Δροσος Γεωργιος

Ρωσία και Κίνα ανακοίνωσαν το πλάνο κατασκευής της βάσης τους στην Σελήνη. Πρόσφατα η Κίνα ανακοίνωσε ότι συμφώνησε με την Ρωσία για την κατασκευή μιας βάσης στην επιφάνεια της Σελήνης. Η απόφαση αυτή θεωρήθηκε μια απάντηση στο πρόγραμμα Artemis της NASA στο πλαίσιο του οποίου θα γίνουν επανδρωμένες αποστολές στον φυσικό μας δορυφόρο και θα δημιουργηθούν στην συνέχεια και βάσεις εκεί. Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος έχει επίσης ανακοινώσει την πρόθεση του για την δημιουργία μιας μεγάλης βάσης στην αθέατη πλευρά της Σελήνης. Στο «Σεληνιακό Χωριό» όπως έχει ονομάσει ο ΕΟΔ αυτή την βάση είχε ανακοινωθεί ότι ενδιαφέρεται ζωηρά και η Κίνα για να συμμετέχει. Τελικά Πεκίνο και Μόσχα αποφάσισαν να προχωρήσουν μαζί στην δημιουργία μιας μόνιμης εγκατάστασης στον φυσικό μας δορυφόρο. Σε μεγάλο διαστημικό συνέδριο που διεξάγεται στην Αγία Πετρούπολη αυτές τις μέρες οι διαστημικές υπηρεσίες Ρωσίας και Κίνας προχώρησαν σε αποκαλύψεις για τον σχεδιασμό του όλου εγχειρήματος. Η πρώτη ενδιαφέρουσα είδηση είναι ότι οι δύο χώρες αποφάσισαν να μην προχωρήσουν μόνες τους αλλά δηλώνουν ανοικτές σε συνεργασία με άλλες χώρες και αποκάλυψαν ότι ήδη συζητούν με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος για αυτό το ενδεχόμενο. Ενδιαφέρουν έχουν δείξει επίσης η Ταϊλάνδη, η Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα τα οποία έγιναν η πρώτη αραβική χώρα που κατάφεραν να στείλουν στον Άρη μια ερευνητική αποστολή. Σύμφωνα με όσα ανακοινώθηκαν η πρώτη φάση του εγχειρήματος θα ξεκινήσει εντός του 2021 με την αποστολή στην Σελήνη ρομποτικών αποστολών που θα είναι σχεδιασμένες για να ερευνήσουν τις περιοχές που μπορεί να φτιαχτεί αυτή η βάση.Αυτές οι έρευνες θα διαρκέσουν τέσσερα χρόνια και το 2025 θα γίνει η επιλογή της περιοχής που θα γίνει η βάση. Το 2026 θα ξεκινήσουν οι εργασίες κατασκευής χωρίς να υπάρχει ακόμη ημερομηνία ολοκλήρωσης τους. Δεν θα υπάρξει επανδρωμένη αποστολή που να βοηθήσει στην κατασκευή της βάσης και οι πρώτοι αστροναύτες θα πάνε σε αυτή όταν θα είναι έτοιμη να τους φιλοξενήσει. Ρωσία και Κίνα υποστηρίζουν ότι η βάση θα έχει αποκλειστικά επιστημονικό και ερευνητικό χαρακτήρα. Θα δημιουργηθεί επίσης ένας διαστημικός σταθμός σε που θα βρίσκεται ανάμεσα στην Γη και την Σελήνη και θα λειτουργεί υποστηρικτικά στην βάση. https://www.naftemporiki.gr/story/1740279/rosia-kai-kina-anakoinosan-to-plano-kataskeuis-tis-basis-tous-stin-selini

Tουρκία: Σχεδιάζει να στείλει ρόβερ στη Σελήνη και αστροναύτη στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Η Τουρκία έχει φιλόδοξα διαστημικά σχέδια και φαίνεται πως έχει βάλει στόχο να γίνει διαστημική δύναμη, καθώς σχεδιάζει να στείλει ένα ρόβερ στη Σελήνη έως το 2030. Το ρόβερ, που μπορεί να εκτοξευθεί μέσα στη διετία 2028-29, θα προσεληνωθεί και θα συλλέξει επιστημονικά δεδομένα από την επιφάνεια του φεγγαριού. Τις σχετικές δηλώσεις έκανε ο Σερντάρ Χουσεΐν Γιλντριρίμ, πρόεδρος της Τουρκικής Διαστημικής Υπηρεσίας (TUA), μιλώντας στις 16 Ιουνίου στη διεθνή διάσκεψη για την εξερεύνηση του διαστήματος "Global Space Exploration Conference" (GLEX) στην Αγία Πετρούπολη της Ρωσίας, σύμφωνα με το Space.com. Ο Γιλντιρίμ ανέφερε ότι ο πύραυλος που θα μεταφέρει το ρόβερ στη Σελήνη, θα κατασκευαστεί στην Τουρκία, χρησιμοποιώντας μια υβριδική μηχανή που ήδη αναπτύσσεται στη χώρα. Όπως είπε, «σκοπεύουμε να χρησιμοποιήσουμε τη δική μας μηχανή για να φθάσουμε στο φεγγάρι». Ο πύραυλος θα κάνει αρχικά - με διεθνή συνεργασία - μια δοκιμαστική πτήση και πιθανώς «ανώμαλη» προσεδάφιση στη Σελήνη στο τέλος του 2023, έτος που συμπίπτει με τον εορτασμό των 100 ετών από την δημιουργία της Τουρκικής Δημοκρατίας από τον Κεμάλ Ατατούρκ. Οι Τούρκοι μηχανικοί θέλουν να συλλέξουν τα αναγκαία στοιχεία, προκειμένου στο τέλος της δεκαετίας να καταστήσουν εφικτή την ομαλή προσελήνωση του ρόβερ. Η αρχική παρουσίαση του τουρκικού διαστημικού προγράμματος είχε γίνει από τον πρόεδρο Ερντογάν φέτος το Φεβρουάριο, την ίδια μέρα που τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα έγραψαν ιστορία στον αραβικό και γενικότερα στο μουσουλμανικό κόσμο, καθώς ένα σκάφος τους εισήλθε σε τροχιά γύρω από τον 'Αρη. Το δεκαετές τουρκικό πρόγραμμα, μεταξύ άλλων, προβλέπει και ένα τουρκικό διαστημοδρόμιο, καθώς επίσης την ανάπτυξη ενός εγχώριου δορυφορικού συστήματος, αν και δεν έχουν δημοσιοποιηθεί πολλές λεπτομέρειες, ούτε καν για τον προϋπολογισμό του. Η Τουρκία έχει επίσης στόχο να στείλει έναν Τούρκο στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό μέσα στα επόμενα χρόνια, για να πραγματοποιήσει επιστημονικά πειράματα. Ο Γιλντιρίμ ανέφερε ότι η TUA, η οποία ιδρύθηκε το 2018, βρίσκεται σε σχετικές διεθνείς διαπραγματεύσεις και, όπως είπε, «σε λίγους μήνες αυτές θα ολοκληρωθούν και θα αρχίσουμε τη διαδικασία εκπαίδευσής του». https://www.naftemporiki.gr/story/1740037/tourkia-sxediazei-na-steilei-rober-sti-selini-kai-astronauti-sto-diethni-diastimiko-stathmo Σχολιο:Αληθεια η δικη μας Διαστημικη Υπηρεσια εχει ποτε ασχοληθει να μιλησει με την Roscosmos για την αποστολη Ελληνα Αστροναυτη στον Διεθνη Διαστημικο Σταθμο!

Ιδού το ρομπότ πεζοπορίας του Άρη. Έχουμε στείλει τροχοφόρα ρομπότ στην επιφάνεια του Άρη και πρόσφατα στείλαμε και drone που πραγματοποιεί πτήσεις εκεί. Δεν έχει υπάρξει όμως ακόμη κάτι που να έχει πατήσει το πόδι του στον Κόκκινο Πλανήτη. Αν και προετοιμάζονται επανδρωμένες αποστολές στον Άρη μάλλον το πρώτο πόδι που θα πατήσει το έδαφος του πλανήτη δεν θα είναι ανθρώπινο αλλά ρομποτικό. Κατασκευάστηκε για λογαριασμό της NASA το SpaceBok ένα τετράποδο ρομπότ που η αμερικανική διαστημική υπηρεσία θα στείλει στον Άρη. Το ρομπότ θα μπορεί να κινείται σε δύσβατα σημεία που τα τροχοφόρα οχήματα δεν μπορούν να πάνε. Θα μπορεί να σκαρφαλώνει σε διαφόρων ειδών επιφάνειες και να κάνει κάθε είδους έρευνες ανάμεσα στις οποίες την αναζήτηση ιχνών ζωής που μπορεί να υπήρχε κάποτε στον πλανήτη. Το SpaceBok είναι προϊόν της συνεργασίας επιστημόνων του Ινστιτούτου Μαξ Πλανκ στην Γερμανία και του Ελβετικού Ομοσπονδιακού Ινστιτούτου Τεχνολογίας Ζυρίχης (ETH). Σχεδιάστηκε για να σταλεί στην Σελήνη και ξεκίνησε να κατασκευάζεται για το περιβάλλον του φυσικού μας δορυφόρου αλλά τελικά τα στελέχη της NASA αποφάσισαν να το στείλουν στον Άρη και οι δημιουργοί του προχώρησαν στις απαραίτητες αναπροσαρμογές για να μπορεί να κινηθεί στον Κόκκινο Πλανήτη. To SpaceBok πραγματοποίησε την πρώτη του δοκιμή σε ένα τερέν προσομοιωμένο με αυτό που θα συναντήσει στον Άρη και όπως διαπιστώθηκε τα πήγε πολύ καλά. Οι κατασκευαστές είδαν φυσικά τα σημεία που το ρομπότ δυσκολεύτηκε και γενικότερα τις αδυναμίες του και θα προχωρήσουν στις απαραίτητες διορθώσεις ώστε να μπορεί να κινηθεί χωρίς προβλήματα και να ξεπερνά εύκολα κάθε δυσκολία στο έδαφος του Άρη. Τα ρομπότ που θα κινούνται με τα πόδια δεν θα έχουν την ίδια αυτονομία αλλά και τις ίδιες τεχνολογικές δυνατότητες με τα τροχοφόρα οχήματα αλλά θα μπορούν να προσφέρουν πολύτιμες συμπληρωματικές υπηρεσίες εξερεύνησης πηγαίνοντας σε σημεία που όχι μόνο τα οχήματα, τα drones αλλά ακόμη και οι άνθρωποι δεν θα είναι εύκολο ή ασφαλές να προσεγγίσουν. Δεν έχει γίνει γνωστό πότε θα ολοκληρωθούν οι δοκιμές του SpaceBok και πότε προγραμματίζεται να σταλεί στον Άρη. https://www.naftemporiki.gr/story/1740156/idou-to-rompot-pezoporias-tou-ari

O μεγαλύτερος διαστημικός θησαυρός ίσως είναι σκέτα... μπάζα. Ο αστεροειδής 16 Psyche που έχει διάμετρο 240 χλμ. ανακαλύφθηκε στα μέσα του 19ου αιώνα από τον Ιταλό αστρονόμο Ανιμπάλε ντε Γκάσπαρις και πήρε το όνομα της νύμφης της ελληνικής μυθολογίας Ψυχής. Πρόκειται για έναν από τους μεγαλύτερους αστεροειδείς στην Κύρια Ζώνη Αστεροειδών του ηλιακού μας συστήματος. Οι παρατηρήσεις έχουν δείξει ότι υπάρχουν τεράστιες ποσότητες χρυσού, πλατίνας, νικελίου και σιδήρου στην επιφάνεια αλλά και το εσωτερικό του. Η αξία του ορυκτού πλούτου της Ψυχής αρχικά εκτιμήθηκε στα επτά πεντάκις εκατ. δολάρια αλλά νεότερες εκτιμήσεις μείωσαν λίγο την αξία του κάνοντας λόγο για δέκα τετράκις εκατ. δολάρια. Μάλιστα η NASA αποφάσισε να στείλει ένα σκάφος να εξερευνήσει τον αστεροειδή. Η εκτόξευση του σκάφους είναι προγραμματισμένη για τον Αύγουστο του 2022. Το σχέδιο είναι να τεθεί σε τροχιά γύρω από αυτόν και να παραμείνει εκεί για 21 μήνες πραγματοποιώντας σειρά μελετών. Όμως μία νέα μελέτη ανατρέπει τα πάντα για τον 16 Psyche και αναφέρει ότι… άνθρακες ο θησαυρός ή για να είμαστε πιο ακριβείς όσον αφορά την συγκεκριμένη περίπτωση «μπάζα ο θησαυρός». Με δημοσίευση τους στην επιθεώρηση «Planetary Science Journal» ερευνητική ομάδα αναφέρει ότι ο αστεροειδής διαθέτει μικρότερες ποσότητες μετάλλων από όσο πιστεύαμε και σημαντικές ποσότητες ανθρακούχου χονδρίτη και πυροξένιο με χαμηλά επίπεδα σιδήρου. «Είναι λιγότερο μεταλλικός και περισσότερο μπαζωμένος στο εσωτερικό του και μοιάζει όπως πολλοί άλλοι αστεροειδείς στο ηλιακό μας σύστημα» αναφέρει ο Ντέιβιντ Καντίλο, του Πανεπιστημίου της Αριζόνα επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας. Ακόμη και αν πράγματι ο 16 Psyche δεν περιέχει τον θησαυρό που πιστεύαμε εξακολουθεί να έχει μεγάλο επιστημονικό ενδιαφέρον και θα πρέπει να μελετηθεί αφού πιστεύεται ότι μπορεί να αποτελεί μέρος ενός πλανήτη που υπήρχε στο ηλιακό μας σύστημα αλλά καταστράφηκε. https://www.naftemporiki.gr/story/1739942/o-megaluteros-diastimikos-thisauros-isos-einai-sketa-mpaza

