντζερ, η οποία βρίσκεται στο Δυτικό Ειρηνικό Ωκεανό, στη νότια απόληξη της Τάφρου των Μαριαννών. Η Σάλιβαν συνοδευόταν από τον Βέσκοβο και η καταβύθιση τους με το ειδικά σχεδιασμένο σκάφος «Limiting Factor» διήρκεσε περίπου μιάμιση ώρα, ενώ η ανάδυση τους τέσσερις ώρες, σύμφωνα με τους «Τάιμς της Νέας Υόρκης». Μόλις επέστρεψαν στο πλοίο της αποστολής, το ζευγάρι των εξερευνητών κάλεσε τους αστροναύτες στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS) για να ανακοινώσει το επίτευγμα. «Ως υβρίδιο ωκεανογράφου και αστροναύτη, αυτή ήταν μια ξεχωριστή μέρα, μια μοναδική μέρα στη ζωή μου, πρώτα να δω το σεληνιακό τοπίο της Αβύσσου Τσάλεντζερ και μετά να επικοινωνήσω με τους συντρόφους μου στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό», δήλωσε η δρ Σάλιβαν, η οποία εντάχθηκε στη NASA το 1978 και στις 11 Οκτωβρίου 1994 έγινε η πρώτη Αμερικανίδα που έκανε διαστημικό περίπατο από τον ISS. Αργότερα έγινε επικεφαλής της Αμερικανικής Υπηρεσίας Ωκεανών και Ατμόσφαιρας (ΝΟΑΑ), έχοντας πάντα μεγάλο ενδιαφέρον τόσο για το διάστημα όσο και για τους ωκεανούς. Η Άβυσσος Τσάλεντζερ ανακαλύφθηκε από το βρετανικό πλοίο H.M.S. Challenger στη διάρκεια μιας πολυετούς αποστολής (1872-1876). Έκτοτε πολλές αποστολές έχουν προσπαθήσει να μετρήσουν το ακριβές βάθος της, πυροδοτώντας και σχετικές διαφωνίες. Τον Απρίλιο του 2019 ο Βέσκοβο, πρώην αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ, ο οποίος έγινε στη συνέχεια εξερευνητής, ισχυρίστηκε ότι έφθασε ακόμη βαθύτερα από ό,τι είχε φθάσει ο σκηνοθέτης του «Τιτανικού» Τζέιμς Κάμερον το 2012. https://www.in.gr/2020/06/09/tech/alli-mia-protia-katektise-proti-astronaytis-pou-perpatise-sto-diastima/

Τζέιν Γούντολ: Η ανθρωπότητα είναι τελειωμένη αν δεν αντλήσουμε διδάγματα από την πανδημία. Η επιστήμονας που γνωρίζει καλύτερα τα θέματα διατήρησης της άγριας ζωής και βιώσιμης ανάπτυξης, είναι η δρ. Τζέιν Γκούντολ. Γι’ αυτό, καθώς συνεχίζεται η πανδημία του κορονοϊού, η Αγγλίδα πρωτευοντολόγος εξέδωσε προειδοποίηση για την ευθραυστότητα της ανθρωπότητας, εάν δεν αλλάξουμε τα τωρινά συστήματα διατροφής μας και δεν αντλήσουμε διδάγματα από την πανδημία. «Το προκαλέσαμε αυτό στους εαυτούς μας λόγω της απόλυτης έλλειψης σεβασμού στα ζώα και το περιβάλλον» δήλωσε η Τζέιν Γκούντολ σε διαδικτυακή εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε από την οργάνωση «Compassion in World Farming». «Η ασέβεια μας στα άγρια ζώα και η ασέβειά μας στα εκτρεφόμενα ζώα δημιούργησαν αυτήν την κατάσταση, κατά την οποία η ασθένεια μπορεί να διαδοθεί και να μολύνει ανθρώπους» πρόσθεσε. Η Τζέιν Γκούντολ τόνισε ότι πηγή του κορονοϊού είναι η υπερεκμετάλλευση του φυσικού κόσμου, όπως τα δάση που μειώθηκαν δραστικά, τα φυσικά ενδιαιτήματα που καταστράφηκαν και τα είδη που εξαφανίστηκαν. Η επιστήμονας -που έχει αφιερώσει