ecuador

Από περιέργεια, έχεις κάνει και μετατροπή στον εστιαστή; Όταν χρησιμοποιείται το coma corrector το σημείο εστίασης θέλει το σωλήνα του εστιαστή να "εξέχειι" μέσα στο σωλήνα, φαντάζομαι του έχεις αλλάξει τα φώτα και σε αυτό το θέμα;

Περίεργο, αυτό το φίλτρο πάντα έρχεται μαζί με ένα φύλλο ND3.8, από που το πήρες με visual?

Εγώ θα έλεγα απλά βάλε λίγη μαύρη ταινία πάνω στη βίδα να μην είναι αιχμηρή και το φίλτρο μην το σπρώξεις τέρμα κάτω - που λογικά δε θα πάθει τίποτα και να ακουμπήσει αν δεν είναι αιχμηρό (δε θα είναι καν τεντωμένο το φίλτρο - δεν μπαίνουν τεντωμένα τα baader). Πάντως και να σου γινόταν τρύπα στο κέντρο του φίλτρο πάλι δε θα είχες πρόβλημα, αρκεί να μην επεκταθεί εκεί που δε σε καλύπτει το δευτερεύον

Επειδή εγώ το πρωτοανέφερα και άθελά μου προκάλεσα το debate, να πω ότι προσωπικά δεν το έχω δοκιμάσει (ipad που λέγαμε), αλλά βλέπω να το κάνουν μερικοί αστροφωτογράφοι εδώ πέρα (π.χ. ο ένας που βλέπω συχνά έχει 14ιντσο και θα ήθελε αρκετά μεγάλο φλατόκουτο) και αναρωτιέμαι αν ενδεχομένως έχει σχέση με το ότι στα μεγάλα γεωγραφικά πλάτη είναι πιο αργή η μετάβαση από μέρα σε νύχτα; Π.χ. εδώ που είμαι αυτή τη στιγμή έχουμε σχεδόν 3 ώρες από τη δύση έως το αστρονομικό λυκόφως, μπορεί στην Ελλάδα που η μετάβαση γίνεται με διπλάσια ταχύτητα να είναι όντως πιο δύσκολο το flat με αυτή τη μέθοδο.

Για μικρά τηλεσκόπια η οθόνη είναι πολύ πιο εύκολη από φλατόκουτο, αφού μπορείς να χρησιμοποιήσεις tablet ή ακόμα και κινητό (κάποια phablet καλύπτουν έως 70-80mm refractors). Το iPad που χρησιμοποιώ κάνει έως 5 ίντσες. Για μεγάλα τηλεσκόπια αν δε θες να φτιάξεις φλατόκουτο οι λύσεις είναι να σημαδέψεις χαμηλά όταν έχει ακόμα έντονο λυκόφως πριν ξεκινήσει η βραδιά, ή μετά το τέλος της φωτογράφησης φέρνεις το σύστημα μέσα και τραβάς έναν ομοοιόμορφο φωτισμένο τοίχο ή ταβάνι. Άλλες φορές πρέπει να σκεφτείς άλλα κόλπα, ανάλογα με ό,τι είναι διαθέσιμο. Π.χ. τράβηξα μια φορά με ένα SCT 16 ιντσών το οποίο δεν είχε φλατόκουτο, δεν είχα λυκόφως ούτε ταβάνι/τοίχο. Αλλά είχε πανσέληνο. Οπότε πήγα 2 μοίρες αριστερά από τη σελήνη τράβηξα 2 καρέ, άλλα δύο δεξιά, πάνω και κάτω. Ο συνδυασμός των 8 flat έσβησε όποιο gradient μπορεί να υπήρχε από τη σελήνη αλλά κράτησε βινιετάρισμα και σκόνη.

Κάτι δεν έχει πάει καλά με τα flats γιατί βλέπω έντονο βινιετάρισμα. Κατά τα άλλα, καλή φωτό ενός κοντινού μας DSO (7 έτη φωτός).

Έχω μόνιμα φίλτρα στη δευτερεύουσα τρύπα των Skywatcher όπως αυτό που δείχνεις για "έκτακτη ανάγκη", αλλά όταν θέλω να παρατηρήσω βάζω το φίλτρο για όλη τη διάμετρο αφού η διαφορά στη λεπτομέρεια που βλέπεις είναι πολύ μεγάλη.

Δεν έχει φίλτρα το firecapture γιατί φυσικά κάτι τέτοιο δε γίνεται. Στο firecapture του λες τι φίλτρο εσύ χρησιμοποιείς για να σε βοηθήσει στις ρυθμίσεις και την ονομασία...