Πλανητικό μπιλιάρδο θα προκαλέσει ο θάνατος ενός άστρου. Σε απόσταση 135 ετών φωτός από εμάς στον αστερισμό του Πήγασου βρίσκεται το άστρο HR 8799. Πρόκειται για ένα πολύ νεαρό άστρο ηλικίας μόλις 30-40 εκατ. ετών. Γύρω από το άστρο έχουν ήδη σχηματιστεί τέσσερις γιγάντιοι πλανήτες ο καθένας εξ αυτών με μάζα πέντε φορές μεγαλύτερη από αυτή του Δία. Πρόκειται για ένα μοναδικό από πολλές απόψεις πλανητικό σύστημα, από αυτά που γνωρίζουμε τουλάχιστον, όχι μόνο λόγω του αριθμού των πλανητών του ούτε εξαιτίας του μεγέθους τους. Το πιο ενδιαφέρον και σπάνιο χαρακτηριστικό του συστήματος είναι ότι οι τέσσερις πλανήτες βρίσκονται σε πολύ κοντινή απόσταση μεταξύ τους και ακολουθούν ο καθένας εξ αυτών μια τροχιακή κίνηση που ακολουθεί ένα συμμετρικό ρυθμό. Κάθε πλανήτης ακολουθεί μια τροχιακή κίνηση με ταχύτητα διπλάσια από αυτή του προηγούμενου. Ο πιο απομακρυσμένος από το άστρο πλανήτης έχει την δική του τροχιακή ταχύτητα, ο αμέσως κοντινότερος σε αυτόν έχει διπλάσια ταχύτητα, ο επόμενος τετραπλάσια και ο πλανήτης που βρίσκεται πιο κοντά στο άστρο οκταπλάσια ταχύτητα. Ερευνητική ομάδα με επικεφαλής επιστήμονες του Πανεπιστημίου Warwick στην Βρετανία αναφέρει πώς όταν το άστρο του συστήματος μετατραπεί στα τελευταία στάδια της ζωής του σε ένα έναν ερυθρό γίγαντα οι βαρυτικές δυνάμεις που θα παραχθούν θα αποσυντονίσουν πλήρως ολόκληρο το σύστημα. «Οι πλανήτες θα αρχίσουν να μετακινούνται. Ο πιο κοντινός στο άστρο πλανήτης μπορεί να απομακρυνθεί από το πλανητικό σύστημα. Μπορεί αυτό να συμβεί με τον τρίτο κατά σειρά πλανήτη. Μπορεί ο δεύτερος και τέταρτος πλανήτης να αλλάξουν θέση. Κάθε πιθανός συνδυασμός μπορεί να συμβεί» αναφέρει ο Ντίμιτρι Βεράς, φυσικός του πανεπιστήμιου Warwick, επικεφαλής της μελέτης. Οι προβλέψεις για τις βαρυτικές αλληλεπιδράσεις ανάμεσα σε δύο σώματα είναι σχετικά εύκολη δουλειά. Αν όμως προσθέσεις ένα τρίτο σώμα η κατάσταση γίνεται πολύ σύνθετη ενώ αν προσθέσεις ένα ακόμη οι ειδικοί αναφέρουν ότι η κατάσταση γίνεται απλά χαοτική. «Είναι τόσο μεγάλοι και τόσο κοντά ο ένας στον άλλο που το μόνο που τους κρατά στον τέλειο ρυθμό τους είναι οι τροχιακές τους κινήσεις. Όλοι τους είναι δεμένοι σε αυτή την κοσμική αλυσίδα. Όταν το άστρο αρχίζει να χάνει την μάζα του τότε οι πλανήτες θα αρχίσουν να φεύγουν από την θέση τους με τους δύο από αυτούς να χτυπούν ο ένας τον άλλο δημιουργώντας μια αλυσιδωτή αντίδραση σε όλο το σύστημα» δηλώνει ο Βεράς. https://www.naftemporiki.gr/story/1739752/planitiko-mpiliardo-tha-prokalesei-o-thanatos-enos-astrou

Νέο τηλεσκόπιο «κυνηγός» απειλητικών διαστημικών βράχων. Σε μια προσπάθεια να είναι η ανθρωπότητα πιο προετοιμασμένη σε πιθανή απειλή από κάποιο διαστημικό βράχο η NASA ενέκρινε την κατασκευή ενός διαστημικού τηλεσκοπίου που θα παρακολουθεί και θα εντοπίζει αστεροειδείς και κομήτες που μπορεί να αποτελέσουν τέτοια απειλή. Πρόκειται για ένα υπέρυθρο τηλεσκόπιο που θα έχει μήκος επτά μέτρα. Θα ονομαστεί Near-Earth Object Surveyor αφού θα αναζητά τα αποκαλούμενα Near-Earth Objcets (NEOs) που είναι διαστημικοί βράχοι με διάμετρο 140 μέτρων και πάνω που πλησιάζουν στην διάρκεια του αέναου ταξιδιού τους στο ηλιακό μας σύστημα την Γη σε κοντινή ή και πολύ κοντινή απόσταση. Η NASA έχει εδώ και χρόνια δημιουργήσει ειδικό τμήμα παρακολούθησης των ΝΕΟs και έχει εντοπίσει περίπου 25 χιλιάδες αλλά υπάρχουν πάρα πολλά ακόμη τέτοια αντικείμενα που πρέπει να εντοπιστούν και να χαρτογραφηθούν. Το νέο τηλεσκόπιο θα εντοπίζει διαστημικούς βράχους που κάνουν την εμφάνιση τους στην διαστημική μας γειτονιά και βρίσκονται σε απόσταση περίπου 50 εκατ. χλμ. από την Γη. Αν και δεν έχει εντοπισθεί κάποιος αστεροειδής ή κομήτης που η κίνηση του να μοιάζει απειλητική για τον πλανήτη μας μέχρι το τέλος του αιώνα έχουν υπάρξει κάποιοι διαστημικοί βράχοι που περνούν πολύ κοντά από την Γη χωρίς να τους εντοπίζουμε παρά μόνο λίγες ώρες πριν κάνουν το κοντινό τους πέρασμα από τον πλανήτη μας ενώ σε κάποιες περιπτώσεις έχουμε και πτώση κάποιων όπως το περιστατικό με τον μετεωρίτη που έπεσε το 2013 στην πόλη Τσέλιαμπινσκ στην Ρωσία. Ο εντοπισμός των επικίνδυνων διαστημικών αντικειμένων είναι φυσικά καλοδεχούμενος αλλά αποτελεί το πρώτο απαραίτητο βήμα. Το επόμενο που πρέπει να γίνει είναι να βρεθούν και τρόποι για την εξουδετέρωση μιας τέτοιας απειλής. Ιδέες έχουν πέσει αρκετές στο τραπέζι με χρήση συστημάτων λέιζερ ή πυρηνικών βομβών που θα διασπάσουν τους βράχους. Άλλη πρόταση είναι η χρήση διαστημοπλοίων καμικάζι που θα πέφτουν με μεγάλη ταχύτητα πάνω σε ένα απειλητικό διαστημικό βράχο με στόχο η σύγκρουση αυτή να μεταβάλει την πορεία του. Όμως καμία από αυτές τις ιδέες δεν έχει μπει σε κάποιο στάδιο υλοποίησης και πολύ περισσότερο δοκιμών. Παρόλα αυτά η χρησιμότητα του νέου τηλεσκοπίου θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη. https://www.naftemporiki.gr/story/1739383/neo-tileskopio-kunigos-apeilitikon-diastimikon-braxon

Ο Τζεφ Μπέζος χρηματοδοτεί πειραματικό αντιδραστήρα σύντηξης. Καναδική εταιρεία στην οποία έχει επενδύσει ο μεγιστάνας της Amazon Τζεφ Μπέζος ανακοίνωσε την Πέμπτη ότι θα κατασκευάσει έξω από την Οξφόρδη έναν πειραματικό αντιδραστήρα πυρηνικής σύντηξης, μια τεχνολογία που υπόσχεται καθαρή και ανεξάντλητη ενέργεια. Ο αντιδραστήρας της General Fusion, στον οποίο η βρετανική κυβέρνηση επενδύει αδιευκρίνιστο ποστό, θα έχει το 70% του μεγέθους που απαιτείται για έναν εμπορικό αντιδραστήρα. Δεν σχεδιάστηκε για την παραγωγή ενέργειας, αλλά για την επίδειξη των τεχνολογιών που απαιτούνται για την εμπορική αξιοποίηση της σύντηξης. «Είναι η πρώτη σημαντική σύμπραξη δημόσιου και ιδιωτικού τομέα στη σύντηξη» δήλωσε στον δικτυακό τόπο του Science ο Κρίφοφερ Μάουρι, διευθύνων σύμβουλος με έδρα το Βανκούβερ. Εδώ και δεκαετίες, φυσικοί σε όλο τον κόσμο πειραματίζονται με την ιδέα της σύντηξης, στην οποία ισότοπα υδρογόνου ενώνονται σε συνθήκες ακραίας θερμοκρασίας και πίεσης και σχηματίζουν άτομα ήλιου, απελευθερώνοντας ταυτόχρονα μεγάλα ποσά ενέργειας. Σε αντίθεση με τις αντιδράσεις πυρηνικής σχάσης, η σύντηξη δεν παράγει επικίνδυνα ραδιενεργά απόβλητα. Και, δεδομένου ότι το υδρογόνο μπορεί να παραχθεί σχετικά εύκολα με ηλεκτρόλυση του νερού, οι αντιδραστήρες σύντηξης θα μπορούσαν να καλύψουν τις ενεργειακές ανάγκες της ανθρωπότητας για πολλές χιλιετίες. Όμως, παρά τους πειραματισμούς δεκαετιών, κανένας πειραματικός αντιδραστήρας σύντηξης δεν έχει καταφέρει να παράγει περισσότερη ενέργεια από αυτή που απαιτεί για τη λειτουργία του. Αυτό θα μπορούσε να αλλάξει χάρη στον ITER, έναν γιγάντιο, διεθνή πειραματικό αντιδραστήρα που κατασκευάζεται εδώ και χρόνια στο Κανταράς της Γαλλίας. Το πρόγραμμα έχει υποστεί μεγάλες καθυστερήσεις και δεν αναμένεται να πετύχει τον πρωτεύοντα στόχο του πριν από το 2035. Στον ITER, μικροκύματα και δέσμες σωματιδίων θα θερμαίνουν υδρογόνο που παραμένει παγιδευμένο από μαγνητικά πεδία μέσα σε έναν αντιδραστήρα σε σχήμα ντόνατ. Η General Fusion ακολουθεί μια εντελώς διαφορετική προσέγγιση που ονομάζεται σύντηξη μαγνητισμένου στόχου. Ένα κυκλικό σύννεφο ιονισμένου υδρογόνου διοχετεύεται σε ένα περιστρεφόμενο δοχείου, του οποίου η εσωτερική επιφάνεια είναι καλυμμένη με υγρό λίθιο. Όταν το σύννεφο ιόντων βρεθεί στην σωστή θέση, εκατοντάδες πνευματικά πιστόνια σπρώχνουν το λίθιο προς τα μέσα, οπότε το υδρογόνο συμπυκνώνεται και θερμαίνεται στους 100 εκατομμύρια βαθμούς Κελσίου. Σε αντίθεση με τον ITER και άλλα πειραματικά συστήματα, τα οποία χρησιμοποιούν ως καύσιμο δύο ισότοπα υδρογόνου (δευτέριο και τρίτιο) το μοντέλο της General Fusion θα χρησιμοποιεί μόνο δευτέριο, το οποίο μπορεί να παραχθεί σε πολύ μεγαλύτερες ποσότητες και με πολύ μικρότερο κόστος. Στην τελική του μορφή, ο αντιδραστήρας θα παράγει από μόνος του τρίτιο χρησιμοποιώντας την ακτινοβολία της σύντηξης για να διασπάσει άτομα λιθίου. Για να πετύχει το στόχο του καθαρού ισοζυγίου ενέργειας, η διάταξη θα πρέπει να τροφοδοτείται με νέες ποσότητες υδρογόνου κάθε μερικά δευτερόλεπτα. Ο αντιδραστήρας θα κατασκευαστεί σε χώρο της βρετανικής Αρχής Ατομικής Ενέργειας έξω από την Οξφόρδη, όπου λειτουργούν ήδη δύο άλλοι πειραματικοί αντιδραστήρες σύντηξης με τις ονομασίες JET και MAST. «Η νέα εγκατάσταση της General Fusion δίνει μια γενναία ώθηση στα σχέδιά μας να αναπτύξουμε βιομηχανία σύντηξης στο Ηνωμένο Βασίλειο» δήλωσε σύμφωνα με το BBC η υπουργός Εποστήμης Αμάντα Σόλογουεϊ. «Η ενέργεια της σύντηξης έχει τεράστιο δυναμικό ως πηγή ανεξάντλητης ενέργειας χαμηλού άνθρακα, και η σημερινή ανακοίνωση δίνει ψήφο εμπιστοσύνης στην περιοχή και στο στάτους της Βρετανίας ως παγκόσμιας επιστημονικής υπερδύναμης». https://www.in.gr/2021/06/17/b-science/episthmes/o-tzef-mpezos-xrimatodotei-peiramatiko-antidrastira-syntiksis/

