Δροσος Γεωργιος

Αστρονομική Εικόνα της Ημέρας. Γαλαξίας πάνω από το Γέλοουστοουν. Εξήγηση: Ο Γαλαξίας δεν δημιουργήθηκε από μια λίμνη που εξατμίζεται. Η πολύχρωμη λίμνη νερού, διαμέτρου περίπου 10 μέτρων, είναι γνωστή ως Πηγή Silex και βρίσκεται στο Εθνικό Πάρκο Yellowstone στο Ουαϊόμινγκ των ΗΠΑ . Φωτισμένα τεχνητά, τα χρώματα προκαλούνται από στρώματα βακτηρίων που αναπτύσσονται στην θερμή πηγή . Ατμός ανεβαίνει από την πηγή , θερμαινόμενος από το υπόγειο μάγμα που σχετίζεται με το Θερμό Κηλιδάκι του Yellowstone . Άσχετη και μακριά στο βάθος, η κεντρική ζώνη του Γαλαξία μας σχηματίζει μια καμάρα ψηλά από πάνω, μια ζώνη που φωτίζεται από δισεκατομμύρια αστέρια. Η εικόνα παρουσιάζει ένα πανόραμα 16 εικόνων που τραβήχτηκε το 2014. Εάν το Θερμό Κηλιδάκι του Yellowstone προκαλέσει μια άλλη υπερηφαιστειακή έκρηξη όπως έκανε πριν από περίπου 640.000 χρόνια , ένα μεγάλο μέρος της Βόρειας Αμερικής θα επηρεαστεί. https://science.nasa.gov/image-article/apod/apod-2026-august-16-milky-way-over-yellowstone/

Η πτώση των δεινοσαύρων και η εμφάνιση του ανθρώπου: Μια σύμπτωση και όχι μια εξελικτική νομοτέλεια. Ο λανθασμένος μύθος για την εξαφάνιση των δεινοσαύρων. Οι διάσπαρτες χρονικά απόψεις, που συνέδεσαν την καταστροφή που προκάλεσε η πρόσκρουση του αστεροειδούς στο Chicxulub, στη χερσόνησο Γιουκατάν του Μεξικού, με την μαζική εξαφάνιση των δεινοσαύρων, οδηγώντας νομοτελειακά σε μια ευθεία πορεία στην εμφάνιση του ανθρώπου, αποτελεί μια από τις πιο γοητευτικές, αλλά ταυτόχρονα βαθιά λανθασμένες εξελικτικές προσεγγίσεις.Το αφήγημα αυτό αντιμετωπίζει την εξέλιξη ως μια προκαθορισμένη σκάλα προόδου, όπου η μία βαθμίδα πρέπει να καταστραφεί για να δώσει τη θέση της στην επόμενη, με τελικό προορισμό τον Homo sapiens. Η σύγχρονη παλαιοντολογική έρευνα ωστόσο αποδομεί πλήρως αυτή την προσέγγιση, αποδεικνύοντας ότι η ιστορία της ανθρώπινης ζωής στη Γη είναι το προϊόν μιας χαοτικής αλληλουχίας τυχαίων γεγονότων και όχι ενός προδιαγεγραμμένου σχεδίου [1].Το πρώτο «ρήγμα» σε αυτόν τον μύθο εντοπίζεται στην ίδια την ιδέα της ολοκληρωτικής εξαφάνισης των δεινοσαύρων. Όπως επιβεβαιώνουν οι σύγχρονες φυλογενετικές και γονιδιωματικές αναλύσεις, οι δεινόσαυροι δεν «σβήστηκαν» εντελώς από τον χάρτη πριν από 66 εκατομμύρια χρόνια. Μια συγκεκριμένη ομάδα θηριόποδων δεινοσαύρων επιβίωσε της πρόσκρουσης του αστεροειδούς και διαφοροποιήθηκε ταχύτατα, αποτελώντας τους προγόνους των σημερινών πτηνών [2]. Συνεπώς, η κυρίαρχη αυτή ομάδα δεν εξαφανίστηκε, αλλά άλλαξε μορφή και συνέχισε να εξελίσσεται.Παράλληλα, οι απόψεις ότι τα θηλαστικά εμφανίστηκαν επειδή χάθηκαν οι δεινόσαυροι στερείται επίσης επιστημονικής βάσης. Τα απολιθώματα μαρτυρούν ότι τα πρώτα θηλαστικά εμφανίστηκαν κατά την Ύστερη Τριαδική περίοδο, σχεδόν ταυτόχρονα με τους πρώτους δεινοσαύρους. Για περισσότερα από 140 εκατομμύρια χρόνια, οι δύο αυτές ομάδες συνυπήρχαν, με τα μεσοζωικά θηλαστικά να αναπτύσσουν αξιοσημείωτη οικολογική και μορφολογική ποικιλομορφία [3].Η καταστροφή στο τέλος του Κρητιδικού επομένως, δεν προκάλεσε την εμφάνιση των θηλαστικών αλλά λειτούργησε ως μια βίαιη «οικολογική απελευθέρωση» (ecological release), στην οποία η ριζική αναδιοργάνωση του φυτικού βασιλείου έπαιξε καταλυτικό ρόλο. Η πρόσκρουση του αστεροειδούς απελευθέρωσε τεράστιες ποσότητες αιθάλης και θείου στην ατμόσφαιρα, προκαλώντας έναν παγκόσμιο «πυρηνικό χειμώνα» που μπλόκαρε το ηλιακό φως και διέκοψε τη φωτοσύνθεση για μήνες ή και έτη [4]. Η μαζική νέκρωση των χερσαίων φυτών και του θαλάσσιου φυτοπλαγκτού γκρέμισε τη βάση της τροφικής πυραμίδας. Οι μεγάλοι φυτοφάγοι δεινόσαυροι πέθαναν από ασιτία, συμπαρασύροντας και τους μεγάλους θηρευτές τους [5].Αντίθετα, η μετατροπή του πλανήτη σε ένα απέραντο στρώμα νεκρής οργανικής ύλης ευνόησε επιλεκτικά τα μικρά θηλαστικά και τα πτηνά. Όντας στην πλειονότητά τους σποροφάγα, εντομοφάγα ή πτωματοφάγα, μπόρεσαν να επιβιώσουν μέσα στο σκοτάδι καταναλώνοντας σπόρους που άντεχαν στο έδαφος και έντομα που τρέφονταν από την αποσύνθεση των δασών [6]. Όταν το φως επέστρεψε, η χλωρίδα του πλανήτη είχε αλλάξει ριζικά. Τα ανοιχτά δάση γυμνόσπερμων φυτών (όπως τα κωνοφόρα και τα κυκαδόφυτα) στα οποία «κυκλοφορούσαν» οι δεινόσαυροι αντικαταστάθηκαν από ταχέως αναπτυσσόμενα ανθοφόρα φυτά (αγγειόσπερμα), δημιουργώντας τα πρώτα πυκνά τροπικά δάση και προσφέροντας νέες οικολογικές θέσεις για τη ραγδαία εξέλιξη των θηλαστικών [7].Το πιο προβληματικό σημείο του αφηγήματος αυτού παραμένει η αυθαίρετη σύνδεση της καταστροφής αυτής με την εμφάνιση του ανθρώπου. Μεταξύ της πτώσης του αστεροειδούς και των πρώτων δειγμάτων του Homo sapiens μεσολαβεί ένα τεράστιο χρονικό χάσμα περίπου 65,5 εκατομμυρίων ετών. Το διάστημα αυτό δεν ήταν μια προδιαγεγραμμένη, γραμμική πορεία προς την ανθρωπογένεση, αλλά μια μακρά περίοδος γεμάτη από απρόβλεπτες γεωλογικές και κλιματικές μεταβολές, όπως οι έντονες κλιματικές διακυμάνσεις στην Αφρική που επηρέασαν καθοριστικά την εξέλιξη των ανθρωπιδών, εκατομμύρια χρόνια αργότερα από την πτώση του αστεροειδούς. [8].Η εξαφάνιση των μη ιπτάμενων δεινοσαύρων και η παράλληλη κατάρρευση της μεσοζωικής χλωρίδας ήταν αναμφίβολα μια ιστορική συγκυρία, καθώς αναδιάταξαν πλήρως τη βιοποικιλότητα, αλλά σε καμία περίπτωση δεν αποτέλεσαν την άμεση αιτία της εμφάνισης του είδους μας. Αν ο αστεροειδής δεν είχε προσκρούσει στη Γη, η πορεία της ζωής θα είχε πάρει ένα εντελώς διαφορετικό μονοπάτι και η ανθρωπότητα, κατά πάσα πιθανότητα, δεν θα είχε υπάρξει ποτέ [1]. Βιβλιογραφικές Αναφορές [1] Blount, Z.D., Lenski, R.E. and Losos, J.B., 2018. Contingency and determinism in evolution: Replaying life’s tape. Science, 362(6415), aam5979. [2] Prum, R.O., Berv, J.S., Dornburg, A., Field, D.J., Townsend, J.P., Lemmon, E.M. and Lemmon, A.R., 2015. A comprehensive phylogeny of birds (Aves) using targeted next-generation DNA sequencing. Nature, 526(7574), pp.569-573. [3] Luo, Z.X., 2007. Transformation and diversification in early mammal evolution. Nature, 450(7172), pp.1011-1019. [4] Bardeen, C.G., Garcia, R.R., Toon, O.B. and Conley, A.J., 2017. On transient climate change at the Cretaceous−Paleogene boundary due to atmospheric soot injections. Proceedings of the National Academy of Sciences, 114(36), pp. E7415-E7424. [5] Alvarez, L.W., Alvarez, W., Asaro, F. and Michel, H.V., 1980. Extraterrestrial cause for the Cretaceous-Tertiary extinction. Science, 208(4448), pp.1095-1108. [6] Field, D.J., Bercovici, A., Berv, J.S., Dunn, R., Fastovsky, D.E., Lyson, T.R., Vajda, V. and Gauthier, J.A., 2018. Early evolution of modern birds structured by global forest collapse at the end-Cretaceous mass extinction. Current Biology, 28(11), pp.1825-1831. [7] Carvalho M. R. et al. 2021. Extinction at the end-Cretaceous and the origin of modern Neotropical rainforests. Science,372, 63-68. [8] deMenocal, P.B., 2004. African climate change and faunal evolution during the Pliocene-Pleistocene. Earth and Planetary Science Letters, 220(1-2), pp.3-24. *Καθηγητής και τέως Κοσμήτορας της Σχολής Μηχανικών Ορυκτών Πόρων του Πολυτεχνείου Κρήτης, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ελληνικής Γεωλογικής Εταιρείας https://www.naftemporiki.gr/techscience/2150601/i-ptosi-ton-deinosayron-kai-i-emfanisi-toy-anthropoy-mia-symptosi-kai-ochi-mia-exeliktiki-nomoteleia/ Καλλιτεχνική απεικόνιση του άγνωστου δεινοσαύρου που ζούσε στην Παταγονία

Σαββατοκύριακα στον σταθμό με ρομποτική, κριτικές για διαστημικούς περιπάτους και επιστήμη. Η Αποστολή 75 ολοκλήρωσε την εβδομάδα μελετώντας τους ελιγμούς του ρομποτικού βραχίονα Canadarm2 και εξετάζοντας τις διαδικασίες για έναν διαστημικό περίπατο για την υποστήριξη της αφαίρεσης και αντικατάστασης μιας κεραίας διαστήματος-εδάφους την Τρίτη 18 Αυγούστου. Η επιστήμη παρέμεινε στο πρόγραμμα της Παρασκευής, καθώς οι κάτοικοι του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού μελέτησαν τεχνικές διαστημικών ασκήσεων, εξερεύνησαν τις αεροδυναμικές δυνάμεις οπισθέλκουσας και πολλά άλλα.Οι μηχανικοί πτήσης Anil Menon της NASA και Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας) συνεχίζουν να βελτιώνουν τις τεχνικές διαστημικού περιπάτου που θα χρησιμοποιήσουν για να αντικαταστήσουν μια παλιά κεραία δεδομένων και επικοινωνιών υψηλής ταχύτητας με μια εφεδρική στο τμήμα Z1 truss του τροχιακού σταθμού την επόμενη εβδομάδα. Ο Menon και ο Adenot θα περάσουν περίπου έξιμιση ώρες στο κενό του διαστήματος για εργασίες συντήρησης σε μεγάλο υψόμετρο. Ο μηχανικός πτήσης Jack Hathaway και η διοικητής του σταθμού Jessica Meir θα βρίσκονται μέσα στον διαστημικό σταθμό βοηθώντας τους διαστημικούς περιπατητές να μπαίνουν και να βγαίνουν από τις διαστημικές τους στολές και χειριζόμενοι το Canadarm2, με τον Menon συνδεδεμένο, για να βοηθήσουν στην ανταλλαγή κεραιών.Οι τέσσερις αστροναύτες συγκεντρώθηκαν την Παρασκευή και εξάσκησαν σε προσομοιωμένους ρομποτικούς ελιγμούς σε έναν υπολογιστή που ήταν απαραίτητος για την υποστήριξη του διαστημικού περιπάτου αντικατάστασης κεραίας. Η τετράδα εξέτασε τις ακριβείς κινήσεις του βραχίονα, τους διαφορετικούς τρόπους λειτουργίας και τις διαδικασίες ασφαλείας για να διασφαλίσει ότι ο Menon έχει πρόσβαση στους χώρους συντήρησης κατά τη διάρκεια του διαστημικού περιπάτου.Η ομάδα συνέχισε επίσης να βελτιώνει τις διαδικασίες της επόμενης εβδομάδας, σύμφωνα με τις οποίες ο Menon και ο Adenot θα απεγκαταστήσουν πρώτα την παλιά κεραία και θα την αποθηκεύσουν προσωρινά. Στη συνέχεια, μια εφεδρική κεραία θα ανακτηθεί από μια εξωτερική πλατφόρμα και θα εγκατασταθεί στο Z1. Το δίδυμο θα χρησιμοποιήσει ένα εξειδικευμένο εργαλείο σχεδιασμένο για μικροβαρύτητα για να κάνει τις ευαίσθητες ηλεκτρικές συνδέσεις και τις συνδέσεις δεδομένων στη βάση της κεραίας. Τέλος, η παλιά κεραία θα εγκατασταθεί στην ίδια εξωτερική πλατφόρμα που στέγαζε την εφεδρική.Η τετράδα είχε ακόμα επιπλέον χρόνο την Παρασκευή για μια ποικιλία επιστημονικών εργασιών και εργασιών συντήρησης. Ο Menon έδωσε δύο εξετάσεις για να μετρήσει τις οπτικές και γνωστικές προσαρμογές του στην έλλειψη βαρύτητας. Ο Adenot δοκίμασε τη στολή EasyMotion-2 που στέλνει ηλεκτρικούς παλμούς και πυροδοτεί μυϊκές συσπάσεις για να συμπληρώσει μια προπόνηση. Ο Hathaway επιθεώρησε τις σφραγίδες της καταπακτής, ενώ η Meir καθάριζε τον ηλεκτρονικό εξοπλισμό και ρύθμιζε τη βιοϊατρική συσκευή Ultrasound 3 .Οι μηχανικοί πτήσης της Roscosmos, Πιότρ Ντουμπρόφ και Άννα Κίκινα, ξεκίνησαν τη βάρδιά τους μαζί μελετώντας την αεροδυναμική αντίσταση. Το δίδυμο απελευθέρωσε δύο σφαίρες διαφορετικών μεγεθών μέσα στον σταθμό και παρακολούθησε την κίνησή τους για να υπολογίσει πώς οι εξωτερικές δυνάμεις επηρεάζουν τον διαστημικό σταθμό καθώς αυτός περιστρέφεται γύρω από τη Γη. Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Αντρέι Φεντιάεφ, πέρασε τη βάρδιά του επιθεωρώντας φορητούς υπολογιστές και ρυθμίζοντας κάμερες. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/08/14/week-ends-aboard-station-with-robotics-spacewalk-reviews-and-science/ Από αριστερά, οι αστροναύτες Τζέσικα Μέιρ και Σόφι Αντενότ εργάζονται μαζί μέσα στον αεροθάλαμο Quest του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού. Η Μέιρ βοήθησε την Αντενότ φορώντας τη διαστημική της στολή να διεξάγει ελέγχους διαρροών και πίεσης πριν από έναν διαστημικό περίπατο.

Αποστολή στην αθέατη πλευρά της Σελήνης θα ρίξει φως στη βρεφική ηλικία του Σύμπαντος. Μικροδορυφόροι θα συλλέξουν πολύτιμα δεδομένα από τις απαρχές του Κόσμου. Σχεδιάζουν να θέσουν σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη ένα δορυφόρο στο μέγεθος μιας βαλίτσας. Αξιοποιώντας τα δεδομένα που θα συλλέγει καθώς περνά πάνω από την αθέατη πλευρά της Σελήνης θα αναζητήσουν ένα σήμα ραδιοσυχνοτήτων που εκπέμπεται από ουδέτερα άτομα υδρογόνου στο πρώιμο Σύμπαν.Πιο συγκεκριμένα ο δορυφόρος, με το προσωνύμιο CosmoCube θα αναζητήσει αυτό που είναι γνωστό ως γραμμή των 21 εκατοστών (21cm line). Κρίσιμη σημασία έχει το γεγονός ότι όσο παλαιότερο είναι το σήμα, τόσο περισσότερο το μήκος κύματός του έχει διασταλεί — ή έχει υποστεί ερυθρή μετατόπιση (redshift) — προς μεγαλύτερα μήκη κύματος. Αυτό παρέχει έναν τρόπο παρακολούθησης της έντασής του με την πάροδο του χρόνου σε σχέση με την κοσμική ακτινοβολία υποβάθρου μικροκυμάτων.«Το βασικό πράγμα που παρακολουθούμε εξετάζοντας αυτό το σήμα είναι η φυσική θερμοκρασία του αερίου στο πρώιμο Σύμπαν» δήλωσε ο καθηγητής Ελόι ντε Λέρα Ασέντο επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης από το Cavendish Laboratory του Πανεπιστημίου Κέιμπριτζ.Με το σήμα των 21 εκατοστών να λειτουργεί κάπως σαν θερμόμετρο η ερευνητική ομάδα ελπίζει να μελετήσει γεγονότα από την αρχή της λεγόμενης «Εποχής του Μεσαίωνα», περίπου 380.000 χρόνια μετά τη Μεγάλη Έκρηξη, και στη συνέχεια την Κοσμική Αυγή όταν εμφανίστηκαν τα πρώτα άστρα και οι πρώτοι γαλαξίεςμέ χρι το τέλος αυτού που είναι γνωστό ως εποχή του επανιονισμού, περίπου 1 δισεκατομμύριο χρόνια μετά τη Μεγάλη Έκρηξη.«Η θερμοκρασία του αερίου επηρεάζεται από τα γεγονότα που συμβαίνουν στο Σύμπαν εκείνη την εποχή. Η ένταση και το σχήμα του σήματος των 21 εκατοστών αναμένεται επίσης να επηρεάζονται από τη σκοτεινή ύλη, προσφέροντας στους επιστήμονες έναν τρόπο να διερευνήσουν τη φύση αυτού του μυστηριώδους συστατικού του Σύμπαντος» λέει ο Ασέντο. Οι παρεμβολές Οι ερευνητές έχουν προσπαθήσει και στο παρελθόν να ανιχνεύσουν τη γραμμή των 21 εκατοστών, όμως αυτό είναι δύσκολο με τη χρήση επίγειων οργάνων. Όχι μόνο το σήμα είναι εξαιρετικά ασθενές, αλλά η ανθρώπινη τεχνολογία — από τα ραδιόφωνα FM έως τις επικοινωνίες των αεροσκαφών — μπορεί να προκαλέσει παρεμβολές.Σε δημοσίευση τους στην επιθεώρηση «Nature Astronomy» οι ερευνητές ανέφεραν ότι στις δυσκολίες περιλαμβάνονται επίσης οι παρεμβολές που προκαλεί η ιονόσφαιρα της Γης.Ενώ οι επιστήμονες του ραδιοτηλεσκοπίου EDGES (Experiment to Detect the Global EoR Signature) στην Αυστραλία υποστηρίζουν ότι έχουν εντοπίσει τη γραμμή των 21 εκατοστών έχουν διατυπωθεί ερωτήματα σχετικά με την αξιοπιστία των αποτελεσμάτων.Η ομάδα πίσω από την αποστολή CosmoCube, η οποία αναμένεται να διαρκέσει δύο χρόνια, δήλωσε ότι οι παρατηρήσεις από την αθέατη πλευρά της Σελήνης θα μπορούσαν να παρακάμψουν πολλά από τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα επίγεια όργανα.«Το συνολικό κόστος εκτιμάται ότι θα είναι περίπου 50 εκατ. ευρώ ενώ η ημερομηνία εκτόξευσης υπολογίζουμε ότι θα είναι περίπου σε πέντε χρόνια από τώρα» αναφέρει ο Ασέντο προσθέτοντας ότι το CosmoCube έχει ήδη λάβει χρηματοδότηση άνω των 2 εκατομμυρίων ευρώ από τη διαστημική υπηρεσία της Βρετανίας.Ο Φιλ Μπουλ καθηγητής κοσμολογίας στο Κέντρο Αστροφυσικής Jodrell Bankο οποίος δεν συμμετέχει στο συγκεκριμένο πρόγραμμα χαιρέτισε την αποστολή.«Οι μετρήσεις του CosmoCube θα μας βοηθήσουν να κατανοήσουμε τα βασικά συστατικά της κοσμικής μας προέλευση, τις διαδικασίες που οδήγησαν στον σχηματισμό των πρώτων άστρων και γαλαξιών και που φώτισαν το Σύμπαν μετά τον Κοσμικό Μεσαίωνα» είπε.Ωστόσο ο Μπουλ επισήμανε ότι το CosmoCube δεν είναι η μοναδική αποστολή που προσπαθεί να πραγματοποιήσει αυτές τις μετρήσεις και ότι άλλες αποστολές ενδέχεται να φτάσουν πρώτες.«Ακόμη πιο ανησυχητικό είναι ότι άλλες προγραμματισμένες σεληνιακές αποστολές μπορεί να μεταφέρουν μαζί τους ακριβώς το είδος του ανθρωπογενούς ραδιοθορύβου από τον οποίο προσπαθεί να ξεφύγει η αποστολή κάνοντας αυτή την προσπάθεια έναν αγώνα δρόμου με τον χρόνο». Καλλιτεχνική απεικόνιση της αποστολής στην αθέατη πλευρά της Σελήνης. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2150334/apostoli-stin-atheati-pleyra-tis-selinis-tha-rixei-fos-sti-vrefiki-ilikia-toy-sympantos/ Διαγωνισμός της NASA προσκαλεί μαθητές να βοηθήσουν να φανταστούν ένα μέλλον που υποστηρίζεται από τις Σεληνιακές Τεχνολογίες. Η NASA ζητά από πανεπιστημιακές ομάδες με έδρα τις ΗΠΑ να υποβάλουν τολμηρές, πρωτότυπες ιδέες για την έκδοση του 2027 ενός φοιτητικού διαγωνισμού που επικεντρώνεται στην αεροδιαστημική καινοτομία, ο οποίος θα μπορούσε να βοηθήσει τον οργανισμό να οραματιστεί ένα μέλλον στη Σελήνη διαμορφωμένο από τη νέα τεχνολογία. Ο τελευταίος διαγωνισμός της NASA για τις Επαναστατικές Έννοιες Αεροδιαστημικών Συστημάτων – Ακαδημαϊκή Σύνδεση (RASC-AL) προσκαλεί φοιτητικές ομάδες να εξερευνήσουν νέα παραδείγματα επιχειρήσεων και να προωθήσουν τις τεχνολογίες που απαιτούνται για την υποστήριξη βιώσιμων επιχειρήσεων στην περιοχή του Νότιου Πόλου της Σελήνης. «Αυτός ο διαγωνισμός αναδεικνύει την τεχνική αριστεία και τη δημιουργικότητα της επόμενης γενιάς εξερευνητών και καινοτόμων», δήλωσε ο Chris Jones, επικεφαλής τεχνολόγος στη Διεύθυνση Ανάλυσης Συστημάτων και Εννοιών του Ερευνητικού Κέντρου Langley της NASA στο Hampton της Βιρτζίνια. «Οι έννοιες που αναπτύσσουν οι φοιτητές μέσω του RASC-AL επιδεικνύουν εξαιρετικό ταλέντο και συμβάλλουν στο σύνολο του έργου που προωθεί τις αποστολές της NASA». Από το 2002, ο ετήσιος διαγωνισμός RASC-AL έχει συμβάλει στην προώθηση των αεροδιαστημικών εννοιών, της τεχνολογίας και της πρωτοτυποποίησης, δημιουργώντας συνδέσεις μεταξύ πανεπιστημίων, της NASA και της βιομηχανίας. Ο φετινός διαγωνισμός περιλαμβάνει θέματα που κυμαίνονται από την ανάπτυξη εννοιών για την υποστήριξη της αναζήτησης στις μόνιμα σκιασμένες περιοχές των σεληνιακών κρατήρων έως την προώθηση κρίσιμων και επεκτάσιμων υποδομών για τους μελλοντικούς αστροναύτες. «Ο διαγωνισμός RASC-AL της NASA συνδέει κορυφαίους πανεπιστημιακούς ερευνητές με τις τεχνολογικές και μηχανικές προκλήσεις του οργανισμού», δήλωσε ο Gabe Merrill, αναπληρωτής επικεφαλής διαπρογραμματικής ολοκλήρωσης για το Τμήμα Προηγμένης Έρευνας και Τεχνολογίας στη Διεύθυνση Αποστολών Έρευνας και Τεχνολογίας της NASA. «Ζητώντας από φοιτητές καινοτόμους να σχεδιάσουν ιδέες για το πώς θα μπορούσε να μοιάζει το μέλλον μας στη Σελήνη, αυτός ο διαγωνισμός επιταχύνει την τεχνολογία που χρειαζόμαστε για να εξερευνήσουμε τη Σελήνη και παρέχει μια ευκαιρία ανάπτυξης για μελλοντικούς καινοτόμους και ηγέτες στον τομέα της αεροδιαστημικής». Οι ομάδες που ενδιαφέρονται να συμμετάσχουν πρέπει να υποβάλουν μια μη δεσμευτική ειδοποίηση πρόθεσης έως την Τρίτη 13 Οκτωβρίου και θα προσκληθούν σε μια συνεδρία ερωτήσεων και απαντήσεων με ειδικούς της NASA στις 27 Οκτωβρίου. Οι προτάσεις και τα συνοδευτικά βίντεο πρέπει να υποβληθούν έως τις 24 Φεβρουαρίου 2027. Οι προτάσεις θα πρέπει να παρουσιάζουν καινοτόμες λύσεις που υποστηρίζονται από πρωτότυπη μηχανική και ανάλυση, σε απάντηση σε ένα από τα τέσσερα θέματα του RASC-AL του 2027: Ενεργοποίηση ακραίας εξερεύνησης Κατασκευή μονοπατιών μεταφοράς Εξερεύνηση σεληνιακών πόρων Έξυπνο και ανθεκτικό σεληνιακό βιότοπο Ο διαγωνισμός θα επιλέξει έως και 14 ομάδες για να προχωρήσουν στην τελική φάση, η οποία περιλαμβάνει την περαιτέρω ανάπτυξη των ιδεών τους, τη συγγραφή μιας τεχνικής εργασίας και τη δημιουργία μιας τεχνικής αφίσας. Κάθε ομάδα φιναλίστ θα λάβει ένα βραβείο 7.500 δολαρίων για να διευκολυνθεί η πλήρης συμμετοχή της. Οι φιναλίστ θα παρουσιάσουν τις ιδέες τους σε μια ομάδα εμπειρογνωμόνων της NASA και του κλάδου στο Φόρουμ RASC-AL 2027 στο Cocoa Beach της Φλόριντα, από τις 7 έως τις 10 Ιουνίου 2027. Οι δύο κορυφαίες ομάδες θα λάβουν ένα επιπλέον χρηματικό βραβείο και μια πρόσκληση να παραστούν και να παρουσιάσουν την ιδέα τους σε ένα αεροδιαστημικό συνέδριο αργότερα το 2027. Οι ενδιαφερόμενες φοιτητικές ομάδες ενθαρρύνονται να επισκεφθούν την επίσημη ιστοσελίδα του διαγωνισμού RASC-AL για λεπτομερείς οδηγίες και προϋποθέσεις συμμετοχής. Ο Διαγωνισμός RASC-AL της NASA για το 2027 διοικείται από το Εθνικό Ινστιτούτο Αεροδιαστημικής για λογαριασμό του Τμήματος Προηγμένης Έρευνας και Τεχνολογίας της NASA εντός της Διεύθυνσης Αποστολών Έρευνας και Τεχνολογίας. Το Κέντρο Αριστείας για Συνεργατική Καινοτομία της NASA, μέρος του Προγράμματος Βραβείων, Προκλήσεων και Πληθοπορισμού εντός της Διεύθυνσης Αποστολών Έρευνας και Τεχνολογίας, διαχειρίζεται τη σύμβαση της πρόκλησης. https://www.nasa.gov/directorates/stmd/prizes-challenges-crowdsourcing-program/nasa-competition-invites-students-to-help-imagine-a-future-enabled-by-lunar-technologies/ Καλλιτεχνική απεικόνιση που απεικονίζει επιχειρήσεις στην επιφάνεια της σελήνης σε μια μελλοντική βάση στον Νότιο Πόλο της σελήνης.