τη ζωή της στην έρευνα για τη συμπεριφορά των χιμπατζήδων- ζήτησε να σταματήσει η εντατική καλλιέργεια, η οποία, όπως αναφέρει, δημιουργεί ζωικές ασθένειες. Επιπλέον, συνέδεσε τη βιομηχανική καλλιέργεια με την αύξηση των ανθεκτικών στα αντιβιοτικά υπερβακτήριων. «Πρέπει να σταματήσουμε να αγοράζουμε τα προϊόντα τους» είπε για τις εταιρείες που χρησιμοποιούν την εργοστασιακή γεωργία. Η Αγγλίδα πρωτευοντολόγος ζήτησε από τους ανθρώπους να ανασυρθούν από τη φτώχεια, καθώς επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό τον φυσικό κόσμο, μαζί με τον πόλεμο και τη βία. «Αν δεν κάνουμε τα πράγματα διαφορετικά, τελειώσαμε» είπε. «Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε για πολύ περισσότερο έτσι» τόνισε. Ωστόσο υπογράμμισε ότι έχουμε λίγο χρόνο για να δράσουμε. «Έχουμε φτάσει σε μια καμπή στη σχέση μας με τον φυσικό κόσμο» προειδοποίησε. «Ένα από τα διδάγματα που αντλήθηκαν από αυτήν την κρίση είναι ότι πρέπει να αλλάξουμε τους τρόπους μας. Οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι για να αποφευχθούν μελλοντικές κρίσεις, πρέπει να αλλάξουμε δραστικά τη διατροφή μας και να προχωρήσουμε σε τρόφιμα πλούσια σε φυτικές πρωτεΐνες. Για το καλό των ζώων, του πλανήτη και της υγείας των παιδιών μας» επισήμανε. https://www.in.gr/2020/06/08/tech/tzein-gountol-anthropotita-einai-teleiomeni-den-antlisoume-didagmata-apo-tin-pandimia/

Πρωτοποριακή έρευνα για μεγάλο σεισμό της Ζακύνθου. Αναφορά σε μια πρωτοποριακή επιστημονική εξέλιξη με… ελληνικό χρώμα γίνεται σε ένα διεθνές επιστημονικό βιβλίο που αναμένεται να κυκλοφορήσει τον επόμενο μήνα: Στη μέτρηση του μεγέθους ενός σεισμού με βάση τις καταγραφές των παλιρροιογράφων και όχι των σεισμογράφων. Πρόκειται για τον μεγάλο σεισμό που έπληξε τη Ζάκυνθο στις 25 Οκτωβρίου του 2018 με μέγεθος 6.8 Ρίχτερ και ο οποίος αποτέλεσε την πρώτη σεισμική δόνηση στον ευρωμεσογειακό χώρο το μέγεθος της οποίας υπολογίστηκε βάσει παλιρροιογραφικών δεδομένων. Η διαδικασία που ακολούθησαν οι επιστήμονες περιγράφεται, μεταξύ άλλων, σε ειδικό κεφάλαιο του επιστημονικού βιβλίου «Geological Records of Tsunamis and Other Extreme Waves» που θα κυκλοφορήσει τον Ιούλιο από το διεθνή εκδοτικό οίκο Elsevier μετά από τρία χρόνια εργασίας. Είναι το έργο των επιστημόνων Max Engel, Jessica Pilarczyk, Simon Matthias May, Dominik Brill και Ed Garret ενώ ένα από τα εναρκτήρια κεφάλαια του συνέγραψε ο Έλληνας σεισμολόγος και επιστημονικός συνεργάτης της ΕΕ και της UNESCO Γεράσιμος Παπαδόπουλος μαζί με τους επιστήμονες Michael Nosov από τη Ρωσία, Fumihiko lmamura από την Ιαπωνία και Μαρίνο Χαραλαμπάκη από την Ελλάδα. «Στη Μεσόγειο τα μεγάλα τσουνάμι είναι σπάνια. Πιο συχνά εμφανίζονται τοπικά αβλαβή τσουνάμι όπως για παράδειγμα, μετά το σεισμό που σημειώθηκε στις 2 Μαΐου του 2020 με μέγεθος 6,6 Ρίχτερ νότια της