Επιβεβαιώνεται η ύπαρξη ενός γαλαξία χωρίς σκοτεινή ύλη. Πριν από τρία χρόνια, μια ομάδα αστρονόμων με επικεφαλής τον Pieter van Dokkum του Πανεπιστημίου Yale εξέπληξε την επιστημονική κοινότητα με την ανακάλυψη του γαλαξία NGC1052-DF2 που δεν περιείχε σκοτεινή ύλη. Για τον ασυνήθιστο αυτόν γαλαξία υπολογίστηκε ότι απέχει 65 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη, έχει περίπου το μέγεθος του δικού μας γαλαξία, αλλά μόνο το ένα διακοσιοστό των άστρων του. Επίσης σε αντίθεση με τον δικό μας- δεν διαθέτει μαύρη τρύπα στο κέντρο του. Η ανακάλυψη, έγινε χρησιμοποιώντας το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble της NASA, ενώ επιβεβαιώθηκε και από άλλα τηλεσκόπια. «H εύρεση ενός γαλαξία χωρίς σκοτεινή ύλη είναι αναπάντεχη, επειδή αυτή η αόρατη μυστηριώδης ουσία αποτελεί την πιο κυρίαρχη όψη ενός γαλαξία» είχε δηλώσει τότε ο van Dokkum. Νομίζαμε ότι οι γαλαξίες ξεκινούν πάντα τη ζωή τους ως συσσωματώσεις της σκοτεινής ύλης. Στη συνέχεια συμβαίνουν όλα τα άλλα: αέριο πέφτει μέσα στη άλω της σκοτεινής ύλης, το αέριο μετατρέπεται σε άστρα, αυτά αργά μεγαλώνουν, ώσπου στο τέλος εμφανίζονται γαλαξίες όπως ο δικός μας. Όμως ο NGC1052-DF2 θέτει σε αμφισβήτηση τις κυρίαρχες ιδέες για το σχηματισμό των γαλαξιών. Αν υπάρχει σκοτεινή ύλη σε αυτόν τον γαλαξία, θα είναι ελάχιστη. Τα άστρα του αρκούν για να εξηγήσουν όλη τη μάζα του και δεν φαίνεται να υπάρχει καθόλου έξτρα χώρος για τη σκοτεινή ύλη. Έτσι προκύπτει το ερώτημα: αν ένας γαλαξίας δεν ξεκίνησε με αφετηρία τη σκοτεινή ύλη, η οποία στη συνέχεια προσέλκυσε βαρυτικά την κοινή ύλη, τότε πώς σχηματίσθηκε; Ορισμένοι αστρονόμοι υποθέτουν ότι το εύρημα ήταν λανθασμένο. Συγκεκριμένα, αμφισβήτησαν την ακρίβεια των μετρήσεων της απόστασης του γαλαξία NGC 1052-DF2 από τη Γη. Σε μια νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο The Astrophysical Journal Letters, ο van Dokkum, ο μεταπτυχιακός φοιτητής Zili Shen και οι συνεργάτες τους, προσδιόρισαν εκ νέου την απόσταση της Γης από τον NGC 1052-DF2 και επιβεβαίωσαν το προηγούμενο εύρημα. Σύμφωνα με τον van Dokkum, «ήταν πολύ λογικό να υπάρχουν αστροφυσικοί που αμφισβητούσαν το εύρημα, γιατί επρόκειτο για εντελώς ασυνήθιστο αποτέλεσμα. Θα ήταν ωραίο αν υπήρχε μια απλή εξήγηση, όπως μια λάθος απόσταση. Αλλά νομίζω ότι είναι πιο διασκεδαστικό και πιο ενδιαφέρον αν πράγματι πρόκειται για έναν παράξενο γαλαξία» Ο ακριβής προσδιορισμός της απόστασης του γαλαξία DF2 από τη Γη είναι ζωτικής σημασίας για τον προσδιορισμό της σκοτεινής ύλης που περιέχει. Ο υπολογισμός της συνολικής μάζας βασίζεται στις κινήσεις των άστρων μέσα στον γαλαξία. Οι ταχύτητές τους επηρεάζονται από την βαρυτική αλληλεπίδραση. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η παρατηρούμενη αστρική μάζα, η οποία εξαρτάται από την απόσταση, ταιριάζει με τη συνολική μάζα του γαλαξία, και αφήνει ελάχιστο χώρο για σκοτεινή ύλη. Ωστόσο, αν ο DF2 ήταν πιο κοντά στη Γη, όπως ισχυρίζονται ορισμένοι αστρονόμοι, θα ήταν εγγενώς πιο αμυδρός και με μικρότερη μάζα. Ο γαλαξίας, επομένως, θα έπρεπε να έχει περισσότερη σκοτεινή ύλη για να εξηγήσει τα παρατηρούμενα αποτελέσματα της ολικής μάζας. Στην αρχική μελέτη, η ομάδα του van Dokkum υπολόγισε ότι ο γαλαξίας DF2 απείχε 65 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη. Άλλες επιστημονικές ομάδες, που εργάζονται ανεξάρτητα, εκτίμησαν την απόσταση στα 42 εκατομμύρια έτη φωτός από την Γη. Για τον επαναπροσδιορισμό της απόστασης, οι Van Dokkum και Shen χρησιμοποίησαν το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble για να παρατηρήσουν γηραιότερα άστρα του γαλαξία, ερυθρούς γίγαντες που βρίσκονται στα εξωτερικά μέρη του, και από την λαμπρότητά τους υπολόγισαν την απόσταση του γαλαξία από τη Γη. Βρήκαν μια απόσταση στα 72 εκατομμύρια έτη φωτός, επιβεβαιώνοντας στην ουσία τον αρχικό τους υπολογισμό και το συμπέρασμα ότι ο γαλαξίας αυτός δεν περιέχει σκοτεινή ύλη. Συνήθως όταν παρατηρούμε έναν γαλαξία βλέπουμε μόνο την κανονική ύλη που αποτελεί την «κορυφή του παγόβουνου». Δεν μπορούμε να δούμε το μεγαλύτερο μέρος της μάζας του που είναι η μυστηριώδης αόρατη σκοτεινή ύλη. Στην περίπτωση του γαλαξία DF2 αυτό που παρατηρούμε δεν είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου, αλλά ολόκληρο το παγόβουνο. Ωστόσο, το μυστήριο του πώς σχηματίστηκε ένας γαλαξίας χωρίς σχεδόν σκοτεινή ύλη παραμένει. Μετά την αρχική ανακάλυψη του van Dokkum το 2018, ο αστρονόμος Shany Danieli, ανακάλυψε έναν δεύτερο γαλαξία τον NGC 1052-DF4 – που επίσης δεν περιέχει σκοτεινή ύλη. Και το 2020, μια ανεξάρτητη ερευνητική ομάδα βρήκε 19 νάνους γαλαξίες που μπορεί να μην περιέχουν σκοτεινή ύλη. Σύμφωνα με τον Zili Shen «Υπάρχει ένα ρητό ότι οι εξαιρετικοί ισχυρισμοί απαιτούν εξαιρετικά αποδεικτικά στοιχεία και η νέα μέτρηση απόστασης υποστηρίζει κατηγορηματικά το συμπέρασμα ότι ο γαλαξίας DF2 δεν περιέχει σκοτεινή ύλη (ή περιέχει ελάχιστες ποσότητες). Μήπως λοιπόν ήρθε η ώρα να αρχίσει η συζήτηση για το πως δημιουργούνται αυτοί γαλαξίες;» https://physicsgg.me/2021/06/21/%ce%b5%cf%80%ce%b9%ce%b2%ce%b5%ce%b2%ce%b1%ce%b9%cf%8e%ce%bd%ce%b5%cf%84%ce%b1%ce%b9-%ce%b7-%cf%8d%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%be%ce%b7-%ce%b5%ce%bd%cf%8c%cf%82-%ce%b3%ce%b1%ce%bb%ce%b1%ce%be%ce%af%ce%b1/

Η NASA δυσκολεύεται με τον «αρχαίο» υπολογιστή του Hubble. Σύμφωνα με τη NASA, η ομάδα επιχειρήσεων του διαστημικού τηλεσκοπίου Hubble συνεχίζει να «τρέχει» διαγνωστικά τεστ και να συλλέγει πληροφορίες για τον υπολογιστή αποστολής που εμφάνισε πρόβλημα, ώστε να προχωρήσει στην επίλυσή του. Όπως τονίστηκε, έως την επίλυση, τα επιστημονικά όργανα παραμένουν σε κατάσταση safe mode. Ο υπολογιστής έπαψε να λειτουργεί την προηγούμενη Κυριακή (13 Ιουνίου), ενώ μία προσπάθεια επανεκκίνησής του την επόμενη ημέρα απέτυχε. Οι αρχικές ενδείξεις έδειχναν ότι ένα module μνήμης του υπολογιστή είναι η πηγή του προβλήματος. Ωστόσο, όταν η ομάδα επιχειρήσεων προσπάθησε να θέσει σε λειτουργία ένα εφεδρικό module μνήμης, απέτυχε και η νέα εντολή. Στη συνέχεια, την περασμένη Πέμπτη, έγινε προσπάθεια να «τρέξουν» περισσότερα διαγνωστικά τεστ και στις δύο μονάδες μνήμης σε συνδυασμό με προσπάθειες να επανέλθουν και οι δύο online. Και αυτές οι προσπάθειες απέτυχαν. Ο υπολογιστής που εμφάνισε το πρόβλημα είναι ένα σύστημα NSSC-1 (NASA Standard Spacecraft Computer-1) που δημιουργήθηκε τη δεκαετία του 1980 και βρίσκεται τοποθετημένος στη μονάδα Science Instrument Command and Data Handling. Αποστολή του NSSC-1 είναι να ελέγχει και να συντονίζει τα επιστημονικά εργαλεία και να τα παρακολουθεί ώστε να εξασφαλίζεται η σωστή και ασφαλής λειτουργία τους. Ένας δεύτερος υπολογιστής, μαζί με το σχετικό υλικό, υπάρχει ήδη σε τροχιά και μπορεί να γίνει μετάβαση σε αυτόν σε περίπτωση προβλήματος. Οι δύο υπολογιστές μπορούν να έχουν πρόσβαση και να χρησιμοποιήσουν οποιοδήποτε από τα ανεξάρτητα modules μνήμης, το κάθε ένα από τα οποία περιέχει 64KB μνήμης CMOS (Complementary Metal-Oxide Semiconductor). Ο υπολογιστής χρησιμοποιεί κάθε φορά μόνο ένα module μνήμης, με τους υπόλοιπους τρεις να παραμένουν σαν εφεδρικές επιλογές. Το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble εκτοξεύτηκε το 1990 και έως σήμερα έχει προσφέρει τεράστιο έργο στην κατανόηση του σύμπαντος. Το Hubble έχει δεχτεί διάφορες αναβαθμίσεις και επισκευές από αστροναύτες, σε πέντε διαφορετικές αποστολές, χρησιμοποιώντας τα αμερικανικά διαστημικά λεωφορεία έως το 2011 όταν το πρόγραμμα Space Shuttle τερματίστηκε. https://www.tovima.gr/2021/06/20/science/i-nasa-dyskoleyetai-me-ton-arxaio-ypologisti-tou-hubble/

Το φορτηγό πλοίο Progress MS-17 έχει εγκριθεί για ανεφοδιασμό. Στο κοσμοδρόμιο Baikonur, πραγματοποιήθηκε συνάντηση τεχνικής διαχείρισης, μετά την οποία αποφασίστηκε να παραδεχτεί το φορτηγό όχημα μεταφοράς Progress MS-17 (TGC) που κατασκευάστηκε από την RSC Energia για να ανεφοδιάσει τις δεξαμενές του συνδυασμένου συστήματος πρόωσης και του συστήματος ανεφοδιασμού διαστημικών σκαφών. Πριν μεταφερθεί στο πρατήριο καυσίμων, το πλοίο υποβλήθηκε σε έλεγχο ζύγισης και ζυγοστάθμισης στο κτίριο συναρμολόγησης και δοκιμών 254. Σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα εργασιών στο σταθμό πλήρωσης και εξουδετέρωσης της τοποθεσίας 91A, ειδικοί από την RSC Energia και εξειδικευμένες επιχειρήσεις της Roscosmos θα εκτέλεση προγραμματισμένης εργασίας για την πλήρωση TGK Progress MS-17 »Εξαρτήματα καυσίμου και συμπιεσμένα αέρια. Με την ολοκλήρωση των εργασιών ανεφοδιασμού, το πλοίο θα επιστρέψει στο μαξιλάρι 254 για να συνεχίσει τις προετοιμασίες πριν από την πτήση. Η εκτόξευση του πυραύλου μεταφοράς Soyuz-2.1a από το διαστημικό σκάφος Progress MS-17 στο πλαίσιο του προγράμματος της 78ης αποστολής εφοδιασμού στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό έχει προγραμματιστεί για τις 30 Ιουνίου 2021 από το κοσμοδρόμιο Baikonur. Το αυτόματο φορτηγό πλοίο πρέπει να παραδώσει στο πλήρωμα του 65ου κύριου αποθέματος καυσίμων και αερίων συνολικής μάζας 1.390 kg, καθώς και 1.509 kg διάφορου εξοπλισμού και φορτίου, συμπεριλαμβανομένου του εξοπλισμού πόρων των συστημάτων υποστήριξης ζωής επί του πλοίου, διαστημικά πειράματα, είδη υγιεινής και υγιεινής υλικά και αντικείμενα ρούχα, μερίδες τροφίμων και 420 λίτρα νερού στις δεξαμενές του συστήματος Rodnik. https://www.energia.ru/ru/news/news-2021/news_06-16.html Απογειώθηκε η πρώτη επανδρωμένη διαστημική αποστολή της Κίνας με προορισμό τον διαστημικό της σταθμό. Η πρώτη επανδρωμένη διαστημική αποστολή της Κίνας με προορισμό τον διαστημικό της σταθμό απογειώθηκε σήμερα. Μέσα σε ένα πελώριο νέφος γκρίζου καπνού, ο πύραυλος Long March 2F που μεταφέρει το διαστημόπλοιο Shenzhou-12, στο οποίο επιβαίνουν τρεις αστροναύτες, απογειώθηκε από το κέντρο διαστημικών εκτοξεύσεων της Τζιουτσουάν, στην έρημο Γκόμπι, στις 09:22 ώρα Πεκίνου (04:22 ώρα Ελλάδας). Οι τρεις αστροναύτες θα παραμείνουν για τρεις μήνες στον υπό κατασκευή κινεζικό διαστημικό σταθμό, το πιο μακρό χρονικό διάστημα που έχει παραμείνει οποιοσδήποτε κινέζος αστροναύτης σε χαμηλή τροχιά. Θα διαμείνουν στο Τιανχέ («Ουράνια αρμονία»), το μοναδικό τμήμα του διαστημικού σταθμού που είναι ήδη επιχειρησιακό αφού τέθηκε σε χαμηλή τροχιά στα τέλη Απριλίου (σε ύψος 350-390 χιλιομέτρων). Ο κινεζικός διαστημικός σταθμός αναμένεται να παραμείνει στο διάστημα για τα επόμενα περίπου 10 χρόνια. Η αποστολή Σεντζού-12 θα είναι η τρίτη από τις 11 που θα χρειαστούν για την ολοκλήρωση της κατασκευής του σταθμού μεταξύ του 2021 και του 2022. Προβλέπεται να γίνουν τέσσερις επανδρωμένες πτήσεις. Πέραν του τμήματος του Τιανχέ που βρίσκεται ήδη σε τροχιά, τα δύο τμήματα που μένουν – πρόκειται για εργαστήρια – σχεδιάζεται να σταλούν στο διάστημα την επόμενη χρονιά. Θα επιτρέψουν να διεξαχθούν πειράματα στα πεδία της βιοτεχνολογίας, της ιατρικής, της αστρονομίας και των διαστημικών τεχνολογιών. Οι τρεις αστροναύτες καλούνται να φέρουν σε πέρας τη συντήρηση της μονάδας, να εγκαταστήσουν υλικό, να κάνουν εξόδους στο διάστημα, να φροντίσουν την προετοιμασία μελλοντικών αποστολών για την επέκταση του διαστημικού σταθμού και των χώρων διαμονής μελλοντικών πληρωμάτων. Εν μέσω της συνεχιζόμενης κλιμάκωσης των εντάσεων με τη Δύση, η επιτυχία της αποστολής αποτελεί ζήτημα πρεστίζ για το Πεκίνο, που ετοιμάζεται να εορτάσει την 1η Ιουλίου την εκατονταετηρίδα του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας. -pronews.gr/epistimes/diastima/995181_apogeiothike-i-proti-epandromeni-diastimiki-apostoli-tis-kinas-meme Σκουλήκια «αστροναύτες» παίρνουν μέρος σε σημαντική ιατρική έρευνα. Με το τελευταίο φορτίο στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό έφτασε και ένα πακέτο το οποίο περιείχε 24 κουτάκια μέσα στα οποία υπάρχουν εκατοντάδες σκουλήκια του είδους Caenorhabditis elegans. Τα σκουλήκια αυτά έχουν πολλά κοινά βιολογικά χαρακτηριστικά με τον άνθρωπο. Θα μελετηθούν σε μια προσπάθεια να μάθουμε περισσότερα πράγματα για τις επιπτώσεις των διαστημικών συνθηκών στον ανθρώπινο οργανισμό και ειδικότερα για το πρόβλημα της μυϊκής απώλειας. Η επιστημονική κοινότητα ευελπιστεί ότι τα δεδομένα που θα προκύψουν από την μελέτη των σκουληκιών μπορεί να βοηθήσουν στην ανάπτυξη νέων θεραπειών για διάφορες μορφές μυοπαθειών. Το πείραμα οργανώνει ερευνητική ομάδα της Βρετανικής Υπηρεσίας Διαστήματος η οποία έχει οργανώσει ένα παρόμοιο πείραμα το 2018 στο οποίο γινόταν διερεύνηση του πώς οι διαστημικές συνθήκες επηρεάζουν σε μοριακό επίπεδο τους μύες και τον μεταβολισμό. Αυτή την φορά η προσπάθεια που γίνεται αφορά τον εντοπισμό των συγκεκριμένων μορίων προκαλούν όλα αυτά τα προβλήματα ενώ παράλληλα θα δοκιμαστούν κάποιες θεραπείες που είναι σχεδιασμένες να εμποδίζουν την μυϊκή απώλεια σε συνθήκες μηδενικής βαρύτητας. «Τα πειράματα στο Διάστημα σπρώχνουν τα όρια της γνώσης παρέχοντας σημαντικά οφέλη για όλους εμάς πίσω στην Γη. Είναι εκπληκτικό να σκεφτούμε ότι στέλνοντας σκουλήκια στο Διάστημα μπορούμε να βελτιώσουμε την υγεία των ανθρώπων και να ζήσουμε περισσότερα χρόνια» αναφέρει η Άμάντα Σολογουέι, Υπουργός Επιστήμης της Βρετανίας. https://www.naftemporiki.gr/story/1738544/skoulikia-astronautes-pairnoun-meros-se-simantiki-iatriki-ereuna