Στην ερασιτεχνική αστρονομία υπάρχει πολύς κόσμος έτοιμος να βοηθήσει, οπότε ακόμα και όταν δε διοργανώνονται επίσημα σεμινάρια (που διοργανώνονται που και που), όλο και κάποιον βρίσκεις κοντά σου - δεν έχεις πετύχει κάποιον αστροβόξιο στην περιοχή σου; Υγ. Ναι, έδωσα το C8 λόγω του C9.25...

Βασικά είναι λίγο δύσκολα στην περιγραφή. Για το collimation παράδειγμα τα σχήματα βγαίνουν κάπως περίπλοκα αφού ουσιαστικά δείχνουν καθρέφτες και ανακλάσεις κλπ, οπότε αρχικά λογικό είναι να μπερδευτείς. Η διαδικασίες όμως όλες αυτές είναι τελικά αρκετά απλές αν στις δείξει κάποιος μια φορά, οπότε αν έχεις τη δυνατότητα να βρεθείς με κάποιον, θα γλιτώσεις αρκετό χρόνο. Έδωσα ένα SCT σε ισημερινή πριν μερικούς μήνες και ήταν εντελώς αρχάριος, οπότε έκατσα μαζί του μιάμιση ώρα και του τα έδειξα όλα, από τη βάση μέχρι collimation οπότε έφυγε έτοιμοπόλεμος και γλίτωσε αρκετές ώρες αγωνίας (που στην Αγγλία μεταφράζονται σε εβδομάδες ή μήνες..). Βέβαια οι Άγγλοι κατά μέσο όρο δεν είναι και πρώτα σπίρτα, οπότε υπάρχει μεγαλύτερη ανάγκη βοήθειας, αλλά και πάλι αυτά τα θέματα χρήσης είναι δύσκολο να περιγραφούν καλά...

Η έγχρωμη πάλι ασπρόμαυρο αισθητήρα έχει, απλά μπροστά του υπάρχει ένα φίλτρο που είναι πράσινο στο ένα πίξελ, κόκκινο στο διπλανό του, μπλε στο παραδιπλανό του κλπ (απλοποιημένα μιλώντας στη πράξη είναι λίγο διαφορετική η διάταξη). Αυτό σημαίνει ότι "πιάνουμε" τη λεπτομέρεια κάθε χρώματος ανά τρία pixel και με τη διαδικασία debayering/demosaicing "μαντεύουμε" την πληροφορία χρώματος που λείπει από τα ενδιάμεσα pixel. Δηλαδή αν μια μικροσκοπική κόκκινη λεπτομέρεια πέσει πάνω σε πίξελ με πράσινο ή μπλε φίλτρο τη χάνουμε. Γι' αυτό κάνοντας ασπρόμαυρη την εικόνα ενός έγχρωμου αισθητήρα δεν είναι αντίστοιχη με την εικόνα του ασπρόμαυρου. Όμως, ο ασπρόμαυρος θέλει φίλτρα και πολύπλοκη διαδικασία - και μάλιστα σε στόχους όπως ο Δίας θέλει και ταχύτητα, οπότε παρά το θεωρητικό πλεονέκτημα στην πράξη οι έγχρωμες προτιμώνται από τους περισσότερους.

Θέλεις Baader Astrosolar Film ND 5.0. Με ένα φύλλο 20x29.5cm μπορείς να ίσα-ίσα να φτιάξεις φίλτρο για το πλήρες άνοιγμα του τηλεσκοπίου σου (για να πάρεις τη μέγιστη ανάλυση). Υπάρχουν και έτοιμα φτιαγμένα, δε βλέπω στο ίδιο κατάστημα αυτή τη στιγμή για το δικό σου, μπορείς να ρωτήσεις. Είναι πάνω κάτω ό,τι καλύτερο μπορείς να κάνεις (και συγχρόνως οικονομικό), αφού ας πούμε τα Herschel wedges που είναι λίγο καλύτερα είναι μόνο για διοπτρικά τηλεσκόπια.