Κρήτης. Παρόμοιο ήταν το τσουνάμι που προκάλεσε ο σεισμός νότια της Ζακύνθου, στις 26 Οκτωβρίου 2018, και το οποίο κατεγράφη από πέντε παλιρροιογράφους. Για πρώτη φορά στον Ευρωπαϊκό-Μεσογειακό χώρο μπορέσαμε να υπολογίσουμε μέγεθος σεισμού από καταγραφές παλιρροιγράφων και βρήκαμε μέγεθος ίσο με 7 Ρίχτερ δηλαδή κοντά στο 6,8 Ρίχτερ που κατέγραψαν οι σεισμογράφοι», εξηγεί ο Δρ. Παπαδόπουλος. Αυτή η δυνατότητα ήταν ως τότε απροσδόκητη για την επιστημονική κοινότητα στην Ελλάδα. «Η μέθοδος, την οποία περιγράφουμε στο συγκεκριμένο κεφάλαιο, επιτρέπει να επινοήσουμε κλίμακα μέτρησης μεγέθους των τσουνάμι στη Μεσόγειο και ήδη εργαζόμαστε για το σκοπό αυτό. Οι θετικές συνέπειες δεν θα είναι μόνο επιστημονικές αλλά και επιχειρησιακές για την πρόγνωση του τσουνάμι αμέσως μετά από ισχυρό υποθαλάσσιο σεισμό και τη λειτουργία συστημάτων έγκαιρης προειδοποίησης», προσθέτει. Σημειώνεται, άλλωστε, πως μέχρι σήμερα, παρότι τα τσουνάμι αποτελούν καταστροφικό φαινόμενο όταν έχουν μεγάλο μέγεθος, δεν έχει βρεθεί κλίμακα γενικής εφαρμογής για το μεγέθους τους, όπως η κλίμακα σεισμών Richter. Παρ’ όλ’ αυτά, οι επιστημονικές προσπάθειες συνεχίζονται αμείωτες και μάλιστα υπό την ομπρέλα διεθνών οργανισμών. Τα στοιχεία που παρουσιάζονται στο βιβλίο σε σχέση με τον σεισμό και το τσουνάμι της Ζακύνθου είχαν παρουσιαστεί στην ετήσια συνέλευση των εθνικών αντιπροσωπειών του Συστήματος Προειδοποίησης για Τσουνάμι της UNESCO το 2018. https://www.in.gr/2020/06/08/tech/protoporiaki-ereyna-gia-megalo-seismo-tis-zakynthou/

DESI: Η αρχή. Η θεωρία της Μεγάλης Έκρηξης προέβλεπε ότι το σύμπαν διαστέλλεται. Ωστόσο, το 1998, οι φυσικοί, προς μεγάλη έκπληξή τους, ανακάλυψαν ότι το σύμπαν όχι μόνο διαστέλλεται, αλλά η διαστολή του είναι επιταχυνόμενη. Αυτό που προκαλεί την επιταχυνόμενη διαστολή ονομάστηκε σκοτεινή ενέργεια – γιατί δεν ήξεραν τίποτε γι αυτήν. Το σύμπαν αποτελείται σχεδόν ολοκληρωτικά από σκοτεινή ενέργεια. Η ύλη που αποτελεί τα άστρα, τους γαλαξίες και τους πλανήτες δεν συνιστούν περισσότερο από το 5% του σύμπαντος. Πολλοί φυσικοί θεωρούν «ντροπή» να ζούμε σε ένα σύμπαν και να έχουμε γνώσεις μόνο για το 5% του! Η κατανόηση της φύσης της σκοτεινής ενέργειας, πιθανώς θα επιφέρει επανάσταση στην Φυσική. Το DESI (Dark Energy Spectroscopic Instrument), το Φασματοσκόπιο Σκοτεινής Ενέργειας, θα δημιουργήσει έναν τρισδιάστατο χάρτη δεκάδων εκατομμυρίων γαλαξιών και εκατομμυρίων quasars, κατά τη διάρκεια πέντε ετών παρατηρήσεων. Στόχος είναι ο προσδιορισμός των αποστάσεών τους και οι ταχύτητες απομάκρυνσής τους από εμάς. Χρησιμοποιώντας τα δεδομένα του DESI οι επιστήμονες ελπίζουν να ρίξουν άπλετο φως στην μυστηριώδη αιτία που προκαλεί επιτάχυνση της διαστολής του σύμπαντος, για την οποία γνωρίζουμε ελάχιστα. Tο βίντεο που ακολουθεί περιγράφει την λειτουργία του DESI, που είναι εγκατεστημένο στην Αριζόνα: https://physicsgg.me/2020/06/05/desi-%ce%b7-%ce%b1%cf%81%cf%87%ce%ae/