Θέλεις να «βαφτίσεις» την κούκλα-αστροναύτη που θα πάει στην Σελήνη; Η NASA προετοιμάζεται πυρετωδώς για την πρώτη της επανδρωμένη αποστολή στην Σελήνη μετά από μισό αιώνα. Η αποστολή αυτή θα γίνει στο πλαίσιο του νέου προγράμματος εξερεύνησης της Σελήνης που διαδέχεται το ιστορικό πρόγραμμα Apollo. Το νέο πρόγραμμα έλαβε το όνομα της αδελφής του Απόλλωνα, της Άρτεμης. Τo γυναικείο όνομα δόθηκε επίσης για να σηματοδοτήσει την απόφαση της αμερικανικής διαστημικής υπηρεσίας στην πρώτη επανδρωμένη αποστολή στον φυσικό μας δορυφόρο που προγραμματίζεται για το 2024 στο πλήρωμα να υπάρχει τουλάχιστον μια γυναίκα η οποία θα είναι και αυτή που θα πατήσει πρώτη το πόδι της στην επιφάνεια του φεγγαριού και θα γίνει έτσι η πρώτη γυναίκα που θα το έχει κάνει. Η πρώτη αποστολή του προγράμματος θα είναι η Artemis 1 που θα είναι μη επανδρωμένη.Το σκάφος της αποστολής που θα τεθεί σε τροχιά γύρω από την Σελήνη θα συλλέξει δεδομένα που θα αξιοποιηθούν στις επόμενες αποστολές. Στο σκάφος θα τοποθετηθεί και μια κούκλα σε μέγεθος ανθρώπου που θα παίξει τον ρόλο του αστροναύτη. Η κούκλα θα είναι εφοδιασμένη με διαφόρων ειδών αισθητήρες οι οποίοι θα καταγράφουν μια σειρά από δεδομένα όπως τις δυνάμεις που θα ασκηθούν επάνω του κατά την διάρκεια της εκτόξευσης και του ταξιδιού (επιτάχυνση, δονήσεις κ.α.) ώστε να γίνουν όλα όσα πρέπει για να είναι πιο άνετο και ασφαλές το ταξίδι των αστροναυτών. Όμως η NASA δεν θέλει η κούκλα της να είναι ανώνυμη για αυτό διοργανώνει ένα διαγωνισμό ονοματοδοσίας. Όποιος επιθυμεί μπορεί να ψηφίσει στο @NASAArtemis στο Facebook, το Instagram ή το Twitter ένα από οκτώ ονόματα που δίνει ως επιλογή η αμερικανική διαστημική υπηρεσία. Ορισμένα από τα ονόματα είναι ονόματα ατόμων που έχουν γράψει την δική τους ιστορία στην NASA αλλά υπάρχουν και άλλα ανάμεσα στα οποία και το Δήλος, το όνομα του ελληνικού νησιού που σύμφωνα με την μυθολογία ήταν και ο τόπος γέννησης της Άρτεμης. https://www.naftemporiki.gr/story/1738890/theleis-na-baftiseis-tin-koukla-astronauti-pou-tha-paei-stin-selini

Τα νερά του Ατλαντικού Ωκεανού είναι… νομάδες. Μια απρόσμενη όσο και πολύ ενδιαφέρουσα ανακάλυψη έκαναν ωκεανογράφοι του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Σαν Ντιέγκο. Διαπίστωσαν ότι τα νερά του Ατλαντικού ωκεανού δεν κινούνται μόνο εντός του ωκεανού αλλά… μεταναστεύουν σε άλλες θάλασσες πραγματοποιώντας ένα ταξίδι που διαρκεί χιλιάδες έτη. Σύμφωνα με τους ερευνητές το 50% των υδάτων του Ατλαντικού μετακινούνται στον Ειρηνικό και διαμένουν εκεί για περίπου μια χιλιετία. Στην συνέχεια ταξιδεύουν στον Νότιο Ωκεανό αλλά και τον Ινδικό σε μια διαδικασία που διαρκεί συνολικά τρεις χιλιάδες έτη. Το ένα τρίτο των νερών του Ατλαντικού εγκαταλείπουν τον ωκεανό τους αλλά και αφού περιπλανηθούν σε άλλες θάλασσες επιστρέφουν στην βάση τους μετά από 300 έτη. Ένα ποσοστό 20% των υδάτων του Ατλαντικού βυθίζεται σε μεγάλα βάθη, ταξιδεύει μέχρι την θάλασσα Weddell στην Ανταρκτική και επιστρέφει από εκεί που ξεκίνησε μετά από περίοδο 700 ετών. Οι ερευνητές αρχικά μελέτησαν περισσότερα από ένα δισ. δεδομένων που έχουν συλλεχθεί τα τελευταία 25 έτη από δορυφόρους και διαφόρων ειδών πλωτά μέσα έρευνας. Στην συνέχεια τροφοδότησαν με αυτά τα δεδομένα μια προσομοίωση των ωκεανών της Γης που ονομάζεται «Εκτίμηση της Κυκλοφορίας και Κλίματος του Ωκεανού» (ECCO). «Βλέποντας τις διαδρομές που ακολουθεί το νερό στις θαλάσσιες λεκάνες του πλανήτη μπορούμε να πάρουμε μια ιδέα της σύνθετης διαδικασίας της ωκεάνιας κυκλοφορίας. Ο συνδυασμός της χρήσης οργάνων και προσομοιώσεων είναι μια αποτελεσματική και μειωμένου κόστους τακτική για να κάνουμε τέτοιου εύρους μελέτες» αναφέρει ο Μέτε Ουζ, στέλεχος του τμήματος ωκεάνιων επιστημών του Εθνικού Ιδρύματος Επιστημών των ΗΠΑ. https://www.naftemporiki.gr/story/1739128/ta-nera-tou-atlantikou-okeanou-einai-nomades

O ισχυρότερος μαγνήτης του κόσμου ταξιδεύει για Γαλλία. Ο ισχυρότερος μαγνήτης του κόσμου αρχίζει το ταξίδι από τις ΗΠΑ όπου κατασκευάσθηκε, για τη Γαλλία όπου θα εγκατασταθεί στον υπό κατασκευή Διεθνή Θερμοπυρηνικό Πειραματικό Αντιδραστήρα (ITER), τον λεγόμενο και «Ήλιο επί της Γης». Ο μαγνήτης με την ονομασία Central Solenoid, όταν συναρμολογηθεί πλήρως, θα έχει ύψος 18 μέτρων και πλάτος 4,3 μέτρων, με βάρος 1.000 τόνων. Θα μπορεί να παράγει μαγνητικό πεδίο ισχύος 13 τέσλα, περίπου 280.000 φορές πιο ισχυρό από το μαγνητικό πεδίο της Γης και αρκετό για να ανυψώσει δύο μέτρα στον αέρα ένα ολόκληρο αεροπλανοφόρο 100.000 τόνων. «Πρόκειται για τον μεγαλύτερο και πιο δυνατό ηλεκτρομαγνήτη που έχει ποτέ κατασκευαστεί», δήλωσε ο μηχανικός Τζον Σμιθ, διευθυντής της κατασκευάστριας αμερικανικής εταιρείας General Atomics στην Καλιφόρνια. Ο μαγνήτης θα αποτελέσει την «καρδιά» του ITER, του αντιδραστήρα που κατασκευάζεται από διεθνή κοινοπραξία 35 χωρών, με στόχο να αποδείξει για πρώτη φορά ότι είναι δυνατό να παραχθεί ενέργεια από πυρηνική σύντηξη (το αντίστροφο της σχάσης). Στη σύντηξη -την ίδια διαδικασία παραγωγής ενέργειας που υπάρχει στον Ήλιο- ελαφριοί ατομικοί πυρήνες συγχωνεύονται για να δημιουργήσουν βαρύτερους, μια διαδικασία που στην πορεία απελευθερώνει τεράστιες ποσότητες ενέργειας. Η θερμοπυρηνική σύντηξη υπόσχεται να αποτελέσει μια απεριόριστη καθαρή εναλλακτική πηγή ενέργειας στο μέλλον, περιορίζοντας δραστικά τις εκπομπές «αερίων του θερμοκηπίου», που συμβάλλουν στην κλιματική αλλαγή. Η πυρηνική σύντηξη έχει επιτευχθεί σε μικρή κλίμακα, μέσα σε αντιδραστήρες τύπου «τόκαμακ», ήδη από τη δεκαετία του 1950, αλλά όχι για περισσότερο από λίγα δευτερόλεπτα. Για να αποτελέσει μια εναλλακτική τεχνολογία παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, η αντίδραση της πυρηνικής σύντηξης πρέπει να διαρκεί συνεχώς και να έχει θετικό ενεργειακό ισοζύγιο, δηλαδή να απαιτεί λιγότερη ενέργεια για την παραγωγή του ρεύματος, από αυτή την οποία δημιουργεί. Για το σκοπό αυτό, χρειάζεται ένας πολύ ισχυρός μαγνήτης μέσα στην καρδιά του αντιδραστήρα, ώστε να συγκρατεί το πλάσμα και να συντηρεί την αντίδραση της σύντηξης. Πώς γίνεται η σύντηξη Η σύντηξη δουλεύει ως εξής: Μια μικρή ποσότητα αέριου υδρογόνου (των ισοτόπων δευτέριου και τρίτιου) εισάγεται σε ένα μεγάλο θάλαμο κενού που λέγεται «τόκαμακ». Το υδρογόνο θερμαίνεται, έως ότου γίνει ιονισμένο πλάσμα που μοιάζει με νέφος. Γιγάντιοι υπεραγώγιμοι μαγνήτες, ενσωματωμένοι στον τόκαμακ, περιορίζουν το πλάσμα κρατώντας το μακριά από τα μεταλλικά τοιχώματα. Όταν το πλάσμα υδρογόνου φθάσει σε θερμοκρασία 150 εκατομμυρίων βαθμών Κελσίου (δεκαπλάσια από εκείνη στον πυρήνα του Ήλιου), λαμβάνει χώρα η σύντηξη. Κατά την αντίδραση σύντηξης, μια μικρή ποσότητα μάζας μετατρέπεται σε μια τεράστια ποσότητα ενέργειας με βάση τη διάσημη εξίσωση του Αϊνστάιν Ε=mc2. Νετρόνια υπερυψηλής ενέργειας, που παράγονται από τη σύντηξη, δραπετεύουν από το μαγνητικό πεδίο και χτυπούν τα μεταλλικά τοιχώματα του τόκαμακ, μεταφέροντας σε αυτά ενέργεια με τη μορφή θερμότητας. Παράλληλα, μερικά νετρόνια αντιδρούν με το λίθιο στα μεταλλικά τοιχώματα και παράγουν περισσότερο τρίτιο για περαιτέρω σύντηξη. Στο μεταξύ, το νερό που κυκλοφορεί μέσα στα τοιχώματα του τόκαμακ, δέχεται τη θερμότητα και την μετατρέπει σε ατμό. Στον εμπορικό αντιδραστήρα -που ακόμη δεν έχει κατασκευαστεί- ο ατμός θα κινεί τουρμπίνες για να παραχθεί ηλεκτρισμός. Εκατοντάδες τόκαμακ έχουν κατασκευαστεί μέχρι σήμερα, αλλά στον ITER για πρώτη φορά θα επιτευχθεί η συνεχόμενη αντίδραση από την «καύση» πλάσματος. Το πρώτο τμήμα του τεράστιου μαγνήτη θα φθάσει με πλοίο από λιμάνι του Τέξας στη Μασσαλία τον Αύγουστο και από εκεί με τεράστια νταλίκα θα κατευθυνθεί στον ITER στη νότια Γαλλία. Τα υπόλοιπα έξι τμήματα του μαγνήτη θα ακολουθήσουν στη συνέχεια. Παρά τις καθυστερήσεις λόγω της πανδημίας Covid-19, η κατασκευή του ITE έχει ήδη προχωρήσει κατά 75% περίπου και αναμένεται να έχει ολοκληρωθεί εντός του 2025. Αλλά οι πρώτες κανονικές αντιδράσεις σύντηξης ατόμων υδρογόνου δεν θα γίνουν πριν το 2035. Ο ITER αναμένεται να παράγει 500 μεγαβάτ θερμικής ενέργειας από σύντηξη, αλλά όχι ηλεκτρισμό. Εφόσον πάντως αποδειχθεί πρακτικά στον ITER (που σημαίνει «Οδός» στα λατινικά) ότι είναι εφικτή η συνεχής και βιώσιμη παραγωγή ενέργειας, τότε η τεχνολογία θα αναπαραχθεί σε μαζική κλίμακα παγκοσμίως για την παραγωγή ηλεκτρισμού. Ήδη οι ΗΠΑ σχεδιάζουν τη δημιουργία ενός πιλοτικού εργοστασίου ηλεκτροπαραγωγής από σύντηξη έως το 2040. Ο κίνδυνος ατυχημάτων θεωρείται πολύ μικρός, καθώς, αν κάτι πάει στραβά, απλώς σταματά η πυρηνική αντίδραση, χωρίς κίνδυνο διαρροής ραδιενέργειας. https://www.in.gr/2021/06/16/b-science/episthmes/o-isxyroteros-magnitis-tou-kosmou-taksideyei-gia-gallia/