Όλοι παραπονιούνται για τις κεραίες στην πόλη... Χωρίς αυτές πως θα ευθυγραμμίζαμε τις διόπτρες, μου λέτε;

Βάζεις μαζί έγχρωμες με ασπρόμαυρη, οπότε πρέπει να αποφασίσεις πρώτα τι θες - οι έγχρωμες έχουν πιο μεγάλη ευκολία, οι ασπρόμαυρες περισσότερη δουλειά και κόστος (φίλτρα, τροχός) για έγχρωμη φωτογραφία, αλλά δυνατότητα για καλύτερο αποτέλεσμα και παραπάνω δυνατότητες IR (π.χ. φίλτρο μεθανίου για τα ανώτερα στρώματα του Δία). Αν πας για έγχρωμη πάντως η ASI120MC (και η παρόμοιων χαρακτηριστικών QHY5L-IIC) είναι αρκετά ανώτερη από την ASI034MC που φαντάζομαι εννοείς (μεγαλύτερο τσιπ, μικρότερα πίξελ, μεγαλύτερο frame-rate κλπ) και η διαφορά τιμής είναι πολύ μικρότερη από τη διαφορά απόδοσης. Αν είχες λίγο μεγαλύτερο budget προσωπικά καλοβλέπω τις πιο καινούργιες ASI224mc/QHY5-III224 (ίδιος αισθητήρας, η QHY έχει πιο "βολικό" σώμα) που έχει τουλάχιστον ένα μέλος του Astrovox με ωραία αποτελέσματα απ' ό,τι έχω δει.

Εγώ ενώ λέω πάντα να αξιοποιούμε ό,τι εξοπλισμό έχουμε, πρέπει να σου πω πως η DSLR σου είναι αρκετά ακατάλληλη για αστροφωτογραφία. Εκτός από την έλλειψη LiveView που είναι αρκετό μειονέκτημα ήδη, έχει quantum efficiency μόλις 28%, δηλαδή το μισό από τις σύγχρονες DSLR (τις σύγρονες CCD άστες, χτυπάνε κάτι 70άρια), ενώ έχει και περισσότερο θόρυβο. Δηλαδή ενώ λες ότι άντε θα πάρω διπλάσια έκθεση επειδή είναι σχετικά "αναίσθητη", ο ήδη υψηλός θόρυβος διπλασιάζεται. Και απ' όσο ξέρω μια χαρά IR φίλτρο έχει, δηλαδή το qe στο Ha/S-II θα πέφτει δραματικά περισσότερο. Αυτά στα λέω επειδή έχεις αξιόλογη βάση και OTA, οπότε σε σχέση με τον εξοπλισμό σου δε σου λέω να πάρεις καινούργια DSLR αλλά ακόμα και μία σχετικά παλιά (π.χ. Canon 450D-600D - προτείνω Canon λόγω περισσότερου συνεργαζόμενου software και εστίασης στο άπειρο με φακούς M42) που θα τη βρεις κοντά στα 100 Ευρώ και θα έχει ένα qe περί το 40% και LiveView, πάλι θα κάνεις πολύ καλύτερη και ευκολότερη δουλειά και θα αξιοποιήσεις τον εξοπλισμό. Α, και ο σωλήνας σου είναι μεν αξιόλογος, αλλά είναι αρκετά αργός που κάνει ακόμα πιο επιτακτική την ανάγκη να μην "πετάς" φωτόνια... Για την εστίαση που λες, δεν είναι ακριβώς έτσι τα πράγματα. Η εστίαση παίζει ελαφρά ανάλογα με το ποιό σημείο του ουρανού σημαδεύουμε (γι' αυτό διαλέγουμε κοντινό αστέρι) και επίσης με τη θερμοκρασία. Και αν βάλουμε φυσικά φίλτρα, και αυτά την αλλάζουν. Άρα "σημάδι" βάζουμε για το περίπου, ως σημείο εκκίνησης, αν θέλουμε ακριβή εστίαση πρέπει εκείνη τη στιγμή να το βρούμε που χωρίς LiveView όπως είδες είναι λίγο αγώνας...

Κάτι καλό θα γίνει με μερικές δεκάδες λήψεις 30sec του M57, αν και θα χρειαστεί λίγη επεξεργασία, το DSS όπως είδες είναι η αρχή. Αν το βάλεις σε ένα dropbox το αρχείο autosave (TIF ή FITS) που βγάζει το DSS μπορούν να σε βοηθήσουν άλλοι στην επεξεργασία για αρχή. Φυσικά στο M57 θα σε βοηθήσει πολύ ένα φίλτρο O-III που θα κόψει εντελώς φωτορρύπανση και θα δείξει το πράσινο του νεφελώματος (και βοηθάει και στην οπτική παρατήρηση). Το M57 έχει επίσης έντονο βαθύ κόκκινο σε Ha και S-II, οπότε με αυτά τα φίλτρα πάλι θα απομονώσεις το χρώμα εκπομπής από τη φωτορρύπανση, αλλά χωρίς μετατροπή η DSLR δεν είναι πολύ ευαίσθητη σε αυτά τα μήκη κύματος, οπότε την Ha & S-II φωτογράφηση την αφήνεις μάλλον για όταν έχεις κατάλληλη μηχανή...