Αυτόνομα ρομπότ περιπολούν σε αμπελώνες και τους προστατεύουν από ασθένειες. Ρομπότ εξοπλισμένα με λάμπες υπεριώδους ακτινοβολίας που περιπολούν σε αμπελώνες τη νύχτα για την αντιμετώπιση ασθενειών που μπορεί να τους καταστρέψουν, ανέπτυξαν ερευνητές του Cornell AgriTech στη Νέα Υόρκη και της SAGA Robotics στη Νορβηγία. Δύο τέτοια ρομπότ δοκιμάζονται σε αμπελώνες Chardonnay σε δύο περιοχές στη Νέα Υόρκη και προορίζονται να εμφανιστούν στην αγορά φέτος. Έρευνες στο Cornell πάνω στη χρήση υπεριώδους ακτινοβολίας για την εξόντωση του ωιδίου του αμπελιού γίνονται από το 1991, ενώ σε δοκιμές μαζί με το University of Florida επετεύχθη ο έλεγχός του σε φράουλες. Οι πιο πρόσφατες δοκιμές σε αμπελώνες έδειξαν πως δεν ήταν δυνατή η αντιμετώπιση του ωιδίου, αλλά και μιας άλλης καταστροφικής αρρώστιας, του περονόσπορου. Συνεργασίες με άλλα πανεπιστήμια έχουν οδηγήσει επίσης σε δοκιμές και σε άλλες καλλιέργειες, όπως κολοκύθια, αγγούρια, βιομηχανική κάνναβη κ.α. Η τεχνική με την υπεριώδη ακτινοβολία αποτελεί σημαντικό επίτευγμα εναντίον των ασθενειών αυτών, καθώς έχουν τη δυνατότητα γρήγορης προσαρμογής στα φυτοφάρμακα. «Για τα σταφύλια Chardonnay έχουμε αποτελεσματική καταστολή του ωιδίου μέσα για μια περίοδο δύο ετών, με “θεραπεία” μια φορά την εβδομάδα» είπε ο Ντέιβιντ Γκαντουρί, ερευνητής του Cornell Agritech που ηγείται του σχετικού προγράμματος. Επίσης, η επίδραση των φυτοφαρμάκων στο περιβάλλον είναι σαφώς μεγαλύτερη. Οι αρρώστιες έχουν εξελιχθεί μαζί με τα φυτά τα οποία πλήττουν, και συχνά αναπτύσσουν αντοχές στα χημικά μέσα αντιμετώπισής τους. Ωστόσο η εξέλιξή τους τους έχει δώσει και μια «Αχίλλειο Πτέρνα»: Την προσαρμογή στους φυσικούς κύκλους του φωτός και του σκοταδιού. Η υπεριώδης ακτινοβολία βλάπτει το DNA, αν και πολλοί οργανισμοί έχουν αναπτύξει βιοχημικές άμυνες ενάντια σε αυτού του είδους τη ζημιά, που ενεργοποιούνται από το μπλε φως που βρίσκεται στο ηλιακό φως. «Αυτό που κάνει δυνατόν για εμάς να χρησιμοποιούμε υπεριώδη ακτινοβολία ενάντια σε αυτά τα παθογόνα είναι η χρήση του τη νύχτα» είπε ο Γκαντουρί. «Τη νύχτα τα παθογόνα δεν δέχονται μπλε φως και ο μηχανισμός επιδιόρθωσης δεν λειτουργεί». Ταυτόχρονα, οι ερευνητές χρησιμοποιούν λάμπες που παρέχουν χαμηλή δόση υπεριώδους ακτινοβολίας, σκοτώνοντας τα παθογόνα χωρίς να βλάπτουν τα φυτά. Σε αρχικές δοκιμές οι ερευνητές χρησιμοποιούσαν λάμπες σε τρακτέρ. Ωστόσο η μέθοδος αυτή δεν είναι και πολύ πρακτική, καθώς απαιτείται ολονύκτια εργασία. Τα ρομπότ, από την άλλη, είναι αυτόνομα και μπορούν να εργάζονται επτά νύχτες την εβδομάδα, καθ'όλη τη διάρκεια της νύχτας. Παράλληλα, είναι σε εξέλιξη έρευνες πάνω στην ανάπτυξη τεχνολογίας imaging σε συνεργασία με επιστήμονες του Carnegie Mellon University που θα εντοπίζει και θα ποσοτικοποιεί την παρουσία της αρρώστιας στα φύλλα των αμπελιών, για να ρυθμίζεται ανάλογα και η ένταση του φωτός. https://www.scoop.it/topic/physicists-and-physics/p/4118892424/2020/06/05/-