Εκτός λειτουργίας λόγω βλάβης το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble. Το διασημότερο τηλεσκόπιο στην ιστορία της αστρονομίας έκλεισε τα μάτια, ας ελπίσουμε προσωρινά. Το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble παραμένει εκτός λειτουργίας λόγω βλάβης που εμφανίστηκε την Κυριακή σε υπολογιστή της δεκαετίας του 1980 που ελέγχει τα επιστημονικά όργανα. Το πιθανότερο είναι ότι πρόκειται για πρόβλημα στη μνήμη του υπολογιστή, εκτιμούν οι μηχανικοί της NASA. Οι υπεύθυνοι του τηλεσκοπίου στο Κέντρο Διαστημικής Πτήσης «Γκόνταρντ» της NASA προσπάθησαν να επανεκκινήσουν τον υπολογιστή τη Δευτέρα, συνάντησαν όμως το ίδιο πρόβλημα. Οι μηχανικοί προσπαθούν τώρα να ενεργοποιήσουν μια εφεδρική μονάδα μνήμης. Αν αυτό φέρει αποτέλεσμα, θα ακολουθήσουν δοκιμές διάρκειας μίας ημέρας πριν το τηλεσκόπιο επανέλθει σε κανονική λειτουργία. Προς το παρόν, οι κάμερες του Hubble παραμένουν σε κατάσταση αναμονής. Το Hubble εκτοξεύτηκε το 1990 και παρουσιάζει όλο και περισσότερα σημάδια γήρατος, παρά τις αποστολές επιδιόρθωσης και αναβάθμισης που πραγματοποίησαν πριν χρόνια αστροναύτες του διαστημικού λεωφορείου. Ο υπολογιστής που εμφάνισε πρόβλημα είχε αντικατασταθεί στην πέμπτη και τελευταία αποστολή το 2009. Νέες αποστολές δεν σχεδιάζονται. Διάδοχος του Hubble θεωρείται το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb, το οποίο προγραμματίζεται να εκτοξευτεί τον Νοέμβριο με καθυστέρηση πολλών ετών. Σε αντίθεση με το Hubble, το οποίο κινείται σε χαμηλή γήινη τροχιά και βλέπει το Σύμπαν κυρίως στο ορατό και το υπεριώδες τμήμα του φάσματος, το Webb θα λειτουργεί σε απόσταση 1,5 εκατομμυρίου χιλιομέτρων από τη Γη και είναι σχεδιασμένο να βλέπει μόνο στο υπέρυθρο. Παρόλα αυτά, το Hubble δεν θα μείνει αναντικατάστατο: η NASA σχεδιάζει να εκτοξεύσει το 2025 το διαστημικό τηλεσκόπιο Nancy Grace Roman, το οποίο προοριζόταν αρχικά να χρησιμοποιηθεί ως κατασκοπευτικός δορυφόρος. Το τηλεσκόπιo Roman θα προσφέρει την ίδια ευκρίνεια με το Hubble αλλά με πιο ευρυγώνια όραση. https://www.in.gr/2021/06/16/b-science/space/ektos-leitourgias-logo-vlavis-diastimiko-tileskopio-hubble/

Τα έθνη της G7 δεσμεύονται για ασφαλή και βιώσιμη χρήση του διαστημικου χώρου. Οι ηγέτες της G7 από τον Καναδά, τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ιταλία, την Ιαπωνία, το Ηνωμένο Βασίλειο, τις ΗΠΑ και την ΕΕ δεσμεύτηκαν να αναλάβουν δράση για την αντιμετώπιση του αυξανόμενου κινδύνου διαστημικών συντριμμιών καθώς οι τροχιές της Γης γίνονται όλο και πιο πολυσύχναστες και επικίνδυνες. Σε μια δήλωση που εκδόθηκε στο τέλος της συνόδου κορυφής της G7, που διοργανώθηκε στην Κορνουάλη το Σαββατοκύριακο από το Ηνωμένο Βασίλειο, τα έθνη δεσμεύθηκαν να υποστηρίξουν «την ασφαλή και βιώσιμη χρήση του χώρου για να στηρίξουν τις φιλοδοξίες της ανθρωπότητας τώρα και στο μέλλον». Μία από τις μεγαλύτερες παγκόσμιες προκλήσεις που αντιμετωπίζει ο αναπτυσσόμενος διαστημικός τομέας είναι η τροχιακή συμφόρηση και τα διαστημικά συντρίμμια - με περίπου 900.000 κομμάτια διαστημικών συντριμμιών, μερικά από τα οποία θα μπορούσαν να παραμείνουν σε τροχιά για εκατοντάδες χρόνια και να αποτελούν πραγματικό κίνδυνο για τον ταχέως αυξανόμενο αριθμό νέοι δορυφόροι εκτοξεύονται κάθε χρόνο. Σε μια κοινή δήλωση, τα έθνη της G7 αναγνώρισαν τον αυξανόμενο κίνδυνο διαστημικών συντριμμιών και την αυξανόμενη συμφόρηση στη Γήινη τροχιά Καθώς η τροχιά του πλανήτη μας είναι ένα εύθραυστο και πολύτιμο περιβάλλον που γίνεται όλο και πιο γεμάτο, το οποίο όλα τα έθνη πρέπει να δράσουν μαζί για να προστατεύσουν, συμφωνούμε να ενισχύσουμε τις προσπάθειές μας για να διασφαλίσουμε τη βιώσιμη χρήση του χώρου προς όφελος και προς το συμφέρον όλων των χωρών . Χαιρετίζουμε τις οδηγίες μακροπρόθεσμης βιωσιμότητας του Ηνωμένου Έθνους και καλούμε άλλους να συμμετάσχουν μαζί μας στην εφαρμογή αυτών των οδηγιών. Χαιρετίζουμε όλες τις προσπάθειες, δημόσιες και εμπορικές, στην απομάκρυνση των συντριμμιών και στις υπηρεσίες συντήρησης τροχιάς και δεσμευόμαστε να ενθαρρύνουμε περαιτέρω θεσμική ή βιομηχανική έρευνα και ανάπτυξη αυτών των υπηρεσιών. Αναγνωρίζουμε τη σημασία της ανάπτυξης κοινών προτύπων, βέλτιστων πρακτικών και κατευθυντήριων γραμμών που σχετίζονται με βιώσιμες διαστημικές επιχειρήσεις παράλληλα με την ανάγκη για μια συνεργατική προσέγγιση για τη διαχείριση και τον συντονισμό της διαστημικής κυκλοφορίας. Καλούμε όλα τα έθνη να εργαστούν από κοινού, μέσω ομάδων όπως η Επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών για τις ειρηνικές χρήσεις του διαστήματος, ο Διεθνής Οργανισμός Τυποποίησης και η Δια συντονιστική Επιτροπή Συντονισμού Διαστημικών Συντριμμάτων, για τη διατήρηση του διαστημικού περιβάλλοντος για τις μελλοντικές γενιές. Η Simonetta Di Pippo, Διευθυντής του Γραφείου Εξωτερικού Διαστήματος των Ηνωμένων Εθνών, δήλωσε: «Χαιρετίζω αυτήν τη σαφή δέσμευση των ηγετών της G7 να θέσουν τη διαστημική βιωσιμότητα στο επίκεντρο της πολιτικής ατζέντας. Μόνο μέσω αυτής της ηγεσίας, με όλα τα έθνη να συνεργάζονται, θα διατηρήσουμε το διαστημικό περιβάλλον για τις μελλοντικές γενιές. " Η ανακοίνωση της G7 καλωσόρισε ο Clive Simpson, αρχισυντάκτης του ROOM, Space Journal of Asgardia, ο οποίος τακτικά υποστηρίζει θέματα σχετικά με τη διαστημική αειφορία. Γράφοντας στο πρόσφατα δημοσιευμένο τεύχος του ROOM για το καλοκαίρι του 2021 (θα το εξετάσουμε λίγο αργότερα), καλεί τις παγκόσμιες διαστημικές εταιρείες και τις εθνικές υπηρεσίες να αναλάβουν περισσότερη ευθύνη και προτείνει ότι η διαστημική βιομηχανία χρειάζεται επειγόντως αυστηρές οδηγίες βιωσιμότητας. «Καθώς οι παγκόσμιοι πληθυσμοί αντιμετωπίζουν τις καθημερινές επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής και της ρύπανσης, είναι σαφές ότι τα μαθήματα για το πώς έχουμε κακή διαχείριση του περιβάλλοντος και των πόρων του. Το ίδιο ισχύει και για το διάστημα, ακόμα κι αν τα αποτελέσματα των αδράνειας μας σήμερα μπορεί να γίνουν εμφανή στο μέλλον », λέει ο Clive Simpson. «Ενώ η διαστημική βιωσιμότητα αποτελεί θέμα συζήτησης μεταξύ ακαδημαϊκών και τεχνολόγων εδώ και δεκαετίες, η σημασία της προστασίας του τροχιακού περιβάλλοντος της Γης και της επεκτεινόμενης σφαίρας του νέου μας τομέα δεν ήταν ποτέ πιο σημαντική.» Ο Simpson λέει ότι, ελλείψει ισχυρών, διεθνώς συμφωνημένων και μακροπρόθεσμων νόμων και κατευθυντήριων γραμμών για την αειφορία, είναι αμφίβολο ότι οι εμπορικές διαστημικές εταιρείες - και ορισμένοι κρατικοί φορείς - μπορούν να βασιστούν στην αστυνομία στον διαστημικό χώρο. «Οι ερωτήσεις σχετικά με τα διαστημικά συντρίμμια και την απειλή που θέτει γίνονται πιο επείγουσες με κάθε εκτόξευση και, προς το παρόν, οι λύσεις σε οποιοδήποτε επίπεδο δεν είναι καθόλου σίγουρες. Τώρα είναι η ώρα να κάνουμε την αειφορία προτεραιότητα », προσθέτει. Ο Mert Evirgen, της Northern Space & Security, υποστηρίζει επίσης την ανάγκη για νομικά δεσμευτικές οδηγίες στο άρθρο του Αποφυγή σύγκρουσης - χρόνος για συμφωνία σχετικά με τη διαστημική βιωσιμότητα, η οποία εμφανίζεται στο ίδιο ζήτημα ROOM. «Εναπόκειται πλέον στη διεθνή διαστημική κοινότητα να δείξει ότι είναι σοβαρή η διαχείριση του διαστημικού περιβάλλοντος με υπεύθυνο και βιώσιμο τρόπο. Η τήρηση των αρχών που διατυπώνονται σε αυτές τις οδηγίες θα ήταν ένα καλό μέρος για να ξεκινήσετε », λέει. https://asgardia.space/news/G7-Nations-Commit-to-Safe-and-Sustainable-Use-of-Space

Η Roscosmos και η CNSA κυκλοφόρησαν τον χάρτη πορείας για τη δημιουργία του Διεθνούς Σεληνιακού Ερευνητικού Σταθμού. Στις 16 Ιουνίου 2021 στην Αγία Πετρούπολη, η κρατική διαστημική εταιρεία Roscosmos και η Εθνική Διοίκηση Διαστήματος της Κίνας (CNSA) πραγματοποίησαν κοινή σύνοδο για την αιγίδα της Παγκόσμιας Διάσκεψης Εξερεύνησης του Διαστήματος (GLEX 2021), αφιερωμένη στην παρουσίαση του χάρτη πορείας για την δημιουργία του Διεθνούς Σεληνιακού Ερευνητικού Σταθμού (ILRS). Στη συνεδρία παρακολούθησαν ο κ. Sergei SAVELIEV, ο Αναπληρωτής Γενικός Διευθυντής της ROSCOSMOS για τη Διεθνή Συνεργασία και ο κ. WU Yanhua, ο Αντιπρόεδρος του CNSA (εξ αποστάσεως). Μετά την παρουσίαση, οι ROSCOSMOS και CNSA δημοσίευσαν ένα σύντομο βίντεο που κάλυπτε το έργο ILRS και τον Οδηγό Συνεργασίας ILRS στους επίσημους ιστότοπούς τους. http://en.roscosmos.ru/22170/

Λύθηκε το μυστήριο με άστρο που άφησε άφωνους τους αστρονόμους. Οταν ο Βετελγόζης, ένα γιγάντιο πορτοκαλί άστρο στον αστερισμό του Ωρίωνα, έχασε τα δύο τρίτα της λαμπρότητάς του, οι αστρονόμοι έμειναν έκπληκτοι. Κάποιοι πίστεψαν ότι η μόνη εξήγηση για το αναπάντεχο σκοτείνιασμα ήταν ότι το άστρο ετοιμαζόταν να εκραγεί σε σουπερνόβα -το οποίο θα ήταν η πρώτη έκρηξη υπερκαινοφανούς αστέρα στον Γαλαξία μας από τον 17ο αιώνα. Όπως φαίνεται όμως, το εκρηκτικό σόου αναβάλλεται. Νέα μελέτη που δημοσιεύεται στο Nature αποκαλύπτει ότι το ξαφνικό σκοτείνιασμα του Βετελγόζη από τα τέλη του 2019 μέχρι τις αρχές του 2020 ήταν αποτέλεσμα ενός γιγάντιου νέφους σκόνης που πέρασε μπροστά από το άστρο και έκρυψε τμήμα της επιφάνειάς του για τους παρατηρητές στη Γη. Η διεθνής ερευνητική ομάδα χρησιμοποίησε το «Πολύ Μεγάλο Τηλεσκόπιο» (VLT) του Ευρωπαϊκού Παρατηρητηρίου του Νότου (ESO) για να παρατηρήσει τον Βετελγόζη (γνωστό και ως Μπετελγκέζ) τον Ιανουάριο και τον Μάρτιο του 2020, όταν η λαμπρότητά του είχε πια αρχίσει να επανέρχεται στο κανονικό. Συνδυάζοντας τις παρατηρήσεις αυτές με εικόνες που είχαν ληφθεί το 2019, οι αστρονόμοι κατέγραψαν τη μυστηριώδη μείωση της λαμπρότητας, η οποία ήταν πιο έντονη στο νότιο ημισφαίριο του άστρου. «Για πρώτη φορά βλέπουμε την εικόνα ενός άστρου να αλλάζει σε πραγματικό χρόνο» σχολιάζει ο Μιγκέλ Μονταρζέ του Παρατηρητηρίου του Παρισιού, επικεφαλής της μελέτης. Οι εικόνες του ESO αυτά συνδυάστηκαν στη συνέχεια με παρατηρήσεις του Hubble που έδιναν ενδείξεις για μια πυκνή, καυτή μάζα υλικού να σιγοβράζει μέσα στην ατμόσφαιρα του άστρου πριν το ξαφνικό σκοτείνιασμα. Η ανάλυση δίνει μια πλήρη εικόνα για το πώς εξελίχθηκε το φαινόμενο. Η επιφάνεια του Βετελγόζη, λένε οι ερευνητές, αλλάζει διαρκώς καθώς γιγάντιες μάζες αερίου κινούνται, φουσκώνουν και συρρικνώνονται μέσα στο άστρο. Λόγω αυτών των αλλαγών, ο Βετελγόζης εκτίναξε στο Διάστημα μια γιγάντια μάζα αερίου η οποία απομακρύνθηκε, ψύχθηκε και συμπυκνώθηκε, με τα βαρύτερα στοιχεία όπως το πυρίτιο να στερεοποιούνται σε σωματίδια σκόνης. «Χάρη στο Hubble μπορέσαμε να διακρίνουμε το υλικό όταν εκτινάχθηκε από την επιφάνεια του άστρου και διαπέρασε την ατμόσφαιρά του, πριν τελικά σχηματιστεί η σκόνη που προκάλεσε το σκοτείνιασμα» λέει η Άντρια Ντουπρί του Κέντρου Αστροφυσικής Χάρβαρντ-Σμιθσόνιαν. Το σύννεφο αερίου εκτοξεύτηκε με ταχύτητα 320.000 χιλιάδων την ώρα και συμπυκνώθηκε όταν έφτασε σε απόσταση μερικών εκατομμυρίων χιλιομέτρων από το άστρο. Η παρατήρηση του φαινομένου ήταν εφικτή χάρη στο μέγεθος του Βετελγόζη, ένα από τα μεγαλύτερα άστρα που διακρίνονται με γυμνό μάτι στον ουρανό. Έχει διάμετρο 1.180 φορές μεγαλύτερη από του Ήλιου, κάτι που σημαίνει ότι αν το άστρο βρισκόταν στο κέντρο του Ηλιακού Συστήματος η επιφάνειά του θα έφτανε μέχρι την τροχιά του Ήλιου. Λόγω της μεγάλης μάζας του, το άστρο γερνά με μεγάλη ταχύτητα. Η έκρηξή του σε σουπερνόβα μάλλον δεν πρόκειται να συμβεί άμεσα, όμως το τέλος του ίσως απέχει μόνο λίγες χιλιάδες χρόνια. https://www.tanea.gr/2021/06/16/science-technology/lythike-to-mystirio-me-astro-pou-afise-afonous-tous-astronomous/