Ισπανία: Πυροβόλησαν «φάλαινα δολοφόνο» στο Στενό του Γιβραλτάρ. Το γηραιότερο εν ζωή μέλος μιας ομάδας από όρκες, εθεάθη να κολυμπάει με σημάδια που «συνάδουν με βολές από πιστόλι» Με τραύματα στο ραχιαίο πτερύγιό της εντοπίστηκε η γηραιά όρκα Τόνι, την οποία ο «ναυτικός μύθος» την θέλει να εμβολίζει σκάφη στα ανοικτά της Ιβηρικής ΧερσονήσουΤην Παρασκευή, το υπουργείο Περιβάλλοντος της Ισπανίας ανακίνωσε ότι η Τόνι, το γηραιότερο εν ζωή μέλος μιας ομάδας από όρκες, εθεάθη να κολυμπάει στο Στενό του Γιβραλτάρ με σημάδια που «συνάδουν με βολές από πιστόλι».Μία πηγή δήλωσε στην El País ότι ορισμένα από τα βλήματα παρέμειναν σφηνωμένα στο πτερύγιό της, δημιουργώντας κίνδυνο μόλυνσης. Το υπουργείο ήταν σε επαφή και με αξιωματούχους στην Πορτογαλία, πρόσθεσε η πηγή, καθώς οι όρκες -ή «φάλαινες δολοφόνοι» όπως είναι η άλλη τους ονομασία- ξεκίνησαν το ταξίδι τους από τα ύδατα, ανοιχτά της πορτογαλικής πόλης Φάρο.Οι όρκες της Ιβηρικής Χερσονήσου έγιναν πρωτοσέλιδο το 2020, όταν διάφοροι ναυτικοί ανέφεραν ιστορίες για πηδάλια που είχαν εμβολιστεί και βάρκες που είχαν στροβιλιστεί ή ανατραπεί.Έκτοτε, η μικρή αυτή ομάδα από τις όρκες -της οποίας η Τoni θεωρείται η ηγέτιδα- έχει κατηγορηθεί για την πρόκληση ζημιών σε δεκάδες σκάφη και τη βύθιση τουλάχιστον τεσσάρων, με τους επιστήμονες να προσπαθούν να εξηγήσουν αυτή την παράξενη συμπεριφορά.Στην πλειονότητά της, πάντως, η επιστημονική κοινότητα έχει εδώ και καιρό αντικρούσει τον ισχυρισμό ότι οι όρκες επιτίθενται σε σκάφη, υποστηρίζοντας εν αντιθέσει ότι η συμπεριφορά αυτή ίσως είναι μια μορφή παιχνιδιού ή μέσο εξάσκησης των κυνηγετικών τους δεξιοτήτων. https://www.naftemporiki.gr/green/wildlife/2150405/ispania-pyrovolisan-falaina-dolofono-sto-steno-toy-givraltar/

Ποιος είναι νομικά υπεύθυνος για τις αυτόνομες ενέργειες που κάνει η τεχνητή νοημοσύνη; Οι νομικές και ηθικές γκρίζες ζώνες που εμφανίζονται από την ανεξέλεγκτη δράση των μοντέλων ΑΙ. Ο νόμος είναι ξεκάθαρος λέει η Τζίνι Πάτερσον διευθύντρια του Κέντρου Τεχνητής Νοημοσύνης και Ψηφιακής Ηθικής του Πανεπιστημίου της Μελβούρνης. «Αν αναπτύξω έναν πράκτορα τεχνητής νοημοσύνης (AI agent) και αυτός προκαλέσει βλάβη σε κάποιον άλλο είμαι εγώ υπεύθυνος για αυτή τη βλάβη ακόμη κι αν δεν είχα πρόθεση να συμβεί κάτι τέτοιο ήταν προβλέψιμο και θα έπρεπε να αναλάβω την ευθύνη».Ωστόσο η Πάτερσον αναγνωρίζει ότι υπάρχει επίσης σημαντικό περιθώριο για νομική και ηθική «γκρίζα ζώνη» σχετικά με ενέργειες που πραγματοποιούνται από αυτοματοποιημένους πράκτορες μετά το πρώτο γνωστό περιστατικό «ατυχήματος» από agentic AI στην Αυστραλία.Ένας AI agent είναι ένα αυτόνομο σύστημα λογισμικού που όταν του ανατεθεί ένας στόχος μπορεί να προσπαθήσει να τον επιτύχει χωρίς ανθρώπινη επίβλεψη σε κάθε βήμα.Αυτή την εβδομάδα το ABC ανέφερε την περίπτωση του Άντριου ενός ειδικού στην τεχνητή νοημοσύνη που χρησιμοποιεί μόνο το μικρό του όνομα ο οποίος ζήτησε από το πρόγραμμα agentic AI που χρησιμοποιούσε να κλείσει για λογαριασμό του κάποιες ώρες παρουσίας του σε προγράμματα προπόνησης ένα γυμναστήριο.Αφού ενημερώθηκε ότι βρισκόταν τέταρτος στη λίστα αναμονής για μια προπόνηση ο Andrew ρώτησε τον πράκτορα εάν μπορούσε να τον ανεβάσει στη λίστα.Προς έκπληξή του ο AI agent παραβίασε το σύστημα λογισμικού του γυμναστηρίου και αφαίρεσε ένα άλλο μέλος από τη λίστα αναμονής ώστε ο Άντριου να μπορέσει να παρακολουθήσει νωρίτερα το μάθημα.«Μπορούσε να κλείσει μαθήματα ακόμη και μήνες έξω από το προβλεπόμενο χρονικό περιθώριο κρατήσεων, πριν δηλαδή αυτά γίνουν διαθέσιμα. Ακόμη χειρότερα μπορούσε να ακυρώσει κρατήσεις άλλων μελών και να τα απομακρύνει από τη λίστα αναμονής» λέει ο Άντριου.Ο πράκτορας προσπαθούσε να βοηθήσει είπε ο Άντριου όμως η εμπειρία του έδειξε ότι όταν δίνεις σε μια AI την άδεια να κάνει κάτι για λογαριασμό σου μπορεί «συχνά να ανακαλύψει τρόπους που δεν της ζήτησες ρητά να αναζητήσει».Ο Άντριου ζήτησε από τον πράκτορα να αναιρέσει την ακύρωση της κράτησης του άλλου ατόμου αλλά ο πράκτορας δεν μπόρεσε να το κάνει. «Συγγνώμη γι’ αυτό θα έπρεπε να είχα προσέξει περισσότερο κατά τη δοκιμή», απάντησε ο AI agent.Στη συνέχεια ο Άντριου ανέθεσε στην τεχνητή νοημοσύνη να συντάξει ένα email προς τον πάροχο του λογισμικού του γυμναστηρίου σχετικά με την ευπάθεια ασφαλείας του λογισμικού την οποία είχε εκμεταλλευτεί. Η ευθύνη Εκπρόσωπος της αστυνομίας της Βικτώριας δήλωσε ότι η υπόθεση του Άντριου «δεν φαίνεται να περιλαμβάνει κάποια εγκληματική ενέργεια». Ωστόσο ειδικοί προειδοποιούν ότι θα υπάρξουν πιο σοβαρές περιπτώσεις, οι οποίες μπορεί να προκαλέσουν πραγματική ζημιά και να παραβιάσουν τον νόμο.Η αυστραλιανή νομοθεσία εφαρμόζεται σε ανθρώπους και όχι σε εικονικές οντότητες. Οι ειδικοί λένε ότι το άτομο — ή η επιχείρηση — που αναπτύσσει και θέτει σε λειτουργία έναν AI agent είναι νομικά υπεύθυνο. Προειδοποιούν, όμως, ότι αυτοί που χρησιμοποιούν τέτοιους πράκτορες συχνά έχουν ελάχιστη γνώση σχετικά με τη νομική τους ευθύνη.«Θα δούμε πολλές υποθέσεις σαν κι αυτή» λέει η Δρ. Ρεμπέκα Τζόνσον ειδικός στην αξιολόγηση και διακυβέρνηση της τεχνητής νοημοσύνης στο Πανεπιστήμιο του Σίδνεϋ.Η Πάτερσον λέει ότι στην περίπτωση του Άντριου φαίνεται πως εκείνος ενήργησε υπεύθυνα δημοσιοποιώντας το περιστατικό και προσπαθώντας να διορθώσει το πρόβλημα. Ωστόσο, σε άλλες περιπτώσεις υπάρχει «μια νοοτροπία του τύπου “πάμε κι όπου βγει”. Από τη στιγμή που δίνουμε στους ανθρώπους τη δυνατότητα να δημιουργούν πράκτορες οι οποίοι κάνουν πράγματα για λογαριασμό τους, είναι πολύ πιθανό να υπάρξουν ατυχήματα σαν κι αυτό» λέει.Η Πάτερσον δίνει το υποθετικό παράδειγμα κάποιου που είχε μια κακή εμπειρία σε ένα ενοικιαζόμενο κατάλυμα και ζητά από τον AI agent του να γράψει μια αξιολόγηση.«Και ο πράκτορας δεν γράφει μόνο μία. Γράφει 10 γεμίζει την πλατφόρμα με κριτικές. Έτσι η καταχώριση καταρρέει. Θα μπορούσες να καταστρέψεις μια επιχείρηση. Πιθανότατα είσαι υπεύθυνος για συμμετοχή σε δόλια δραστηριότητα και μπορεί να έχεις δυσφημήσει τον ιδιοκτήτη». Και τα πράγματα θα μπορούσαν να είναι ακόμη χειρότερα.«Τι θα γινόταν αν χρησιμοποιούσε ρατσιστική, σεξιστική ή μισογυνιστική γλώσσα;» ρωτά η Πάτερσον. «Τότε μπορεί να αναρωτηθεί κανείς ποια είναι τα προστατευτικά όρια που έχει θέσει ο δημιουργός του. Θα πρέπει να διαθέτεις ένα προϊόν που να είναι εύλογα ασφαλές».Σε αυτή την περίπτωση, θα μπορούσε να θεωρηθεί υπεύθυνος και ο developer, επειδή δεν είχε θέσει βασικά προστατευτικά όρια, σημειώνει. Εκεί ακριβώς μπορεί να εμφανιστεί ένα μέρος της νομικής ασάφειας. Η ηθική Η Πάτερσον τονίζει ότι ο νόμος διαφέρει από την ηθική αλλά παράλληλα επηρεάζεται από αυτήν. «Μας δείχνει προς τι θα πρέπει να προσπαθούμε να φτάσουμε, ενώ ο νόμος συχνά αποκλείει τις χειρότερες μορφές συμπεριφοράς», λέει.Το νέο ομοσπονδιακό γραφείο της Αυστραλίας για την τεχνητή νοημοσύνη παραθέτει έναν (μη εξαντλητικό) κατάλογο νόμων που εφαρμόζονται στην τεχνητή νοημοσύνη, μεταξύ άλλων σχετικά με παραβιάσεις της ιδιωτικότητας, την προστασία των καταναλωτών, την ασφάλεια στο διαδίκτυο, τη δυσφήμηση και το ποινικό δίκαιο.Τόσο η Πάτερσον όσο και η Τζόνσον δεν συμπαθούν τον όρο «rogue» (ανεξέλεγκτος/ατίθασος), δηλαδή την ιδέα ότι ένας AI agent λειτουργεί εντελώς μόνος του, επειδή μπορούν να τεθούν παράμετροι και δικλίδες ασφαλείας.«Από τη στιγμή που επιτρέπουμε στους AI agents να ενεργούν για λογαριασμό μας, ενεργούν με βάση τον στόχο που τους δίνουμε. Και αν δεν τους δώσουμε ένα σωρό παραμέτρους και περιορισμούς, ο πράκτορας απλώς θα προσπαθήσει να πετύχει αυτόν τον στόχο με οποιονδήποτε τρόπο. Ακούω πολλούς ανθρώπους να λένε “Έφτιαξα έναν agent” και να πειραματίζονται, και αυτό είναι εντάξει. Όμως τους δίνονται αυτά τα εργαλεία χωρίς ιδιαίτερη καθοδήγηση, ενώ η καθοδήγηση που υπάρχει εκεί έξω ποικίλλει σημαντικά ως προς την ποιότητά της» λέει η Τζόνσον.Τελικά λέει η Πάτερσον οι υποθέσεις αυτές θα φτάσουν στα δικαστήρια, όπου θα δημιουργηθούν νομικά προηγούμενα, ενώ οι developers θα έχουν καθήκον να παρακολουθούν τα περιστατικά και να εξελίσσουν και να βελτιώνουν τα πρωτόκολλά τους ως απάντηση σε αυτά.Ο Άντριου έγραψε ότι η δική του περίπτωση του φάνηκε «λιγότερο σαν μια μεμονωμένη ιστορία ενός σφάλματος και περισσότερο σαν μια πρόγευση όσων έρχονται». «Τα πράγματα γίνονται περίεργα. Και λίγο πιο τρομακτικά». https://www.naftemporiki.gr/techscience/2150101/poios-einai-nomika-ypeythynos-gia-tis-aytonomes-energeies-poy-kanei-i-techniti-noimosyni/ Νέα τεχνική AI επιτρέπει στα ρομπότ να «σκέφτονται μπροστά» ολοκληρώνοντας εργασίες δύο φορές πιο γρήγορα. Η τεχνική θα βρει εφαρμογή σε εργασίες που απαιτούν συνεχή αλληλεπίδραση σε πραγματικό χρόνο. Ένα νέο σύστημα τεχνητής νοημοσύνης επιτρέπει στα ρομπότ να σχεδιάζουν την επόμενη κίνησή τους ενώ βρίσκονται ήδη σε κίνηση εξαλείφοντας τις καθυστερήσεις αντίδρασης και διπλασιάζοντας την ταχύτητα εκτέλεσης εργασιών χωρίς επιπλέον υπολογιστικό κόστος.Επιστήμονες ανέπτυξαν ένα νέο σύστημα τεχνητής νοημοσύνης που μειώνει τις καθυστερήσεις αντίδρασης των ρομπότ κατά περισσότερο από 10 φορέ χωρίς να απαιτεί πρόσθετη υπολογιστική ισχύ.Πολλά ρομπότ που ελέγχονται από μοντέλα όρασης-γλώσσας-δράσης (Vision-Language-Action ή VLA) κινούνται με διακοπές: φτάνουν προς ένα αντικείμενο, σταματούν, προσαρμόζουν την κίνησή τους, σταματούν ξανά. Το πρόβλημα οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν συνήθως αυτά τα μοντέλα: αφού ολοκληρώσει ένα σύνολο εντολών το ρομπότ περιμένει μέχρι το μοντέλο να υπολογίσει το επόμενο σύνολο εντολών δημιουργώντας έναν ρυθμό «σταμάτα-ξεκίνα».Αυτή η καθυστέρηση αντίδρασης αποτελεί σημαντικό εμπόδιο για τη χρήση ρομπότ που ελέγχονται από VLA σε εργασίες οι οποίες απαιτούν συνεχή αλληλεπίδραση σε πραγματικό χρόνο. Η εξάλειψη Ένα νέο σύστημα που ονομάζεται VLASH προσπαθεί να εξαλείψει αυτή την αναμονή σχεδιάζοντας τις επόμενες κινήσεις ενώ το ρομπότ ολοκληρώνει τις τρέχουσες. Σε δοκιμές τα ρομπότ που χρησιμοποιούσαν VLASH ολοκλήρωσαν ορισμένες εργασίες 1,5 έως 2 φορές ταχύτερα διατηρώντας παράλληλα το μεγαλύτερο μέρος ή και το σύνολο της ακρίβειάς τους.Η μέγιστη καθυστέρηση αντίδρασης μειώθηκε έως και 11,8 φορές, ανάλογα με το υλικό του υπολογιστή που χρησιμοποιήθηκε.Ερευνητές από το MIT, την Nvidia, το Caltech, το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια Μπέρκλι, το Πανεπιστημίο της Καλιφόρνια Σαν Ντιέγκο και το Tsinghua University στην Κίνα περιέγραψαν το σύστημα σε μελέτη και πρόκειται να την παρουσιάσουν στο συνέδριο Intelligent Robots and Systems το φθινόπωρο.Μια προηγούμενη έκδοση της μελέτης ανέφερε επιτάχυνση μεγαλύτερη από 30 φορές όμως οι ερευνητές εξήγησαν ότι εκείνες οι δοκιμές χρησιμοποιούσαν μεγαλύτερες ακολουθίες κινήσεων και πιο αργό υλικό.Τα νεότερα πειράματα χρησιμοποίησαν μικρότερες και πιο συνηθισμένες ακολουθίες κινήσεων και ισχυρότερες GPU. «Το 11,8x ίσως αντιπροσωπεύει καλύτερα τις σύγχρονες πρακτικές συνθήκες», δήλωσαν οι συγγραφείς της μελέτης. Τα ρομπότ αποκτούν αναβαθμισμένο «εγκέφαλο» Τα μοντέλα VLA λειτουργούν ως ο «εγκέφαλος» πολλών προηγμένων ρομπότ. Συνδυάζουν εικόνες από μια κάμερα με ανθρώπινες οδηγίες και πληροφορίες σχετικά με την τρέχουσα κατάσταση του ρομπότ και στη συνέχεια μετατρέπουν αυτές τις πληροφορίες σε πραγματικές κινήσεις.Καθώς το ρομπότ ολοκληρώνει ένα σύνολο κινήσεων το VLASH χρησιμοποιεί την τρέχουσα θέση του και τις ήδη προγραμματισμένες κινήσεις του για να υπολογίσει πού θα βρίσκεται στο τέλος της κίνησης.Με βάση αυτή την προβλεπόμενη κατάσταση, η AI σχεδιάζει το επόμενο σύνολο κινήσεων. Το VLASH προβλέπει το ρομπότ και όχι ολόκληρο τον κόσμο γύρω του. Η πρόβλεψη ολόκληρου του περιβάλλοντος με ένα μοντέλο κόσμου (world model) μπορεί να απαιτεί περισσότερο υπολογιστικό χρόνο, γεγονός που το καθιστά λιγότερο χρήσιμο όταν ένα ρομπότ χρειάζεται εξαιρετικά γρήγορες αντιδράσεις.Οι δύο προσεγγίσεις θα μπορούσαν, σύμφωνα με τους ερευνητές, να λειτουργήσουν συνδυαστικά στο μέλλον.Είναι σαν να σχεδιάζεις το επόμενο βήμα σου πριν ακόμη πατήσει το πόδι σου στο έδαφος αντί να περιμένεις να πατήσεις και μετά να αποφασίσεις πού θα πας.Οι ερευνητές δοκίμασαν δύο μοντέλα VLA σε δύο διαφορετικές ρομποτικές πλατφόρμες, χρησιμοποιώντας έναν φορητό υπολογιστή με GPU Nvidia RTX 5090.Πραγματοποίησαν δοκιμές σε εργασίες όπως: τοποθέτηση αντικειμένων, στοίβαξη και ταξινόμηση με 20 δοκιμές ανά μέθοδο καθώς και σε απαιτητικές εργασίες που χρειάζονται γρήγορες αντιδράσεις όπως το πινγκ πονγκ και το Whac-a-Mole.Παράλληλα μέτρησαν ξεχωριστά την καθυστέρηση αντίδρασης σε διάφορες μονάδες επεξεργασίας.Επειδή το VLASH υπολογίζει τη μελλοντική κατάσταση του ρομπότ από κινήσεις που έχουν ήδη προγραμματιστεί, δεν χρειάζεται ξεχωριστό μοντέλο πρόβλεψης ούτε πρόσθετο στάδιο συμπερασμού (inference) κατά τη λειτουργία. Προετοιμάζοντας τις μηχανές για τον πραγματικό κόσμο Οι ερευνητές αναδιοργάνωσαν επίσης υπάρχοντα δεδομένα εκπαίδευσης ώστε να επιταχύνουν τη διαδικασία fine-tuning.Σε μία δοκιμή αναφοράς, κάθε βήμα εκπαίδευσης ήταν 3,26 φορές ταχύτερο ενώ επιτυγχανόταν παρόμοια ακρίβεια. Αυτό ωστόσο, δεν σημαίνει ότι ο συνολικός χρόνος ή το κόστος εκπαίδευσης μειώνεται κατά 3,26 φορές προειδοποίησαν οι ερευνητές καθώς το συνολικό κόστος εξαρτάται επίσης από το μοντέλο, το υλικό, τα δεδομένα και τον αριθμό των βημάτων εκπαίδευσης.Το πινγκ πονγκ και το Whac-a-Mole έθεσαν τις αντιδράσεις του VLASH σε ιδιαίτερα απαιτητική δοκιμασία. Και στις δύο περιπτώσεις, ο στόχος μπορούσε να κινηθεί ενώ το ρομπότ εξακολουθούσε να υπολογίζει τι έπρεπε να κάνει.Το VLASH δεν προσπαθεί να προβλέψει αυτές τις κινήσεις. Αντίθετα, επεξεργάζεται νέες παρατηρήσεις 15 έως 30 φορές το δευτερόλεπτο επιτρέποντάς του να εντοπίζει γρήγορα αλλαγές όπως τη μετακίνηση ενός αντικειμένου. Η μεγαλύτερη ταχύτητα δεν σημαίνει απαραίτητα μεγαλύτερη ασφάλεια Η αυξημένη ταχύτητα ωστόσο δεν αντιμετωπίζει το ζήτημα της ασφάλειας των ρομπότ όταν αυτά βρίσκονται κοντά σε ανθρώπους.Η Ροσνί Λουλά συνιδρύτρια και επικεφαλής ερευνήτρια του Institute for Humane Robotics, η οποία δεν συμμετείχε στην έρευνα, προειδοποίησε ότι οι ταχύτερες αντιδράσεις δεν κάνουν απαραίτητα ένα ρομπότ ασφαλέστερο.«Το να αντιδρά νωρίτερα αποτελεί πραγματικό πλεονέκτημα, αλλά για μένα δεν είναι ξεκάθαρο ότι αυτό συνεπάγεται βελτίωση της ασφάλειας» εξήγησε.Οι ερευνητές εκτιμούν ότι πρώτες θα επωφεληθούν οι εργασίες χειρισμού αντικειμένων που απαιτούν συνεχή κίνηση και γρήγορες αντιδράσεις. Στο μέλλον αυτό θα μπορούσε να περιλαμβάνει τη βιομηχανική παραγωγή και άλλα περιβάλλοντα όπου τα αντικείμενα μετακινούνται και τα σχέδια πρέπει να αλλάζουν.Η Λουλά ωστόσο θεωρεί ότι η πιο αποκαλυπτική δοκιμή θα ήταν η χρήση αυτών των ρομπότ σε πραγματικό περιβάλλον με ανθρώπους.«Το πραγματικό ερώτημα είναι πώς αλλάζει αυτό την απόδοση των ρομπότ σε περιβάλλοντα όπου υπάρχουν άνθρωποι. Θα ήθελα να δω δοκιμές με έναν άνθρωπο παρόντα στον χώρο, όταν η κατάσταση του περιβάλλοντος θα μπορούσε να αλλάξει από έναν άλλο παράγοντα» αναφέρει η Λουλά. Θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί στην έρευνα και διάσωση; Η έρευνα και διάσωση αποτελεί μια πιο μακρινή πιθανότητα. Το VLASH δεν έχει ακόμη δοκιμαστεί σε συνθήκες χαμηλού φωτισμού, καπνού, ασταθούς εδάφους, κατεστραμμένων καμερών ή αναξιόπιστων επικοινωνιών.Το πώς θα αποδίδει υπό αυτές τις συνθήκες θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από το υποκείμενο μοντέλο VLA σύμφωνα με τους ερευνητές. Στο μέλλον το VLASH θα μπορούσε να συνδυαστεί με πιο προηγμένα μοντέλα κόσμου (world models) που προβλέπουν τις αλλαγές στο ευρύτερο περιβάλλον.Πριν συμβεί όμως αυτό, οι ερευνητές χρειάζεται να το δοκιμάσουν σε περισσότερα ρομπότ, μοντέλα VLA, εργασίες και περιβάλλοντα, καθώς και σε μεγαλύτερης διάρκειας πειράματα και σε συνθήκες με απρόβλεπτες διαταραχές. Η Λουλά λέει ότι τα αποτελέσματα υποστηρίζουν ένα σχετικά περιορισμένο συμπέρασμα: «Μπορούμε δίκαια να πούμε ότι αυτή η νέα μεθοδολογία εξαλείφει ένα σημείο συμφόρησης στον χρόνο επεξεργασίας, διατηρώντας παράλληλα τις δυνατότητες του συστήματος, Αυτό που δεν θα ισχυριζόμουν είναι ότι πρόκειται για ουσιαστική πρόοδο στην ασφάλεια ή τη νοημοσύνη. Αντί να βασιστούμε σε μία μόνο επίδειξη, θα αναζητούσαμε σταθερές βελτιώσεις σε πολλά ρομπότ, εργασίες, περιβάλλοντα και μακράς διάρκειας δοκιμές, σε συνδυασμό με την κατάλληλη αξιολόγηση αξιοπιστίας και ασφάλειας», δήλωσαν οι συγγραφείς της μελέτης.Προς το παρόν, το VLASH δείχνει ότι τα ρομπότ μπορούν να περνούν λιγότερο χρόνο περιμένοντας να αποφασίσουν τι θα κάνουν στη συνέχεια. Το αν αυτές οι ταχύτερες αντιδράσεις θα διατηρηθούν και έξω από το εργαστήριο όμως μένει να αποδειχθεί. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2150344/nea-techniki-ai-epitrepei-sta-rompot-na-skeftontai-mprosta-oloklironontas-ergasies-dyo-fores-pio-grigora/