Η χαμηλότερη θερμοκρασία του Φόβου. Νέες εικόνες του Φόβου, του δορυφόρου του Άρη, καταγράφηκαν από την κάμερα υπερύθρων ΤΗΕMIS του διαστημικού σκάφους της NASA Οδύσσεια. Η κάμερα ΤΗΕMIS καταγράφει τις θερμοκρασιακές μεταβολές οι οποίες υποδεικνύουν από τι είδους υλικό είναι φτιαγμένος ο δορυφόρος. Μια εικόνα που ελήφθη στις 25 Φεβρουαρίου 2020, δείχνει τον Φόβο καθώς βρίσκεται σε έκλειψη, όπου η σκιά του Άρη εμποδίζει το φως του ήλιου να φτάσει στην επιφάνεια του δορυφόρου. Έτσι, καταγράφηκαν οι χαμηλότερες θερμοκρασίες που έχουν μετρηθεί μέχρι σήμερα στον Φόβο, με τη χαμηλότερη να είναι περίπου μείον 123 βαθμούς Κελσίου. Οι υπέρυθρες απεικονίσεις από τον αισθητήρα υπερύθρων χρωματίζονται έτσι ώστε να δείχνουν τις θερμοκρασιακές μεταβολές και επικαλύπτονται από εικόνες ορατού φωτός ώστε να φαίνεται η γεωλογική μορφή της επιφάνειας. Η Οδύσσεια βρίσκεται γύρω από τον Άρη από το 2001. Καταγράφει χιλιάδες εικόνες της επιφάνειας του Άρη κάθε μήνα, οι οποίες βοηθούν τους επιστήμονες να επιλέξουν τοποθεσίες προσγείωσης και εξερεύνησης μελλοντικών αποστολών. https://physicsgg.me/2020/06/08/%ce%b7-%cf%87%ce%b1%ce%bc%ce%b7%ce%bb%cf%8c%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%b7-%ce%b8%ce%b5%cf%81%ce%bc%ce%bf%ce%ba%cf%81%ce%b1%cf%83%ce%af%ce%b1-%cf%84%ce%bf%cf%85-%cf%86%cf%8c%ce%b2%ce%bf%cf%85/

Αστεροειδής με μέγεθος έξι γηπέδων ποδοσφαίρου πέρασε δίπλα από τη Γη. Το πρωί της Κυριακής, πέρασε δίπλα από τη Γη, ένας αστεροειδής ο οποίος εκτιμάται ότι έχει το μέγεθος έξι γηπέδων ποδοσφαίρου. Μάλιστα, οι επιστήμονες που είχαν μελετήσει την πορεία του είχαν δηλώσει εξαρχής ότι δεν συντρέχει λόγος ανησυχίας. Ειδικότερα, σύμφωνα με τη NASA, ο αστεροειδής 2002 NN4 πέρασε δίπλα από τη Γη το πρωί της Κυριακής στις 06:20 π.μ. (ώρα Ελλάδας). Με εκτιμώμενη διάμετρο έως 1.870 πόδια (περίπου 569 μέτρα), ο αστεροειδής σίγουρα είναι μεγάλος, όμως στην πορεία που ακολουθεί απείχε περίπου 3,2 εκατ. μίλια μακριά από τον πλανήτη μας, (13 φορές πιο μακριά από το φεγγάρι). Τον περασμένο Αύγουστο, ένας αστεροειδής που πέρασε από τη Γη εκτιμάται ότι είχε περίπου το ίδιο μέγεθος με τον 2002 NN4. Οι ειδικοί την εποχή εκείνη τον κατέταξαν στους αστεροειδείς μετρίου μεγέθους. NASA Asteroid Watch @AsteroidWatch Asteroid 2002 NN4 will safely pass by Earth on June 6 by over 13 lunar distances (LD) - 13 times the distance of the Moon from Earth, or approx. 