Το Soyuz-2.1b συναρμολογήθηκε για την 5η εμπορική κυκλοφορία από τη Vostochny Σύμφωνα με το ολοκληρωμένο πρόγραμμα προετοιμασίας, οι ειδικοί της Roscosmos (TsENKI και RSC Progress Center) ολοκλήρωσαν το μηχανικό συγκρότημα πρώτου και δεύτερου σταδίου του οχήματος εκτόξευσης Soyuz-2.1b. Ο πύραυλος μεταφοράς έχει μεταφερθεί σε λειτουργία αποθήκευσης μέχρι την έναρξη της εκστρατείας εκκίνησης. Ο πύραυλος Soyuz-2.1b προορίζεται για την πέμπτη εμπορική εκτόξευση από το Vostochny Cosmodrome που θα πραγματοποιηθεί από την εταιρεία Arianespace που ενεργεί ως πάροχος υπηρεσιών εκτόξευσης για την εταιρεία OneWeb. Το ανώτερο στάδιο του Fregat για την αποστολή βρίσκεται στην περιοχή εξουδετέρωσης καυσίμου και σύμφωνα με το πρόγραμμα, η διαδικασία πλήρωσης του άνω σταδίου θα διαρκέσει έως τις 18 Ιουνίου. Η παρτίδα των 36 διαστημικών σκαφών OneWeb έφτασε στο κοσμοδρόμιο στις 10 Ιουνίου. Επί του παρόντος, οι ειδικοί τους προετοιμάζουν για την επερχόμενη κυκλοφορία. Το διαστημικό σκάφος OneWeb χαμηλής τροχιάς προορίζεται να παρέχει στους επίγειους καταναλωτές internet υψηλής ταχύτητας. Σήμερα η ομάδα OneWeb αποτελείται από 218 διαστημόπλοια σε τροχιά χαμηλής Γης, εκατοντάδες ακόμη αναμένεται να ξεκινήσουν. Η επερχόμενη εκτόξευση θα φέρει τον αριθμό του διαστημικού σκάφους OneWeb σε τροχιά σε 254. http://en.roscosmos.ru/22168/ Η Κίνα στέλνει επανδρωμένη αποστολή στον διαστημικό της σταθμό. ΗΚίνα επιβεβαίωσε ότι θα προχωρήσει αύριο Πέμπτη στις 09:22 (σ.σ. 04:22 ώρα Ελλάδας) στην εκτόξευση διαστημόπλοιου με τρεις ταικοναύτες και προορισμό τον διαστημικό της σταθμό υπό κατασκευή, για μια πρώτη αποστολή διάρκειας τριών μηνών. Οι τρεις ταικοναύτες, όλοι τους άνδρες, 56, 54 και 45 ετών, θα αναχωρήσουν από τη βάση Τζιουτσουάν, στην έρημο Γκόμπι (βορειοδυτικά), διευκρίνισε στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου η κινεζική υπηρεσία επανδρωμένων διαστημικών πτήσεων (CMSA). Θα επιβαίνουν στο σκάφος Shenzhou-12, διαστημόπλοιο που θα εκτοξευθεί με πύραυλο Long March 2F και θα συνδεθεί με το Τιανχέ («Ουράνια αρμονία»), το μοναδικό τμήμα του διαστημικού σταθμού που βρίσκεται ήδη στο διάστημα. Το κέντρο ελέγχου και ενδιαίτημα των ταικοναυτών, το Τιανχέ, τέθηκε σε χαμηλή τροχιά στα τέλη Απριλίου (σε ύψος 350-390 χιλιομέτρων). Οι ταικοναύτες δεν θα έχουν χρόνο για χάσιμο: θα πρέπει να καταπιαστούν με τη συντήρηση της μονάδας, την εγκατάσταση υλικού, να κάνουν εξόδους στο διάστημα, να φροντίσουν την προετοιμασία μελλοντικών αποστολών για την επέκταση του διαστημικού σταθμού και των χώρων διαμονής μελλοντικών πληρωμάτων. Η αποστολή Σεντζού-12 θα είναι η τρίτη από τις 11 που θα χρειαστούν για την ολοκλήρωση της κατασκευής του σταθμού μεταξύ του 2021 και του 2022. Προβλέπεται να γίνουν τέσσερις επανδρωμένες πτήσεις. Πέραν του τμήματος του Τιανχέ που βρίσκεται ήδη σε τροχιά, τα δύο τμήματα που μένουν – πρόκειται για εργαστήρια – σχεδιάζεται να σταλούν στο διάστημα την επόμενη χρονιά. Θα επιτρέψουν να διεξαχθούν πειράματα στα πεδία της βιοτεχνολογίας, της ιατρικής, της αστρονομίας και των διαστημικών τεχνολογιών. Εν μέσω κλιμάκωσης των εντάσεων με τη Δύση, η επιτυχία της αποστολής αποτελεί ζήτημα πρεστίζ για το Πεκίνο, που ετοιμάζεται εξάλλου να εορτάσει την 1η Ιουλίου την εκατονταετηρίδα του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας. Η Κίνα έχει ανακοινώσει ότι ο σταθμός θα έχει εθνικό χαρακτήρα και θα χρησιμοποιείται αποκλειστικά από τους δικούς της ταικοναύτες αλλά προτίθεται να εξετάζει ανά περίπτωση αιτήματα άλλων χωρών να στείλουν εκεί κάποιον αστροναύτη. https://www.tovima.gr/2021/06/16/science/i-kina-stelnei-epandromeni-apostoli-ston-diastimiko-tis-stathmo/ Πεθανε ο πρώτος άντρας που εκτελεσε την πρώτη αποστολή ελλιμενισμού στο διάστημα. Ο πλανήτης χάνει τον παλαιότερο κοσμοναύτη του Βλαντιμίρ Σάταλοφ. Στις 15 Ιουνίου, ο κόσμος αποχαιρετά τον ατρόμητο εξερευνητή του διαστήματος - τον 93χρονο κοσμοναύτη Βλαντιμίρ Σάταλοφ. Αρχικά οδήγησε το πλήρωμά του στο διάστημα με το διαστημόπλοιο Soyuz-4 στις 14 Ιανουαρίου 1969 και το έδεσε στο Soyuz-5. Έτσι, η πρώτη αποστολή ελλιμενισμού στην ιστορία πραγματοποιήθηκε με επιτυχία. Αργότερα, ο Shatalov πέταξε δύο άλλες αποστολές στο διάστημα: Soyuz-8 και Soyuz-10. Μεταξύ 1971 και 1987, κατείχε τη θέση του Διοικητή της Κοσμοναύτης Κατάρτισης, και τότε Διευθυντής του Κοσμοναύτη Εκπαιδευτικού Κέντρου μέχρι το 1991. Ο κρατήρας Shatalov στην άκρη της Σελήνης πήρε το όνομά του από τον διάσημο σοβιετικό κοσμοναύτη. https://asgardia.space/news/The-First-Man-to-Perform-Orbital-Docking-in-Space-Passes-Away

Το Σκοτεινό Σύμπαν. Στα τέλη του περασμένου μήνα μια μεγάλη κοινοπραξία 400 ερευνητών από επτά χώρες με την επωνυμία Επισκόπηση Σκοτεινής Ενέργειας (Dark Energy Survey – DES) ανακοίνωσε τα αποτελέσματα ενός μεγάλου τμήματος των ερευνών της. H κοινοπραξία DES, που έχει καλύψει ήδη το 12,5% του ουράνιου θόλου, παρουσίασε τα ευρήματά της σε 29 νέες εργασίες που δημοσιεύτηκαν ήδη. Οι εργασίες αυτές εξετάζουν με προσοχή την εξελικτική πορεία του Σύμπαντος τα τελευταία 7 δισεκατομμύρια χρόνια για να δώσουν απαντήσεις στα μεγάλα ερωτήματα που έχουμε σχετικά με τα συστατικά που αποτελούν το Σύμπαν, την κατανομή της ύλης σε αυτό, τον ρόλο που παίζουν σε όλα αυτά η επονομαζόμενη «σκοτεινή ύλη» και η «σκοτεινή ενέργεια», καθώς επίσης και τις λεπτομέρειες του καθιερωμένου κοσμολογικού μοντέλου που έχουμε για τη γέννηση και την εξέλιξή του. Ηδη, εδώ και αρκετά χρόνια, έχουμε ανακαλύψει ότι όλη η υλοενέργεια που αναγνωρίζουμε στα άστρα και στα νεφελώματα που βρίσκουμε στις εκατοντάδες δισεκατομμύρια των γαλαξιών δεν αποτελούν παρά μόνο το 5% των συστατικών του Σύμπαντος, ενώ το υπόλοιπο 95% αποτελείται από ύλη και ενέργεια, που μας είναι άγνωστο ακόμη από τι αποτελούνται. Πάρτε για παράδειγμα το πρόβλημα της «σκοτεινής ύλης» που πρέπει να υπάρχει με κάποια μορφή και η οποία αποτελεί περίπου το 25% της υλοενέργειας του Σύμπαντος και παρόλο που δεν γνωρίζουμε από τι αποτελείται, βλέπουμε εντούτοις τη βαρυτική επίδραση που έχει στο περιβάλλον της. Παρ’ όλα αυτά, ακόμη κι αν στην ύλη που βλέπουμε προσθέσουμε και όλα τα υλικά της «σκοτεινής ύλης», πάλι φαίνεται ότι χρειαζόμαστε μια επιπλέον ποσότητα «υλικών» ή «ενέργειας» (αφού ύλη και ενέργεια αποτελούν δύο όψεις του ιδίου νομίσματος) ώστε να εξηγηθούν οι παρατηρήσεις των κοσμολόγων που μας λένε ότι το Σύμπαν στο οποίο ζούμε είναι ένα «ανοιχτό» και «επίπεδο» Σύμπαν. Γεγονός που μας οδήγησε επίσης στη διαπίστωση ότι η διαστολή του Σύμπαντος δεν συμπεριφερόταν με τον τρόπο που νομίζαμε. Αυτό που υπολογίζαμε μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1990 ήταν ότι με την πάροδο του χρόνου η διαστολή του Σύμπαντος θα έπρεπε να ελαττώνεται λόγω της βαρύτητας. Αντ’ αυτού, όμως, δύο ανεξάρτητες μεταξύ τους ερευνητικές ομάδες ανακοίνωσαν το 1998 ότι η διαστολή του Σύμπαντος, αντί να ελαττώνεται, φαίνεται ότι επιταχύνεται από τότε που το Σύμπαν είχε το ήμισυ της ηλικίας που έχει σήμερα. Γι’ αυτό στο καθιερωμένο μοντέλο που έχουμε για το Σύμπαν η επιτάχυνση αυτή αντιμετωπίστηκε έκτοτε ως μέρος της ιδιότητας που περιγράφεται από την κοσμολογική σταθερά της Γενικής Θεωρίας της Σχετικότητας του Αϊνστάιν. Της έχουμε μάλιστα δώσει κι ένα ιδιαίτερα ευφάνταστο όνομα, αποκαλώντας τη «σκοτεινή ενέργεια». Η κοσμολογική δηλαδή σταθερά αντιμετωπίζεται σήμερα σαν μια πέμπτη δύναμη, ένα απωθητικό είδος «αντιβαρύτητας», που είναι συνδεδεμένη με την ενεργειακή πυκνότητα του κενού, ενώ η προσθήκη της θα μπορούσε να εξηγήσει πολλές από τις παρατηρήσεις μας. Γι’ αυτό άλλωστε οι περισσότεροι κοσμολόγοι υποστηρίζουν σήμερα ότι η ενέργεια που προσδιορίζεται από την κοσμολογική σταθερά, τη σκοτεινή δηλαδή ενέργεια, μπορεί να συμβάλλει μέχρι και το 70% των συστατικών που χρειάζεται για να γίνει το Σύμπαν επίπεδο, όπως παρατηρείται ότι είναι. Η κοσμολογική σταθερά είναι η ποσότητα που εισήγαγε πρώτος ο Αϊνστάιν «αυθαίρετα» το 1917 στη Γενική Σχετικότητα για να υποστηρίξει την ύπαρξη ενός στατικού Σύμπαντος, αφού οι αρχικές εξισώσεις του προέβλεπαν ότι το Σύμπαν διαστέλλεται. Οταν όμως οι παρατηρήσεις του Εντουιν Χαμπλ (1889-1953) απέδειξαν ότι το Σύμπαν πράγματι διαστέλλεται, ο Αϊνστάιν απέσυρε τη σταθερά αυτή αποκαλώντας τη το «μεγαλύτερο λάθος της ζωής» του. Κι όμως, απ’ ό,τι φαίνεται δεν αποκλείεται τελικά να αποδειχθεί ότι η «μεγαλύτερη γκάφα της ζωής» του Αϊνστάιν δεν ήταν τόσο η εισαγωγή της κοσμολογικής σταθεράς στις εξισώσεις της Γενικής Σχετικότητας όσο αυτή ακριβώς η απόρριψή της. Σήμερα το πρόβλημα των συστατικών του «Σκοτεινού Σύμπαντος» είναι από τα πιο πολύπλοκα και συνάμα ενδιαφέροντα θέματα που αντιμετωπίζουν οι σύγχρονοι κοσμολόγοι στη διαμόρφωση των κοσμολογικών τους μοντέλων. Παρ’ όλα αυτά, υπάρχουν πολλά ερωτήματα που χρειάζεται να αποσαφηνιστούν ακόμη. Για παράδειγμα, γιατί η κοσμολογική σταθερά είναι τόσο πολύ μικρότερη απ’ ό,τι η κβαντική θεωρία υπολογίζει την ενέργεια του κενού; Είναι πράγματι σταθερά ή αλλάζει με την πάροδο του χρόνου; Εχει άραγε η αρχική πληθωριστική διαστολή του Σύμπαντος και η μετέπειτα επιτάχυνση της διαστολής την ίδια φυσική προέλευση; Και τέλος, ποιος μπορεί να είναι ο πιο κατάλληλος υποψήφιος για να εξηγήσει την ύπαρξη της σκοτεινής ύλης; Και φυσικά δεν είναι μόνο αυτές, αλλά υπάρχουν κι άλλες ακόμη παρόμοιες κοσμολογικές ερωτήσεις που απαιτούν πιο λεπτομερείς και τεκμηριωμένες απαντήσεις για να πούμε ότι έχουμε φτάσει τελικά σε μια ικανοποιητική περιγραφή της εξελικτικής πορείας του Σύμπαντος. https://www.kathimerini.gr/culture/561396274/to-skoteino-sympan/