Πέμπτη γεμάτη με περισσότερες προετοιμασίες για διαστημικούς περιπάτους και έρευνα προηγμένης τεχνολογίας. Το πλήρωμα της Αποστολής 75 συνέχισε την Πέμπτη να μελετά τις διαδικασίες και να ελέγχει τις διαστημικές στολές για έναν διαστημικό περίπατο που θα αντικαταστήσει μια κεραία υψηλής ταχύτητας στο εξωτερικό του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού την επόμενη εβδομάδα. Η επιστήμη υψηλής τεχνολογίας ολοκλήρωσε το πρόγραμμα, καθώς οι κάτοικοι του εργαστηρίου φορούσαν γυαλιά εικονικής πραγματικότητας και δοκίμαζαν εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης προς όφελος των μελλοντικών διαστημικών πληρωμάτων.Οι αστροναύτες Anil Menon της NASA και Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας) θα ταξιδέψουν στο κενό του διαστήματος, αφού βάλουν τις διαστημικές τους στολές σε λειτουργία μπαταρίας στις 8:35 π.μ. EDT την Τρίτη 18 Αυγούστου. Το δίδυμο θα βγει από τον αεροθάλαμο Quest , θα μεταφερθεί στο τμήμα Z1 truss στην κορυφή της μονάδας Unity και θα αντικαταστήσει μια κεραία διαστήματος-εδάφους.Ο μηχανικός πτήσης Τζακ Χάθαγουεϊ και η διοικητής του σταθμού Τζέσικα Μέιρ , και οι δύο από τη NASA, θα βοηθήσουν τους διαστημικούς περιπατητές να μπουν και να βγουν από τις διαστημικές τους στολές και να χειριστούν τον ρομποτικό βραχίονα Canadarm2 κατά τη διάρκεια της προγραμματισμένης εργασίας των έξιμιση ωρών. Ο Μένον θα επιβιβαστεί στον μηχανισμό μανδάλωσης του Canadarm2, καθώς ο Αντενότ, δεμένος στη δομή δοκού του σταθμού, τον βοηθά να απεγκαταστήσει την παλιά κεραία από το Z1. Στη συνέχεια, το δίδυμο θα ανακτήσει την εφεδρική κεραία από μια εξωτερική πλατφόρμα αποθήκευσης και στη συνέχεια θα την εγκαταστήσει στο Z1. Τέλος, οι διαστημικοί περιπατητές θα αποθηκεύσουν την παλιά κεραία στην ίδια εξωτερική πλατφόρμα.Οι Menon και Hathaway συνεργάστηκαν την Πέμπτη για να επιβεβαιώσουν τη λειτουργικότητα της διαστημικής του στολής και να ξαναγεμίσουν τις δεξαμενές της στολής και τα ενδύματα εξαερισμού με υγρό ψύξης με νερό. Οι Meir και Adenot μελέτησαν τα εξειδικευμένα εργαλεία που θα χρησιμοποιούν οι διαστημικοί περιπατητές κατά τη διάρκεια των ευαίσθητων ηλεκτρικών συνδέσεων και των συνδέσεων δεδομένων μεταξύ της κεραίας διαστήματος-εδάφους και του σκελετού Z1.Οι τέσσερις αστροναύτες επισκέφθηκαν επίσης τους ελεγκτές αποστολής στο τέλος της βάρδιάς τους την Πέμπτη για να συζητήσουν την ετοιμότητα για τον διαστημικό περίπατο της επόμενης εβδομάδας, συμπεριλαμβανομένων υπενθυμίσεων ασφαλείας, τεχνικής καθοδήγησης και μιας συνεδρίας ερωτήσεων και απαντήσεων. Η τετράδα τελικά μίλησε με μηχανικούς ρομποτικής για να διευκρινίσει τις βελτιστοποιημένες τεχνικές ελιγμών του Canadarm2 και τον συντονισμό με τις ομάδες εδάφους.Οι τρεις κοσμοναύτες του τροχιακού σταθμού επικεντρώθηκαν στην έρευνα του διαστήματος χρησιμοποιώντας την τελευταία λέξη της τεχνολογίας για την προώθηση των επανδρωμένων διαστημικών πτήσεων. Οι μηχανικοί πτήσης Pyotr Dubrov και Anna Kikina φορούσαν με τη σειρά τους σετ μικροφώνου-ακουστικών εικονικής πραγματικότητας και αντιδρούσαν σε ηλεκτρονικά οπτικά ερεθίσματα. Το μακροχρόνιο εικονικό πείραμα εξετάζει πώς η αίσθηση ισορροπίας και κατεύθυνσης ενός μέλους του πληρώματος προσαρμόζεται στη μικροβαρύτητα. Ο Dubrov ολοκλήρωσε επίσης μια αυτοματοποιημένη φωτογράφιση της Γης που τραβήχτηκε κατά τη διάρκεια της βάρδιας ύπνου του πληρώματος. Ο Kikina συνεργάστηκε με τον μηχανικό πτήσης Andrey Fedyaev και συνέχισε να δοκιμάζει εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης που μπορούν να ενισχύσουν την αποτελεσματικότητα του πληρώματος σε ένα διαστημόπλοιο. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/08/13/thursday-packed-with-more-spacewalk-preps-and-advanced-tech-research/ Ο Τζακ Χάθαγουεϊ βοηθά τον Ανίλ Μένον, και τους δύο αστροναύτες της NASA, μέσα στον αεροθάλαμο Quest καθώς αυτός δοκιμάζει μια διαστημική στολή για να επαληθεύσει την άνεση, την κινητικότητα και τη λειτουργικότητά της, ώστε να προετοιμαστεί για έναν διαστημικό περίπατο.

Ανεξίτηλα υδατογραφήματα: Πώς η Anthropic «καρφώνει» χρήστες που οικειοποιούνται κείμενα AI από τις 2 Αυγούστου. Ακολουθούν και άλλοι μεγάλοι παίκτες της αγοράς, συμμορφούμενοι με ευρωπαϊκή οδηγία Σε μια καθοριστική τροπή για το μέλλον της ψηφιακής διαφάνειας, η Anthropic «καρφώνει» τους χρήστες που επιχειρούν να παρουσιάσουν περιεχόμενο τεχνητής νοημοσύνης ως αυθεντικό ανθρώπινο έργο. Ενσωματώνοντας ανεξίτηλες κρυπτογραφικές σφραγίδες σε κάθε μορφή λόγου και εικόνας που παράγει ο Claude -το δημοφιλές μοντέλο παραγωγικής τεχνητής νοημοσύνης της εταιρείας – ο τεχνολογικός κολοσσός συμμορφώνεται με τις ασφυκτικές ευρωπαϊκές προδιαγραφές, παράλληλα στερεί από τους θιασώτες των deepfakes τη δυνατότητα να κρύβονται στην ανωνυμία του διαδικτύου.Η Anthropic προχωρά σε ψηφιακή υδατογράφηση του γραπτού λόγου που παράγουν τα μοντέλα της, συμμορφούμενη πλήρως με τις ευρωπαϊκές κανονιστικές διατάξεις. Ο κολοσσός ανάπτυξης τεχνητής νοημοσύνης επικύρωσε την απόφαση μέσω επίσημου ενημερωτικού δελτίου στον ιστότοπό του.Συγκεκριμένα, το κείμενο το οποίο παράγεται από τις 2 Αυγούστου και μετά, θα φέρει ενσωματωμένη κρυπτογραφική σήμανση που πιστοποιεί την προέλευσή του από τεχνητή νοημοσύνη. Παράλληλα, οι εικόνες που συνθέτει ο Claude θα συνοδεύονται, στη συντριπτική πλειονότητά τους, από μεταδεδομένα με ψηφιακή υπογραφή, αποδεικνύοντας την επεξεργασία του αρχείου από το μοντέλο. «Θα μεταφέρεται ακόμη και κατά την αντιγραφή και επικόλληση του κειμένου» Η διοίκηση της εταιρείας δεσμεύτηκε για σταδιακή επέκταση της δυνατότητας και σε παλαιότερες εκδόσεις, επισημαίνοντας ότι το αποτύπωμα του υδατογραφήματος θα μεταφέρεται αυτούσιο ακόμη και κατά την αντιγραφή και επικόλληση του κειμένου. «Καθώς η σήμανση θα αποτελεί δομικό στοιχείο του γραπτού λόγου, ακολουθεί το κείμενο κατά τη μεταφορά του σε οποιαδήποτε άλλη πλατφόρμα, ενώ ενδέχεται να παραμείνει ορατή ακόμη και μετά από μερική επεξεργασία. Η εφαρμογή πραγματοποιείται στον πυρήνα του μοντέλου, γεγονός που εγγυάται την παρουσία της ανεξάρτητα από το προϊόν ή τη διεπαφή του Claude από όπου προήλθε το υλικό», αναφέρει η επίσημη ενημέρωση. Συμμόρφωση στην ΕΕ Η συγκεκριμένη κίνηση αποτελεί απάντηση στην Πράξη για την Τεχνητή Νοημοσύνη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EU AI Act), η οποία υιοθετήθηκε επίσημα το 2024. Από τις 2 Αυγούστου φέτος, οι πάροχοι προηγμένων μοντέλων τεχνητής νοημοσύνης υποχρεούνται να διασφαλίζουν την ανιχνευσιμότητα του παραγόμενου υλικού, αντιμετωπίζοντας σε αντίθετη περίπτωση πρόστιμα ύψους έως 15 εκατομμυρίων ευρώ (περίπου 17 εκατομμύρια δολάρια) ή το 3% του παγκόσμιου ετήσιου κύκλου εργασιών.Τα μοντέλα με ημερομηνία κυκλοφορίας μετά τις 2 Αυγούστου οφείλουν να συμμορφώνονται άμεσα με τις προδιαγραφές, ενώ οι εκδόσεις που κυκλοφορούν ήδη στην αγορά έχουν προθεσμία εναρμόνισης έως τις 2 Δεκεμβρίου.Η Anthropic διευκρίνισε ότι η ψηφιακή σήμανση θα εφαρμόζεται στις αποκρίσεις του Claude σε παγκόσμια κλίμακα. Τι λένε οι «σκεπτικιστές» Πάντως, σύμφωνα με ειδικούς, η παρουσία του υδατογραφήματος προσφέρει ελάχιστες πληροφορίες για τον τρόπο χρήσης του μοντέλου. Η ανίχνευσή του «παρέχει ένδειξη» ότι το περιεχόμενο παρήχθη μέσω του Claude, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι το κείμενο γράφτηκε εξολοκλήρου από τη μηχανή.Ο Claude μπορεί να χρησιμοποιήθηκε απλώς για τη σύνοψη ή τη μετάφραση ενός κειμένου που είχε ήδη γράψει άνθρωπος. Αντίστοιχα, η απουσία σήμανσης δεν αποκλείει την προέλευση του κειμένου από τεχνητή νοημοσύνη.Αποσπάσματα μικρής έκτασης ή κείμενα που έχουν υποστεί παράφραση και αναδιατύπωση ενδέχεται να μην φέρουν το ανιχνεύσιμο σήμα. «Γκαζώνουν» Οι ψηφιακές πλατφόρμες επιταχύνουν πλέον τις διαδικασίες σήμανσης του περιεχομένου τεχνητής νοημοσύνης, λυγίζοντας υπό την πίεση των χρηστών και επιδιώκοντας να προλάβουν τον αυστηρό έλεγχο των ρυθμιστικών αρχών. Την προηγούμενη εβδομάδα, η μουσική πλατφόρμα Suno ανακοίνωσε τη σήμανση των ηχητικών κομματιών που δημιουργούνται στο περιβάλλον της, έπειτα από αλλεπάλληλες δικαστικές προσφυγές.Παράλληλα, το δίκτυο ενημερωτικών δελτίων Substack συμμάχησε με την Pangram για τον εντοπισμό και τη διαλογή του παραγόμενου υλικού. Ο διευθύνων σύμβουλος, Κρις Μπεστ, στηλίτευσε ανοιχτά το φαινόμενο «Claudefishing», ορολογία που περιγράφει τη μαζική επιστράτευση της τεχνητής νοημοσύνης για τη βιομηχανική παραγωγή περιεχομένου.Εκτός της Anthropic, κορυφαίοι παίκτες της αγοράς, όπως οι Black Forest Labs, Google, Meta, Microsoft, OpenAI και Synthesia, έχουν ήδη δεσμευτεί να ευθυγραμμιστούν πλήρως με τις επιταγές του ευρωπαϊκού κώδικα. https://www.naftemporiki.gr/kosmos/2150260/anexitila-ydatografimata-pos-i-anthropic-karfonei-christes-poy-oikeiopoioyntai-keimena-ai-apo-tis-2-aygoystoy/

Τα νεαρά χταπόδια φτιάχνουν «fight clubs» για διασφαλίζουν την περιοχή τους. Αυτές οι υποβρύχιες «λέσχες μάχης» δείχνουν ότι η επιθετική συμπεριφορά των χταποδιών αποτελεί μέρος ενός σύνθετου συνόλου αντιδράσεων. Τα χταπόδια χαστουκίζουν τα ψάρια όταν αυτά πλησιάζουν πολύ και τώρα οι επιστήμονες ξέρουν το γιατί. Τα χταπόδια είναι γνωστό ότι χτυπούν με τα πλοκάμια τους τα ψάρια όταν αυτά πλησιάζουν υπερβολικά. Μπορεί να φαίνεται άδικο για ένα ζώο με οκτώ πλοκάμια να ξεκινά έναν «πυγμαχικό αγώνα» με ένα ζώο που δεν έχει κανένα όμως νέα έρευνα δείχνει ότι τα χταπόδια δεν επιτίθενται αδιακρίτως. Αντίθετα χτυπούν συγκεκριμένα είδη ψαριών που «τρυπούν» και «κάνουν επιθετικές κινήσεις» εναντίον τους σε μια διαμάχη για την επικράτεια.Αυτές οι υποβρύχιες «λέσχες μάχης» δείχνουν ότι η επιθετική συμπεριφορά των χταποδιών αποτελεί μέρος ενός πολύ πιο σύνθετου συνόλου αντιδράσεων απ’ ό,τι πιστευόταν μέχρι σήμερα σύμφωνα με τους επιστήμονες.Οι ερευνητές παρατήρησαν 101 αλληλεπιδράσεις ανάμεσα σε νεαρά βραζιλιάνικα χταπόδια των υφάλων (Octopus insularis) και 10 είδη ψαριών των υφάλων σε ρηχά νερά κατά μήκος της βορειοανατολικής ακτής της Βραζιλίας και σε ωκεάνιες νησίδες.Οι συναντήσεις αποκάλυψαν ότι τα νεαρά χταπόδια δεν αντιδρούσαν με τον ίδιο τρόπο σε κάθε ψάρι. Τα ψάρια που υπερασπίζονταν την επικράτειά τους απέναντι στα χταπόδια προκαλούσαν γρήγορες αμυντικές αντιδράσεις μεταξύ των οποίων και το χαρακτηριστικό χτύπημα με το πλοκάμι.Αντίθετα μη εδαφικά ψάρια που ακολουθούσαν τα χταπόδια καθώς αυτά κυνηγούσαν συνήθως προκαλούσαν πιο μακρόχρονες και λιγότερο συγκρουσιακές αλληλεπιδράσεις, κατά τις οποίες τα χταπόδια απλώς συνέχιζαν να αναζητούν τροφή.Τα ευρήματα που δημοσιεύθηκαν στην επιθεώρηση «Behavioural Processes» προσθέτουν νέα στοιχεία σε δεκαετίες παρατηρήσεων σχετικά με τις αλληλεπιδράσεις χταποδιών και ψαριών, δείχνοντας ότι τα νεαρά O. insularis προσαρμόζουν τη συμπεριφορά τους ανάλογα με τις ενέργειες του ψαριού που συναντούν.«Είναι ξεκάθαρο ότι δεν υπάρχει ένας μόνο τρόπος με τον οποίο αλληλεπιδρούν. Τα εδαφικά ψάρια κάνουν πραγματικά ένα πράγμα, ενώ τα μη εδαφικά ψάρια κάνουν κάτι άλλο» δήλωσε η Τζένιφερ Μάθερ συν-συγγραφέας της μελέτης και πρόσφατα συνταξιοδοτημένη ερευνήτρια της συμπεριφοράς των χταποδιών στο University of Lethbridge στην Αλμπέρτα του Καναδά. Διαφορετικά ψάρια διαφορετική αντίδραση Οι ερευνητές κατέγραψαν 38 νεαρά χταπόδια που αλληλεπιδρούσαν με ψάρια και χώρισαν τις συναντήσεις σε εκείνες με εδαφικά είδη, όπως τα ψάρια της οικογένειας Pomacentridae, και σε εκείνες με μη εδαφικά είδη, όπως το μπλε τανγκ (Acanthurus coeruleus). Η διαφορά ήταν εντυπωσιακή.Οι αλληλεπιδράσεις με εδαφικά ψάρια διαρκούσαν κατά μέσο όρο περίπου 14 δευτερόλεπτα και περιλάμβαναν συχνές και απότομες αλλαγές στη συμπεριφορά. Τα ψάρια έκαναν «τρυπήματα» και «χτυπήματα» προσπαθώντας να επιτεθούν στα χταπόδια, ενώ τα χταπόδια αντιδρούσαν με απότομα τινάγματα και χτυπήματα των πλοκαμιών τους.Οι αλληλεπιδράσεις με μη εδαφικά ψάρια διαρκούσαν πολύ περισσότερο, περίπου 46 δευτερόλεπτα κατά μέσο όρο. Αυτά τα ψάρια ήταν πιο πιθανό να ακολουθούν ή να περιστρέφονται γύρω από το χταπόδι, ενώ εκείνο συνέχιζε να κυνηγά.Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν μια στατιστική μέθοδο που ονομάζεται ανάλυση ακολουθίας με χρονική υστέρηση (lag-sequence analysis), προκειμένου να διαπιστώσουν εάν συγκεκριμένες συμπεριφορές ακολουθούσαν η μία την άλλη με προβλέψιμο τρόπο.Η ανάλυση επιβεβαίωσε ότι υπήρχαν διαφορετικά μοτίβα συμπεριφοράς στις δύο κατηγορίες συναντήσεων. Με άλλα λόγια ένα εδαφικό ψάρι που προσπαθούσε να απομακρύνει το χταπόδι προκαλούσε μια εντελώς διαφορετική αντίδραση από ένα ψάρι που απλώς το ακολουθούσε.«Η εδαφικότητα των ψαριών επηρέασε σημαντικά τη συμπεριφορά τόσο των ψαριών όσο και των χταποδιών. Αυτές οι αλληλεπιδράσεις είναι προσαρμοστικές και εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από το πλαίσιο» λένε οι ερευνητές. Το χαστούκι είναι μόνο ένα μέρος της ιστορίας Η συμπεριφορά κατά την οποία το χταπόδι χτυπά με το πλοκάμι του δεν είναι καινούργια για την επιστήμη. Ερευνητές έχουν περιγράψει στο παρελθόν χταπόδια να χτυπούν ή να κάνουν απότομες κινήσεις εναντίον ψαριών.Η νέα μελέτη όμως προσφέρει μια πιο συστηματική εικόνα για το πότε εμφανίζεται αυτή η συμπεριφορά και τι συμβαίνει πριν και μετάΓια να καταγράψει το υλικό, η ερευνητική ομάδα έκανε κατάδυση με αναπνευστήρα σε ρηχά νερά και κινηματογράφησε νεαρά χταπόδια χωρίς να διαταράξει τη φυσιολογική τουςΤα καθαρά νερά στις περιοχές της έρευνας επέτρεπαν ορισμένες φορές ορατότητα περίπου 20 μέτρων, δίνοντας στους ερευνητές μια ευρεία εικόνα του υποβρύχιου περιβάλλοντος.Η ανάλυση του βίντεο αποκάλυψε επίσης ότι τα μεμονωμένα χταπόδια φαίνεται να έχουν διαφορετικές «προσωπικότητες». Ορισμένα ήταν εμφανώς πιο ντροπαλά, ενώ άλλα αντιδρούσαν πιο έντονα κατά τις αλληλεπιδράσεις.Οι ερευνητές δεν γνωρίζουν ακόμη εάν αυτά τα χαρακτηριστικά διαφέρουν ανάλογα με το φύλο ή την ηλικία ή εάν παραμένουν σταθερά με την πάροδο του χρόνου.«Κατά τη διάρκεια των ερευνών μας στο πεδίο, τα χταπόδια έδειχναν συχνά ενδιαφέρον για τις κάμερές μας και άπλωναν τα πλοκάμια τους για να τις αγγίξουν. Μάλιστα ένα χταπόδι κατάφερε να κλέψει ένα από τα βαρίδια κατάδυσής μας και να το μεταφέρει κατευθείαν στη φωλιά του» αναφέρουν οι ερευνητές. Ένα ιδιαίτερο μοτίβο στο δέρμα Το βίντεο έδειξε επίσης ότι τα χταπόδια αντιδρούσαν στα διαφορετικά ψάρια και με άλλους τρόπους. «Ένα βασικό εύρημα που ξεχώρισε σε αυτή τη μελέτη ήταν ότι, παρατηρώντας τα χταπόδια και τα ψάρια, ήταν ξεκάθαρο πως τα χταπόδια μερικές φορές χώριζαν τα μοτίβα του δέρματός τους σε δύο διαφορετικές χρωματικές περιοχές» λένε οι ερευνητές. Οι ερευνητές ονόμασαν αυτό το μοτίβο «half-blotch».Το χαρακτηριστικό αυτό μοτίβο εμφανιζόταν κατά τις αλληλεπιδράσεις με εδαφικά ψάρια, όταν εκείνα πλησίαζαν ή επιτίθεντο στα χταπόδια. Τα χταπόδια εμφάνιζαν κυκλικές λευκές κηλίδες στις πλευρές του σώματός τους που ήταν στραμμένες προς το ψάρι.Παρατηρώντας τις αλληλεπιδράσεις, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα ψάρια φαίνεται να απομακρύνονταν αφού τα χταπόδια εμφάνιζαν αυτό το μοτίβο στο σώμα τους.«Υποθέσαμε ότι μπορεί να λειτουργεί ως μια μορφή προειδοποιητικής επικοινωνίας» σημειώνουν οι ερευνητές που δεν γνωρίζουν ακόμη τι ακριβώς βλέπουν τα ψάρια όταν κοιτούν το μεταβαλλόμενο δέρμα των χταποδιών ούτε εάν το συγκεκριμένο μοτίβο παράγεται σκόπιμα ως σήμα.Τα ευρήματα μπορούν να βοηθήσουν τους ανθρώπους να κατανοήσουν καλύτερα τη συμπεριφορά των χταποδιών όταν τα συναντούν στη φύση.«Ένα από τα ενδιαφέροντα πράγματα σε αυτό είναι ότι οι άνθρωποι μπορούν να διαβάσουν τη μελέτη, να πάνε για κολύμβηση με αναπνευστήρα και να έχουν έναν οδηγό για το τι βλέπουν. Και νομίζω ότι αυτό είναι πολύ σημαντικό» δήλωσε η Μάθερ. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2149737/ta-neara-chtapodia-ftiachnoyn-fight-clubs-gia-diasfalizoyn-tin-periochi-toys/ Ανακαλύφθηκε το πρώτο ζώο στη Γη που γέννησε απογόνους. Εντυπωσιακό εύρημα που ξαναγράφει την ιστορία της εξέλιξης της ζωής αλλά και την εμφάνιση των θηλαστικών και των ανθρώπων.Παλαιοντολόγοι μελετώντας απολιθώματα ενός ζώου ηλικίας 236 εκατομμυρίων ετών που ζούσε στην Αργεντινή υποστηρίζουν ότι εντόπισαν τα αρχαιότερα μέχρι σήμερα στοιχεία ζωοτοκίας (γέννησης ζωντανών απογόνων) στην εξελικτική γραμμή που οδηγεί στα θηλαστικά μεταθέτοντας την εμφάνιση αυτής της αναπαραγωγικής στρατηγικής έως και 90-95 εκατομμύρια χρόνια νωρίτερα από πιστεύαμε.«Η ζωοτοκία αποτελεί σημαντική εξελικτική καινοτομία στην ιστορία των θηλαστικών και θεωρείται ότι έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην εξελικτική τους επιτυχία. Αυτός ο τρόπος αναπαραγωγής έρχεται σε αντίθεση με την ωοτοκία, την αρχέγονη εξελικτικά κατάσταση στα σπονδυλωτά. Ωστόσο, η ζωοτοκία έχει εξελιχθεί ανεξάρτητα περισσότερες από 150 φορές στα σπονδυλωτά. Τα σύγχρονα ζώα διαθέτουν ένα σύνθετο σύνολο αλληλοπροσαρμοσμένων χαρακτηριστικών — όπως ο σχηματισμός πλακούντα, η γαλουχία και η ενδοκρινική ρύθμισή της — που υποδηλώνουν ότι η ζωοτοκία αποτελεί συναπομορφία της συγκεκριμένης εξελικτικής ομάδας» αναφέρει η ερευνητική ομάδα που είχε επικεφαλής το Δρ. Λεάντρο Γκαετάνο παλαιοντολόγο στο National Scientific and Technical Research Council (CONICET).Στη μελέτη τους οι ερευνητές εξέτασαν τα απολιθωμένα κατάλοιπα του Chiniquodon theotonicus, ενός κυνοδόντιου όντος (θηλαστικοειδή ερπετά) περίπου στο μέγεθος γάτας, που έζησε κατά την Τριαδική περίοδο στην περιοχή που σήμερα αντιστοιχεί στη βορειοδυτική Αργεντινή.Εξέτασαν λεπτές τομές από το μηριαίο οστό και την ωλένη του ζώου κάτω από μικροσκόπιο και ανακάλυψαν μια σαφή μετάβαση στον οστικό ιστό κοντά στο κέντρο κάθε οστού μια «νεογνική γραμμή που σηματοδοτεί τη στιγμή της γέννησης.Το συγκεκριμένο χαρακτηριστικό είναι καλά τεκμηριωμένο στα σύγχρονα θηλαστικά, αλλά δεν είχε εντοπιστεί ποτέ στο παρελθόν σε τόσο αρχαίο, μη θηλαστικό συγγενή τους.Μετρώντας την περίμετρο του οστού στο σημείο αυτής της γραμμής, οι επιστήμονες υπολόγισαν τη σωματική μάζα του ζώου κατά τη γέννησή του: περίπου 1,68 κιλά, σε σύγκριση με σχεδόν 12 κιλά όταν έφτανε στο πλήρες ενήλικο μέγεθός του.Αυτό σημαίνει ότι το νεογέννητο ζύγιζε περίπου 10-20% του ενήλικου σωματικού του βάρους ποσοστό πολύ πιο κοντά σε εκείνο των σύγχρονων πλακουντοφόρων θηλαστικών παρά σε εκείνο των ερπετών και των πτηνών που γεννούν αυγά, ή ακόμη και των μαρσιποφόρων και των μονότρημων, τα οποία παράγουν συγκριτικά πολύ μικρότερους απογόνους. Τα ευρήματα Η στατιστική ανάλυση, η οποία συνέκρινε το απολίθωμα με σχεδόν 1.900 είδη θηλαστικών, 2.600 είδη ερπετών και 780 είδη πτηνών, το κατέταξε με συνέπεια μαζί με τα πλακουντοφόρα θηλαστικά.«Δείχνουμε για πρώτη φορά ότι η γέννηση ζωντανών απογόνων υπήρχε σε τουλάχιστον έναν πρόγονο των θηλαστικών, το Chiniquodon theotonicus, που έζησε πριν από περίπου 236 εκατομμύρια χρόνια. Αυτό σημαίνει ότι η ζωοτοκία στους πρώιμους κυνοδόντιους εμφανίστηκε στην εξελικτική γραμμή των θηλαστικών τουλάχιστον 95 έως 90 εκατομμύρια χρόνια νωρίτερα από ό,τι πιστευόταν μέχρι σήμερα» λέει ο Γκαετάνο.Τα ευρήματα αμφισβητούν τη μακροχρόνια υπόθεση ότι όλοι οι μη θηλαστικοί κυνοδόντιοι γεννούσαν αυγά και ότι η γέννηση ζωντανών απογόνων εμφανίστηκε μόνο μία φορά, μέσα στην ομάδα των θηρίων θηλαστικών, από την οποία προέκυψαν τα σύγχρονα πλακουντοφόρα και μαρσιποφόρα. Οι επιστήμονες προτείνουν δύο εξίσου πιθανές εξελικτικές εκδοχές: Η γέννηση ζωντανών απογόνων εξελίχθηκε ανεξάρτητα στη γενεαλογική γραμμή του Chiniquodon theotonicus και αργότερα ξανά σε άλλα ζώα. Η ζωοτοκία εμφανίστηκε μία και μοναδική φορά, πολύ νωρίς στην εξελικτική ιστορία των θηλαστικών, ενώ τα ωοτόκα μονότρημα, όπως ο πλατύπους, αντιπροσωπεύουν μια μεταγενέστερη εξελικτική επιστροφή στην αρχέγονη κατάσταση της ωοτοκίας.«Είναι πολύ πιθανό το Chiniquodon theotonicus να μην αποτελεί μεμονωμένη περίπτωση ζωοτοκίας μεταξύ των κυνοδόντιων. Θα μπορούσε να αποτελεί ένδειξη της γενικότερης μετάβασης, ήδη σε πρώιμο στάδιο της εξελικτικής γραμμής των θηλαστικών, από την ωοτοκία στη γέννηση ζωντανών απογόνων. Ωστόσο χρειαζόμαστε περισσότερα στοιχεία για να ελέγξουμε αυτή την υπόθεση. Παρόλα αυτά φαίνεται ότι ορισμένα κυνοδόντια όντα ήταν στην πραγματικότητα πολύ παρόμοια με τα σημερινά θηλαστικά» καταλήγει ο Γκαετάνο. Καλ.λιτεχνική απεικόνιση του πανάρχαιου ζώου που θεωρείται το πρώτο που γέννησε απογόνους στη Γη. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2150093/anakalyfthike-to-proto-zoo-sti-gi-poy-gennise-apogonoys/