3.2 million miles/5.1 million km. All known near-Earth object (#NEO) close approaches may be found here: https://cneos.jpl.nasa.gov/ca/ Ο μεγαλύτερος γνωστός αστεροειδής που περιστρέφεται σε τροχιά γύρω από τον ήλιο έχει μήκος 33 χλμ, δήλωσε ο Lindley Johnson του Γραφείου Συντονισμού Πλανητικής Άμυνας της NASA. Η πιθανότητα ενός αστεροειδούς να συγκρουστεί με τη Γη είναι πολύ μικρή - συμβαίνει μία φορά κάθε δύο ή τρεις αιώνες, πρόσθεσε ο Johnson. Το 2013, ένας μετεωρίτης διαμέτρου 16 μέτρων μπήκε στην ατμόσφαιρα της Γης και κατέληξε στη Ρωσία. Κατά την έκρηξη που προκλήθηκε από τη σύγκρουση του στο έδαφος, τραυματίστηκαν περισσότερο από 1.000 άνθρωποι. https://www.pronews.gr/epistimes/diastima/885385_asteroeidis-me-megethos-exi-gipedon-podosfairoy-perase-simera-proi-dipla

Η SpaceX εκτοξεύει ακόμη 60 διαδικτυακούς δορυφόρους Starlink - 12.000 μέχρι το 2027. Η εταιρεία του Έλον Μασκ συνεχίζει την επέκταση του δικτύου της λίγες μέρες μετά την αποστολή δύο αστροναυτών της NASA στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Η SpaceX επέστρεψε με την όγδοη αποστολή Starlink και την Τετάρτη εκτόξευσε έναν ακόμα πύραυλο Falcon 9, μεταφέροντας 60 δορυφόρους που φέρουν το εμπορικό της σήμα. Ο δοκιμασμένος Falcon 9— που έχει χρησιμοποιηθεί ήδη σε τέσσερις αποστολές—εκτοξεύτηκε από το Συγκρότημα Εκτοξεύσεων 12 του Ακρωτηρίου Κανάβεραλ (Cape Canaveral Air Force Station) στις 3 Ιουνίου. Σύμφωνα με το σχεδιασμό, το πρώτο τμήμα του πυραύλου αποκολλήθηκε και προσγειώθηκε στη drone πλατφόρμα "Just Read the Instructions" της SpaceX στον Ατλαντικό Ωκεανό, ενώ το δεύτερο τμήμα του συνέχισε την πορεία του κατά μήκος της τροχιάς του. Οι 60 δορυφόροι Starlink απελευθερώθηκαν με επιτυχία από το δεύτερο τμήμα, πραγματοποιώντας στη συνέχεια αυτόνομη πτήση για περίπου 6 λεπτά, σύμφωνα με το CBS News. Σε επόμενο στάδιο, οι δορυφόροι θα απομακρυνθούν ο ένας από τον άλλο χρησιμοποιώντας τελικά τους ενσωματωμένους προωθητήρες ιόντων για να μετακινηθούν στις επιχειρησιακές τους τροχιές. Όλοι οι δορυφόροι Starlink δεν έχουν κατασκευαστεί με τον ίδιο τρόπο πάντως: ένας από τους δορυφόρους περιλαμβάνει ένα πτυσσόμενο αλεξήλιο το οποίο σκοπό έχει, όπως εξήγησε η SpaceX, να «περιορίσει την προσπίπτουσα ηλιακή ακτινοβολία στα φωτεινότερα σημεία της ατράκτου» και να ελαχιστοποιήσει τις αντανακλάσεις. Σύμφωνα με το space.com στο πλαίσιο του project Starlink, η εταιρεία σχεδιάζει να εκτοξεύσει συνολικά 12.000 δορυφόρους έως το 2027. Η SpaceX ιδρύθηκε το 2002 από τον Έλον Μάσκ και στοχεύει να αξιοποιήσει τη διαστημική τεχνολογία, με απώτερο στόχο να επιτρέπει στους ανθρώπους να ζουν σε άλλους πλανήτες, σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα της. https://www.pronews.gr/epistimes/diastima/884590_i-spacex-ektoxeyei-akomi-60-diadiktyakoys-doryforoys-starlink-12000-mehri