Ε, παρά το compression έχεις υπερδιπλάσιο frame rate. Μετράει αρκετά αυτό, αλλά το πόσο ακριβώς "μετράει" παίζει ανάλογα με τη βραδιά. Δυστυχώς δεν έχει πολύ μεγάλο κάδρο όπως λες, οπότε στο Δία με τους δορυφόρους ή σε πολύ μεγάλα τηλεσκόπια θα θέλαμε λίγο παραπάνω...

Όντως δεν είναι πολύ δύσκολο (με τον συγκεκριμένο τρόπο τουλάχιστον) αν το "πιάσεις". Πρώτα απ' όλα να ξεκαθαρίσουμε. Η πολική ευθυγράμιση είναι για το tracking. Το goto θέλει επιπλέον star alignment και ανάλογα με τον αλγόριθμο που χρησιμοποιεί η βάση σου (αυτό παίζει ακόμα και ανάμεσα σε Celestron/Skywatcher που είναι θεωρητικά του ίδιου κατασκευαστή) ένα multi-star alignment μπορεί να καταφέρει καλό goto ακόμα και με κακή πολική ευθυγράμμιση. Σε κάθε περίπτωση, εσύ τι κάνεις: 1. Βεβαιώνεις ότι η διόπτρα είναι τέλεια κεντραρισμένη. Αυτό λες το έκανες. Φαντάζομαι την έσφιξες (ελαφρά!) για να μην "παίζει¨. 2. Βρίσκεις το σημείο περιστροφής του άξονα RA ώστε το μικρό κυκλάκι να δείχνει ακριβώς "κάτω". Δύο τρόποι να το κάνουμε είναι σε σχεδιάκι εδώ αν πας λίγο πιο κάτω που λέει για το "Classic" Skywatcher polar scope. 3. Στην εφαρμογή Polar Finder βλέπουμε τις τιμές "Next" και "Prev" που δείχνουν πόσο πρέπει να περιστραφεί ο άξονας RA δεξιόστροφα ή αριστερόστροφα (αντίστοιχα) για να έχουμε το "κυκλάκι" στη σωστή θέση. Εδώ είναι που κολλάς. Υπάρχουν δύο τρόποι να χρησιμοποιήσουμε αυτό το δεδομένο ανάλογα με τη βάση. Α. Λογικά η βάση σου έχει έναν δακτύλιο setting circles 0-24h στο RA συνήθως με διπλή αρίθμιση και που μπορεί να μηδενίζει όπου θες. Οπότε τον μηδενίζεις στο σημείο εκκίνησης και αν έχει διπλή αρίθμηση περιστρέφεις τον RA με βάση την άνω κλίμακα κατά "Prev" γωνία (ή "Next"με την κάτω κλίμακα). Αν δε μπορείς να μηδενίσεις τον κύκλο πρέπει να κάνεις την πρόσθεση, αλλά στη βάση σου μηδενίζεται αν θυμάμαι καλά. Β. Αφορά κυρίως βάσεις τύπου Celestron AVX κλπ που δεν έχουν δακτύλιο setting circles, στις οποίες πρέπει να χρησιμοποιήσεις την ένδειξη RA του χειριστηρίου και να υπολογίσεις το Next/Prev σε σχέση με αυτήν. Η εφαρμογή Polar Scope Align το κάνει αυτόματα (και μάλιστα σου επιτρέπει να μην ξανακάνεις ποτέ το βήμα 2, αφού αποθηκεύει την περιστροφή του polar scope σου), αλλά όπως είπαμε είναι μόνο για iOS. 4. Χρησιμοποιείς τις βίδες alt-az για να βάλεις τον πολικό στο κυκλάκι (κοντά στην περιφέρειά του, από τη μεριά προς το κέντρο της διόπτρας). Το tracking σου έτσι πρέπει να δουλεύει καλά, και δεν έχεις παρά να κάνεις και star alignment για να δουλέψει και το goto.