Επιτρέπει η Φυσική το ταξίδι στο χρόνο; «Αν μπορούσα να γυρίσω πίσω τον χρόνο»: σε ποιόν δεν έχει συμβεί, τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του, να προφέρει αυτή τη φράση μετανιώνοντας για μια επιλογή του παρελθόντος; Μπορεί η αιτία να ήταν ασήμαντες στιγμές, όπως ένα αποτυχημένο διαγώνισμα ή ένας καυγάς με φίλους ή περιστατικά που άλλαξαν δραστικά τη ζωή μας. Η εκ των υστέρων εκτροπή του βέλους του χρόνου που μας ράγισε την καρδιά είναι μια από τις ισχυρότερες ανθρώπινες επιθυμίες που φαίνεται αδύνατον να πραγματοποιηθούν.Παρότι το ταξίδι στον χρόνο ανήκει στην σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας, υπάρχουν επιστήμονες, φυσικοί, μαθηματικοί και φιλόσοφοι, που ερευνούν την δυνατότητα να ταξιδέψουμε στο μέλλον ή πίσω στο παρελθόν.Οι περισσότερες ιδέες σχετικά με πιθανά ταξίδια στον χρόνο βασίζονται στις θεωρίες της ειδικής και γενικής σχετικότητας του Άλμπερτ Αϊνστάιν που δημοσιεύθηκαν το 1905 και 1915 αντίστοιχα. Σύμφωνα με τον Αϊνστάιν, ο χρόνος και ο χώρος δεν είναι απόλυτες ποσότητες, αλλά μπορούν να τεντωθούν ή να συμπιεστούν ανάλογα με την κατάσταση. Η σχετικότητα προβλέπει ότι διαφορετικοί παρατηρητές μπορούν να μετρήσουν διαφορετικά χρονικά διαστήματα μεταξύ των ίδιων γεγονότων, ανάλογα με την ταχύτητά τους ή το βαρυτικό πεδίο στο οποίο βρίσκονται.Το τελευταίο μπορεί να ακούγεται οικείο – μια ώρα στο σχολείο ή στη δουλειά μπορεί να είναι ατέλειωτη, ενώ μια ώρα με καλή παρέα περνάει αστραπιαία. Όμως ο Αϊνστάιν δεν ενδιαφερόταν για την ψυχολογική αντίληψη του χρόνου, αλλά για την πραγματική του διάρκεια. Για παράδειγμα, σύμφωνα με την σχετικότητα, ένα δευτερόλεπτο στην επιφάνεια της Γης διαφέρει από ένα δευτερόλεπτο σε έναν δορυφόρο που βρίσκεται σε τροχιά γύρω της. Ταξίδι στο Μέλλον Η ειδική θεωρία της σχετικότητας του Αϊνστάιν καθιστά δυνατό το ταξίδι στον χρόνο – αλλά μόνο προς το μέλλον. Τα ρολόγια τρέχουν πιο αργά για τους κινούμενους παρατηρητές. Έτσι, αν πάρετε ένα διαστημόπλοιο για ένα ταξίδι πέντε ετών στο διάστημα μετ’ επιστροφής και το σκάφος ταξιδεύει με το 97% της ταχύτητας του φωτός, θα έχουν περάσει περίπου είκοσι χρόνια στη Γη όταν θα επιστρέψετε. Γι’ αυτό, μετά από 11 μήνες στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, ο αστροναύτης Scott Kelly της NASA είναι πλέον 13 χιλιοστά του δευτερολέπτου νεότερος από τον δίδυμο αδερφό του, ο οποίος παρέμεινε στη Γη.Ωστόσο, δεν είναι μόνο η κίνηση που μπορεί να κάνει τον χρόνο να κυλά πιο αργά ή πιο γρήγορα. Μπορούν επίσης να το κάνουν η βαρύτητα ή η επιτάχυνση. Αυτό οφείλεται στο ότι σύμφωνα με την θεωρία του Αϊνστάιν η βαρύτητα είναι ένα γεωμετρικό φαινόμενο: η μάζα και η ενέργεια (οι οποίες είναι ισοδύναμες, σύμφωνα με την εξίσωση E = mc2) καμπυλώνουν τον χωροχρόνο, ο οποίος με την σειρά του ελέγχει την κίνηση των αντικειμένων με μάζα. Μπορείτε να φανταστείτε ότι βαριά αντικείμενα όπως τα άστρα προκαλούν ένα βαθούλωμα στον χωροχρόνο, γι’ αυτό και άλλα αντικείμενα με μεγάλη μάζα, όπως οι πλανήτες, έλκονται από αυτά.Κι επειδή τα αντικείμενα με μεγάλη μάζα στρεβλώνουν τον χωροχρόνο τόσο δραματικά, ο χρόνος περνά πιο αργά στην περιοχή τους. Αυτή η ιδέα «υλοποιείται» στην ταινία Interstellar του Christopher Nolan. Στην ταινία, ο πρωταγωνιστής ταξιδεύει κοντά σε μια μαύρη τρύπα αναζητώντας έναν κατοικήσιμο πλανήτη για την ανθρωπότητα. Ενώ για αυτόν περνούν μόνο λίγοι μήνες καθώς εξερευνά την περιοχή, η κόρη του που βρίσκεται στη Γη, γερνάει κατά αρκετές δεκαετίες. Ταξίδι στο Παρελθόν Τεχνικά, ορισμένες λύσεις των εξισώσεων της γενικής σχετικότητας επιτρέπουν και το ταξίδι πίσω στον χρόνο διαμέσου των επονομαζομένων κλειστών χρονοειδών καμπυλών. Ταξιδεύοντας κατά μήκος αυτών των καμπυλών, κάποιος ξεκινά από ένα σημείο στον χωροχρόνο, κινείται πίσω στο παρελθόν και τελικά επιστρέφει στο σημείο εκκίνησής του στον χώρο και τον χρόνο. Ο Ολλανδός μαθηματικός Willem Jacob van Stockum ήταν ο πρώτος που ανακάλυψε αυτή την δυνατότητα το 1937.Γιατί πέρασαν περισσότερα από 20 χρόνια μεταξύ της ανάπτυξης της γενικής σχετικότητας και αυτής της διαπίστωσης; Η θεωρία του Αϊνστάιν επιτρέπει πολλές λύσεις και η καθεμιά περιγράφει ένα διαφορετικό σύμπαν. Όταν ο Αϊνστάιν δημοσίευσε τα αποτελέσματά του το 1915, οι ερευνητές έψαχναν λύσεις που να αντιστοιχούν όσο το δυνατόν περισσότερο στον δικό μας κόσμο. Αλλά αυτό δεν είναι εύκολο έργο. Οι υπολογισμοί είναι συχνά εξαιρετικά πολύπλοκοι και πολλές ιδιότητες του σύμπαντός μας παραμένουν απροσδιόριστες. Για παράδειγμα, τι σχήμα έχει; Και πώς κατανέμεται η μάζα μέσα σε αυτό;Οι εξισώσεις πεδίου του Αϊνστάιν που αποτελούν την βάση της γενικής σχετικότητας είναι διαφορικές εξισώσεις. Αυτό σημαίνει ότι περιγράφουν το πώς μεταβάλλονται οι συναρτήσεις συναρτήσει διαφόρων μεταβλητών: για παράδειγμα, πώς η καμπυλότητα του χώρου μεταβάλλεται στον χρόνο και τον χώρο. Συνοπτικά, οι εξισώσεις μπορούν να εκφραστούν με μια σχεδόν «αθώα» μορφή: Gμν + Λgμν = 8πG/c4×TμνΗ αριστερή πλευρά αυτής της εξίσωσης πραγματεύεται την γεωμετρία του χώρου, όπου το Λ αντιπροσωπεύει την κοσμολογική σταθερά (η οποία εξηγεί την επιταχυνόμενη διαστολή του σύμπαντος). Από την άλλη, η δεξιά πλευρά, περιλαμβάνει το τμήμα που περιέχει ύλη και εξηγεί πώς τα αντικείμενα με μάζα κινούνται στον χώρο και με την σειρά τους πώς τον επηρεάζουν. Πίσω από όλες αυτές τις μεταβλητές κρύβονται περίπλοκες εκφράσεις, συμπεριλαμβανομένων διαφορικών τελεστών, όπως οι παράγωγοι. Μια Εξίσωση με Πολλές Λύσεις Ο στόχος είναι να βρεθεί μια ορισμένη γεωμετρία (με την μορφή μιας μετρικής όπως το gμν, ενός τανυστή που ορίζει την γεωμετρία του χωροχρόνου) και κατανομή μάζας (Tμν) που θα ικανοποιεί την παραπάνω εξίσωση. Ο αστρονόμος Karl Schwarzschild ήταν ένας από τους πρώτους που βρήκε μια λύση το 1916. Την χρησιμοποίησε για να περιγράψει τον κενό χωροχρόνο γύρω από ένα ακίνητο, σφαιρικό αντικείμενο με μάζα. Αυτό επιτρέπει, για παράδειγμα, τον υπολογισμό της βαρύτητας κοντά σε έναν πλανήτη, ένα άστρο ή ακόμα και μια μαύρη τρύπα.Το 1963 ο μαθηματικός Roy Kerr ακολούθησε την ίδια προσέγγιση με τον Schwarzschild αλλά για περιστρεφόμενες μάζες. Η λύση του ωστόσο έχει εκπληκτικές ιδιότητες: αυτή η λύση καθιστά δυνατή την ύπαρξη μιας διαδρομής κατά μήκος μιας κλειστής, χρονοειδούς καμπύλης. Θεωρητικά, αυτό σημαίνει ότι το ταξίδι στο παρελθόν επιτρέπεται σε αυτό το σύστημα. Μπορεί να συμβεί μόνο σε μια περιοχή του χωροχρόνου Kerr που όμως είναι ασταθής και οι παραμικρές αλλαγές προκαλούν την κατάρρευσή της. Έτσι, παρότι η λύση Kerr πιθανότατα περιγράφει αρκετά καλά τον χωροχρόνο έξω από τις περιστρεφόμενες μαύρες τρύπες, αποτυγχάνει στην περιοχή κοντά τους – και είναι ακριβώς σε αυτή την περιοχή όπου θα ήταν δυνατές οι χρονοειδείς καμπύλες. Όμως, όπως αποδεικνύεται, το σύμπαν του Kerr δεν είναι η μόνη λύση των εξισώσεων του Αϊνστάιν που επιτρέπει ταξίδι στο παρελθόν. Στη συνέχεια θα εξετάσουμε κι άλλες λύσεις της ειδικής και της γενικής θεωρίας της σχετικότητας που προσφέρουν διαφορετικές αντιλήψεις για το σύμπαν, τον χρόνο και τον χώρο. Οι σκουληκότρυπες ως Μηχανή του Χρόνου Προηγουμένως είδαμε πώς η ειδική θεωρία της σχετικότητας του Άλμπερτ Αϊνστάιν κάνει δυνατό το ταξίδι στο μέλλον και πώς διάφορες λύσεις της γενικής θεωρίας της σχετικότητας ανοίγουν την πόρτα για το ταξίδι στο παρελθόν. Μία από τις πιο ενδιαφέρουσες λύσεις προέρχεται από έναν ιδιοφυή μαθηματικό και φίλο του Αϊνστάιν, τον Kurt Gödel.Το 1949, ως δώρο γενεθλίων για τον Αϊνστάιν, ο Gödel ανέπτυξε μια λύση που θα επέτρεπε χρονοειδείς καμπύλες. Αν επρόκειτο να ταξιδέψετε κατά μήκος αυτών των καμπυλών, θα ξεκινούσατε από ένα σημείο στον χωροχρόνο, θα κινούσασταν στο παρελθόν και τελικά θα καταλήγατε πίσω στο χρονικό σημείο εκκίνησής σας. Το σύμπαν που περιγράφει η λύση του Gödel ήταν ωστόσο παράξενο. Αποτελούνταν από σωματίδια που έμοιαζαν με σκόνη και κινούνταν σαν ρευστό σε έναν περιστρεφόμενο χωροχρόνο με αρνητική κοσμολογική σταθερά. Και το σχεδίασε ειδικά με αυτόν τον τρόπο για να κάνει εφικτό το ταξίδι στο παρελθόν.Αυτό οδήγησε τους φυσικούς να υποθέσουν ότι οι χρονοειδείς καμπύλες ήταν ένα τρελούστικο κατασκεύασμα μη ρεαλιστικών λύσεων στη γενική σχετικότητα. Όμως, το 1988 ο Kip Thorne και οι συνεργάτες του βρήκαν ένα νέο είδος λύσης στις εξισώσεις πεδίου του Αϊνστάιν: διασχίσιμες σκουληκότρυπες, οι οποίες θα επέτρεπαν το ταξίδι στον χρόνο σε ρεαλιστικά μοντέλα του σύμπαντος. Αυτό αναζωπύρωσε το ενδιαφέρον των επιστημόνων για τα ταξίδια στον χρόνο. Οι σκουληκότρυπες είναι ένας τρόπος με τον οποίο οι φυσικοί έχουν φανταστεί το ταξίδι στο παρελθόν(*). Αλλά αν κάτι φτάσει εκεί, είναι φυσικά δυνατό να αλλάξει οτιδήποτε; Το παράδοξο του παππού(**) Η πιθανή ύπαρξη κλειστών χρονοειδών καμπυλών εγείρει πολλά ερωτήματα. Θεωρήστε αυτό που τέθηκε στο μυθιστόρημα «Future Times Three» του Γάλλου συγγραφέα René Barjavel το 1944: Τι θα γινόταν αν ένα άτομο ταξίδευε στο παρελθόν και προκαλούσε τον θάνατο του παππού του προτού εκείνος μπορέσει να αποκτήσει παιδιά; Σε αυτή την περίπτωση, ο χρονοταξιδιώτης δεν έπρεπε να υπάρχει, δημιουργώντας ένα παράδοξο.Ο Ρώσος φυσικός Igor Dmitriyevich Novikov ασχολήθηκε με τέτοια ερωτήματα και διατύπωσε την αρχή της αυτοσυνέπειάς του: ένας χρονοταξιδιώτης μπορεί να επηρεάσει το παρελθόν, αλλά δεν μπορεί να το αλλάξει. Έτσι, η παρέμβαση του χρονοταξιδιώτη δεν μπορεί να μεταμορφώσει το μέλλον σε κάτι διαφορετικό από αυτό από το οποίο ξεκίνησε. Αυτή η αρχή έχει χρησιμοποιηθεί σε πολλές τηλεοπτικές σειρές και ταινίες, όπως το Doctor Who, το The Umbrella Academy, το 12 Monkeys και η γερμανική τηλεοπτική σειρά Dark. Οι πρωταγωνιστές προσπάθησαν να αλλάξουν το παρελθόν, αλλά οι ενέργειές τους προκάλεσαν τελικά τα ίδια τα γεγονότα που αρχικά προσπαθούσαν να αποτρέψουν.Για να υποστηρίξουν την αρχή της αυτοσυνέπειας, ο Thorne και αρκετοί από τους μαθητές του ανέπτυξαν ένα υποδειγματικό μοντέλο του παραδόξου του παππού που περιγράφεται από τον Barjavel. Φανταστείτε μια μπάλα να κυλάει μέσα από μια σκουληκότρυπα στο παρελθόν και να αναδύεται με τέτοιο τρόπο ώστε να συγκρούεται με τον μελλοντικό εαυτό της, εμποδίζοντάς τον έτσι να κυλήσει εξ’ αρχής μέσα στην σκουληκότρυπα. Το ερώτημα που απασχόλησε τους φυσικούς ήταν: Για κάθε αρχική συνθήκη, θέση και αρχική ταχύτητα της μπάλας, υπάρχει μια λύση στην οποία το περιγραφόμενο σενάριο δεν συμβαίνει; Με άλλα λόγια, θα μπορούσε η μπάλα να βγαίνει πάντα από την σκουληκότρυπα με τέτοιο τρόπο ώστε να συγκρούεται με τον μελλοντικό εαυτό της, αλλά ο μελλοντικός εαυτός να βρίσκει και πάλι τον δρόμο του προς την τρύπα; Πράγματι, οι υπολογισμοί της ομάδας του Thorne το 1991 φάνηκε να το επιβεβαιώνουν.Δεν μπόρεσαν να κατασκευάσουν κατάλληλες αρχικές συνθήκες που θα επέτρεπαν στην μπάλα να εμποδίσει αναπόφευκτα τον μελλοντικό εαυτό της από το να κυλήσει μέσα στη σκουληκότρυπα. Αυτό το συμπέρασμα τους επέτρεψε να ενισχύσουν την υπόθεσή τους: οι αυτοσυνεπείς λύσεις για το ταξίδι στον χρόνο φαίνονται πάντα δυνατές. Αλλά δεν μπορούσαν να το αποδείξουν.Όπως ανακάλυψαν, για ορισμένες αρχικές καταστάσεις ήταν δυνατά διάφορα αυτοσυνεπή σενάρια – μάλιστα σε ορισμένες περιπτώσεις άπειρα. Αλλά αυτό οδήγησε στο ερώτημα ποιο σενάριο θα συνέβαινε στην πραγματικότητα. Σαν να μην ήταν αρκετά περίπλοκο αυτό, ο Thorne και οι φοιτητές του χρησιμοποίησαν επίσης την κβαντομηχανική: υπέθεσαν ότι η μπάλα βρίσκεται σε μια υπέρθεση όλων των συνεπών πιθανοτήτων την στιγμή που εξέρχεται από τη σκουληκότρυπα. Αυτό σημαίνει ότι η μπάλα δεν πέφτει με ακριβώς μία συγκεκριμένη ταχύτητα, αλλά μάλλον με όλες ταυτόχρονα. Οι ερευνητές κατάφεραν ωστόσο να δείξουν ότι αυτή η εκδοχή είναι επίσης συμβατή με τη φυσική της σκουληκότρυπας και επομένως με την γενική σχετικότητα. Ένα Αποτυχημένο Πάρτι για Χρονοταξιδιώτες Αν και αυτή η λύση ικανοποίησε ορισμένους φυσικούς, δεν ήταν αρκετή για τον Stephen Hawking. Το 1992 διατύπωσε την «εικασία για την προστασία της χρονολογίας», σύμφωνα με την οποία οι φυσικοί νόμοι μιας (απροσδιόριστης ακόμα) θεμελιώδους θεωρίας θα εμπόδιζαν τα μακροσκοπικά αντικείμενα να ταξιδέψουν πίσω στον χρόνο. «Φαίνεται ότι υπάρχει ένας οργανισμός προστασίας της χρονολογίας, ο οποίος αποτρέπει την εμφάνιση κλειστών χρονοειδών καμπυλών και έτσι καθιστά το σύμπαν ασφαλές για τους ιστορικούς», έγραψε.Αυτή η ιδέα δεν ήταν εντελώς νέα και μπορεί να βρεθεί, μεταξύ άλλων, στο έργο του Isaac Asimov «Το Τέλος της Αιωνιότητας». Εκεί, ένας οργανισμός πέραν του χρόνου, η «Αιωνιότητα», παρεμβαίνει για να διασφαλίσει ότι όλα τα ιστορικά γεγονότα συμβαίνουν πράγματι όπως έχουν ήδη συμβεί.Για να υπογραμμίσει την άποψή του, ο Hawking διοργάνωσε ένα πάρτι με σαμπάνια, γλυκά και μπαλόνια στις 28 Ιουνίου 2009, αλλά δεν εμφανίστηκε κανείς. Η δημόσια πρόσκληση στάλθηκε μόνο αφότου πραγματοποιήθηκε το πάρτι και επομένως απευθυνόταν σε χρονοταξιδιώτες. Εντελώς χιουμοριστικά, για τον Hawking αυτή ήταν μια ξεκάθαρη ένδειξη ότι το ταξίδι στο παρελθόν είναι αδύνατο. πηγές: 1, Does physics allow time travel? https://www.scientificamerican.com/article/why-einsteins-theories-of-relativity-make-time-travel-possible/ 2. Wormholes could be the key to time travel- – https://www.scientificamerican.com/article/wormholes-could-be-the-key-to-time-travel/ (*) Η διατήρηση μιας διασχίσιμης σκουληκότρυπας απαιτεί εξωτική ύλη, δηλαδή ύλη με αρνητική ενεργειακή πυκνότητα και παραβίαση ορισμένων ενεργειακών συνθηκών (διαβάστε σχετικά ΕΔΩ: Οι σκουληκότρυπες στο επίκεντρο της επικαιρότητας). https://physicsgg.me/2025/12/25/οι-σκουληκότρυπες-στο-επίκεντρο-της-ε/ Το πείραμα με τους δίδυμους που πραγματοποίησε η NASA, προφανώς δεν είχε σκοπό την επιβεβαίωση του «παραδόξου των διδύμων», της διαστολής του χρόνου που προβλέπει η θεωρία της σχετικότητας του Einstein.