«Εξωφεγγάρια» ως ισχυροί υποψήφιοι για ύπαρξη εξωγήινης ζωής. Τα φεγγάρια «αδέσμευτων» πλανητών, που δεν έχουν «μητρικά» άστρα μπορούν να έχουν ατμόσφαιρα και να διατηρούν νερό σε υγρή μορφή- και επιστήμονες στο LMU (Ludwig Maximilians Universität München) υπολόγισαν πως τέτοιου είδους συστήματα θα μπορούσαν να έχουν αρκετό νερό για να καταστήσουν την ύπαρξη και διατήρηση ζωής δυνατή. Το νερό σε υγρή μορφή είναι το «ελιξήριο της ζωής», καθώς κάνει τη ζωή δυνατή στον πλανήτη μας και είναι εκ των ων ουκ άνευ για τη συνεχιζόμενη ύπαρξη ζωντανών οργανισμών. Ως εκ τούτου, οι επιστήμονες αναζητούν νερό σε άλλα στερεά σώματα στο σύμπαν, ως μια προϋπόθεση συνθηκών που θα επέτρεπαν την ύπαρξη ζωής. Στο ηλιακό μας σύστημα, θεωρείται πως σε διάφορα φεγγάρια στις παρυφές του – συγκεκριμένα στον Εγκέλαδο του Κρόνου και σε τρία φεγγάρια του Δία (Γανυμήδης, Καλλιστώ, Κρόνος) ίσως υπάρχουν υπόγειοι ωκεανοί. Σε αυτό το πλαίσιο, τίθεται το ερώτημα: Ποιες είναι οι πιθανότητες για εντοπισμό νερού σε φεγγάρια πλανητών εκτός ηλιακού συστήματος; Σε συνεργασία με συναδέλφους τους στο University of Concepción στη Χιλή, η καθηγήτρια Μπάρμπαρα Ερκολάνο και ο Dr. Τομάσο Γκράσι, φυσικοί του LMU, χρησιμοποίησαν μαθηματικές μεθόδους για τη δημιουργία μοντέλων για την ατμόσφαιρα και τη χημεία ενός φεγγαριού σε τροχιά γύρω από έναν «αδέσμευτο» πλανήτη (FFP- free floating planet), δηλαδή έναν που δεν σχετίζεται με κάποιο άστρο. Οι FFP παρουσιάζουν ενδιαφέρον κυρίως επειδή τα στοιχεία υποδεικνύουν ότι υπάρχουν αρκετοί εκεί έξω: Συντηρητικές εκτιμήσεις δείχνουν πως ο γαλαξίας μας φιλοξενεί τόσους «ορφανούς» πλανήτες μεγέθους σαν τον Δία όσα είναι και τα άστρα, και ο γαλαξίας μας έχει πάνω από 100 δισ. άστρα. Οι Ερκολάνο και Γκράσι χρησιμοποίησαν ένα μοντέλο υπολογιστή για να προσομοιώσουν τη θερμική δομή της ατμόσφαιρας ενώς εξωφεγγαριού μεγέθους σαν τη Γη σε τροχιά γύρω από έναν FFP. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η ποσότητα νερού στην επιφάνεια θα ήταν 10.000 φορές μικρότερη από το σύνολο αυτής στους δικούς μας ωκεανούς, μα 100 φορές μεγαλύτερη από αυτή που συναντάται στην ατμόσφαιρα. Αυτό θα επέτρεπε στη ζωή να εξελιχθεί και να προοδεύσει. Το μοντέλο από όπου προέκυψε αυτή η εκτίμηση αποτελείται από έναν πλανήτη μεγέθους σαν τη Γη και έναν FFP σαν τον Δία. Ένα τέτοιο σύστημα, δεδομένου ότι δεν έχει κοντά άστρο, θα ήταν σκοτεινό και ψυχρό, ενώ δεν θα υπήρχε και ενέργεια από το άστρο για να τροφοδοτεί χημικές αντιδράσεις. Στο μοντέλο των ερευνητών, κοσμικές ακτίνες παρέχουν τη χημική ώθηση που είναι απαιτούμενη για τη μετατροπή μοριακού υδρογόνου και διοξειδίου του άνθρακα σε νερό και άλλα προϊόντα. Για να παραμείνει το σύστημα σε κίνηση, οι ερευνητές επικαλούνται τις παλιρροιακές δυνάμεις που ασκούνται στο φεγγάρι από τον πλανήτη ως πηγή θερμότητας, και θεωρώντας πως το διοξείδιο του άνθρακα αποτελεί το 90% της ατμόσφαιρας, το φαινόμενο του θερμοκηπίου που προκύπτει θα διατηρούσε μεγάλο μέρος της θερμότητας στο φεγγάρι. Όλα μαζί αυτά επαρκούν για να διατηρήσουν το νερό σε υγρή μορφή. https://www.naftemporiki.gr/story/1738579/eksofeggaria-os-isxuroi-upopsifioi-gia-uparksi-eksogiinis-zois

SLS: Συναρμολογήθηκε ο νέος, γιγαντιαίος πύραυλος της NASA Η NASA συναρμολόγησε τον πρώτο από τους πυραύλους SLS (Space Launch System) της, που προορίζεται να μεταφέρει αστροναύτες στη Σελήνη μέσα σε αυτή τη δεκαετία. Την Παρασκευή μηχανικοί στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι στη Φλόριντα ολοκλήρωσαν την τοποθέτηση του 65 μέτρων κυρίου ορόφου μεταξύ δύο μικρότερων πυραυλοκινητήρων. Όπως σημειώνει το BBC, είναι η πρώτη φορά που και τα τρία βασικά τμήματα του πυραύλου είναι μαζί, σε διαρρύθμιση εκτόξευσης. Η NASA σχεδιάζει να εκτοξεύσει τον SLS στην παρθενική του πτήση αργότερα μέσα στο έτος. Στο πλαίσιό αυτής της αποστολής, που είναι γνωστή ως Artemis-1, o SLS θα μεταφέρει το διαστημόπλοιο Orion (το επόμενης γενιάς διαστημόπλοιο των ΗΠΑ για επανδρωμένες πτήσεις) προς τη Σελήνη. Ωστόσο δεν θα βρίσκονται πάνω του αστροναύτες, καθώς σκοπεύουν να τον δοκιμάσουν πρώτα πριν πραγματοποιηθούν επανδρωμένες πτήσεις. Ο SLS αποτελείται από τον γιγαντιαίο κύριο όροφό του, που διαθέτει δεξαμενές καυσίμου και τέσσερις ισχυρούς κινητήρες, και δύο πυραυλοκινητήρες 54 μέτρων (SRB- sold rocket boosters), που προωθούν τον SLS κατά τα δύο πρώτα λεπτά της πτήσης. Ο κύριος όροφος και τα SRB είναι ψηλότερα από το Άγαλμα της Ελευθερίας (χωρίς το βάθρο του). Μηχανικοί στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι χρησιμοποίησαν ένα βαρύ γερανό για να φέρουν τον κύριο όροφο σε κάθετη θέση και μετά να τον φέρουν εκεί που ήθελαν μεταξύ των SRB στον κινητό εκτοξευτή. Η κατασκευή βρίσκεται αυτή τη στιγμή εντός του Vehicle Assembly Building (VAB). https://www.naftemporiki.gr/story/1738032/sls-sunarmologithike-o-neos-gigantiaios-puraulos-tis-nasa Έτοιμος για εκτόξευση ο πρώτος ξύλινος δορυφόρος. Τον περασμένο Δεκέμβριο έγινε γνωστό ότι μια εταιρεία ξυλείας στην Ιαπωνία σε συνεργασία με ερευνητές του Πανεπιστημίου του Κιότο θα συνεργαστούν για την κατασκευή ενός δορυφόρου που τα όργανα του θα ενσωματώνονται σε ένα ξύλινο περίβλημα. Όπως φαίνεται το νήμα του πρώτου ξύλινου δορυφόρου θα κόψει μια ευρωπαϊκή εταιρεία. Η Φιλανδική Arctic Astronautics δηλώνει έτοιμη να στείλει στο Διάστημα ένα ξύλινο δορυφόρο μέχρι το τέλος του έτους. Η εταιρεία είχε κατασκευάσει ένα ξύλινο δορυφόρο τον οποίο είχε προσαρτήσει σε ένα μετεωρολογικό μπαλόνι το 2017. Αυτή την φορά όμως ο ξύλινος δορυφόρος θα σταλεί αυτόνομα στο Διάστημα. Πρόκειται για ένα μίνι δορυφόρο 10x10x10 εκατοστά που ζυγίζει ένα κιλό. Στόχος της Arctic Astronautics είναι ο δορυφόρος αυτός να δώσει το έναυσμα για να αρχίσει η διαστημική βιομηχανία να εγκαταλείπει τα υλικά που παράγονται με ορυκτά καύσιμα και να στραφεί στην χρησιμοποίηση φιλικών στο περιβάλλον υλικών όπως το ξύλο. Αν σκεφτούμε ότι εξελίσσεται ανάμεσα στα άλλα και μια εμπορική μάχη στο Διάστημα για την κατασκευή στόλων που θα αποτελούνται από χιλιάδες τηλεπικοινωνιακούς δορυφόρους η κατασκευή τους από φιλικά στο περιβάλλον υλικά θα ήταν σίγουρα μια θετική εξέλιξη. O δορυφόρος που ονομάζεται Woodsat είναι κατασκευασμένος από ένα κοινό είδος κόντρα πλακέ που έχει υποστεί μια ειδική για την περίσταση επεξεργασία ώστε να μην παράγει ανεπιθύμητη υγρασία στις διαστημικές συνθήκες η οποία να αποτελεί κίνδυνο για την λειτουργία των οργάνων του δορυφόρου. H επεξεργασία αυτή διασφαλίζει επίσης ότι το ξύλο δεν θα παθαίνει διαβρώσεις στο Διάστημα γεγονός που επίσης θα έθετε σε κίνδυνο την λειτουργία του δορυφόρου. Η εταιρεία θα τοποθετήσει στον πρώτο Woodsat που θα στείλει στο Διάστημα διάφορα όργανα, αισθητήρες και κάμερες, που θα παρακολουθούν συνεχώς την κατάσταση του. Με αυτό τον τρόπο οι κατασκευαστές θα μπορούν να διαπιστώσουν τις πιθανές αδυναμίες και ατέλειες του δορυφόρου ώστε να τις διορθώσουν και να δημιουργήσουν ένα τελικό προϊόν που να είναι απόλυτα συμβατό με τις διαστημικές συνθήκες και να μπορεί να σταθεί ως εναλλακτική λύση στους συμβατικούς δορυφόρους. https://www.naftemporiki.gr/story/1738298/etoimos-gia-ektokseusi-o-protos-ksulinos-doruforos Η διόρθωση τροχιάς SS έχει προγραμματιστεί για τις 24 Ιουνίου. Μια ρουτίνα διόρθωσης τροχιάς του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού έχει προγραμματιστεί για τις 24 Ιουνίου 2021 για να σχηματίσει αρχικές βαλλιστικές συνθήκες πριν από την εκτόξευση του διαστημικού σκάφους Soyuz MS-19 και την προσγείωση του διαστημικού σκάφους Soyuz MS-18. Σύμφωνα με τα προκαταρκτικά δεδομένα του TsNIIMash Mission Control Center (μέρος της Roscosmos), το διαστημικό σκάφος Progress MS-16 που είναι αγκυροβολημένο στη μονάδα Pirs θα ενεργοποιήσει αυτόματα τους κινητήρες του στις 02:25 UTC δίνοντας στον σταθμό ώθηση 0,5 m / s. Οι ειδικοί υπολογίζουν τώρα τις παραμέτρους τροχιάς του σταθμού. Επί του παρόντος, το 65ο πλήρωμα αποστολής εργάζεται στο ISS, συμπεριλαμβανομένων των κοσμοναυτών Roscosmos Oleg Novitskiy, Pyotr Dubrov και αστροναύτη της NASA, Mark Vande Hei, ο οποίος έφτασε στο σταθμό στις 9 Απριλίου 2021 με το διαστημικό σκάφος Soyuz MS-18, καθώς και το πλήρωμα του διαστημικού σκάφους Crew Dragon Οι αστροναύτες της NASA, Shane Kimbrough και Megan MacArthur, ο αστροναύτης της Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας Thomas Pesquet, καθώς και ο αστροναύτης της Ιαπωνικής Αεροναυπηγικής, Akihiko Hoshide. http://en.roscosmos.ru/22161/