Εύκαμπτες οθόνες από ανθρώπινες τρίχες. Ερευνητές του Queensland University of Technology και του Griffith University συνεργάστηκαν με ένα κομμωτήριο στο Μπρισμπέιν για τους σκοπούς μιας έρευνας με στόχο τη χρήση ανθρώπινων τριχών σε εύκαμπτες οθόνες που θα μπορούσαν να χρησιμοποιούνται σε μελλοντικές «έξυπνες» συσκευές. Ο αναπληρωτής καθηγητής Πρασάντ Σονάρ, ο καθηγητής Κεν Όστρικοφ και η ομάδα τους (QUT), σε συνεργασία με την καθηγήτρια Κιν Λι (Griffith University) ανέπτυξαν μια μέθοδο για τη μετατροπή των μπουκλών μαλλιού σε νανοκουκκίδες άνθρακα, που είναι μικροσκοπικές, ομοιόμορφες κουκκίδες ενός εκατομμυριοστού του χιλιοστού. Οι ερευνητές πήραν τα μαλλιά που χρειάστηκαν από το κομμωτήριο Ben Scissorhands, του Μπέντζαμιν Μιρ. Για την παραγωγή των νανοκουκκίδων οι ερευνητές ανέπτυξαν μια διαδικασία δύο σταδίων που περιελάμβανε διάσπαση των τριχών και μετά καύση τους στους 240 βαθμούς Κελσίου. Σύμφωνα με τους ερευνητές, το επιστημονικό άρθρο που δημοσιεύτηκε στο Advanced Materials ήταν η πρώτη περίπτωση μετατροπής ανθρώπινων τριχών σε εξαιρετικά φωτεινά νανοϋλικά άνθρακα, από όπου παρήχθησαν εύκαμπες συσκευές που εκπέμπουν φως. Οι νανοκουκκίδες αυτές κατανεμήθηκαν ομοιόμορφα σε ένα πολυμερές και μετά αφέθηκαν να σχηματίσουν «νανο-νησίδες»- μικρές ομάδες από νανοκουκκίδες. Οι νανο-νησίδες αυτές χρησιμοποιήθηκαν ως ένα ενεργό στρώμα σε συσκευές OLED (organic light-emitting diode). Το αποτέλεσμα ήταν συσκευές που άναβαν με μπλε φως μέσω της χρήσης χαμηλής τάσης. Σύμφωνα με τον Σόναρ, αυτή η τεχνολογία θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί σε διάφορες εφαρμογές, όπως πχ «έξυπνες» συσκευασίες, πινακίδες ή ιατρικές συσκευές, καθώς το υλικό δεν είναι τοξικό. Ένα ενδιαφέρον παράδειγμα που παρουσίασε ήταν η δημιουργία «έξυπνων» μπουκαλιών γάλακτος, που θα ενημερώνουν σε πραγματικό χρόνο για τη λήξη του. Όσον αφορά στην επιλογή της ανθρώπινης τρίχας ως υλικού, ο Σόναρ σημείωσε πως πρόκειται για μια φυσική πηγή άνθρακα και αζώτου, που είναι βασικά στοιχεία για την απόκτηση σωματιδίων που εκπέμπουν φως. Άλλος ένας παράγοντας ήταν η επιθυμία να βρεθεί κάποια πρακτική χρήση για αυτές ώστε να μην καταλήγουν σε χωματερές. Σημειώνεται πως οι ανθρώπινες τρίχες αποτελούνται από πρωτεΐνες, μεταξύ των οποίων η κερατίνη που διασπάται υπό συνθήκες ελεγχόμενης θέρμανσης. Το υλικό που μένει μετά τη θέρμανση έχει τόσο άνθρακα όσο και άζωτο στη μοριακή του δομή, κάτι που του παρέχει καλές ηλεκτρονικές ιδιότητες. https://www.naftemporiki.gr/story/1606164/eukamptes-othones-apo-anthropines-trixes

Εντυπωσιακή εικόνα από τη NASA: Η στιγμή που το Dragon της Space-X προσεγγίζει τον ISS Τη στιγμή που το Dragon Endeavour της Space-X με τους Αμερικανούς αστροναύτες προσεγγίζει τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS) απαθανάτισαν με ένα εκπληκτικό φωτογραφικό στιγμιότυπο οι αστροναύτες που βρίσκονταν ήδη στον Σταθμό, έχοντας, μάλιστα, φόντο τη Μεσόγειο Θάλασσα και ειδικότερα την περιοχή της Νοτιοδυτικής Τουρκίας και τα