Οι συνεχιζόμενες προετοιμασίες για διαστημικό περίπατο και η εκπαίδευση έκτακτης ανάγκης κρατούν το πλήρωμα απασχολημένο την Τετάρτη. Οι προετοιμασίες για τον διαστημικό περίπατο συνεχίζονται στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό , καθώς δύο αστροναύτες ετοιμάζονται για την αντικατάσταση μιας κεραίας υψηλής ταχύτητας την επόμενη εβδομάδα. Τα μέλη του πληρώματος της Αποστολής 75 εξάσκησαν επίσης τις δεξιότητές τους στην αντιμετώπιση καταστάσεων έκτακτης ανάγκης σε συντονισμό με τους ελεγκτές αποστολής στη Γη.Η συντήρηση της διαστημικής στολής και οι αναθεωρήσεις διαδικασιών γέμισαν το πρόγραμμα την Τετάρτη για να υποστηρίξουν έναν διαστημικό περίπατο που έχει προγραμματιστεί για την Τρίτη 18 Αυγούστου. Οι μηχανικοί πτήσης Anil Menon της NASA και Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας) θα εργαστούν έξω από το τροχιακό φυλάκιο για περίπου έξιμιση ώρες για να αντικαταστήσουν μια κεραία δεδομένων και επικοινωνιών υψηλής ταχύτητας.Ο Μένον και ο Αντενότ συνεργάστηκαν με τον μηχανικό πτήσης της NASA, Τζακ Χάθαγουεϊ , και μελέτησαν τα απαραίτητα βήματα για την αφαίρεση μιας ελαττωματικής κεραίας διαστήματος-εδάφους, την αποθήκευσή της σε μια εξωτερική πλατφόρμα και, στη συνέχεια, την εγκατάσταση μιας εφεδρικής κεραίας στο τμήμα Z1 truss του διαστημικού σταθμού. Η Χάθαγουεϊ, μαζί με τη διοικητή της NASA, Τζέσικα Μέιρ , θα βοηθήσουν τους διαστημικούς περιπατητές να μπουν και να βγουν από τις διαστημικές τους στολές και να χειριστούν τον ρομποτικό βραχίονα Canadarm2 κατά τη διάρκεια της εκδρομής.Η Meir ήταν σε υπηρεσία διαστημικής στολής καθ' όλη τη διάρκεια της Τετάρτης, αντικαθιστώντας αρχικά ένα φίλτρο ασφαλείας που εμποδίζει την είσοδο ανεπιθύμητων αερίων και υγρασίας στα συστήματα αναπνοής και ψύξης της στολής. Στη συνέχεια, τυλίγει τις διαστημικές στολές χρησιμοποιώντας ιμάντες και μια τσάντα αποθήκευσης για προσωρινή αποθήκευση μέσα στον αεροθάλαμο Quest . Ο Menon εργάστηκε επίσης στη διαστημική στολή που θα φορέσει την επόμενη εβδομάδα, προσαρμόζοντας τα εξαρτήματα του βραχίονα, του ποδιού και της μέσης.Οι μηχανικοί πτήσης της Roscosmos, Pyotr Dubrov και Anna Kikina, έκαναν εκ περιτροπής κατά τη διάρκεια της βάρδιάς τους φωτογραφική επιθεώρηση των παραθύρων εντός της μονάδας υπηρεσιών Zvezda , της μονάδας επιστήμης Nauka και της μονάδας μίνι έρευνας Poisk . Αργότερα, ο Dubrov ενεργοποίησε το υλικό παρατήρησης της Γης για μια αυτοματοποιημένη φωτογράφιση ορόσημων Ασίας-Ειρηνικού κατά τη διάρκεια της βάρδιας ύπνου του πληρώματος. Η Kikina μετέφερε νερό μεταξύ των δεξαμενών για να υποστηρίξει τη λειτουργία της γεννήτριας οξυγόνου Elektron της Zvezda. Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Andrey Fedyaev, βοήθησε την Kikina με τη συντήρηση της γεννήτριας οξυγόνου, στη συνέχεια έλεγξε τις συνδέσεις ρεύματος και έκανε απογραφή του ηλεκτρονικού εξοπλισμού που ήταν αποθηκευμένος στη Nauka.Και τα επτά μέλη του πληρώματος της Αποστολής 75 ξεκίνησαν μαζί την Τετάρτη και κάλεσαν τους ελεγκτές αποστολής στη Γη για να εξασκήσουν τους ρόλους και τις αρμοδιότητές τους σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. Οι συνάδελφοι χρησιμοποίησαν tablet υπολογιστή και εξέτασαν τις διαδικασίες για σενάρια έκτακτης ανάγκης, όπως διαρροή πίεσης, διαρροή χημικών ουσιών ή πυρκαγιά. Συντονίστηκαν επίσης με το προσωπικό εδάφους και μιμήθηκαν τις ενέργειες που ήταν απαραίτητες για την προστασία των ίδιων και του διαστημικού σταθμού. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/08/12/ongoing-spacewalk-preps-emergency-training-keep-crew-busy-on-wednesday/ Οι αστροναύτες Τζακ Χάθαγουεϊ και Σόφι Αντενότ ποζάρουν για ένα πορτρέτο στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Η Χάθαγουεϊ φοράει μια φορητή αναπνευστική συσκευή για να ελέγξει την ετοιμότητά της για καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. Εταιρεία Πυραύλων και Διαστήματος Energia Είναι ζωντανό: Το IMBP RAS μελετά μικροοργανισμούς μετά από πέντε χρόνια στο διάστημα Το δοχείο πειράματος Biorisk πέρασε πέντε χρόνια στην επιφάνεια του ISS και επέστρεψε στη Γη τον Ιούλιο. Μέσα στο μη συμπιεσμένο διαμέρισμα υπήρχε μια μεγάλη ποικιλία μικροοργανισμών. Είναι το μακροβιότερο πείραμα του είδους του στον κόσμο. Τώρα, οι επιστήμονες του IMBP RAS μπορούν να εξερευνήσουν τα όρια της επιβιωσιμότητάς τους στο κενό του διαστήματος, τη μηδενική βαρύτητα και την ακτινοβολία. Ποιοι κατοικούσαν στο δοχείο; ▫️Βακτηριακά στελέχη; https://vk.ru/rsc_energia?w=wall-167742670_24849

Τα δεδομένα της NASA βοηθούν στο εμπορικό διαστημικό σχέδιο για τη διαβίωση στη Σελήνη. Το άγονο σεληνιακό τοπίο διαθέτει ορισμένους σημαντικούς πόρους, όπως νερό και μέταλλα όπως σίδηρο και τιτάνιο, αλλά η εξόρυξη και η επεξεργασία τους θα απαιτήσει ειδικό εξοπλισμό. Το πού μπορούν να βρεθούν αυτοί οι πόροι θα καθορίσει πού θα γίνει η εκφόρτωση και πώς θα γίνει η εξόρυξή τους. Για να βοηθήσει σε αυτό, η Lunar Station Corp. χρησιμοποιεί πληθώρα δεδομένων της NASA σε πολλαπλά υπολογιστικά μοντέλα.«Με 60 χρόνια σεληνιακών δεδομένων στη διάθεσή μας, βοηθάμε τους πελάτες μας να κατανοήσουν τους περιβαλλοντικούς παράγοντες για οποιαδήποτε δεδομένη τοποθεσία στη Σελήνη», δήλωσε ο Blair DeWitt, Διευθύνων Σύμβουλος του Lunar Station. Ο συνδυασμός ανόμοιων δεδομένων από διαφορετικούς αισθητήρες που χρησιμοποιούνται από τη NASA και άλλες διαστημικές υπηρεσίες είναι ένα κρίσιμο πρώτο βήμα. Ένας πόρος της NASA που χρησιμοποίησε η εταιρεία με έδρα το Κέιμπριτζ της Μασαχουσέτης για τη δημιουργία χαρτών εδάφους είναι ο αγωγός Ames Stereo. Ο κώδικας ανοιχτού κώδικα επεξεργάζεται αυτόματα εικόνες που λαμβάνονται από δορυφόρους, ρομποτικά ρόβερ, ιστορικές εικόνες και άλλα, για να δημιουργήσει ένα τρισδιάστατο μοντέλο που αποκαλύπτει χαρακτηριστικά όπως η τοποθέτηση και το υψόμετρο των βράχων.Ωστόσο, η διαθεσιμότητα επιτόπιων σεληνιακών υδάτινων πόρων σε οποιαδήποτε τοποθεσία είναι σε μεγάλο βαθμό άγνωστη, σύμφωνα με τον Gerry Sanders, επικεφαλής του συστήματος αξιοποίησης επιτόπιων πόρων στο Διαστημικό Κέντρο Johnson της NASA στο Χιούστον. Για να αρχίσει να γεμίζει αυτό το κενό, ο δορυφόρος παρατήρησης και ανίχνευσης κρατήρων σεληνιακού τύπου σχεδιάστηκε για να συντρίψει το άνω μέρος του στον Νότιο Πόλο της Σελήνης το 2009. Η εξέταση του προκύπτοντος νέφους αποκάλυψε την παρουσία πάγου νερού.Ο Σεληνιακός Σταθμός βασίζεται σε αυτό το έργο και σε περισσότερα για να βοηθήσει τις εμπορικές διαστημικές εταιρείες στον σχεδιασμό αποστολών, ο οποίος περιλαμβάνει επιστημονική έρευνα για εξορυκτικές δραστηριότητες. Το πρόγραμμα MoonHacker χρησιμοποιεί ιδιόκτητη πλατφόρμα γεωχωρικής ανάλυσης και προηγμένους αλγόριθμους για να συγχωνεύσει όλα τα σεληνιακά δεδομένα στο Πλανητικό Σύστημα Δεδομένων της NASA, ώστε να βοηθήσει στον εντοπισμό ενδείξεων για ρηχά κοιλώματα σεληνιακού νερού.«Μπορούμε να βρούμε τοποθεσίες για σημεία προσγείωσης, για την καλλιέργεια των καλύτερων διαδρομών για περιπλάνηση και να ενημερώσουμε τους πελάτες μας σχετικά με τις επικοινωνίες. Εάν δεν μπορείτε να δείτε τη Γη σε μια δεδομένη τοποθεσία, όπως στις πολικές περιοχές ή στην άλλη πλευρά της Σελήνης, πρέπει να καταλήξετε σε μια στρατηγική αναμετάδοσης», δήλωσε ο DeWitt. «Μπορούμε να το κάνουμε αυτό εν μέρει χάρη στα δεδομένα της NASA».Στο Radiation Simulator του MoonHacker, μια ηλεκτρονική έκδοση του rover ή του δορυφόρου μιας εταιρείας, που ονομάζεται ψηφιακό δίδυμο, μπορεί να υποβληθεί στην ακτινοβολία καθ' οδόν ή στον τόπο της αποστολής για να προσδιοριστεί η απαιτούμενη προστασία.Αυτές οι καινοτομίες αποτελούν παράδειγμα του σκοπού του προγράμματος Μεταφοράς Τεχνολογίας της NASA εντός της Διεύθυνσης Αποστολών Έρευνας και Τεχνολογίας, το οποίο χρησιμοποιεί διαστημικές λύσεις για τη βελτίωση της ζωής στη Γη. Για 50 χρόνια, η NASA έχει καταγράψει τα καθημερινά οφέλη της διαστημικής τεχνολογίας μέσω της έκδοσης Spinoff του οργανισμού. https://www.nasa.gov/technology/tech-transfer-spinoffs/nasa-data-helps-commercial-space-plan-living-off-our-moon/ Η NASA τραβάει φωτογραφίες της Σελήνης εδώ και δεκαετίες, συλλέγοντας έναν πλούτο δεδομένων. Αυτή η εικόνα ψευδοχρωμάτων είναι ένα σύνθετο 15 εικόνων της Σελήνης που λαμβάνονται μέσω τριών χρωματικών φίλτρων στο σύστημα απεικόνισης στερεάς κατάστασης Galileo της NASA

Αστρονόμοι ανακάλυψαν ένα νέο είδος κοσμικού αντικειμένου, μια «μαύρη τρύπα-άστρο» Απελευθερώνει 100 δισεκατομμύρια φορές περισσότερη ενέργεια από όση μπορεί να παράγει οποιοδήποτε γνωστό άστρο.Διεθνής ομάδα αστρονόμων υποστηρίζει ότι ανακάλυψε ένα νέο είδος κοσμικού αντικειμένου, μια «μαύρη τρύπα-άστρο» που έχει μέγεθος όσο ολόκληρο το ηλιακό μας σύστημα και εκπέμπει ένα εκτυφλωτικά έντονο κόκκινο φως.Η διεθνής ομάδα έκανε την ανακάλυψη αφού εστίασε την προσοχή της σε μια μυστηριώδη κόκκινη κουκκίδα σε εικόνες του πρώιμου σύμπαντος, που καταγράφηκαν από το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb.Το αντικείμενο βρισκόταν στον αστερισμό του Κήτους δισεκατομμύρια έτη φωτός μακριά από τη Γη. Εκτιμάται ότι σχηματίστηκε μόλις 660 εκατομμύρια χρόνια μετά τη Μεγάλη Έκρηξη, το μυστηριώδες φαινόμενο από το οποίο σύμφωνα με την κρατούσα θεωρία προέκυψε το Σύμπαν.Οι μετρήσεις του εξωτικού αυτού σώματος έδειξαν ότι, παρόλο που μοιάζει με ένα τεράστιο άστρο απελευθερώνει 100 δισεκατομμύρια φορές περισσότερη ενέργεια από όση μπορεί να παράγει οποιοδήποτε γνωστό άστρο. Η ενεργειακή του εκπομπή είναι πολύ πιο κοντά σε εκείνη που παρατηρείται από τις μαύρες τρύπες παρά από τα άστρα.«Ανακαλύψαμε έναν νέο τύπο αστροφυσικού αντικειμένου, μια μαύρη τρύπα-άστρο», δήλωσε ο Δρ. Ρόχαν Ναιντού του Kavli Institute for Astrophysics and Space Research που ανήκει στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μασαχαουσέτης (MIT).«Λάμπει με την ενέργεια που συνήθως συνδέεται με τις μαύρες τρύπες, αλλά ταυτόχρονα παρουσιάζει χαρακτηριστικά που παραδοσιακά συνδέονται με τα άστρα» αναφέρει ο Ναιντού.Οι επιστήμονες έκαναν την ανακάλυψη αφού εστίασαν την προσοχή τους σε μια μυστηριώδη κόκκινη κουκκίδα στις εικόνες που κατέγραψε το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb. Η ανακάλυψη Οι επιστήμονες χρησιμοποιούσαν το James Webb για να εντοπίσουν τους πιο μακρινούς γαλαξίες στο γνωστό Σύμπαν. Αφού κατάφεραν να εντοπίσουν έναν γαλαξία που ονομάζεται MoM-z14, ο οποίος σχηματίστηκε μόλις 280 εκατομμύρια χρόνια μετά τη Μεγάλη Έκρηξηη στράφηκαν σε άλλα κοσμικά αντικείμενα.Σε δημοσίευση τους στην επιθεώρηση «Nature» οι αστρονόμοι περιγράφουν πώς επικεντρώθηκαν σε μια εξαιρετικά φωτεινή κόκκινη κουκκίδα, γνωστή ως MoM-BH-1*, το πιο κόκκινο αντικείμενο στο αρχείο εικόνων του τηλεσκοπίου.«Ο τρόπος με τον οποίο το φως του είναι σχεδόν εξ ολοκλήρου κόκκινο και εξαφανίζεται απότομα κάτω από ένα συγκεκριμένο μήκος κύματος είναι τόσο εντυπωσιακός ώστε δεν υπάρχει κανένα γνωστό είδος αντικειμένου με το οποίο να μπορεί να συγκριθεί» λέει ο Ναιντού.Οι προσομοιώσεις σε υπολογιστή έδειξαν ότι, αντί να πρόκειται για ένα τεράστιο άστρο που τροφοδοτείται από πυρηνική σύντηξη το αντικείμενο είναι μια μαύρη τρύπα περιτριγυρισμένη από τόσο πυκνά νέφη αερίου, ώστε ακτινοβολεί σαν άστρο.Εάν οι αστρονόμοι έχουν δίκιο, αυτό υποδηλώνει ότι δεκάδες άλλα μυστηριώδη «Μικρά Κόκκινα Σημεία» (Little Red Dots ή LRDs) τα οποία εμφανίζονται σχεδόν σε κάθε εικόνα βαθιού Διαστήματος που καταγράφει το James Webb είναι επίσης μαύρες τρύπες-άστρα.Ο Ναιντού υποψιάζεται ότι οι μαύρες τρύπες-άστρα διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη των γαλαξιών. Ενδέχεται να αποτελούν τους «σπόρους» από τους οποίους προέκυψαν οι σημερινές υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες, όπως εκείνη που βρίσκεται στο κέντρο του γαλαξία μας.«Εδώ και δεκαετίες περιμέναμε ότι κάτι θεαματικό πρέπει να συνέβαινε στο πολύ πρώιμο Σύμπαν. Οι μαύρες τρύπες-άστρα μπορεί να είναι αυτό το “κάτι θεαματικό”. Ίσως αποτελούν την αρχέγονη, καλυμμένη από αέριο φάση που σηματοδοτεί την απαρχή της πορείας σχεδόν κάθε υπερμεγέθους μαύρης τρύπας» είπε.Υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες βρίσκονται στο κέντρο σχεδόν όλων των γαλαξιών, όπως ο γαλαξίας μας και θεωρείται ότι επηρεάζουν καθοριστικά την εξέλιξη και την τύχη αυτών των γαλαξιών.«Μπορεί να καθορίζουν πότε μπορούν να σχηματιστούν άστρα και πότε σταματά ο σχηματισμός τους, διαμορφώνοντας έτσι την πορεία όλων όσων ακολουθούν τη δημιουργία των άστρων: τη γέννηση των πλανητών, την εμφάνιση της ζωής και την ανάδυση ειδών που ίσως κάποια μέρα καταφέρουν να ανασυνθέσουν ολόκληρη αυτή την ιστορία» αναφέρει ο Ναιντού. Απεικόνιση της μαύρης τρύπας-άστρο. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2149717/astronomoi-anakalypsan-ena-neo-eidos-kosmikoy-antikeimenoy-mia-mayri-trypa-astro/