Αραγε ποσοι μαθητες ξερουν τον Σειριο και ποσοι αραγε κοιτουν τον Ουρανο και οχι μονο την οθονη του κινητου τους. Για ενημερωση: Ο Σείριος (α CMa / α Μεγάλου Κυνός / α Canis Majoris κατά Μπάγιερ) είναι το λαμπρότερο αστέρι στον νυχτερινό ουρανό με φαινόμενο μέγεθος −1,47. Βρίσκεται στον αστερισμό του Μεγάλου Κυνός. Το όνομά του σημαίνει "φωτεινός". Αν και με γυμνό οφθαλμό διακρίνεται ένα αστέρι, στην πραγματικότητα είναι διπλό άστρο, αποτελούμενο από ένα λευκό αστέρα κύριας ακολουθίας φασματικού τύπο A1V και ένα λευκό νάνο φασματικού τύπου DA2. Η απόσταση ποικίλει από 8,2 μέχρι 31,5 ΑΜ.[1] Βρίσκεται 8,6 έτη φωτός από την Γη, όπως προσδιορίστηκε από τον δορυφόρο Ίππαρχος, και είναι ένα από τα κοντινότερα αστέρια. Ο Σείριος πλησιάζει σταδιακά το Ηλιακό Σύστημα, και έτσι η λαμπρότητά του θα αυξάνεται για τα επόμενα 60.000 χρόνια. Μετά η απόσταση θα αρχίσει να μεγαλώνει, αλλά ο Σείριος θα εξακολουθήσει να είναι το λαμπρότερο αστέρι στον γήινο ουρανό για τα επόμενα 210.000 χρόνια. Ο Σείριος Α έχει περίπου δύο φορές μεγαλύτερη μάζα από τον Ήλιο και έχει απόλυτο μέγεθος 1,42. Είναι 25 φορές φωτεινότερος από τον Ήλιο, αλλά είναι πολύ λιγότερο φωτεινός από άλλους λαμπρούς αστέρες, όπως ο Κάνωπος και ο Ρίγκελ. Το σύστημα έχει ηλικία ανάμεσα στα 200 και 300 εκατομμύρια έτη. Αρχικά αποτελείτο από δύο γαλάζιους αστέρες. Ο Σείριος Β, ο οποίος είχε μεγαλύτερη μάζα, κατανάλωσε τα καύσιμά του και έγινε ένα ερυθρός γίγαντας πριν χάσει τα εξωτερικά στρώματα και γίνει λευκός νάνος πριν περίπου 120 εκατομμύρια χρόνια.[6] Ο Σείριος είναι ορατός από σχεδόν όλη την Γη τους χειμερινούς μήνες (για το Βόρειο ημισφαίριο, εκτός αν ο παρατηρητής βρίσκεται βορειότερα από τις 73 μοίρες). Μαζί με τον Πρόκυνα και τον Μπετελγκέζ σχηματίζουν ένα φωτεινό τρίγωνο που έχει την ανεπίσημη ονομασία «Χειμερινό τρίγωνο»

Καταρρέει ένα από τα «θεμέλια» της Ανταρκτικής. Νέα μελέτη αναφέρει ότι ο παγετώνας Pine Island Glacier των 180 τρισ. τόνων πάγου έχει μόλις 20 έτη ζωής ακόμη. Στην Δυτική Ανταρκτική βρίσκεται ένας από τους παγετώνες «αναφοράς» της παγωμένης ηπείρου. Ο Pine Island Glacier καλύπτει έκταση περίπου 175 χιλιάδων τετραγωνικών χλμ και αποτελεί έναν από τους ταχύτερα κινούμενους παγετώνες της Ανταρκτικής. Τα τελευταία χρόνια οι κλιματικές αλλαγές έχουν οδηγήσει στην ταχεία τήξη του. Κάποια στιγμή δημιουργήθηκε στον παγετώνα μια τεράστια σχισμή μήκους περίπου 30 χλμ, πλάτους 80 μέτρων και βάθους 70 μέτρων. Αυτή η διαδικασία προκαλεί την απόσπαση τεράστιων κομματιών πάγου που μετατρέπονται σε παγόβουνα. Έχουν αποσπαστεί κομμάτια πάγου με μέγεθος παρόμοιο με αυτό της Σιγκαπούρης. Στην περίπτωση του Pine Island Glacier το πρόβλημα σύμφωνα με τους ειδικούς δεν είναι η αύξηση της θερμοκρασίας στην ατμόσφαιρα αλλά η αύξηση της θερμοκρασίας των υδάτων στα οποία βρίσκεται προκαλώντας την τήξη του. Τα ευρήματα νέας μελέτης με επικεφαλής επιστήμονες του αμερικανικού Πανεπιστημίου Ουάσιγκτον στο Σιάτλ αποκαλύπτουν ότι η κατάσταση του παγετώνα δεν είναι απλά μη αναστρέψιμη αλλά η κατάρρευση του είναι απλά θέμα λίγων ετών. Οι ερευνητές μελέτησαν δορυφορικές εικόνες του Pine Island Glacier από το 2017 ως το 2020. Κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η κατάρρευση του είναι πολύ πιθανό να συμβεί εντός των επόμενων 20 ετών. Αν αυτό συμβεί τότε είναι η στάθμη της θάλασσας σε παγκόσμιο επίπεδο αναμένεται να ανέβει 0.5 μέτρα κάτι που σημαίνει ότι θα βουλιάξουν κυριολεκτικά πολλές νησιωτικές και παράκτιες περιοχές του πλανήτη με ότι αυτό συνεπάγεται για την ανυπολόγιστη οικολογική αλλά και ανθρωπιστική καταστροφή που θα συντελεστεί. «Πιθανότατα δε έχουμε την πολυτέλεια να περιμένουμε αργές αλλαγές στον παγετώνα Pine Island. Τα πράγματα μπορεί να εξελιχθούν πολύ ταχύτερα από ότι υπολογίζαμε» αναφέρει ο Ιαν Τζούκιν, παγετολόγος στο Εργαστήριο Εφαρμοσμένης Φυσικής στο Πανεπιστήμιο Ουάσιγκτον επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας. Η μελέτη που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Science Advances» αναφέρει ότι η επιτάχυνση στην κατάρρευση που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια στον παγετώνα δεν οφείλεται ούτε στην ατμοσφαιρική θερμοκρασία ούτε στην θερμοκρασία των υδάτων αλλά στο γεγονός ότι η κλιματική αλλαγή ενεργοποίησε έναν εσωτερικό μηχανισμό στον παγετώνα η δυναμική του οποίου συμβάλλει περαιτέρω στην κατάρρευση του. https://www.naftemporiki.gr/story/1738278/katarreei-ena-apo-ta-themelia-tis-antarktikis

Νέα ανακάλυψη κλονίζει το κεντρικό δόγμα της βιολογίας. Σύμφωνα με το κεντρικό δόγμα της Βιολογίας η γενετική πληροφορία μεταγράφεται με ακρίβεια από το DNA στο RNA και στη συνέχεια μεταφράζεται σε πρωτεΐνες. Που σημαίνει ότι οι πληροφορίες που περιέχει το DNA αντιγράφονται σε μόρια RNA τα οποία με τη σειρά τους δίνουν εντολή για την παραγωγή πρωτεϊνών. Η έρευνα που δημοσιεύεται στο περιοδικό Science Advances με τίτλο «Polθ reverse transcribes RNA and promotes RNA-templated DNA repair» , φαίνεται πως αμφισβητεί το δόγμα δείχνοντας ότι η πληροφορία μπορεί να κινείται και προς την αντίθετη κατεύθυνση, με τα κύτταρα να αντιγράφουν τις πληροφορίες του RNA πίσω σε μόρια DNA. Πρόκειται για ένα φαινόμενο που είχε παρατηρηθεί σε ιούς, όχι όμως και στα κύτταρα των ευκαρυωτικών οργανισμών όπως ο άνθρωπος. Τα κύτταρα αντιγράφουν τα μόρια DNA ή RNA με ένζυμα που ονομάζονται πολυμεράσες. Τρεις τέτοιες πολυμεράσες αναλαμβάνουν να δημιουργήσουν αντίγραφα του γενετικού υλικού μας όταν τα κύτταρα πολλαπλασιάζονται, ενώ 11 άλλες πολυμεράσες ευθύνονται για άλλες λειτουργίες, όπως για παράδειγμα η επιδιόρθωση τυχόν βλαβών στην αλληλουχία του DNA. Η νέα μελέτη αφορά την πολυμεράση θήτα, μια από τις πολυμεράσες του μηχανισμού γενετικής επιδιόρθωσης, η οποία όμως κάνει συχνά λάθη και εισάγει έτσι μεταλλάξεις στο ανθρώπινο γονιδίωμα. Ο Πόμεραντζ άρχισε να διερευνά το θέμα όταν παρατήρησε ότι η πολυμεράση θήτα είναι εξίσσου επιρρεπής σε λάθη με μια πολυμεράση του ιού HIV που ονομάζεται αντίστροφη μεταγραφάση. Ο HIV χρησιμοποιεί το RNA ως μόριο γενετικού υλικού. Η αντίστροφη μεταγραφάση του επιτρέπει να αντιγράφει (ή μεταγράφει) τα γονίδιά του σε μόρια DNA, τα οποία στη συνέχεια ενσωματώνονται στα ανθρώπινα χρωμοσώματα. Ένζυμα αντίστροφης μεταγραφάσης υπάρχουν σε πολλούς ακόμα ιούς με γενετικό υλικό RNA, υποτίθεται όμως ότι δεν υπάρχουν στα ζώα. Κι όμως, τα εργαστηριακά πειράματα έδειξαν ότι η πολυμεράση θήτα μπορεί να μεταγράφει το RNA σε DNA εξίσου καλά με την αντίστροφη μεταγραφάση του HIV. Οι επιδόσεις της στη μετατροπή του RNA σε DNA ήταν μάλιστα καλύτερες από ό,τι στην απλή επιδιόρθωση του DNA, η οποία υποτίθεται ότι είναι η βασική λειτουργία του ενζύμου. «Η μελέτη μας υποδεικνύει ότι βασική λειτουργία της πολυμεράσης θήτα είναι να δρα ως αντίστροφη μεταγραφάση» λέει ο Πόμεραντζ. «Το γεγονός ότι μια ανθρώπινη πολυμεράση μπορεί να κάνει κάτι τέτοιο και μάλιστα με υψηλή αποτελεσματικότητα εγείρει πολλά ερωτήματα» συνεχίζει ο ερευνητής. Όπως εικάζει, η λειτουργία αντίστροφης μεταγραφάσης δεν αποκλείεται να συνδέεται με την επιδιόρθωση του DNA, καθώς θα επέτρεπε στα κύτταρα να χρησιμοποιούν τα έτοιμα μόρια RNA ως «πρωτότυπο» με βάση το οποίο διορθώνουν τα ελαττωματικά μόρια DNA. Τα ευρήματα θα μπορούσαν επίσης να έχουν σημασία και για την αντιμετώπιση του καρκίνου. Όπως λέει ο Πόμεραντζ, «στα καρκινικά κύτταρα, η πολυμεράση θήτα παράγεται σε υψηλά επίπεδα και ενισχύει την ανάπτυξη του καρκίνου και την εμφάνιση ανθεκτικότητας στα φάρμακα». Δεδομένου όμως ότι η ανακάλυψη έρχεται σε αντίθεση με την κρατούσα άποψη της Γενετικής, τα ευρήματα θα πρέπει να επιβεβαιωθούν με νέες μελέτες.» Στην φωτογραφια σχηματικά τo κεντρικό δόγμα της Βιολογίας. Ο όρος προτάθηκε για πρώτη φορά το 1958 από τον Φυσικό Francis Crick, ο οποίος μαζί με τον James Watson ανακάλυψαν την δομή του DNA) https://physicsgg.me/2021/06/14/%ce%bd%ce%ad%ce%b1-%ce%b1%ce%bd%ce%b1%ce%ba%ce%ac%ce%bb%cf%85%cf%88%ce%b7-%ce%ba%ce%bb%ce%bf%ce%bd%ce%af%ce%b6%ce%b5%ce%b9-%cf%84%ce%bf-%ce%ba%ce%b5%ce%bd%cf%84%cf%81%ce%b9%ce%ba%cf%8c-%ce%b4%cf%8c/

Ταξίδι «αστραπή» στον Άλφα του Κενταύρου με διαστημικό ιστιοφόρο. Πριν μια δεκαετία έπεσε στο τραπέζι η ιδέα της χρήσης διαστημικών… ιστιοφόρων τα οποία θα σπρώχνει στο διαστημικό κενό η ακτινοβολία του Ήλιου με τρόπο ανάλογο που το κάνει στην Γη ο άνεμος. Με αυτόν τον τρόπο τα σκάφη αυτά θα αποκτούσαν μια ανανεώσιμη πηγή κίνησης η οποία μάλιστα θα ήταν εξαιρετικά υψηλών ταχυτήτων. Η πρώτη σκέψη ήταν να δημιουργηθούν μικρού μεγέθους μη επανδρωμένα τέτοια σκάφη για να ταξιδέψουν γρήγορα σε κοντινά αστρικά συστήματα και ειδικότερα στον Άλφα του Κενταύρου, το πιο κοντινό σε εμάς αστρικό σύστημα. Αργότερα προτάθηκε η χρήση δεσμών λέιζερ που θα πέφτουν πάνω στα ιστία αυτών των σκαφών και θα τα κινούν ακόμη πιο γρήγορα από ότι η ηλιακή ακτινοβολία. Επιστήμονες του Εθνικού Πανεπιστημίου της Αυστραλίας σχεδίασαν ένα σύστημα προώθησης για διαστημικά ιστιοφόρα που βασίζεται στην χρήση δεσμών λέιζερ. Εκατομμύρια δέσμες λέιζερ από την επιφάνεια της Γης θα ενώνονται σε μια και θα στοχεύουν τα ιστία ενός τέτοιου σκάφους. Όπως υποστηρίζουν οι σχεδιαστές του αυτό το σύστημα προώθησης τα διαστημικά ιστιοφόρα θα φτάσουν στον Άλφα του Κενταύρου που βρίσκεται σε απόσταση 4,3 ετών φωτός από εμάς σε μόλις 20 έτη. «Για να καλύψουμε την αχανή απόσταση ανάμεσα στον Άλφα του Κενταύρου και στο δικό μας ηλιακό σύστημα πρέπει να σκεφτούμε έξω από το κουτί και να δημιουργήσουμε ένα νέο τρόπο να ταξιδεύουμε στο διαστρικό Διάστημα. Το διαστημικό ιστιοφόρο θα πετάξει για 20 έτη μέσα στο διαστρικό κενό, θα φτάσει στον Άλφα του Κενταύρου θα καταγράψει δεδομένα και εικόνες τα οποία θα στείλει πίσω στην Γη» αναφέρει ο Τσαθούρα Μπαντουτούνγκα, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας. Σύμφωνα με τους ερευνητές για να επιτευχθεί η ώθηση που είναι απαραίτητη για ένα τέτοιο ταξίδι θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί μια δέσμη λέιζερ προερχόμενη από 100 εκατ. λέιζερ. Ο Άλφα του Κενταύρου αποτελείται από δύο άστρα που στο γυμνό μάτι εμφανίζεται ως ένα άστρο. Υπάρχει και ένα τρίτο άστρο λίγο πιο απομακρυσμένο από τα άλλα δύο ο Εγγύτατος του Κενταύρου στον οποίο το 2016 εντοπίστηκε ένας εξωπλανήτης που βρίσκεται μάλιστα στην αποκαλούμενη κατοικήσιμη ζώνη του. Αν ξεκινήσει ένα διαστημικό ιστιοφόρο για τον Άλφα του Κενταύρου θεωρείται βέβαιο ότι θα επισκεφτεί τον πλανήτη που υπάρχει εκεί. https://www.naftemporiki.gr/story/1736970/taksidi-astrapi-ston-alfa-tou-kentaurou-me-diastimiko-istioforo