νερά που μεσολαβούν ανάμεσα στη Ρόδο και την Κύπρο. Το διαστημόπλοιο της Space-X εκτοξεύθηκε στις 30 Μαΐου και αναδείχθηκε ως ιστορική στιγμή, καθώς μία επανδρωμένη αποστολή στο διάστημα πραγματοποιήθηκε μετά από πολλά χρόνια, ξεκινώντας από αμερικανικό έδαφος. Το Dragon Endeavour έφτασε στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό στις 31 Μαΐου και αγκυροβόλησε με επιτυχία μετά από 19 ώρες πτήσης στο λιμάνι Harmony του ISS. Την ώρα που «έδεσε» το διαστημόπλοιο, ο Σταθμός ήταν περίπου 422 χιλιόμετρα πάνω από τα σύνορα της Κίνας και της Μογγολίας. Για πρώτη φορά σε εννέα χρόνια, οι αστροναύτες της NASA εκτοξεύτηκαν από αμερικανικό έδαφος σε έναν αμερικανικό πύραυλο, και για πρώτη φορά στην ιστορία, αυτοί οι αστροναύτες πέταξαν με ένα εμπορικά κατασκευασμένο και λειτουργικό διαστημικό σκάφος. Το διαστημικό σκάφος SpaceX Crew Dragon που μετέφερε τους αστροναύτες της NASA Robert Behnken και Douglas Hurley στις 30 Μαΐου από το Launch Complex 39A στο Διαστημικό Κέντρο NASA Kennedy της Φλόριντα. Το διαστημικό σκάφος εκτοξεύτηκε πάνω σε έναν επαναχρησιμοποιήσιμο πύραυλο SpaceX Falcon 9. Οι Behnken και Hurley ονόμασαν το διαστημικό σκάφος τους Endeavour ως αφιέρωμα στο πρώτο διαστημικό λεωφορείο που είχαν πετάξει και οι δύο ως αστροναύτες. Το Endeavour πέταξε επίσης την προτελευταία αποστολή του Διαστημικού Shuttle Program, που ξεκίνησε τον Μάιο του 2011 από το ίδιο σιλό. https://www.pronews.gr/epistimes/diastima/884282_entyposiaki-eikona-apo-ti-nasa-i-stigmi-poy-dragon-tis-space-x-proseggizei Με AC/DC και Black Sabbath ξεκίνησαν το ταξίδι τους οι αστροναύτες του SpaceX Ίσως να μην υπάρχει καταλληλότερη εποχή από αυτή για να διαφύγει κάποιος στο διάστημα. Έτσι το Σάββατο 31 Μαΐου οι αστροναύτες Doug Hurley και Bob Behnken ξεκίνησαν το ταξίδι τους με το διαστημικό σκάφος της SpaceX, Crew Dragon, από το Διαστημικό Κέντρο Κένεντι στη Φλόρινταγια για τον διεθνή διαστημικό σταθμό. Λίγο πριν εκτοξευτούν στο διάστημα, οι δύο αστροναύτες φέρεται ότι άκουγαν το κλασικό «Back in Black» των AC/DC. Την επόμενη μέρα, ξύπνησαν όμως, με το «Planet Caravan» των Black Sabbath. Οι στίχοι του κλασσικού τραγουδιού που βρίσκεται στο «Paranoid» ταιριάζουν απόλυτα με την κατάσταση των αστροναυτών: «We sail through endless skies/ Stars shine like eyes/ The black night sighs», λέει το τραγούδι. Η εκτόξευση του πυραύλου της SpaceX είναι ιδιαίτερα σημαντική, καθώς είναι η πρώτη επανδρωμένη εκτόξευση από ιδιωτική εταιρεία, αν και δεν είναι η πρώτη φορά που Hurley και Behnken ταξιδεύουν στο διάστημα, ενώ είναι και η πρώτη επανδρωμένη εκτόξευση πυραύλου μετά το 2011 από αμερικάνικο έδαφος. https://www.tovima.gr/2020/06/02/%ce%b1%cf%84%ce%b1%ce%be%ce%b9%ce%bd%cf%8c%ce%bc%ce%b7%cf%84%ce%b1/me-ac-dc-kai-black-sabbath-ksekinisan-to-taksidi-tous-oi-astronaytes-tou-spacex/