Ελληνες επιστήμονες περιγράφουν στη «Ν» πώς έζησαν την έκλειψη Ηλίου στην Ισπανία, Η ομάδα PeriAstron μιλά για τη «μέρα με τις δύο νύχτες» που βίωσε χθες ένα τμήμα της Γης. Η 12η Αυγούστου στην Ισπανία ήταν μια σχεδόν πανηγυρική μέρα. Γιατί είναι μια από τις χώρες όπου ήταν ορατό το φαινόμενο της ολικής έκλειψης Ηλίου και παρατηρητές και επιστήμονες από όλη την υφήλιο πήγαν εκεί για να το απολαύσουν.Ολική έκλειψη Ηλίου συμβαίνει όταν η Σελήνη μπαίνει μπροστά από τον Ήλιο και καθώς η φαινόμενη διάμετρος των δύο ουρανίων σωμάτων, κατά μία αγαθή εύνοια της τύχης είναι εντυπωσιακά παρόμοια, ο δίσκος της Σελήνης καλύπτει εξ’ ολοκλήρου τον φωτεινό δίσκο του Ήλιου, με αποτέλεσμα για τα λίγα λεπτά του φαινομένου, ο Ήλιος να εξαφανίζεται, να εκ-λείπει (έκλειψη) και να πέφτει το σκοτάδι μέσα στη μέρα.Οι εκλείψεις Ηλίου, όπως είναι φυσικό, προκαλούσαν από την αρχαιότητα δέος και απορία στους ανθρώπους, και συχνά συνδέονταν με δεισιδαιμονίες. Μάλιστα, κατά ορισμένους μελετητές, μία έκλειψη Ηλίου αναφέρεται ακόμα και στην Ιλιάδα του Ομήρου (Ραψωδία Ρ), όπου περιγράφεται το σκοτάδι που ρίχνει ο Δίας πάνω στη μάχη γύρω από το σώμα του Πάτροκλου, αλλά οι υπόλοιποι Τρώες και Αχαιοί πολεμούσαν στο φως, χωρίς σύννεφο πάνω στη γη και στα βουνά.Η ολική έκλειψη είναι ορατή κάθε φορά από μία εξαιρετικά λεπτή λωρίδα Γης (γύρω στα 290 χλμ πλάτος), που σημαίνει ότι όσοι θέλουν να το παρακολουθήσουν, θα πρέπει να ταξιδέψουν στην περιοχή που συμβαίνει. Για φέτος, το μονοπάτι της σκιάς της Σελήνης περιελάμβανε τη Β. Ρωσία, τη Γροιλανδία, την Ισλανδία, την Πορτογαλία και την Ισπανία.Την Ισπανία επέλεξε και η ομάδα της PeriAstron για να ζήσει την έκλειψη. Η PeriAstron δημιουργήθηκε από ανθρώπους με επιστημονικό και επαγγελματικό υπόβαθρο στην αστρονομία και την επικοινωνία της επιστήμης και οργανώνει εκπαιδευτικές και πολιτιστικές δράσεις με επίκεντρο την αστρονομική παρατήρηση, τη διάδοση της επιστημονικής γνώσης και τον ουρανό ως φορέα πολιτισμού. Συνδυάζοντας όλα τα παραπάνω, γεννήθηκε, πριν από έναν χρόνο, η ιδέα ενός ταξιδιού στην Ισπανία, με επίκεντρο το επιστημονικό φαινόμενο, που θα εντάσσει παράλληλα την επιστήμη μέσα στον πολιτισμό και στον τόπο. Η Αστροφυσικός και Επικοινωνός της Επιστήμης Νάντια Μουτσουρούφη περιγράφει στο Naftemporiki.gr την εμπειρία που έζησε η ίδια και η ομάδα PeriAstron στην Ισπανία.Ο επιστημονικός τουρισμός έχει ισχυρή παρουσία στο εξωτερικό, για παράδειγμα, στη Σεγκόβια διασταυρωθήκαμε με τις εκδρομές που διοργάνωσε το Smithsonian Institution και το Harvard University. Στην Ελλάδα ο επιστημονικός τουρισμός κάνει τώρα τα πρώτα του βήματα και η PeriAstron προσπαθεί να συμβάλει προς αυτή την κατεύθυνση, είτε με βραδιές αστροπαρατήρησης με τηλεσκόπια και διήγηση ιστοριών του ουρανού, είτε μέσα από ταξίδια στο εξωτερικό για να βιώσουμε φαινόμενα όπως η έκλειψη. Ο συνδυασμός του ουρανού και του πολιτισμού είναι άλλωστε και κομμάτι της φιλοσοφίας της, που αντιμετωπίζει τον ουρανό όχι μόνο ως αντικείμενο επιστημονικής παρατήρησης, αλλά και ως πεδίο έμπνευσης και συλλογικής ανακάλυψης. Το οδοιπορικό Οδηγούμε στην εθνική οδό έξω από τη Μαδρίτη και βλέπουμε στις φωτεινές πινακίδες της τροχαίας την ενημέρωση «12 Αυγούστου, ολική έκλειψη Ηλίου. Παρακαλώ ανάψτε τα φώτα σας!» Νωρίς το απόγευμα μας βρίσκει σε ένα χρυσαφένιο υψίπεδο του Βαγιαδολίδ. Στην περιοχή καλλιεργούν σιτηρά, στο βάθος υπάρχουν στοίβες με αχυρόμπαλες και εμείς κατεβαίνουμε από το λεωφορείο και είναι σαν να μπαίνουμε στον πίνακα του Ζαν-Φρανσουά Μιλέ. Κατασκηνώνουμε και περιμένουμε παίζοντας ομαδικά παιχνίδια με θέμα την έκλειψη. Οι φωτογράφοι στήνουν τον εξοπλισμό τους. Θα γίνουν και επιστημονικές παρατηρήσεις ηλιακών φασμάτων στη διάρκεια της έκλειψης. Αλλά πολλοί από εμάς απλά θα το ζήσουμε. Πολλά αυτοκίνητα που μας βλέπουν, σταματούν δίπλα μας.Επιτέλους, ο δίσκος της Σελήνης ακουμπάει τον ηλιακό και έχουμε την πρώτη επαφή. Στη συνέχεια, τα ουράνια σώματα πλησιάζουν όλο και περισσότερο, καλύπτοντας σταδιακά το ένα το άλλο. Αυτές οι διαδικασίες παίρνουν τον χρόνο τους και εμείς φορώντας τα ειδικά γυαλιά/φίλτρα της έκλειψης στεκόμαστε στο χώμα ως μάρτυρες αυτής της κοσμικής σύμπτωσης. Τα αυτοκίνητα από το διπλανό χωριό δεν σταματούν να φτάνουν.Σταδιακά το φως αδυνατίζει, σαν να βρίσκεσαι σε ένα δωμάτιο με πολύ αδύναμη λάμπα. Το σκοτάδι έρχεται με ταχύτητα από δεξιά μας και φτάνει η στιγμή της ολικότητας. Ανάβουν τα κόκκινα φωτάκια στις ανεμογεννήτριες στο βάθος. Είμαστε κάτω από τη σκιά της Σελήνης. Όλη η περιοχή βρίσκεται κάτω από τη σκιά της Σελήνης. Νύχτα κανονική. Ωστόσο χαμηλά στον ορίζοντα έχει ακόμα φως.Πάνω αριστερά βλέπουμε την Αφροδίτη να λάμπει. Γελάμε, φωνάζουμε, κλαίμε. Νιώθω πιο ελαφριά, σαν μια κλωστή να με έχει σηκώσει από την άκρη του κεφαλιού μου και να μην πατάω στο έδαφος.Κρατάει λίγο. Μόλις ένα λεπτό και 40 δευτερόλεπτα. Μου φαίνεται ότι το έκανα όλο με μία αναπνοή. Η ολικότητα τελειώνει, βάζουμε ξανά τα φίλτρα μας, όλα φωτίζονται. Μέρα ξανά. Η Σελήνη τώρα καλύπτει τον Ήλιο κατά 99%. Τί σου κάνει η ελάχιστη απόκλιση, ε;Για την επόμενη ώρα βλέπουμε τον Ήλιο να δύει μισός. Ξανανυχτώνει. Ξημερώνει η επόμενη μέρα και τα δύο ουράνια σώματα, ο Ήλιος και η Σελήνη τραβούν το καθένα το δρόμο τους. Στιγμιότυπο της έκλειψης όπως την κατέγραψε η ομάδα PeriAstron https://www.naftemporiki.gr/techscience/2149790/ellines-epistimones-perigrafoyn-sti-n-pos-ezisan-tin-ekleipsi-ilioy-stin-ispania/

Αρκτική: Βαρύ πρόστιμο σε άνδρα που ξύπνησε πολική αρκούδα με τη μπουρού του πλοίου)) Η ενέργειά του, του κόστισε 50.000 κορώνες (4.550 ευρώ) Πρόστιμο που αντιστοιχεί σε 4.550 ευρώ επιβλήθηκε σε έναν άνδρα που χρησιμοποίησε την κόρνα ενός πλοίου για να ξυπνήσει του μια πολική αρκούδα που κοιμόταν.Το επεισόδιο σημειώθηκε στο Σβάλμπαρντ της Αρκτικής, νωρίτερα μέσα στον μήνα, ενώ το πλοίο έπλεε σε φιορδ στο βορειοανατολικό Σβάλμπαρντ, σε απόσταση χιλίων χιλιομέτρων από τον Βόρειο Πόλο.«Οι επιβαίνοντες διέκριναν μια πολική αρκούδα που κοιμόταν στο έδαφος», ανάφερε σε ανακοίνωσή του ο κυβερνήτης της περιοχής.«Ένα άτομο μέσα στο πλοίο χρησιμοποίησε τότε την «κόρνα ομίχλης» του σκάφους για να ξυπνήσει το ζώο, το οποίο μετακινήθηκε σε άλλο μέρος», πρόσθεσε. Yπό προστασία Η ενέργειά του, του κόστισε πρόστιμο 50.000 κορώνες (4.550 ευρώ). Ο τοπικός κανονισμός προβλέπει ότι «απαγορεύεται να ενοχλεί κανείς χωρίς λόγο, να προσελκύει ή να καταδιώκει μια πολική αρκούδα», η οποία είναι από το 1972 προστατευόμενο είδος στο Σβάλμπαρντ.Περίπου 260 πολικές αρκούδες είχαν καταγραφεί στο αρχιπέλαγος αυτό κατά την τελευταία σχετική επιστημονική έρευνα του 2015. Στη φωτογραφία εικονίζεται η πολική αρκούδα και τα δύο μικρά της ένα εκ των οποίων το υιοθέτησε https://www.naftemporiki.gr/green/wildlife/2149816/arktiki-vary-prostimo-se-andra-poy-xypnise-poliki-arkoyda-me-ti-mpoyroy-toy-ploioy/

Το πλήρωμα σαρώνει φλέβες για την υγεία και ελέγχει τη στολή του για τον διαστημικό περίπατο. Οι σαρώσεις φλεβών και οι έλεγχοι διαστημικής στολής ήταν τα κύρια καθήκοντα του πληρώματος της Αποστολής 75 στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό την Τρίτη. Οι διαμένοντες σε τροχιά συνέχισαν επίσης τις φωτογραφικές συνεδρίες της Γης, τις επιχειρήσεις φορτίου και τη συντήρηση της υποστήριξης ζωής.Η διοικητής του σταθμού Τζέσικα Μέιρ ξεκίνησε τη βάρδιά της συλλέγοντας δείγματα αίματος μέσα στην εργαστηριακή μονάδα του Κολόμπους για την έρευνα της Φλεβικής Ροής , η οποία διερευνά πώς η μικροβαρύτητα επηρεάζει το κυκλοφορικό σύστημα. Στη συνέχεια, περιέστρεψε τα δείγματα σε φυγόκεντρο, ανέλυσε τα δείγματα για σημάδια προβλημάτων αίματος που προκαλούνται από το διάστημα και στη συνέχεια τα αποθήκευσε σε επιστημονικό καταψύκτη για συντήρηση.Ο μηχανικός πτήσης της NASA, Τζακ Χάθαγουεϊ, ανέλαβε την πρώτη σειρά φλεβικών σαρώσεων την Τρίτη, χειριζόμενος τη βιοϊατρική συσκευή Ultrasound 3, για να παρατηρήσει τις εσωτερικές σφαγιδιτικές φλέβες της Μέιρ και στη συνέχεια να μετρήσει την αρτηριακή της πίεση. Η Μέιρ και η Χάθαγουεϊ συμμετείχαν επίσης στη δεύτερη σειρά φλεβικών σαρώσεων μετά το μεσημεριανό γεύμα, χρησιμοποιώντας εναλλάξ το Ultrasound 3, μαζί με τους μηχανικούς πτήσης Ανίλ Μενόν της NASA, Σόφι Αντενό της ESA (Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Διαστήματος) και τους Πιότρ Ντουμπρόφ και Άννα Κικίνα, και οι δύο από τη Roscosmos. Γιατροί στο έδαφος παρακολούθησαν τις υπερηχογραφικές σαρώσεις σε πραγματικό χρόνο για να κατανοήσουν τον κίνδυνο ανωμαλιών της ροής του αίματος και θρόμβων αίματος κατά τη διάρκεια μιας διαστημικής πτήσης.Οι Hathaway, Menon και Adenot συνεργάστηκαν επίσης καθ' όλη τη διάρκεια της Τρίτης συντηρώντας τον εξοπλισμό της διαστημικής στολής ενόψει ενός διαστημικού περιπάτου που έχει προγραμματιστεί για την Τρίτη 18 Αυγούστου . Το τρίο αντάλλαξε εκ περιτροπής εξαρτήματα διαστημικής στολής μέσα στον αεροθάλαμο Quest , όπου οι Menon και Adenot θα αποχωρήσουν από το τροχιακό φυλάκιο την επόμενη εβδομάδα. Το δίδυμο του διαστημικού περιπάτου θα περάσει περίπου έξιμιση ώρες αλλάζοντας μια κεραία δεδομένων και επικοινωνιών υψηλής ταχύτητας στο τμήμα Z1 truss του σταθμού.Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Αντρέι Φεντιάεφ, είχε μια πολυάσχολη Τρίτη, ξεκινώντας πρώτα τη βάρδιά του φωτογραφίζοντας αξιοθέατα σε όλη την Αφρική και την Ανατολική Ευρώπη. Στη συνέχεια, ο Φεντιάεφ πέρασε το υπόλοιπο της ημέρας του μέσα στη μονάδα Zarya, εντοπίζοντας προβλήματα σε ηλεκτρονικά εξαρτήματα και φορητούς υπολογιστές. Ο Ντουμπρόφ ξεκίνησε την ημέρα του καθαρίζοντας ανιχνευτές καπνού στη μονάδα Poisk και στη συνέχεια ολοκλήρωσε τη βάρδιά του φορτώνοντας απαρχαιωμένο υλικό μέσα στο διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου Progress 94 για απόρριψη όταν αναχωρήσει τον Σεπτέμβριο. Ο Κίκινα εργάστηκε κυρίως μέσα στη μονάδα σέρβις Zvezda, συντηρώντας το σύστημα εξαερισμού και καθαρίζοντας τις περιοχές πίσω από τα πάνελ μέσα στο Zarya. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . Λάβετε τις τελευταίες πληροφορίες από τη NASA κάθε εβδομάδα. Εγγραφείτε εδώ . https://lp.constantcontactpages.com/su/G246xLa/nasanews https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/08/11/crew-works-vein-scans-for-health-and-suit-checks-for-spacewalk/ Η αστροναύτης της NASA, Τζέσικα Μέιρ, πραγματοποιεί έναν διαστημικό περίπατο στις 6 Αυγούστου 2026, για να βοηθήσει στην κατασκευή ενός κιτ τροποποίησης στο τμήμα δοκών Starboard 6 του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού, όπου έχει προγραμματιστεί να εγκατασταθεί μια ηλιακή συστοιχία αργότερα φέτος.

Η NASA ολοκληρώνει την κατασκευή επιστημονικού οργάνου που αναπτύσσεται από αστροναύτες για την επιφάνεια της Σελήνης. Η NASA ανακοίνωσε ότι «σταματάει» το πρώτο ολοκληρωμένο ωφέλιμο φορτίο που σχεδιάστηκε για τους αστροναύτες του Artemis, το οποίο θα αναπτυχθεί στην επιφάνεια της Σελήνης. Οι μηχανικοί που εργάζονται στον Σταθμό Παρακολούθησης Σεληνιακού Περιβάλλοντος της NASA, ή LEMS, έχουν ολοκληρώσει την ανάπτυξη και τις δοκιμές υλικού και το ωφέλιμο φορτίο είναι έτοιμο για τη μόνιμη εγκατάστασή του κοντά στον Νότιο Πόλο της Σελήνης. Με την ολοκλήρωση του υλικού, το LEMS είναι έτοιμο να υποστηρίξει έναν από τους βασικούς στόχους του προγράμματος Artemis: τη δυνατότητα βιώσιμης σεληνιακής επιστήμης και εξερεύνησης.Το πακέτο οργάνων LEMS περιέχει δύο σεισμόμετρα υψηλής ευαισθησίας που θα παρακολουθούν τις δονήσεις του εδάφους από σεισμούς σελήνης και προσκρούσεις μετεωριτών, παρέχοντας στους επιστήμονες πληροφορίες για το εσωτερικό της Σελήνης και τους σεισμικούς κινδύνους που ενδέχεται να αντιμετωπίσουν οι αστροναύτες στην επιφάνεια. Ο αρθρωτός σχεδιασμός του επιτρέπει στο σύστημα να προσαρμοστεί ή να επεκταθεί για να φιλοξενήσει νέα όργανα στο μέλλον, δημιουργώντας μια επαναχρησιμοποιήσιμη πλατφόρμα που μπορεί να εξελιχθεί καθώς αυξάνονται οι επιστημονικές προτεραιότητες.Το ωφέλιμο φορτίο θα παραμείνει σε ένα καθαρό δωμάτιο στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ, όπου κατασκευάστηκε, μέχρι να ανατεθεί σε μια αποστολή Artemis για ανάπτυξη στην επιφάνεια της σελήνης.«Η ολοκλήρωση του επιστημονικού οργάνου LEMS αποτελεί ένα σημαντικό βήμα σε μια νέα εποχή της επιστήμης της σεληνιακής επιφάνειας. Καινοτόμα επιστημονικά πειράματα θα αποκαλύψουν, θα μετρήσουν και θα μετρήσουν τα μυστικά της Σελήνης, ενώ οι αστροναύτες θα ανοίξουν νέα σύνορα για ανακάλυψη», δήλωσε ο Joel Kearns , αναπληρωτής αναπληρωτής διευθυντής εξερεύνησης, Διεύθυνση Επιστημονικών Αποστολών, Κεντρικά Γραφεία της NASA στην Ουάσινγκτον. «Και, στο παρασκήνιο, αμέτρητες ομάδες σε όλη τη NASA και τους συνεργάτες μας διευρύνουν τα όρια των δυνατοτήτων των επιφανειακών οργάνων, κατασκευάζοντας τα εργαλεία που θα κάνουν την μελλοντική εξερεύνηση δυνατή και ασφαλέστερη».Το ωφέλιμο φορτίο του LEMS βασίζεται σε μια κληρονομιά σεισμικής παρακολούθησης στη Σελήνη. Οι αστροναύτες του Apollo ανέπτυξαν ένα δίκτυο σεισμομέτρων στην περιοχή του ισημερινού κοντά στη Σελήνη μεταξύ 1969 και 1972. Αυτά τα όργανα λειτούργησαν μέχρι το 1977, καταγράφοντας περίπου 13.000 σεισμούς και άλλες δονήσεις εδάφους που βοήθησαν τους επιστήμονες να αρχίσουν να κατανοούν τη σύνθεση του εσωτερικού της Σελήνης. Για δεκαετίες, οι ερευνητές ήλπιζαν να διαδώσουν περισσότερα σεισμόμετρα, ενημερωμένα με νέες τεχνολογίες, σε όλη την επιφάνεια της Σελήνης.Τώρα, το LEMS θα φέρει τα πρώτα σεισμόμετρα που θα αναπτυχθούν από μελλοντικούς αστροναύτες για να ακούν για αμυδρές δονήσεις του εδάφους, συλλέγοντας νέες ενδείξεις για την εσωτερική δομή της Σελήνης και τη συνεχιζόμενη σεισμική δραστηριότητα. Οι αισθητήρες θα είναι τα πιο συμπαγή, ευαίσθητα και ενεργειακά αποδοτικά σεισμόμετρα που έχουν κατασκευαστεί ποτέ για πλανητική εξερεύνηση.Το ίδιο το LEMS έχει περίπου το μέγεθος μιας μικρής βαλίτσας, ζυγίζοντας 11 λίβρες στο περιβάλλον χαμηλής βαρύτητας της Σελήνης. Θα μεταφέρει όχι μόνο αυτούς τους σεισμικούς αισθητήρες, αλλά και όλα όσα χρειάζεται για να λειτουργεί ανεξάρτητα από τους ανθρώπους μετά την ανάπτυξη. Το LEMS έχει κατασκευαστεί για να διαχειρίζεται τη δική του παραγωγή ενέργειας μέσω μιας ελαφριάς, εύκαμπτης ηλιακής συστοιχίας που προσαρμόζεται στο σχήμα της μονάδας LEMS. Θα διαχειρίζεται επίσης τις επιχειρησιακές του δραστηριότητες για να διασφαλίζει τη συνεχή συλλογή δεδομένων βάσει ενός προκαθορισμένου σχεδίου και τη μηνιαία μετάδοση δεδομένων στη Γη. Το ωφέλιμο φορτίο θα κάνει όλα αυτά διατηρώντας παράλληλα μια σταθερή εσωτερική θερμοκρασία καθ' όλη τη διάρκεια των τεράστιων διακυμάνσεων της θερμοκρασίας από ημέρα σε νύχτα στην περιοχή του Νότιου Πόλου.«Όταν σκεφτήκαμε το LEMS, δεν σκεφτόμασταν μόνο την επόμενη αποστολή, σκεφτόμασταν την επόμενη γενιά σεληνιακής εξερεύνησης», δήλωσε ο Mehdi Benna , επιστήμονας του Πανεπιστημίου του Μέριλαντ στην κομητεία της Βαλτιμόρης, ο οποίος ηγείται του LEMS από τη NASA Goddard. «Το όραμά μας ήταν να δημιουργήσουμε μια επιστημονική σημαδούρα για τη Σελήνη. Όπως μια σημαδούρα στον ωκεανό στη Γη, το LEMS έχει σχεδιαστεί για να είναι εύκολο στην κατασκευή, προσαρμόσιμο σε διαφορετικούς επιστημονικούς στόχους και ικανό να λειτουργεί ανεξάρτητα για χρόνια».Πριν από οποιαδήποτε επιστημονική έρευνα για την επιφάνεια, ο Benna και η ομάδα του έπρεπε να διασφαλίσουν ότι το LEMS θα μπορούσε να επιβιώσει από το ταξίδι στη Σελήνη και το σκληρό περιβάλλον της επιφάνειάς της. Τους τελευταίους πέντε μήνες, το LEMS και τα εξαρτήματά του έχουν υποβληθεί σε μια απαιτητική σειρά περιβαλλοντικών και λειτουργικών δοκιμών. Οι μηχανικοί επιβεβαίωσαν ότι το LEMS μπορεί να αντέξει τις βίαιες δονήσεις της εκτόξευσης, το ταξίδι προς την επιφάνεια της Σελήνης και το περιβάλλον θερμοκρασίας και ακτινοβολίας της Σελήνης. Η ομάδα έδειξε επίσης ότι ο μηχανικός και ηλεκτρικός σχεδιασμός του πακέτου οργάνων είναι ασφαλής για τον χειρισμό από τους αστροναύτες.Το ωφέλιμο φορτίο LEMS κατασκευάστηκε για να λειτουργεί κατά τη διάρκεια της σεληνιακής νύχτας, η οποία διαρκεί δύο γήινες εβδομάδες, χωρίς εξωτερική υποβοήθηση ισχύος ή πηγή θερμότητας. Τα παλαιότερα όργανα της σεληνιακής επιφάνειας βασίζονταν σε θερμαντήρες ραδιοϊσοτόπων για ζεστασιά και ισχύ. Αλλά το LEMS αντ' αυτού θα αντέχει σε θερμοκρασίες που πέφτουν στους μείον 400 βαθμούς Φαρενάιτ σε ορισμένες περιοχές χρησιμοποιώντας προηγμένα μονωτικά υλικά, καλώδια χαμηλής θερμικής αγωγιμότητας που ελαχιστοποιούν την απώλεια θερμότητας και έναν θερμικό ρυθμιστή που διώχνει τη θερμότητα κατά τη διάρκεια της ημέρας για να αποτρέψει την υπερθέρμανση και βοηθά στη διατήρηση της θερμότητας τη νύχτα.Αυτές οι καινοτομίες μειώνουν τις ανάγκες σε μάζα και ισχύ, θέτοντας τις βάσεις για ελαφρύτερα, ενεργειακά αποδοτικά όργανα που μπορούν να λειτουργούν συνεχώς σε μελλοντικά σημεία προσεδάφισης του Artemis και στη Σεληνιακή Βάση υπό την ηγεσία της NASA.Το ωφέλιμο φορτίο του LEMS διευθύνεται από το Πανεπιστήμιο του Μέριλαντ στην κομητεία της Βαλτιμόρης και το Πανεπιστήμιο του Μέριλαντ στο College Park. Η τεχνική υλοποίηση διευθύνεται από τη NASA Goddard. Το Πανεπιστήμιο της Αριζόνα, σε συνεργασία με την Silicon Audio, Inc., προμήθευσε τα δύο υπερσύγχρονα σεισμόμετρα του LEMS. Το Πανεπιστήμιο Morehead State στο Κεντάκι παρείχε το τηλεπικοινωνιακό σύστημα του LEMS και θα λειτουργεί το όργανο στην επιφάνεια. Το Πανεπιστήμιο Washington στο Σεντ Λούις θα διαχειρίζεται την επεξεργασία και τη διάδοση δεδομένων του οργάνου στην ευρύτερη επιστημονική κοινότητα. https://science.nasa.gov/missions/artemis/nasa-completes-astronaut-deployed-science-instrument-for-lunar-surface/ Το πλήρως ενσωματωμένο LEMS (Σταθμός Παρακολούθησης Σεληνιακού Περιβάλλοντος) είναι έτοιμο για περιβαλλοντικές δοκιμές. Μια μικρή σουίτα οργάνων μεγέθους βαλίτσας, κατασκευασμένη στο NASA Goddard, το LEMS έχει σχεδιαστεί για να πραγματοποιεί συνεχή, μακροπρόθεσμη παρακολούθηση του σεισμικού περιβάλλοντος στη Σελήνη, συμπεριλαμβανομένης της επιφανειακής κίνησης που προκαλείται από σεισμούς και προσκρούσεις μετεωριτών στην περιοχή του νότιου πόλου της Σελήνης. Ένας επιστήμονας που φοράει την πρωτότυπη διαστημική στολή xEMU της NASA δοκιμάζει τον χειρισμό μιας μακέτας του Σταθμού Παρακολούθησης Σεληνιακού Περιβάλλοντος ή LEMS της NASA. Οι δοκιμές πραγματοποιήθηκαν στο Σύστημα Ενεργής Απόκρισης Βαρύτητας, ένα προσομοιωμένο περιβάλλον μειωμένης βαρύτητας στο Διαστημικό Κέντρο Johnson της NASA στο Χιούστον. Η μηχανολόγος μηχανικός Brie Ludwig επιθεωρεί τον Σταθμό Παρακολούθησης Σεληνιακού Περιβάλλοντος (LEMS) στο πλαίσιο της προετοιμασίας για δοκιμές σε θάλαμο θερμικού κενού στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard στο Greenbelt του Μέριλαντ, στις 31 Μαρτίου 2026. Το LEMS είναι μια συμπαγής, αυτόνομη και αυτοσυντηρούμενη σουίτα σεισμομέτρων σχεδιασμένη για τη διεξαγωγή συνεχούς, μακροπρόθεσμης παρακολούθησης του σεληνιακού σεισμικού περιβάλλοντος στην περιοχή του Νότιου Πόλου.