Καλά αυτός το έχει τερματίσει το χειροκίνητο!!! Συγκριτικά με dob το tracking σε equatorial μάλιστα είναι εντελώς ξεκούραστο, μια ελαφριά βιδούλα σιγά-σιγά. Στα 90'ς που έστηνα χειροκίνητο και ερχόταν η γειτονιά να δει, καθόμουνα δίπλα στο τηλεσκόπιο και έκανα το tracking χωρίς να κοιτάζω, βρίσκεις το ρυθμό και γυρνάς και βλέπει ο ένας μετά τον άλλον ξεκούραστα Σου είπα για τη φωτό σου. Σύγκρινέ και τα 80mm σου με τις 82 ίντσες παραπάνω έτσι για την πλάκα

Μιας και το ανέφερα, για να θυμούνται οι παλαιότεροι και να μαθαίνουν οι νεότεροι, να μια φωτό σε φιλμ από αστεροσκοπείο 82 ιντσών: Με μια γρήγορη αναζήτηση δε βρήκα από τα 80s που ήθελα, πάντως η τεχνολογία φιλμ δεν είχε αλλάξει δραματικά. Ναι, πλέον βλέπουμει καλύτερες από τηλεσκόπια 6"...

Δεν το καταλαβαίνω αυτό που λες. Εδώ όταν κάνουν alignment τα registax/autostakkert διορθώνουν μέχρι και γεωμετρικές ανωμαλίες που δημιουργούν οι αλλαγές στην ατμόσφαιρα για να κάνουν σωστό stacking, η μετακίνηση του πλανήτη είναι ασήμαντη συγκριτικά ως πρόβλημα. Τώρα, το τράνταγμα/δονήσεις είναι άλλο θέμα. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος που έχει η χειροκίνητη παρακολούθηση είναι να μην έχουμε "ελαφρύ" χέρι, ή η βάση μας να έχει σφιχτό slow motion control, ώστε να δημιουργούμε δονήσεις που χαλάνε τα καρέ. Αν και σε αυτή την περίπτωση (αν η βάση δεν είναι εντελώς της πλάκας ώστε να κρατάνε ώρα οι δονήσεις) βρίσκουμε κάποιες λύσεις, π.χ. πηγαίνοντας στη μια άκρη του καρέ και αφήνοντας τον πλανήτη να κάνει drift μέχρι την άλλη μεριά χωρίς να αγγίζουμε κλπ. Προφανώς δεν πάμε όλοι να βγάλουμε τις φωτογραφίες του Damian Peach, μάλιστα αν το πηγαίναμε έτσι, ότι δεν έχει νόημα να βγάζουμε φωτογραφίες "υποδεέστερες" από αυτούς που έχουν tracking με C14, η λογική θα πήγαινε ότι ούτε αυτοί θα έπρεπε να βγάζουν αφού το Hubble κλπ βγάζουν ακόμα καλύτερες. Κοινώς ακόμα και tracking να μην έχουμε ούτε πολλές ίντσες προφανώς και να βγάζουμε φωτογραφίες αν μας ευχαριστεί το αποτέλεσμα. Και γιατί να μη μας ευχαριστεί, ξέρετε τι τηλεσκόπιο χρειαζόταν για να τραβηχθεί φωτογραφία όπως η παραπάνω πριν 25 χρόνια; Αφήστε το καλύτερα...

Εγώ σου λέω να μην παιδεύεσαι με αυτά (που έτσι κι αλλιώς είναι για λάθος epoch), ευθυγράμμισε τη διόπτρα, βρες σε ποιό σημείο περιστροφής του RA το κυκλάκι σημαδεύει ακριβώς κάτω και χρησιμοποίησε απλά μια εφαρμογή όπως το Polarfinder για αν περιστρέψεις το RA όσο σου λέει και είσαι έτοιμος.

Λογικά τις 750D και 760D τις υποστηρίζει τουλάχιστον αυτή εδώ η έκδοση και πρέπει να έχουν μεγαλύτερη ανάλυση και ίσως frame rate. Το τελευταίο δεν είναι και σίγουρο γιατί δεν έχει ιδιαίτερο λόγο η Canon να προσπαθήσει να πάει το frame rate πάνω από 30, αφού όταν βλέπεις το liveview δε θα φαίνεται ιδιαίτερα η διαφορά. Σε κάθε περίπτωση Crop mode δεν έχουν, οπότε το LiveView είναι η μόνη επιλογή. Αν θυμάμαι καλά, "σκοτεινός" με ISO 1600 έβγαινε χειρότερος απ' ότι με υψηλότερο ISO, αλλά θα το δεις στην πράξη. Καμιά φορά αν δεν είνα αρκετά ευαίσθητη η κάμερα μπορεί να αναγκαστείς να δοκιμάσεις και σε χαμηλότερο f μικραίνοντας το είδωλο...