Το διαστημόπλοιο Swift Boost της NASA ετοιμάζεται να συνεχίσει την αποστολή του Η Katalyst Space ανέβασε με επιτυχία μια ενημέρωση λογισμικού πτήσης για το διαστημόπλοιό της LINK, το οποίο πρόκειται να ωθήσει το Αστεροσκοπείο Neil Gehrels Swift της NASA σε υψηλότερη τροχιά. Οι νέοι αλγόριθμοι ελέγχου στάσης της ενημέρωσης λογισμικού έχουν σχεδιαστεί για να διατηρούν τη σταθερότητα του LINK χρησιμοποιώντας τους εναπομείναντες ενεργοποιητές του διαστημικού σκάφους.Η εργασία της ομάδας έχει προετοιμάσει το LINK να συνεχίσει την προσέγγισή του προς το Swift , πριν επιχειρήσει να συλλάβει και να ανυψώσει το Swift σε υψηλότερο τροχιακό ύψος. Το Katalyst θα συνεχίσει να συνεργάζεται στενά με τη NASA, αξιολογώντας την απόδοση του LINK σε κάθε φάση, καθώς η ομάδα θα εκτελεί μια σειρά από ελιγμούς και ελιγμούς τις επόμενες ημέρες για να ευθυγραμμίσει την τροχιά του LINK με το Swift.Εν τω μεταξύ, η ομάδα του Swift συνεχίζει με την καινοτόμο νέα της προσέγγιση στη λειτουργία του αστεροσκοπείου, η οποία έχει μειώσει με επιτυχία την αντίσταση και έχει επιβραδύνει την τροχιακή φθορά του Swift. Το Swift βρίσκεται αυτή τη στιγμή σε υψόμετρο περίπου 347 χιλιομέτρων. Ένας ελιγμός ανύψωσης της τροχιάς θα γινόταν πιο δύσκολος κάτω από ένα μέσο υψόμετρο περίπου 300 χιλιομέτρων. Μάθετε περισσότερα από  το Katalyst και παρακολουθήστε το ιστολόγιο Swift της NASA για συνεχείς ενημερώσεις:  https://science.nasa.gov/blogs/swift

Παρουσιάστηκε ο μεγαλύτερος 2D χάρτης του Σύμπαντος. Περιέχει 4 δισ. ουράνια σώματα και αποτελείται από περίπου 5,5 τρισ. pixels. Aστρονόμοι έδωσαν στη δημοσιότητα το μεγαλύτερο δισδιάστατο χάρτη του Σύμπαντος που έχει δημιουργηθεί ποτέ προσφέροντας μια εντυπωσιακά ευρεία νέα εικόνα σχεδόν 4 δισεκατομμυρίων ουράνιων αντικειμένων τα οποία καταλαμβάνουν περίπου τα τρία τέταρτα του ουρανού.Ο νέος χάρτης, που δημιουργήθηκε από την ομάδα DESI Legacy Imaging Surveys περιέχει το ασύλληπτο μέγεθος των 5,6 τρισεκατομμυρίων εικονοστοιχείων (pixel) και συνδυάζει περισσότερες από 263,000 λήψεις τηλεσκοπίων οι οποίες συγκεντρώθηκαν σε χρονικό διάστημα μεγαλύτερο της μίας δεκαετίας. Οι παρατηρήσεις καλύπτουν μήκη κύματος από το ορατό έως το εγγύς υπέρυθρο, δημιουργώντας ένα τεράστιο «πορτρέτο» άστρων, γαλαξιών και άλλων κοσμικών φαινομένων σε ολόκληρο τον ουρανό, σύμφωνα με ανακοίνωση του NSF NOIRLab.«Έχει πλέον γίνει μέρος του βασικού κορμού της αστρονομικής έρευνας. Όταν μελετάς σήμερα αστρονομικά αντικείμενα, συχνά ξεκινάς ανοίγοντας το Legacy Imaging Viewer για να δεις τι ακριβώς κοιτάζεις» δήλωσε ο Ντέιβιντ Σλέγκελ, συνεπικεφαλής των Legacy Surveys και επιστήμονας στο Εθνικό Εργαστήριο Lawrence Berkeley του υπουργείου Ενέργειας των ΗΠΑ.Ο τελευταίος δισδιάστατος κοσμικός χάρτης αποτελεί το αποκορύφωμα 13 ετών παρατηρήσεων και επεξεργασίας δεδομένων. Οι Legacy Imaging Surveys σχεδιάστηκαν αρχικά για να βοηθήσουν το DESI να προσδιορίσει προς τα πού θα πρέπει να στραφούν οι χιλιάδες ρομποτικές οπτικές ίνες του, δημιουργώντας ουσιαστικά τη δισδιάστατη βάση για τη πολύ μεγαλύτερη προσπάθεια του DESI να χαρτογραφήσει το Σύμπαν σε τρεις διαστάσεις. Το εργαλείο Τοποθετημένο στο Nicholas U. Mayall 4-meter Telescope του Εθνικού Αστεροσκοπείου Kitt Peak στην Αριζόνα το DESI μετρά τα φάσματα γαλαξιών και κβάζαρ. Προσδιορίζοντας τις ερυθρομετατοπίσεις τους —δηλαδή πόσο έχει «τεντωθεί» το φως τους καθώς διαστέλλεται το Σύμπαν— οι αστρονόμοι μπορούν να υπολογίσουν τις αποστάσεις τους και να μετατρέψουν την επίπεδη εικόνα του ουρανού σε έναν τρισδιάστατο χάρτη του Κόσμου.Το DESI ξεκίνησε την κύρια έρευνά του το 2021 με στόχο να καταγράψει τον τρόπο με τον οποίο το Σύμπαν έχει διασταλεί κατά τη διάρκεια δισεκατομμυρίων ετών και κατ’ επέκταση να βοηθήσει τους επιστήμονες να κατανοήσουν καλύτερα τη σκοτεινή ενέργεια, το μυστηριώδες φαινόμενο που θεωρείται ότι προκαλεί αυτή τη διαστολή. Η χαρτογράφηση Έκτοτε το πρόγραμμα έχει ξεπεράσει κατά πολύ τους αρχικούς του στόχους. Μέχρι τον Απρίλιο του 2026 το DESI είχε χαρτογραφήσει περισσότερους από 47 εκατομμύρια γαλαξίες και κβάζαρ, δημιουργώντας τον μεγαλύτερο υψηλής ανάλυσης τρισδιάστατο χάρτη του Σύμπαντος μέχρι σήμερα. Προηγούμενα αποτελέσματα του DESI έχουν επίσης προσφέρει ενδιαφέρουσες ενδείξεις ότι η σκοτεινή ενέργεια ενδέχεται να μεταβάλλεται με την πάροδο του χρόνου αντί να παραμένει σταθερή, όπως προβλέπει το καθιερωμένο κοσμολογικό μοντέλο.Το DESI δεν είναι το μοναδικό πρόγραμμα που αναζητά νέους τρόπους χαρτογράφησης του Κόσμου. Νωρίτερα φέτος, αστρονόμοι του Hobby-Eberly Telescope Dark Energy Experiment (HETDEX) δημιούργησαν έναν διαφορετικό τύπο τρισδιάστατου χάρτη αξιοποιώντας την αμυδρή εκπομπή Lyman-alpha του υδρογόνου που βρίσκεται ανάμεσα στους γαλαξίες. Η προσπάθεια αυτή αποκάλυψε μέχρι πρότινος κρυμμένες δομές που χρονολογούνται από 9 έως 11 δισεκατομμύρια χρόνια πριν όταν το Σύμπαν βρισκόταν στην κορύφωση του σχηματισμού άστρων.Ο νέος χάρτης των Legacy Imaging Surveys ωστόσο θα έχει εφαρμογές πολύ πέρα από το DESI. Προηγούμενες εκδόσεις του συνόλου δεδομένων έχουν ήδη χρησιμοποιηθεί ως αναφορά σε περισσότερες από 1,800 επιστημονικές δημοσιεύσεις ενώ η τελευταία έκδοση θα μπορούσε να βοηθήσει τους αστρονόμους να εντοπίσουν σπάνια αντικείμενα και φαινόμενα, να μελετήσουν την εξέλιξη των γαλαξιών και να εκπαιδεύσουν συστήματα τεχνητής νοημοσύνης για την ανάλυση του τεράστιου όγκου δεδομένων που αναμένεται να παράγουν τα τηλεσκόπια επόμενης γενιάς.«Οι εξερευνήσεις του Σύμπαντός μας πάντοτε ξεκινούν με εικόνες του νυχτερινού ουρανού. Οι DESI Imaging Legacy Surveys αποτελούν απλώς ένα ακόμη βήμα σε αυτή τη μακρά ανθρώπινη παράδοση» δήλωσε ο Αρτζούν Ντέι, συνεπικεφαλής των Legacy Imaging Surveys και αστρονόμος στο NSF NOIRLab. «Για την ομάδα μας, αυτά τα δεδομένα είναι θεμελιώδους σημασίας για τη μελέτη της ιστορίας της διαστολής του Σύμπαντος και του σχηματισμού του γαλαξία μας. Όμως ο ουρανός ανήκει σε όλους και αυτή η έρευνα δίνει σε όλους την ευκαιρία να θαυμάσουν τα θαύματά του». Ενα μέρος του νέου χάρτη του Σύμπαντος στο οποίο εικονίζεται το γαλαξιακό σμήνος. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2149376/paroysiastike-o-megalyteros-2d-chartis-toy-sympantos/

Το πλήρωμα του σταθμού προετοιμάζεται για τον επόμενο διαστημικό περίπατο, συνεχίζει την έρευνα για τη μικροβαρύτητα. Ο επόμενος διαστημικός περίπατος έξω από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό έχει προγραμματιστεί για την Τρίτη 18 Αυγούστου . Δύο αστροναύτες της Αποστολής 75 θα εργαστούν στο κενό του διαστήματος για να αντικαταστήσουν μια κεραία διαστήματος-εδάφους, ώστε να διατηρούνται υψηλής ταχύτητας μεταδόσεις δεδομένων και επικοινωνίας μεταξύ του τροχιακού σταθμού και των ελεγκτών αποστολής.Οι μηχανικοί πτήσης Anil Menon της NASA και Sophie Adenot της ESA (Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Διαστήματος) προετοιμάζονται για τον διαστημικό περίπατο της επόμενης εβδομάδας, κατά τον οποίο το δίδυμο θα περάσει περίπου έξιμιση ώρες ανταλλάσσοντας μια κεραία στο τμήμα Z1 truss του τροχιακού σταθμού. Ο Menon και ο Adenot συνεργάστηκαν τη Δευτέρα μέσα στον αεροθάλαμο Quest και οργάνωσαν τα εργαλεία που θα μεταφέρουν έξω από τον διαστημικό σταθμό για την αντικατάσταση. Η διοικητής του σταθμού Jessica Meir και ο μηχανικός πτήσης Jack Hathaway , και οι δύο από τη NASA, μελέτησαν τους ελιγμούς ρομποτικού βραχίονα Canadarm2 που θα χρησιμοποιήσουν για να βοηθήσουν τους διαστημικούς περιπατητές της επόμενης εβδομάδας. Οι Hathaway και Adenot καθάρισαν επίσης εκ περιτροπής τα συστήματα ψύξης φορώντας ένα ζευγάρι διαστημικές στολές. Το κουαρτέτο ολοκλήρωσε τη βάρδιά του τη Δευτέρα, εξετάζοντας τις διαδικασίες για τον επερχόμενο διαστημικό περίπατο.Ο πιο πρόσφατος διαστημικός περίπατος πραγματοποιήθηκε στις 6 Αυγούστου για την ενίσχυση του συστήματος ηλεκτρικής ενέργειας του διαστημικού σταθμού. Οι Meir και Menon αφιέρωσαν έξι ώρες και 27 λεπτά κατασκευάζοντας ένα κιτ τροποποίησης στο τμήμα δοκών Starboard 6 του σταθμού, όπου έχει προγραμματιστεί να εγκατασταθεί μια ηλιακή συστοιχία αργότερα φέτος.Οι αστροναύτες είχαν ακόμα χρόνο για την επιστήμη τη Δευτέρα και εξερεύνησαν την επίδραση της μικροβαρύτητας στη φυσική, το ανθρώπινο σώμα και πολλά άλλα. Η Meir εργάστηκε στη μονάδα εργαστηρίου Destiny και αντάλλαξε υλικό έρευνας φυσικής με μια έρευνα που μελετούσε τρόπους κατασκευής κρυστάλλων ημιαγωγών και επεξεργασίας μεταλλικών κραμάτων σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας. Η Menon έλεγξε τη μονάδα πειράματος στερεάς καύσης της εργαστηριακής μονάδας Kibo για διαρροές. Η Adenot έτρεξε στον διάδρομο COLBERT φορώντας τη στολή EasyMotion-2 που έστελνε ηλεκτρικούς παλμούς και πυροδοτούσε μυϊκές συσπάσεις για να συμπληρώσει την προπόνησή της.Οι κοσμοναύτες της Roscosmos, Pyotr Dubrov και Anna Kikina, ξεκίνησαν τις δοκιμές των συστημάτων επικοινωνίας τους στη μονάδα υπηρεσιών Zvezda . Στη συνέχεια, ο Dubrov συνέχισε να μελετά εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης για τη βελτίωση των λειτουργιών του πληρώματος. Ο Kikina καθάρισε τα συστήματα εξαερισμού μέσα στα κελύφη Rassvet και Poisk .Ο μηχανικός πτήσης της Roscosmos, Αντρέι Φεντιάεφ, εργάστηκε σε δύο διαφορετικά πειράματα τη Δευτέρα. Αρχικά, έστρεψε μια κάμερα έξω από το παράθυρο ενός σταθμού και φωτογράφισε ποτάμια και παγετώνες σε όλη την Ανατολική Ευρώπη και την Ασία. Στη συνέχεια, φόρεσε γυαλιά εικονικής πραγματικότητας και ανταποκρίθηκε σε οπτικά ερεθίσματα μέσω υπολογιστή, ελέγχοντας πώς η αίσθηση ισορροπίας και κατεύθυνσής του προσαρμόζεται στη μικροβαρύτητα. Μάθετε περισσότερα για τις δραστηριότητες του διαστημικού σταθμού ακολουθώντας το ιστολόγιο του διαστημικού σταθμού , @space_station στο X, καθώς και τους λογαριασμούς του ISS στο Facebook και στο Instagram . https://www.nasa.gov/blogs/spacestation/2026/08/10/station-crew-gears-up-for-next-spacewalk-keeps-up-microgravity-research/ Οι αστροναύτες Sophie Adenot της ESA και Jessica Meir της NASA ποζάρουν για ένα πορτρέτο μέσα στον αεροθάλαμο Quest του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού. Η Adenot δοκίμαζε μια διαστημική στολή για να επαληθεύσει την άνεση, την κινητικότητα και τη λειτουργικότητά της με τη βοήθεια της Meir. Κίνα: Πύραυλος που θα μετέφερε δορυφόρο τηλεπικοινωνιών παρουσίασε πρόβλημα μετά την απογείωσή του (Βίντεο) Το Πεκίνο επένδυσε δισεκατομμύρια δολάρια στο διαστημικό πρόγραμμά του τα τελευταία χρόνια, προκειμένου να υλοποιήσει αυτό που ο Κινέζος ηγέτης Σι αποκαλεί κινεζικό «διαστημικό όνειρο»Κινεζικό διαστημικό όχημα που μετέφερε δορυφόρο τηλεπικοινωνιών παρουσίασε «ανωμαλία» μετά την απογείωσή του χθες, Δευτέρα, το βράδυ, μετέδωσε το κινεζικό επίσημο πρακτορείο ειδήσεων, ενώ άλλα ΜΜΕ έκαναν λόγο για έκρηξη εν πτήσει.Το σπάνιο αυτό συμβάν σημειώθηκε σε έναν πύραυλο Long March 7A, που είχε απογειωθεί από την Ουέντσανγκ, στην επαρχία Χαϊνάν (νότια), στις 20:02 τοπική ώρα, σύμφωνα με το Νέα Κίνα.Ο πύραυλος που μετέφερε τον δορυφόρο τηλεπικοινωνιών Zhongxing-4B παρουσίασε «ανωμαλία» εν πτήσει, διευκρίνισε το πρακτορείο ειδήσεων.Έρευνα έχει ξεκινήσει προκειμένου να διευκρινιστούν οι αιτίες του συμβάντος, πρόσθεσε. Το τηλεοπτικό δίκτυο Channel NewsAsia με έδρα τη Σιγκαπούρη ανέφερε από την πλευρά του στο Instagram ότι ο πύραυλος εξερράγη λίγο μετά την απογείωσή του, δημοσιοποιώντας εικόνες ενός πλήθους που παρακολουθεί μια μπάλα φωτιάς στον ουρανό.Βίντεο, που δημοσιοποιήθηκε από χρήστη του διαδικτύου στη Χαϊνάν (νότια), μερικές ώρες μετά την εκτόξευση, δείχνει έναν πύραυλο να εκρήγνυται περίπου 85 δευτερόλεπτα μετά την εκτόξευσή του, αφήνοντας πίσω του ένα σύννεφο καπνού και συντρίμμια.Το Πεκίνο επένδυσε δισεκατομμύρια δολάρια στο διαστημικό πρόγραμμά του τα τελευταία χρόνια, προκειμένου να υλοποιήσει αυτό που ο Κινέζος ηγέτης Σι αποκαλεί κινεζικό «διαστημικό όνειρο».Τον Ιούλιο, η Κίνα κατάφερε για πρώτη φορά να προσγειώσει έναν επαναχρησιμοποιούμενο πύραυλο, σύμφωνα με τη διαστημική υπηρεσία της, κάτι που αποτελεί σημαντική πρόοδο προς την κατεύθυνση μείωσης του κόστους εκτόξευσης.Η Κίνα, που έχει εμπλακεί σε μια κούρσα με τις Ηνωμένες Πολιτείες και το πρόγραμμά τους Artemis, θέλει να στείλει αστροναύτες στη Σελήνη πριν από το 2030. Η αντίδραση του Μασκ Ο Έλον Μασκ, ιδιοκτήτης της διαστημικής επιχείρησης SpaceX, σχολίασε την κινεζική αποτυχία στο X, παραδεχόμενος ότι «οι πύραυλοι, είναι εξαιρετικά δύσκολο» πράγμα. «Ελπίζω ότι θα επανέλθουν γρήγορα», πρόσθεσε. Η SpaceX κατέγραψε μια αποτυχία την περασμένη Τετάρτη, Το ανώτερο τμήμα ενός από τους πυραύλους της συνετρίβη στη Σελήνη, σύγκρουση που θα πρέπει να έχει δημιουργήσει έναν κρατήρα στην επιφάνεια της Σελήνης, σύμφωνα με τους επιστήμονες.Η πρώτη εκτόξευση του Long March 7A από την Ουέντσανγκ το 2020 είχε αποτύχει επίσης έπειτα από «δυσλειτουργία», ανέφερε τότε το Νέα Κίνα. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2149049/kina-pyraylos-poy-tha-metefere-doryforo-tilepikoinonion-paroysiase-provlima-meta-tin-apogeiosi-toy/ Rocket and Space Corporation Energia ➡️ Διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου εγκαταλείπει τον θάλαμο κενού στο Μπαϊκονούρ Οι ειδικοί της Rocket and Space Corporation Energia στο κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ επιβεβαίωσαν ότι το Progress MS-35 είναι πλήρως σφραγισμένο. Το διαστημόπλοιο μεταφοράς φορτίου παρέμεινε περισσότερες από πέντε ημέρες στον θάλαμο κενού. *️⃣ Παρακαλούμε σημειώστε τις διαστάσεις του θαλάμου: ο όγκος του είναι 1.515 m³. Τα διαστημόπλοια μεταφοράς φορτίου και τα επανδρωμένα διαστημόπλοια δοκιμάζονται οριζόντια, αλλά το σχήμα του θαλάμου επιτρέπει την κάθετη τοποθέτηση εάν είναι απαραίτητο. Αυτός ο θάλαμος μπορεί να χρησιμοποιηθεί όχι μόνο για τον έλεγχο της στεγανότητας του διαστημικού σκάφους, αλλά και για: 🔘 για την πραγματοποίηση ξήρανσης υπό κενό για την απομάκρυνση των εξατμιζόμενων σωματιδίων και αερίων από τις επιφάνειες του διαστημικού σκάφους· 🔘 για τον έλεγχο του συστήματος πρόσδεσης σε κενό. Ένα μείγμα ηλίου-αέρα χρησιμοποιείται για τον έλεγχο της στεγανότητας των διαμερισμάτων και των γραμμών του διαστημικού σκάφους. Γιατί επιλέγεται το ήλιο για τον έλεγχο στεγανότητας; 1️⃣ Μικρό ατομικό μέγεθος: διεισδύει εύκολα στις μικρότερες ρωγμές. 2️⃣ Αδράνεια: το αέριο δεν καίγεται, δεν εκρήγνυται, δεν είναι τοξικό και δεν διαβρώνει μέταλλα. 3️⃣ Καθαρό "φόντο" στην ατμόσφαιρα της Γης: υπάρχει πολύ λίγο ήλιο στον κανονικό αέρα, επομένως η συσκευή ανιχνεύει αμέσως τυχόν διαρροές. Επόμενο στη λίστα: έλεγχος των ηλιακών συλλεκτών. https://vk.ru/roscosmos?z=video-30315369_456245012%2Fd5a5c65e6fd754dc6c%2Fpl_post_-30315369_625516 https://vk.ru/roscosmos?w=wall-30315369_625516

Ιστολόγιο Curiosity, Sols 4968-4974: Αναρρίχηση προς την ασυνέχεια, Ημερομηνία σχεδιασμού για τη Γη: Παρασκευή, 31 Ιουλίου 2026 Όπως αναφέρθηκε στο προηγούμενο ιστολόγιο , το Curiosity εξερευνά ένα μεγάλης κλίμακας χαρακτηριστικό στο ιζηματογενές αρχείο του Gale, το οποίο υποψιάζεται ότι είναι μια «διαβρωτική υπερεπιφάνεια». Η «υπερεπιφάνεια» αντιπροσωπεύει μια χρονική περίοδο κατά την οποία ένα καθαρό περιβάλλον εναπόθεσης άλλαξε σε καθαρό διαβρωτικό πριν επιστρέψει σε ένα καθεστώς εναπόθεσης, δημιουργώντας έτσι μια ασυνέχεια στο αρχείο πετρωμάτων. Η διάβρωση μπορεί να περιλαμβάνει άνεμο, νερό ή και τα δύο. Μερικές φορές υπάρχουν ενδείξεις σχετικά με αυτές τις περιβαλλοντικές αλλαγές στα στρώματα κάτω και πάνω από την υπερεπιφάνεια. Μέχρι στιγμής έχουμε δει ορισμένα μοτίβα που μοιάζουν με αιολικά χαρακτηριστικά και επίσης ορισμένες εναποθέσεις «φακού» που μερικές φορές φαίνονται συμβατές με ποτάμια προέλευση. Χρειαζόμαστε απεικόνιση υψηλότερης ανάλυσης αυτών των χαρακτηριστικών.Αυτή την εβδομάδα, το Curiosity βρέθηκε σε λεπτομερή εμβέλεια απεικόνισης ενός τμήματος της κατακόρυφης έκθεσης "Cerro Paine Grande" ακριβώς κάτω από την υποψήφια υπερεπιφάνεια πριν ανέβει στην κορυφή της. Το Mastcam ήταν το αστέρι της παράστασης και τις δύο ημέρες σχεδιασμού αυτής της εβδομάδας, καταγράφοντας μεγάλα στερεοσκοπικά μωσαϊκά της κατακόρυφης όψης του οδοστρώματος και ένα πανόραμα 360 μοιρών αφού το ρόβερ ανέβηκε στην κορυφή του.Η πλεύση προς την κορυφή αξιοποίησε πλήρως τις δυνατότητες αναρρίχησης του Curiosity, αφήνοντας το ρόβερ σε κλίση περίπου 24 μοιρών στην τελική του θέση στάθμευσης. Οι σχεδιαστές του ρόβερ κατάφεραν ταυτόχρονα να φτάσουν στη σωστή στάση για την επιστήμη επαφής — ένα αξιοσημείωτο κατόρθωμα, το οποίο πλησίασε το ρεκόρ κλίσης επιστήμης επαφής της αποστολής των 27 μοιρών!Εν τω μεταξύ, το MAHLI και τα γεωχημικά μας όργανα παρείχαν λεπτομερή χαρακτηρισμό των στρωμάτων βράχου κάτω από την ασυνέχεια. Ήμουν ο Υπεύθυνος Θεματικής Γεωλογίας και Ορυκτολογίας για τον κύκλο σχεδιασμού Sol 4968 (Δευτέρα), κατά τον οποίο το "Puyehue" στο ανοιχτόχρωμο μπλοκ βράχου του χώρου εργασίας στοχεύτηκε μαζί με τα APXS, MAHLI και ChemCam LIBS. Οι άλλες δύο στοχευμένες παρατηρήσεις LIBS στο σχέδιο κατευθύνθηκαν σε ένα παρόμοιο κοντινό μπλοκ βράχου ("Lago Palena") και σε ένα ενδιαφέρον στρωματοποιημένο μπλοκ στο πλάι του χώρου εργασίας ("Piedras Juntas"). Μια άλλη μέτρηση APXS κατευθύνθηκε σε έναν στόχο άμμου, το "Cormudesi", το οποίο θα μας βοηθήσει να αξιολογήσουμε τη συνοχή των συνθέσεων άμμου κατά μήκος της διαδρομής του ρόβερ.Στον χώρο εργασίας Sol 4972 στην κορυφή της πλαγιάς, το βραχώδες υπόστρωμα χωρίστηκε απότομα μεταξύ μιας λείας επιφάνειας παράλληλης με την στρώση στην τοπική κορυφή του οφατνώματος και της πιο σκουρόχρωμης, τραχιάς, υπό γωνία έκθεσης των ίδιων πετρωμάτων. Η ανοιχτόχρωμη άνω επιφάνεια μετρήθηκε με MAHLI, APXS και LIBS στον στόχο "Sierra de Sangre", ενώ η πιο σκούρα πολυστρωματική επιφάνεια στοχεύθηκε από APXS και MAHLI στη "Laguna del Laja". Οι ιζηματογενείς δομές λεπτής κλίμακας στο υλικό με υφή τεκμηριώθηκαν επίσης από ένα μωσαϊκό MAHLI ("Longquimay") που υποστηρίχθηκε από απεικόνιση Mastcam M100.Οι επιστημονικές παρατηρήσεις της εβδομάδας ολοκληρώθηκαν με αρκετές μωσαϊκά ChemCam RMI μεγάλων αποστάσεων σε πιο μακρινούς στόχους, όπως ιζηματογενείς δομές πάνω από την τρέχουσα στρωματογραφική θέση του ρόβερ, και τέλος με τις τακτικές μετρήσεις του σύγχρονου αρειανού περιβάλλοντος, συμπεριλαμβανομένης της ατμοσφαιρικής αδιαφάνειας και μιας παθητικής έρευνας ουρανού ChemCam για την παρακολούθηση των αφθονιών μικρών ατμοσφαιρικών αερίων. https://science.nasa.gov/blog/curiosity-blog-sols-4968-4974-rock-climbing-towards-the-discontinuity/ Το ρόβερ Curiosity της NASA για τον Άρη απέκτησε αυτήν την εικόνα, ένα πλαίσιο του μωσαϊκού «Longquimay» που δείχνει ιζηματογενείς υφές λεπτής κλίμακας σε ένα βραχώδες υπόστρωμα κοντά στην υπερεπιφάνεια, χρησιμοποιώντας το Mars Hand Lens Imager (MAHLI), που βρίσκεται στον πυργίσκο στο άκρο του ρομποτικού βραχίονα του ρόβερ. Το Curiosity απέκτησε την εικόνα την 1η Αυγούστου 2026 — 4972η ηλιακή ώρα, ή 4.972η ημέρα του Άρη της αποστολής του Mars Science Laboratory — στις 23:35:43 UTC. Το ρόβερ του Άρη Curiosity της NASA έλαβε αυτήν την εικόνα, η οποία δείχνει τον βραχίονα του ρόβερ σε δράση στον χώρο εργασίας "Longquimay" στην κορυφή μιας απότομης ανάβασης. Το Curiosity κατέγραψε την εικόνα χρησιμοποιώντας την κάμερα δεξιάς πλοήγησης στις 2 Αυγούστου 2026 — 4972η ηλιακή ώρα, ή 4.972η ημέρα στον Άρη της αποστολής του Mars Science Laboratory — στις 00:49:52 UTC.

Τηλεσκόπια της NASA δημιουργούν πολύχρωμα «σκάφη» από κοντινό νεφέλωμα. Σαν ένα κολάζ φτιαγμένο από στρωματοποιημένα φύλλα χρωματιστού σελοφάν, μια ζωντανή νέα εικόνα συνδυάζει παρατηρήσεις ενός διάσημου νεφελώματος σχηματισμού άστρων από τα διαστημικά τηλεσκόπια της NASA. Το κοσμικό «σκάφος» που προκύπτει αποκαλύπτει νέες λεπτομέρειες σχετικά με την περιοχή σχηματισμού άστρων γνωστή ως 30 Doradus, ή Νεφέλωμα Ταραντούλα.Βρίσκεται στο Μεγάλο Νέφος του Μαγγελάνου, έναν μικρό γαλαξία γειτονικό με τον Γαλαξία μας, περίπου 160.000 έτη φωτός από τη Γη, η Ταραντούλα έχει χιλιάδες νεαρά αστέρια ενσωματωμένα σε μια ζωντανή δομή αερίου και σκόνης που μοιάζει με κηρήθρα.Η νέα σύνθετη εικόνα περιέχει ακτίνες Χ από το Παρατηρητήριο ακτίνων Χ Chandra της NASA, το οποίο έχει επανειλημμένα παρατηρήσει το Νεφέλωμα Ταραντούλα κατά τη διάρκεια της αποστολής του, στο στρώμα που εμφανίζεται με μπλε χρώμα. Τα δεδομένα ακτίνων Χ αποκαλύπτουν αέριο που παρασύρεται από τους ανέμους από τις επιφάνειες νεαρών, τεράστιων αστεριών και θερμαίνεται σε εκατομμύρια βαθμούς από κρουστικά κύματα, όπως ηχητικές εκρήξεις από υπερηχητικά πίδακα.Το κόκκινο αντιπροσωπεύει δεδομένα υπέρυθρης ακτινοβολίας από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο James Webb της NASA που δείχνουν χιλιάδες νεαρά αστέρια, καθώς και στρώματα ψυχρής σκόνης που θα παράσχουν τα συστατικά για τον σχηματισμό νέων αστεριών και πλανητών. Τα οπτικά δεδομένα στο πράσινο στρώμα από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble της NASA αποκαλύπτουν αέριο υδρογόνο που είναι θερμότερο από αυτό που παρατηρείται με το Webb, καθώς και ορισμένα μεμονωμένα αστέρια μέσα στο νεφέλωμα.Η σύνθετη εικόνα δείχνει τις πλήρεις εικόνες Hubble και Webb αυτής της περιοχής, καθώς και ένα μεγάλο τμήμα της εικόνας Chandra, όλες πρόσφατα δημοσιευμένες σε ερευνητική εργασία στο Astrophysical Journal . Σε ορισμένες περιοχές το μπλε στρώμα Chandra στέκεται μόνο του, ενώ σε άλλες συνδυάζεται είτε με τα κόκκινα δεδομένα Webb είτε με τα πράσινα δεδομένα Hubble. Στη μεσαία περιοχή και οι τρεις εικόνες επικαλύπτονται για να παρέχουν μια ολιστική άποψη σε κόκκινο, πορτοκαλί, κίτρινο, πράσινο και μπλε.Προηγουμένως, οι αστρονόμοι είχαν μελετήσει την ποσότητα και την επίδραση της ενέργειας που παράγεται από τους ανέμους από νεαρά, ογκώδη αστέρια στο Νεφέλωμα Ταραντούλα. Οι επιστήμονες αναμένουν ότι μεγάλο μέρος αυτής της ενέργειας θα πρέπει να θερμαίνει αέριο έτσι ώστε να παράγει ακτίνες Χ. Ωστόσο, η ερευνητική εργασία δείχνει ότι υπάρχει πολύ λιγότερο αέριο που εκπέμπει ακτίνες Χ στο νεφέλωμα από το αναμενόμενο. Αυτό οδήγησε τους ερευνητές να αναρωτηθούν: Πού πήγε αυτή η ενέργεια και τι εξημέρωσε το Νεφέλωμα Ταραντούλα;Μελετώντας τα δεδομένα από τα Chandra, Hubble και Webb, σε συνδυασμό με δεδομένα από το αποσυρμένο διαστημικό τηλεσκόπιο Spitzer της NASA, η ομάδα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η Ταραντούλα μπορεί να χάνει ενέργεια από διάφορες πηγές.Καταρχάς, έως και το μισό του θερμού αερίου διαρρέει μέσα από τα τοιχώματα του κελύφους των δομών αερίου και σκόνης και διαφεύγει από το νεφέλωμα. Στη συνέχεια, υπάρχει ανάδευση και ανάμειξη μεταξύ του ψυχρού αερίου κοντά στα τοιχώματα του κελύφους και μέρους του θερμού αερίου, μειώνοντας τη συνολική θερμοκρασία του αερίου. Τέλος, οι συγκρίσεις με προσομοιώσεις σε υπολογιστή υποδηλώνουν ότι η Ταραντούλα μπορεί να χάνει ενέργεια μέσω αγωγιμότητας. Αυτό περιλαμβάνει άμεση φυσική επαφή μεταξύ θερμού και ψυχρότερου υλικού, όπως με ένα τηγάνι σε μια εστία, προκαλώντας εξίσωση της θερμοκρασίας του θερμού και ψυχρότερου υλικού. Στην περίπτωση του Νεφελώματος Ταραντούλα, το θερμό αέριο θα άγει θερμότητα επειδή βρίσκεται σε άμεση επαφή με το ψυχρότερο αέριο στα κελύφη, ειδικά στις πυκνότερες περιοχές. Αυτό το σενάριο δεν περιλαμβάνει απαραίτητα την ανάμειξη του θερμού και ψυχρότερου αερίου.Ο συνδυασμός αυτών των τριών καναλιών για την απώλεια μεγάλων ποσοτήτων ενέργειας οδηγεί σε αυτή την πολύχρωμη και σύνθετη απεικόνιση που αποκαλύπτεται από τα τηλεσκόπια της NASA που συνεργάζονταιΗ εργασία που περιγράφει αυτά τα αποτελέσματα διεξήχθη από την Jennifer Rodriguez του Πανεπιστημίου του Οχάιο στο Κολόμπους. Πρόσθετοι συγγραφείς της εργασίας είναι οι Laura Lopez από το Πανεπιστήμιο του Οχάιο, Lachlan Lancaster από το Πανεπιστήμιο Columbia στη Νέα Υόρκη, Anna Rosen από το Πανεπιστήμιο του Σαν Ντιέγκο, Omnaraynai Nayak από το Ινστιτούτο Επιστήμης Διαστημικών Τηλεσκοπίων στη Βαλτιμόρη, Sebastian Lopez από το Πανεπιστήμιο του Οχάιο, Tyler Holland-Ashford από το Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA στο Γκρίνμπελτ του Μέριλαντ και Trinity Webb από το Πανεπιστήμιο του Οχάιο.Το Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Marshall της NASA στο Χάντσβιλ της Αλαμπάμα διαχειρίζεται το πρόγραμμα Chandra. Το Κέντρο Ακτίνων Χ Chandra του Αστροφυσικού Παρατηρητηρίου Smithsonian ελέγχει τις επιστημονικές δραστηριότητες από το Κέιμπριτζ της Μασαχουσέτης και τις πτητικές λειτουργίες από το Μπέρλινγκτον της Μασαχουσέτης. Για να μάθετε περισσότερα για το Chandra, επισκεφθείτε: https://nasa.gov/chandra Ακτίνες Χ: NASA/CXC/Πανεπιστήμιο Πολιτείας του Οχάιο/J. Rodriguez et al. Υπέρυθρες: NASA/ESA/CSA/STScI. Οπτικές: NASA/ESA/STScI. Επεξεργασία εικόνας: NASA/CXC/SAO/P. Edmonds Νεφέλωμα Ταραντούλα / 30 Doradus, κομμένη έκδοση. Ακτίνες Χ: NASA/CXC/Πανεπιστήμιο Πολιτείας του Οχάιο/J. Rodriguez et al. Υπέρυθρες: NASA/ESA/CSA/STScI. Οπτικές: NASA/ESA/STScI. Επεξεργασία εικόνας: NASA/CXC/SAO/P. Edmonds .

Έξι φεγγάρια του Κρόνου Εξήγηση: Πόσα φεγγάρια έχει ο Κρόνος; Ενώ το σύνολο πιθανότατα θα συνεχίσει να αυξάνεται, από τον Ιούνιο του 2026 ο δακτυλιοειδής αέριος γίγαντας είχε 293 επιβεβαιωμένα φεγγάρια. Αυτό είναι εύκολα περισσότερα από οποιονδήποτε άλλο πλανήτη του Ηλιακού Συστήματος, συμπεριλαμβανομένου του κυρίαρχου αέριου γίγαντα Δία με μόλις 115 επιβεβαιωμένα φεγγάρια. Τα περισσότερα από τα γνωστά φεγγάρια του Κρόνου είναι μικροί, ακανόνιστοι δορυφόροι. Πολλοί έχουν διάμετρο μόνο λίγα χιλιόμετρα έως ένα κλάσμα του χιλιομέτρου και ομαδοποιούνται σε κεκλιμένες εξωτερικές τροχιές. Έξι από τους μεγαλύτερους δορυφόρους του μπορούν να φανούν εδώ, ωστόσο, σε αυτό το ευκρινές τηλεσκοπικό οικογενειακό πορτρέτο του Κρόνου που τραβήχτηκε στις 5 Αυγούστου. Μεγαλύτερος από τη Σελήνη της Γης και ακόμη και ελαφρώς μεγαλύτερος από τον εσωτερικό πλανήτη Ερμή, ο Τιτάνας , με διάμετρο 5.150 χιλιομέτρων, βρίσκεται κάτω δεξιά. Μπορείτε επίσης να εντοπίσετε παγωμένα μεγάλα φεγγάρια Μίμας , Τηθύς , Εγκέλαδος , Διώνη και Ρέα στο κάδρο. Ο πρώτος γνωστός φυσικός δορυφόρος του Κρόνου, ο Τιτάνας, ανακαλύφθηκε το 1655 από τον Ολλανδό αστρονόμο Κρίστιαν Χόιχενς. Κατά τη διάρκεια της διαστημικής εποχής, οι ανακαλύψεις των Voyager και Cassini έχουν προσθέσει στις αυξανόμενες τάξεις των φεγγαριών του Κρόνου. https://science.nasa.gov/image-article/apod/apod-2026-august-11-six-moons-of-saturn/

Οι δορυφόροι του Ελον Μασκ αποκάλυψαν την κρυμμένη ατμόσφαιρα της Γης. Δορυφόροι που έχουν σχεδιαστεί για να παρέχουν υπηρεσίες Διαδικτύου εξυπηρετούν πλέον και έναν απρόσμενο δεύτερο σκοπό: βοηθούν τους επιστήμονες να χαρτογραφήσουν την σχεδόν αόρατη ατμόσφαιρα στα όρια του Διαστήματος.Ερευνητές του Πανεπιστημίου Κιότο στην Ιαπωνία χρησιμοποίησαν τις μεταβολές στις τροχιές περίπου 1,200 δορυφόρων του σμήνους Starlink της SpaceX για να χαρτογραφήσουν τη θερμόσφαιρα της Γης, μια αραιή και δύσκολα παρατηρήσιμη περιοχή της ανώτερης ατμόσφαιρας.Η ανάλυσή τους δημιούργησε τον πρώτο τομογραφικό χάρτη αυτού του είδους, αποκαλύπτοντας πρότυπα κατανομής της ατμοσφαιρικής πυκνότητας σε ύψος περίπου 482 χιλιομέτρων πάνω από τη Γη. Η μελέτη δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Earth, Planets and Space».Παρότι οι δορυφόροι σε χαμηλή γήινη τροχιά κινούνται μέσα σε αυτό που φαίνεται να είναι κενό, ίχνη ατμόσφαιρας εξακολουθούν να υπάρχουν ακόμη και εκατοντάδες χιλιόμετρα πάνω από την επιφάνεια. Οι συγκρούσεις με αυτά τα εξαιρετικά αραιά σωματίδια δημιουργούν ατμοσφαιρική αντίσταση, μειώνοντας σταδιακά την ταχύτητα και το ύψος ενός διαστημικού σκάφους.Το φαινόμενο γίνεται εντονότερο όταν η ηλιακή δραστηριότητα θερμαίνει και διαστέλλει την ανώτερη ατμόσφαιρα. Οι γεωμαγνητικές καταιγίδες μπορούν να αυξήσουν γρήγορα την ατμοσφαιρική πυκνότητα στα ύψη όπου βρίσκονται οι δορυφόροι μεταβάλλοντας τις προβλεπόμενες τροχιές και καθιστώντας δυσκολότερη την αποφυγή συγκρούσεων. Γιατί έχει σημασία η πυκνότητα της θερμόσφαιρας Η γνώση του τρόπου με τον οποίο μεταβάλλεται η πυκνότητα σε ολόκληρη τη θερμόσφαιρα είναι επομένως σημαντική για την παρακολούθηση των δορυφόρων, την πρόβλεψη επανεισόδων στην ατμόσφαιρα, τον σχεδιασμό ελιγμών και την εκτίμηση των τροχιών των διαστημικών αποβλήτων. Ωστόσο η περιοχή αυτή εξακολουθεί να είναι δύσκολο να παρατηρηθεί άμεσα.Η θερμόσφαιρα εκτείνεται από περίπου 100 έως 1.000 χιλιόμετρα πάνω από τη Γη. Πάνω από το 99% της ανώτερης ατμόσφαιρας σε αυτή την περιοχή αποτελείται από ηλεκτρικά ουδέτερο αέριο. Συγκριτικά, τα ηλεκτρικά φορτισμένα σωματίδια της ιονόσφαιρας αντιστοιχούν σε λιγότερο από 1%.Η ιονόσφαιρα μπορεί να μελετηθεί μέσω των επιδράσεών της στα ραδιοσήματα. Τα ουδέτερα σωματίδια της θερμόσφαιρας αφήνουν πολύ ασθενέστερο αποτύπωμα, γι’ αυτό οι επιστήμονες βασίζονται συχνά σε εξειδικευμένα όργανα, μοντέλα ή μετρήσεις που συλλέγονται κατά μήκος μεμονωμένων τροχιών δορυφόρων.Η ομάδα του Πανεπιστημίου του Κιότο ακολούθησε μια διαφορετική προσέγγιση: αντιμετώπισε τον αστερισμό των Starlink ως ένα τεράστιο δίκτυο κινούμενων αισθητήρων της ατμόσφαιρας. Μετατρέποντας την ατμοσφαιρική αντίσταση σε δεδομένα Καθώς κάθε δορυφόρος κινούνταν μέσα στη θερμόσφαιρα, η ατμοσφαιρική αντίσταση προκαλούσε απώλεια μικρής ποσότητας τροχιακής ενέργειας. Οι ερευνητές υπολόγισαν αυτές τις μεταβολές χρησιμοποιώντας λεπτομερή τροχιακά δεδομένα, γνωστά ως ephemeris data, τα οποία είναι διαθέσιμα στο κοινό.Στη συνέχεια εφάρμοσαν τομογραφία, μια μαθηματική μέθοδο που χρησιμοποιείται επίσης για την ανακατασκευή ιατρικών απεικονίσεων, προκειμένου να εκτιμήσουν πώς μεταβαλλόταν η ατμοσφαιρική πυκνότητα σε διαφορετικές περιοχές.«Πρόκειται για μια διεπιστημονική μελέτη μεταξύ της διαστημικής επιστήμης και της διαστημικής μηχανικής. Διαβάζοντας εργασίες και από τους δύο ερευνητικούς τομείς συνειδητοποιήσαμε ότι χρειάζεται βαθύτερος διάλογος μεταξύ των ερευνητών των δύο πεδίων» δήλωσε ο επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης Μαμούρου Γιαμαμότο.Ο συνδυασμός μετρήσεων από εκατοντάδες δορυφόρους επέτρεψε στους ερευνητές να δημιουργήσουν έναν δισδιάστατο χάρτη της πυκνότητας σε συνάρτηση με το γεωγραφικό πλάτος και μήκος. Οι περισσότερες προηγούμενες παρατηρήσεις από διαστημικά σκάφη παρείχαν δεδομένα μόνο κατά μήκος της μεμονωμένης διαδρομής ενός δορυφόρου κάτι παρόμοιο με το να προσπαθεί κανείς να κατανοήσει ένα τοπίο ακολουθώντας έναν μόνο δρόμο. Βελτίωση της διαστημικής μετεωρολογίας και της ασφάλειας των τροχιών Η νέα μέθοδος προσφέρει μια πολύ ευρύτερη εικόνα. Τα αποτελέσματά της συμφωνούσαν σε μεγάλο βαθμό με τις μεταβολές πυκνότητας που είχαν μετρηθεί από τους δορυφόρους SWARM του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA) παρέχοντας έτσι έναν ανεξάρτητο έλεγχο της ανακατασκευής.Η εργασία αποτελεί συνέχεια μιας προηγούμενης μελέτης της ίδιας ομάδας στην οποία χρησιμοποιήθηκαν δημόσια διαθέσιμα δεδομένα Two-Line Element, ή TLE, για την εξέταση των μεταβολών της πυκνότητας της θερμόσφαιρας με την πάροδο του χρόνου και σε διαφορετικά ύψη. Η νεότερη έρευνα προσθέτει και την οριζόντια διάσταση, αποκαλύπτοντας πώς η πυκνότητα διαφέρει από τη μία γεωγραφική περιοχή στην άλλη.Μελλοντικές εκδόσεις του συστήματος θα μπορούσαν ενδεχομένως να παρακολουθούν την πυκνότητα της θερμόσφαιρας σχεδόν σε πραγματικό χρόνο. Τέτοιοι χάρτες θα μπορούσαν να βελτιώσουν τις προβλέψεις της διαστημικής μετεωρολογίας, να κάνουν ακριβέστερες τις προβλέψεις των τροχιών και να βοηθήσουν τους χειριστές δορυφόρων να αντιδρούν αποτελεσματικότερα όταν οι ηλιακές καταιγίδες διαταράσσουν το διαστημικό περιβάλλον. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2148894/oi-doryforoi-toy-elon-mask-apokalypsan-tin-krymmeni-atmosfaira-tis-gis/

Ολική ηλιακή έκλειψη, λυκόφως και Περσείδες σε ένα μοναδικό ουράνιο σόου. Στις 12 Αυγούστου εντυπωσιακά φαινόμενα θα κάνουν την εμφάνιση τους ορισμένα από αυτά και στην Ελλάδα. Μια ξεχωριστή μέρα για τον πλανήτη μας και την επιστημονική κοινότητα είναι η Τετάρτη 12 Αυγούστου αφού θα πραγματοποιηθεί μια ολική έκλειψη Ηλίου που θα ακολουθηθεί από ένα εντυπωσιακό λυκόφως για να ακολουθήσει μια βροχή από πεφταστέρια, οι Περσείδες.Η αρχή θα γίνει με την ολική έκλειψη Ηλίου. Η Σελήνη θα περάσει ακριβώς ανάμεσα στη Γη και τον Ήλιο και σε μια στενή λωρίδα πάνω στη Γη θα καλύψει ολόκληρο τον ηλιακό δίσκο. Εκεί θα επικρατήσει για λίγα λεπτά ένα εντυπωσιακό σκοτάδι μέσα στην ημέρα και θα εμφανιστεί η ηλιακή κορώνα γύρω από τη μαύρη Σελήνη.Η έκλειψη θα είναι ορατή από περιοχές της Γροιλανδίας, της Ισλανδίας, της βόρειας Ρωσίας, του Ατλαντικού Ωκεανού, της Ισπανίας και από ένα μικρό τμήμα της Πορτογαλίας.Κάτοικοι πολλών ακόμη περιοχών του Βόρειου Ημισφαιρίου θα μπορέσουν να παρακολουθήσουν μερική έκλειψη Ηλίου. Ανάμεσά τους βρίσκονται τμήματα των Ηνωμένων Πολιτειών (από την Αλάσκα έως τη Βόρεια Καρολίνα), το μεγαλύτερο μέρος του Καναδά, μεγάλο μέρος της Ευρώπης και η βορειοδυτική Αφρική.Η NASA έκανε γνωστό ότι θα μεταδώσει ζωντανά το φαινόμενο προσφέροντας εικόνες από διάφορα σημεία της διαδρομής της έκλειψης καθώς και συνεντεύξεις με επιστήμονες και ειδικούς.Κατά τη διάρκεια της έκλειψης η NASA θα πραγματοποιήσει σειρά επιστημονικών πειραμάτων κατά μήκος της ζώνης ολικότητας. Για τη μελέτη της δυναμικής του ηλιακού στέμματος, μια ερευνητική ομάδα που χρηματοδοτείται από τη NASA θα ακολουθήσει τη σκιά της Σελήνης με ένα ερευνητικό αεροσκάφος μεγάλου ύψους τύπου WB-57.Παράλληλα το πρόγραμμα Nationwide Eclipse Ballooning Project με την υποστήριξη της NASA, θα στείλει φοιτητές από διάφορα πανεπιστήμια των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ισλανδία και την Ισπανία. Οι ομάδες θα εκτοξεύσουν επιστημονικά αερόστατα πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την έκλειψη, με στόχο να μελετήσουν πώς η προσωρινή μείωση του ηλιακού φωτός επηρεάζει τη γήινη ατμόσφαιρα.Η μέγιστη διάρκεια της ολικότητας φτάνει περίπου 2 λεπτά και 18 δευτερόλεπτα. Στην Ελλάδα μόνο σε ορισμένα πολύ βορειοδυτικά σημεία της χώρας ίσως να φανεί μια εξαιρετικά μικρή μερική φάση αλλά δεν θα έχουμε το «σβήσιμο» του Ήλιου που θα δουν στην Ισπανία ή την Ισλανδία.Στη συνέχεια θα υπάρξουν τρεις φάσεις λυκόφωτος στην Ελλάδα. Το αποκαλούμενο πολιτικό λυκόφως διαρκεί μέχρι τις 8:54 μ.μ., το ναυτικό λυκόφως έως τις 9:28 μ.μ. και το αστρονομικό λυκόφως τελειώνει στις 10:05 μ.μ. Οι τρεις φάσεις σχετίζονται με τη θέση του Ήλιου κάτω από τον ορίζοντα. Τα πεφταστέρια Η νύχτα 12 προς 13 Αυγούστου συμπίπτει με το μέγιστο των Περσείδων και φέτος υπάρχει ένα μεγάλο πλεονέκτημα για όσους θέλουν να παρατηρήσουν το φαινόμενο. Δεν θα υπάρχει λαμπρό φεγγάρι να… εξαφανίζει από την κοινή θέα τα αμυδρά μετέωρα. Μετά τη δύση του Ήλιου αρχίζουν να εμφανίζονται τα πρώτα φωτεινά αστέρια αλλά το λυκόφως περιορίζει αρκετά τις Περσείδες.Περίπου 22:00–23:00: ο ουρανός αρχίζει να γίνεται αρκετά σκοτεινός για σοβαρή παρατήρηση. Μετά τα μεσάνυχτα: οι πιθανότητες αυξάνονται σημαντικά. Περίπου 02:00–05:00: είναι το καλύτερο κομμάτι της νύχτας καθώς η φωτεινότητα των Περσείδων βρίσκεται πλέον στο μάξιμουμ.Επισημαίνεται ότι η καλύτερη παρατήρηση των μετεώρων γίνεται σε σημεία που δεν υπάρχει φωτορύπανση όπως αυτή στις αστικές περιοχές άρα χρειάζεται μια περιοχή με σκοτεινό ουρανό και να μην υπάρχουν φυσικά νεφώσεις.Οι Περσείδες δεν «ξεκινούν» κάποια συγκεκριμένη ώρα· ο ρυθμός αυξάνεται όσο ανεβαίνει ο αστερισμός του Περσέα στον ουρανό. https://www.naftemporiki.gr/techscience/2148883/oliki-iliaki-ekleipsi-lykofos-kai-perseides-se-ena-monadiko-oyranio-sooy/